Thai Audio/Video Club

คุยกันฉันท์เพื่อน => ดูหนัง - ฟังเพลง => Topic started by: pee on 07 September 2006, 09:43:08 pm

Title: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 07 September 2006, 09:43:08 pm
แข่งกะคุณสาระพัดนามกร ที่ชอบมายั่วเราเรื่องเพลงคลาสสิค
ผมมันพวกคลาสสึก ฟังแต่เอมพีจ๋าม
วันนี้มีมาฝากหนึ่งเว๊บ เป็นแค่ตัวอย่างพอกระตุ้นต่อมกระเป๋าฉีก

http://aaronrosand.com/

นักซอท่านนี้ คนไม่ค่อยรู้จัก แต่สำหรับผม เป็นยอดของคนที่ยังไม่ตาย
ผมเคยได้ซีดีของแกจากร้าน เคเอส(แขก)

แพงอิ๊บอ๋ายเลยเพ่

แต่ไม่น่าซื้อมาเล๊ยยย์ หูหาเรื่องแท้ๆ
อยากได้อีกง่ะ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: phokha on 08 September 2006, 08:19:15 am
เยี่ยมเลยครับ
หน้า discography มีคลิป mp3 ให้ฟัง

ได้ไอเดียเลยครับ
ขอบคุณมาก
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 10 September 2006, 07:04:58 am
ขอบคุณครับ คุณ pee เพิ่งได้ลองฟังคลิป mp3 วันนี้เองครับ ตรงแนวผม Romantic เพราะมากครับ  :thumbup:

อย่างนี้ใช่ไม๊ครับที่หมายถึงการตีความด้วยใจ ผมฟังแล้วติดใจครับ (e.g. Saint Saens คลิป 22)

เห็นในเวปเขียนว่า Rosand ออก LP กับ Vox, โดยมากผมจะเมิน vox ตานี้ต้องเปลี่ยนแนวอีกแล้ว มีแววได้เสียตังค์อีกแล้วครับ  :'(

ขออีกครับ  :worshippy:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 10 September 2006, 08:41:33 am
http://www.aaronrosand.com/discography.htm
link สำหรับไปลองฟังง่ายๆ ส่วนที่เป็นวิดีโอก็น่าดูนะครับ แต่ต้องรอนานหน่อย

นักซอแบบนี้ เดี๋ยวนี้เฉาตายหมดแล้วครับ เหตุผลก็ง่ายนิดเดียวครับ
คุณเคยเห็นแกรมหมี หรืออาเอ๊ดดดด์คบศิลปินใหมครับ
ค่ายเพลงยักษ์ระดับโลกก็เดินสันดานเดียวกันครับ เอาของห่วยต้นทุนต่ำมาหลอกขาย กำไรเต็มเม็ดเต็มหย่วย
แล้วก็สั่งได้

คุณว่าใครสั่งบ๊อบ ดีแล่นได้มั่งล่ะ

ในความเห็นของผม โรแซนด์นี่เป็นสกุลโณแมนติคแท้คนสุดท้ายแล้วครับ
สังเกตจังหวะที่แกใช้ จะไม่ตรงกับมาตรฐาน คร่อมบ้าง หน่วงบ้าง กระตุกบ้าง เป็นไปตามสัญชาติญาน
จะเทียบไปก็เหมือนนักซอนอกสถาบัน (แต่แกเป็นโปรเฟสเสอร์ที่เคอร์ติสนะครับ)
ไม่สนใจว่าตำราสอนยังไง กูจะสีแบบนี้แหละ ไม่ชอบก็ไม่ต้องมาฟัง

จะขอเทียบกับอีซาค เพิร์ลมันหน่อยนะครับ อาจจะขัดใจท่านทั้งหลายบ้าง
แต่เฮียคนนี้แสดงชัดเลยว่า เพิร์ลมันแกล้งหวาน ดัดจริตใส่อารมณ์ และฝีมือไม่แก่กล้าพอจะเป็นตำนานเดินดิน
อันนี้ถ้าพูดตรงเกินไปก็ต่อวาได้นะครับ แฟนแกมีมากทั่วโลก ผมก็ดันย้อนศรเสียนี่
แต่มันต้องชี้กันอย่างนี้แหละครับ จะได้รู้ว่าผมนี่คบได้ไม๊ได้ ไม่ชอบอมพะนำครับ  แหะ...แหะ

อย่างโรซานด์นี่ ก็ยังไม่ใช่ที่สุดของนักซอในทัศนะของผม แต่ผมรักที่แกไม่ทรยศสัญชาติญาน
ฝีมืออย่างนี้ หาจุดขายเสียหน่อย เติมประวัติให้มีสีสรรค์ และสวามิภักดิ์ต่อค่ายเพลง
ยอมสีซอให้ควายฟัง ...เอ้ย ให้นักวิจารณ์ฟังเสียหน่อย
ป่านนี้รวยเละกว่าโญโญโญโญโญโญโญมาหลายเท่า
ขานั้น ถ้าโปรดิวเซ่อร์สั่งให้ทุบเชลโล่แบบที่พีท เทาเช่นด์ทำกับกิตาร์
คุณเชื่อหรือไม่ ว่าแกจะทำ หรือไม่ทำ

ผมยังมีซอสาวแสนสวย จะส่งประกวดอีกหนึ่งราย เล่นดีกว่าโรซานด์อีก
ปีนี้เพิ่งจะสามสิบ แต่ผมเอาหัวเป็นประกัน
ว่าเธอเก่งที่สุดในบันดาคนที่มีชีวิตอยู่ในปัจจุบันครับ
เอาหน่ะ เผื่อผืดพลาด มีเก่งกว่าเธอ 2 คนละกัน

ใครอยากรู้จัก ยกมือขึ้น
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 10 September 2006, 01:29:57 pm
ยกสองมือเลย  :cheer: (เสียดายไม่มี ไอคอนรูปยกมือ) ขอเดาว่าน้องคนนี้คือน้อง HH ที่น่ารักมากกกก กะจะเดาว่า Anne-Sophie Mutter ก็แก่ไปหน่อย แถมตอนเด็กๆก็จ้ำม่ำ คงไม่ใช่

อะแฮ่ม มาว่าพี่ Itzhak Perlman ของผมซะด้าย ยอมรับครับว่า Itzhak หวานหยดเหมือนนักร้องมีลูกคอ ก็แกเอื้อนได้ทุกเม็ดเลยครับ แต่คิดว่าเข้าใจครับที่ว่าแกล้งหวาน เพราะบางชิ้นน่าจะฟังดูดุ แต่ Itzhak เอื้อนซะหวานเลยครับ ฟังชิ้นที่แต่งมาเพื่อความหวานก็โอเคนะครับ

มารอเฉลยครับ  :popcorn:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: jtr on 10 September 2006, 06:11:13 pm
 :filrt:
ขอทายเลยครับ
ถ้าอายุ ๓๐ ละก้อ
คุณน้อง Rachel Barton ครับ
เธอสีได้หวานเจี๊ยบ
รอเฉลยครับ :inlove:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 10 September 2006, 10:23:41 pm
ไวโอลินของเพิร์ลมัน ไม่มี "ทาง" ครับ มันออกมาจากกระบอกไม้ไผ่
มันเหมือนเครื่องแปลงโน๊ตเป็นเสียงที่มีคุณภาพสูงเท่านั้น
ฟังเขาสีไชค๊อฟสกี้ ปะกานินี หรือเบโธเฟ่น เหมือนๆ กันหมด
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 10 September 2006, 10:28:47 pm
สาวสวยของผมคนนี้
สีซอได้ดีกว่าหน้าตามากๆ ครับ
เจ็มุตเตอร์จะกลายเป็นหุ่นยนตร์ไร้ชีวิตไปเลย
ส่วนหนูฮาห์นนั้น ผมยังไม่นับเธอเป็นอะไรทั้งนั้น นอกจากสินค้าชิ้นหนึ่ง

ต้องดูเธอไปอีกสิบปีครับ

ส่วนคนนี้ เพิ่งได้ลูกปีก่อน ดังนั้นความเป็นแม่ จะทำให้เธอเก่งขึ้นอีกเท่าไหร่ เราต้องคอยลุ้น
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 11 September 2006, 08:39:50 am
เอารูปให้ดูก็ยังไม่รู้ครับ  รบกวนขยายหน่อยครับ เธอคือใคร  :inlove:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: jtr on 11 September 2006, 05:13:20 pm
ระหว่างรอเฉลย
ผมมือใหม่ ขอเรียนถามทั้งคุณพี่ และคุณเอ้าท์ครับ
ว่าฝีมือของเหล่านักสีซอ ว่าระดับไหนบ้าง
เพราะผมจะได้ตามงานได้ เอาเปรี้ยง เข้าตาวัวเลย
ทรัพยากรมีจำกัดครับ ขืนเอาหมด คงต้องขายบ้านแน่ๆ
ขอบคุณล่วงหน้านะครับ

    ARTHUR GRUMIAUX
    IDA HAENDEL
    CHRISTIAN FERRAS
    WOLFGANG SCHNEIDERHAN
    EDITH VOLKAERT   
    NAP DE KLIJN
    EDUARD MELKUS
    OTTO BUCHNER
    NATHAN MILSTEIN
    SALVATORE ACCARDO
    HENRYK SZERYNG 
    RUGGIERO RICCI
    VICTOR MARTIN
    CONRAD VON DER GOLTZ
    GIDON KREMER
    JOSEPH FUCHS
    EUGENE FODOR 
    TAKAKO NISHIZAKI
    PATRICE FONTANAROSA
    GYORGY TEREBESI
 
หรือจะแนะนำเพิ่มเติมก็ได้นะครับ :scholar:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 11 September 2006, 06:22:44 pm
Quoteหรือจะแนะนำเพิ่มเติมก็ได้นะครับ

Leonid Kogan

คนนี้เป็นไงบ้างครับ เคยดูดีวีดีขาวดำของเขา
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 11 September 2006, 06:39:14 pm
ผมเองตอนนี้ก็ยังงงๆครับพี่ jtr คงต้องรอคุณพีมาช่วยขยายความครับ ผมจะได้เรียนรู้ด้วย  :supergrin:

ผมเองตอนนี้แตกยอดออกหน่อจนกระเป๋าชักฟีบแล้วครับ ตอนแรกกะว่าจะตามแค่คนดังๆประเภท Heifetz, grammy award http://en.wikipedia.org/wiki/Grammy_Award_for_Best_Instrumental_Soloist%28s%29_Performance_%28with_orchestra%29 ดันมากันหมดเลยครับ Oistrakh, Perlman, Hahn, etc

ก็เลยว่าจะเปลี่ยนแนวเอาตามระดับความชอบ ก็อ่านตรงนู้นตรงนี้มารวมกัน ที่ว่าดีก็ไปหามาลอง เลยแตกแขนงไปกันใหญ่แล้วครับ ที่พี่ List มาผมก็มีอยู่หลายคนเหมือนกันครับ อีกอย่างนึง เรื่องวัดฝีมือใครระดับไหน นี่คงแล้วแต่ประสบการณ์มั้งครับ ลองอ่านดูโพสนี้สิครับ ความเห็นไม่ตรงกันตรึมเลยครับ
The best violinist ever?
http://www.violinist.com/discussion/response.cfm?ID=9464

เท่าที่เห็น คุณพีมีประสบการณ์เยอะมากครับ ที่แนะนำมาผมไปหามาลองฟังแล้วก็เจ๋งครับ เดี๋ยวคงมีอะไรเด็ดๆมาบอกอีกครับ

ของผมในตอนนี้ ผมตามเก็บ Heifetz, Oistrakh, Perlman แต่ถ้าแยกงานเป็นชิ้นๆไปก็จะแตกออกไปอีกว่าชอบคนไหนเล่นมากว่าคนไหน

ว่างๆลองดูวีดิโอนี้ดูซิครับ ผมว่าผมชอบ Heifetz เล่น Tschaikovsky Violin concerto มากที่สุดแล้วนะ พอฟัง Oistrakh ก็เริ่มเขวอีกแล้วครับ  :wow:

สารพัด Heifetz, Henryk Szeryng, Nathan Milstein, David Oistrakh
http://youtube.com/profile_videos?user=SamLee0519

Gil Shaham plays Carmen Fantasy by Sarasate
http://youtube.com/watch?v=OxaCmtC8Cms

Lionid Kogan ก้มีนะครับเฮีย meng
http://www.youtube.com/results?search_query=leonid+kogan
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 11 September 2006, 09:00:50 pm
ดูจากรางวัลแกรมมี่แล้ว ผมนี่ฟังเพลงไม่เป็นเอาเลยทีเดียว
พวกเสือสิงห์ขาประจำรางวัลนี้ ไม่ค่อยมีที่ผมเก็บเข้าบ้านเลยสักคน
แสดงว่าพวกท่านต้องฟังผมโม้แต่ห้ามเชื่อเป็นอันขาด เชื่อตัวเองดีที่สุดครับ

ผมเริ่มฟังเพลงคลาสสิคต่างจากพวกพี่ๆ ผมหาเพลงที่ชอบก่อน เริ่มด้วยไชก็อฟสกี้
แล้วจึงมาหาคนที่ชอบ ทำอย่างนี้วนเวียนไปมา
โชคดีที่สมัยเริมฟัง แผ่นมีขายไม่มาก เราก็เลยฟังตามที่เซนทรัลสั่งมาขาย
มีเงินก็ซื้อเก็บไว้ ไม่มีเงินก็จำหน้าตาแผ่น พอเป็นบุญตา

เมื่อแก่กล้าขึ้นมา ผมก็รู้สึกละว่า ไวโอลินคอนแชรโตที่ผมชอบมากที่สุดคือบราห์มส
ตั้งแต่นั้นการหาแผ่นก็แน่วแน่ขึ้น เพราะรู้แล้วว่าไม่มีเงินซื้อได้อย่างใจคิด ก็ซื้อตามเงินที่มี
จึงมีบราห์มสมากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นซิมโฟนี่ คอนแชรโต เปียนโนเดี่ยว แชมเบอร์ เอาเป็นว่า
122 โอปุสของท่านผู้นี้ ตัดเพลงร้องออกไปหนึ่งในสี่ เพราะฟังไม่เป็น
ที่เหลือเคยผ่านหูเบอร์ละนับสิบศิลปิน อย่างไวโอลินก็เห็นจะถึง 30 คน บางคนก็ฟัง 5-6 รุ่น
จึงพอจะบอกได้ว่า บราห์มสที่ดีตามความคิดเห็นส่วนตัวเป็นอย่างไร

ยักษ์ใหญ่คนอื่นๆ ตั้งแต่บั๊ค มาถึงเบิร์นสตีน ก็ฟังบ้างไปตามโอกาสครับ

รายชื่อที่ยกมา ผมรู้จักดีอยู่คนเดียวครับ คือมิลสไตน์ ถ้าเชื่อผมก็แทงหมดตัวครับ คนนี้เก่งไม่มีใครเทียบได้
แต่ไม่ใช่เก่งที่สุดนะครับ คนอย่างนั้นไม่มีอยู่ในโลก
ตำนานระดับนี้มีอยู่สัก 2 โหล ค่อยๆสะสมไป ก็เป็นความสุขที่น่าอิจฉา
ยิ่งมีหนังตัวอย่างให้ดูในลิงค์ที่แนะนำมา ต้องบอกว่าขอบคุณมากๆครับ
ได้เปิดหูเปิดตาออกจากระลาครอบ แต่ก็ทำให้หงุดหงิดความจนอยู่เหมือนกัน....555555
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: jtr on 11 September 2006, 09:58:24 pm
รับทราบและปฏิบัติ
ได้ผลอย่างไร จะมาเรียนให้ทราบครับ

MILSTEIN Bach Solo Violin Sonatas&Partitas EMI 2 LPs

Description:
Nathan Milstein (violin): J. S. Bach Partitas for Solo Violin BWV 1001 - 1006

Catalog No.:
EMI 1C187 81814/15, 2 LPs, red label, Made in Germany, 12 inch, 33 rpm

ตอนนี้ไล่อยู่ที่ 20เหรียญคับ :wallbash:


Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 11 September 2006, 10:30:08 pm
ช่วยลุ้นด้วยครับ บั๊ค 6 ชิ้นนี้เป็นจุดหมายปลายทางของนักไวโอลินทุกคน
แต่ไม่มีใครไปถึงจุดที่มิลสไตน์ทำไว้....นี่ คนเชียรแขกมาเองเลย
มีอีกชุดอัดกับ DG ขอความกรุณารวบไว้ทั้งสอง
อ่านที่สาวกมิลสไตน์เขาเทิดทูน ได้ที่นี่
http://www.andromeda.at/mus/mil/aufn_e.html

มิลสไตน์เล่นบราห์มสได้สดสุดๆ ผมมี 3 เวอร์ชั่น(มั้ง) ชอบหมด ฟังจบไปรอบ
กลับมาฟังรอบสอง เอ๊ะ......
ดีกว่ารอบแรกแฮะ

มีไม่กี่คนที่ทำให้ฟังได้อย่างนี้
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 12 September 2006, 06:38:36 pm
คุณพี ถ่อมตัวจังครับ ผมว่ารางวัลแกรมมี่ก็เหมือนกับเพลงฮิตอะไรทำนองนั้นนะครับ สำหรับการค้าด้วยส่วนหนึ่ง แต่ประสบการณ์เป็นอะไรที่หากันไม่ได้ง่ายๆครับ ที่คุณพีแนะมา นี่ผมท่องเอาไว้แล้วครับ มิลสไตน์ มิลสไตน์ มิลสไตน์ ... จะได้ไปรื้ออีกครับอาทิตย์นี้  :P

เพิ่งนึกออกครับว่าพี่ cherokee ก็เคยแนะนำ Oistrakh ให้แต่ตอนนั้นผมได้แผ่นคุณภาพแย่มา เสียงเลยไม่ค่อยดี แต่จำได้ว่าไวโอลินสำเนียงจับใจครับ  :thumbup:

มาชวนคุยต่อครับ แล้วในความเห็นของคุณพี นี่ Bhrams violin concerto ของท่านใดจับใจสุดครับ ได้เสปคแผ่นด้วยเลยยิ่งจะเป็นพระคุณครับ แฮะๆ  :worshippy:

Quote from: jtr on 11  September  2006, 09:58:24 pm

ตอนนี้ไล่อยู่ที่ 20เหรียญคับ :wallbash:



พี่ jtr ครับ หวังว่าคงไม่ไปถึงเท่านี้นะครับ http://www.popsike.com/php/detaildata.php?itemnr=4013613370

ผมอยากให้คุณพีแนะแผ่นอีกครับ ผมจะได้เก็บไปขาย เอ้ย เก็บไปฟังครับ

ว่าแต่ว่ายังบ่ได้เฉลยเลยครับว่า น้องข้างบนเป็นใคร  :inlove:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 12 September 2006, 10:56:17 pm
ว่ากันซื่อๆเลยนะครับ
ไครสเลอร์ มี 2 ชุด เหมือนนั่งโรสรอยส์ไปหัวหินครับ ไม่มีที่ติ ขานี้เขาสนิทกับบราหมส์
คนเวียนนาด้วยกัน

ซีเกตตี้ เด็กอัจฉริยะ เพื่อนบราหมสเคยชวนมาเป็นลูกศิษย์(เป็นเกียรติสุดๆนะครับ) โยอาคิมนี่คือมือหนึ่ง ต่อจากปะกานืนี่ครับ
ไอ้หนุ่มบอก ขอบพระคุณครับ ม่ายละ เดี๋ยวมือผมเสีย....
มันบอกอย่างนั้นจริงๆ เพ่ มันบอกว่าคุณลุงเก่งจนยังไงผมก็หนีคุณลุงไม่ออก ผมขอแสวงหาด้วยตัวเองดีกว่า ฟังแล้วเหมือนขี่ฮาเล่ย์มีสาวกอดหลัง ไปหัวหินครับ

ฮูเบอรมัน คนนี้เจ็ดขวบไปเล่นให้บราหมสฟัง เป็นคอนเสิร์ตยักษ์ ทุกคนในเวียนนาไปหมด เสร้จเรื่อง ปู่บราหมสกอดไอ้หนู
มอบรูป มอบลายเซนต์ให้ หยอดคำหวานว่า หนูอย่าลืมปู่นะ เวลาหนูดังแล้วน่ะ
ฟังแล้ว โอยอย่าฟังดีฝ่า ทำคนอื่นจืดหมด เอ้า เหมือขี่ปอร์เช่ไปหัวหินละกัน

สาวสวยของผม ชื่อแพททริเชีย โฆปัชชิ่นสกายครับ เป็นชาวเบลารูส
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 12 September 2006, 11:13:00 pm
คนต่อมา มิลสไตน์ แกต้องเป็นพ่อมดอัจฉริยะครับ ไวโอลินในมือแก มันไหวย้วยไปตามแขน
คนนี้ไปหัวหินไม่นั่งพาหนะของใคร แกสั่งสร้างรถสปอร์ตตามสเปคของแก ขี่ไปเองง่ะ

ออยสตารค คนนี้ไปหัวหิน.....เดินไปครับ

ไฮเฝท คนนี้ให้หัวหินมาหา เชอะ หยั่งข้าหรือ จะขยับพระวรกายไปหาใคร หมอนี่จอมหยิ่ง
ผมไม่ชอบเขาเป็นที่สุด ตรงที่เลวแล้วเสือกเก่ง เก่งบัดซบเลยครับ
ถ้าจะมีใครสักคนที่สีไวโอลินจนไฟแล็บได้ โดยไม่ผิดแม้แต่หนึ่งโนต ก็หมอนี่แหละ
แต่ความชั่วเขานะคุณ
ไอ้เพื่อนักเปียนโนที่จับคู่เล่นกันมา 24 ปีน่ะครับ คงเคยเห็นหัวล้านท้วมๆหน่อย อย่าไปรู้ชื่อคนอาภัพคนนี้เลย
ออกงานด้วยกันมาเป็นร้อย ออกแผ่นด้วยกันมาเป็นหลายโหล
เป็นแท่นประติมากรรมให้ไอ้ยิวจอมแอ๊กขึ้นไปยืนเด่นเป็นสง่า

ตายจากกันโดยย๊าชช่า ไม่ยอมให้เรียกชื่อตัว
ทั้งคู่เรียกหากันว่า มิสเตอร์.....
แต่ยอมรับครับ ว่าเขาเก่ง....ยกเว้นเมื่อมาเล่นบราหมส
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 13 September 2006, 01:53:14 am
...ซ้ำ...
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 13 September 2006, 03:52:56 am
กระทู้ข้างบนผมทำผิดเอาของเก่ากับบันทึกช่วยจำปนมา ลบทิ้งทำยังไงครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: Krairerk on 13 September 2006, 05:51:52 am
เรียนถามท่าน pee
Ruguerro Ricci กับ Johanna Martzy นี่ไม่ได้เล่นของบราห์มเลยเหรอครับ ไม่เห็นมีชื่ออยู่ใน list
ผมอยากฟังแผ่นที่ Johanna Martzy เล่นน่ะครับ แผ่นหายากมาก แล้วก็แพงมากซะด้วย (ทั้งๆที่เป็นโมโนส่วนใหญ่)  อยากทราบว่าแกเล่นดียังไง ถึงมีแต่คนแย่งซื้อแผ่นของป้าแก 
เคยมี reissue โดยสังกัด Coup d Archet แต่ผมก็ซื้อไม่ทัน
http://www.coupdarchet.com/martzy.asp
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 13 September 2006, 08:07:22 am
เล่นไว้ทั้งคู่ครับผม
รายชื่อที่แปะไว้ ผมกำลังจัดเรียงลำดับความสำคัญอยู่ แต่เผลอปล่อยไก่ โพสต์ติดมาครับ
ขออำไพทุกๆท่าน กรุณาข้ามไปก่อนครับ

เรื่องราคาแผ่นนี้เอาแน่เอานอนไม่ได้ครับ หมายถึงผมอะครับ ผมมีแผ่นของริคคี่ แต่มัทซี่มีซีดี เล่นพอไปวัดไปวาได้
แต่ยังแพ้เจเนต เนอฟู หรือ เชอริง ซึ่งผมจัดที่ให้พวกท่านอยู่แถวสอง
พวกแถวแรกกำลังพรรณาอยู่ขอรับ แต่มันเป็นไปตามอำเภอใจผมนะครับ แล้วก็โปรดอย่าลืมว่าผมมันหูตะกั่วเอ็มพี 3
ฟังอะไรก็มีจุดชอบไม่ตรงกับชาวบ้าน
อย่างเช่นผมไม่ฟังเฮียคารายานเลย เพราะเชื่อวินิจฉัยของฟรู๊ตเวงเล่อร์ ทั้งๆที่แกออกหล่อ
อย่างเบิร์นสไตน์นี่ ผมว่าแกกำลังเกาเห็บอยู่หน้าโพเดียมมากกว่า เลยแทบไม่มีเลย
ยกเว้นบราห์มที่ไปเล่นฉลอง 150 ปีกับวงเวียนนา แกยังต้องหัดอีกนานครับกว่าจะเอาชนะใจผมได้
แหม...ขนาดแกกำกับเวสต์ไซด์ สะตอรี่ ผมยังไม่รับประทานเลย

ผมชอบแน่วนิ่งเป็นท่อนไม้อย่างมราวินสกี้ครับ แค่ปรายตา นักดนตรีก็หยุดหายใจแล้ว....555555

ทั้งคู่เล่นดีทีเดียวครับ  แต่เจ้มัทซี่ได้คอนดัคเตอร์ที่ไม่ถนัดบราหมสนัก คือเคล็ทสกี้(คิดว่าใช่) ขานั้นเขาพวกมาหะเลอเรี่ยน
ชอบโอ่อ่าราคาแพง ไม่สามารถนำวงรองรับความพริ้วไหวของเจ๊แกได้พอดี สองส่วนก็เลยไปด้วยกันไม่แนบเนียน
ถ้าฟังแต่ซอก็พอรับได้ครับ แม้ว่าจะออกหวานจัด ก็ยังไม่เฝคเหมือนเพิรลมัน
(เอาอีกและ ผมนี่แย่จัง ชอบแวะที่นี่เรื่อย พอดีมันนึกออกนะครับ ใครชอบพี่อิสซาคก้ต้องขอรบกวนความรู้สึกอีกครั้ง)
ตรงท่อนคาเด็นซ่า เธอใช้บทของโยอาคิม ซึ่งแปลกมาก โยอาคิมใช้สำเนียงผู้ชาย ห้าวหาญ ลุ่มลึก
เธอมาทำให้พริ้วหวาน น่าฟังเหมือนกั แต่ปู่บราหมสอาจจะเลิกคิ้วนิดหน่อย
แล้วหันไปปรึกษาโยอาคิมว่า ออกแนวนี้ก็ได้หรือ.....
เพราะปู่แกออกหวานแบบน้ำตาลสด หวานแบบน้ำผึ้งนี่ไม่ใช่ทางแก
ท่อน 3 ผมไม่ถูกหูที่สุดครับ เห็นชัดว่าเคล็ทสกี้ทำโครงสร้างเสียหายมาก
เพลงนี้ไม่เหมาะกับคนมือหนัก

ส่วนแผ่นน่ะแพงเกินเหตุ ผมว่าคงเพราะมันมีน้อยครับ ผมเคยเห็นในทำเนียบว่า ขึ้นถึงอันดับบนๆก็ยังงง
เอ....เรานี่หูถั่ว สมกะซิสสะเต้มเล็ย แต่ก็ดีไปอย่าง ไม่ต้องหาเงินตัวเป็นเกลียว
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 13 September 2006, 08:47:55 am
ตอบเสร็จก็ไปงัดเนอฟูมาฟังอีกรอบ สมควรครับที่เธอชนะออยสตราค
ถ้าเทียบงานในปีนั้น เสียงซอของเธอมีเสน่ห์มาก และสมาธิในการนำเสนอก็นิ่งเหมือนเป็นผู้ใหญ่
เธอไม่เล่นกับหางเสียง ซึ่งผมตกหลุมรักสไตล์นี้ครับ รำคาญพวกเลี้ยงหางเสียง ไม่รู้มันมีอะไรดีนักหนา
ไวโอลินของเธอเสียงแข็งแรง และบุคลิกของเธอก็รับกันดี
ผมจึงยินดีเชิญเธอยืนนำหน้าแถวสองในทำเนียบ
เธอเล่นท่อนสามได้ดีมากๆครับ ดีกว่าท่อนคาเด็นซ่าที่ดีอยู่แล้วขึ้นไปอีก

ส่วนเฮียเดวิดน่ะ แกเป็นพวกเรียนรู้ตลอดชีวิตครับ ราว 1940 แกอาจจะไม่เก่งที่สุดในโลก
แต่พอ 1960 นี่ กลายเป็นอีกคนครับ ยิ่งแก่ยิ่งเก่ง ลองไปหาเบโธเฟน โซนาต้าที่แกเล่นกับโอเบริน คู่หูมาฟังดู
ผมกล้าเอาเวบคุณพจน์เป็นประกันว่า ไม่มีที่ดีกว่านี้อีกแล้วครับ...ฮิฮิ
ยกเว้นที่ไครสเลอร์เล่นกะรัคมานินอฟ ซึ่งถูกใจผมมากกว่าอยู่นี๊ดดดดเดียว
คู่อาวุโสนี่เขาเล่นกันเหมือนกำลังเขียนโน๊ตครับ เสียดายผมมีเบอร์เดียว
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 14 September 2006, 06:17:16 am
วันนี้ขอแนะนำคนไม่ค่อยปกติสักคน

วงออร์เคสตร้าประจำประเทศนั้น เขาแข่งกันยิ่งกว่าบอลล์โลก บางประเทศก็แต่งตั้งเป็นทางการ
อย่างดัชท์ก็มีคอนเสิร์ตเกเบาน์ อิตาลีแม้ไม่ประกาศแต่ก็ยอมรับกันกลายๆ ว่าคือลา สกาล่า
ของอังกฤษนี่ เพิ่งตั้งมาไม่นาน ไม่น่าเชื่อนะครับ ประเทศนี้ ไม่มีวงหลวง อายเขาแย่เลย
แล้วที่ประหลาดก็คือ ต้องไปขอวงส่วนตัวของคนอื่นมาสถาปนา
เป็นวงของ Sir Thomas Beecham

คนนี้เป็นมนุษย์ประหลาดครับ จู่ๆ แกก็ควักกระเป๋าตั้งวงส่วนตัวขึ้นมา บอกว่า
กูไม่มีวันง้อไอ้พวกนักการเมืองสถุล รสนิยมต่ำมาโอบอุ้มศิลปะของประเทศกูดอก
(เอ่อ...เขาพูดถึงประเทศอังกฤษนะครับ ไม่ได้หมายฟามถึงประเทศเสียมแลนด์แถวพม่าข่าระเดว
ที่มีลูกเต๋าจอมแหลเป็นทั่นผู้นำนะครับ)
เป็นเงินมหาศาลแค่ใหนก็คิดเอาเอง ทุกอย่างชั้นหนึ่งหมด ทั้งนักดนตรี เครื่องดนตรี เงินเดือน
ค่าเดินทาง เบี้ยเลี้ยงซ้อม ค่าตัวนักเดี่ยวเจ๋งๆ ....ฯลฯ บีชั่มรับเข้าในอ้อมอก
จ่ายคนเดียว ทุกบาททุกสตางค์

เห็นแผ่นของคนนี้เมื่อไหร่ ลองหิ้วเข้าบ้านมาลองฟังดู แล้วจะร้องว่า ทำไมกูไม่เหมามาหมดร้านวะ

แกเก่งแค่ใหน ไม่มีใครบอกได้ เพราะอัดแผ่นไม่มากนัก
และเล่นเพลงอยู่กลุ่มเดียว
เป็นเพลงไฮเอ็นด์ทั้งสิ้นนะครับ เหมาะกับซิสเต้มระดับ 300K up

เอาเป็นว่า แกอัดเพลงใหนไว้แล้ว ก็จะกลายเป็นเรื่องยุ่งยากของคนรุ่นหลังละครับ
ไม่มีทางที่จะทำให้ดีกว่าบีชั่มได้อีกแล้ว

โชคดีที่แกไม่โปรดบราห์มส ทั้งชีวิต อัดแค่ซิมโฟนี่เบอร์ 2 op. 73
ซึ่งเป็นปริศนามาจนทุกวันนี้ เพราะแกอัดเสียงถึง 2 ครั้ง (แปลกมากๆ .....สำหรับพ่อคนนี้)
ครั้งหนึ่งเป็นโมโน อีกครั้งเป็นสเตริโอ
คุณภาพหรือครับ.....ไม่บอกฮ่า คุณๆต้องไปหามาลองเอง
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 14 September 2006, 06:36:09 am
ระหว่างยังไม่มีแผ่นฟัง ฟังสำนวนแกไปพลางก่อน เอามาจากเวบเบรนนี่โควตครับ
A musicologist is a man who can read music but can't hear it.

Brass bands are all very well in their place - outdoors and several miles away.

Great music is that which penetrates the ear with facility and leaves the memory with difficulty. Magical music never leaves the memory.

Madam, you have between your legs an instrument capable of giving pleasure to thousands, and all you can do is scratch it!

Movie music is noise... even more painful than my sciatica.

The English may not like music, but they absolutely love the noise it makes.

There are two golden rules for an orchestra: start together and finish together. The public doesn't give a damn what goes on in between.
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 14 September 2006, 05:07:23 pm
นักไวโอลินที่คุณ Pee กล่าวถึง ผมก็ได้ค้นของเก่าก็มีกับเขาบ้างเหมือนกันครับ แต่ผมมีบางชื่อที่ไม่มีใน List คุณ Pee คิดว่าพวกเขาเป็นอย่างไรกันบ้างครับ?

Leonid Kogan จากค่ายรัสเซียไม่ทราบว่าพอจะติดใน List ของคุณ Pee ไหมครับ? ส่วนมากเขาเล่นเพลงของ Beethoven, Schubert และ Mozart
Victor Tretiakov นี่ก็จากค่ายคอมมูเหมือนกัน
Leon Temerson เล่นเพลงของ  Bach
Zino Francescatti เล่นเพลงของ Tchaikovsky

ผมไม่มีประสบการณ์พวกไวโอลินเลยครับ จึงอยากจะเริ่มต้นกับนักไวโอลินที่ได้อารมณ์แบบ Original สักหน่อยครับ ก็ได้อ่านกระทู้นี้แหละสุดยอดจริงๆ ครับ  ผมไปฟังสะล้อเมืองเหนือมา (คลุกคลีอยู่ปีกว่าๆ ) พบว่าคนรุ่นใหม่ๆ เล่นได้ห่างไกลคนเก่าๆ มากเลย ทั้งๆที่โน้ตก็เหมือนกัน แต่ “ทาง” ของพวกคนรุ่นเก่าๆ นี่มันเป็นอะไรที่คนรุ่นใหม่ๆ บอกว่ามันทำตามไม่ได้ครับ แล้วทำให้นึกว่าคนรุ่นที่ตายไปแล้วจะเล่นกันได้ไพเราะสุดยอดขนาดไหน?
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 14 September 2006, 07:36:13 pm
ขอขอบพระคุณครับคุณ pee ที่แนะนำ 

ด้วยความเป็นนักเรียนที่ดีผมก็ได้ไปถอย Milstein มากะเขาหนึ่งแผ่น แต่ซื้อ mono ที่เล่น Beethoven Violin Concerto ของ capital มาครับ ราคาก็สมกับผมครับ $3.99 เช็คดูแล้วปกเยินมากแต่แผ่นกิ๊ง ถึง mono ก็ลองเอามาชิมดูครับ เพราะมากครับ  ท่าทางจะเจ็บตัวอีกและ  เห็นเจ้าแผ่น DGG Bach Solo suite ด้วยครับ แต่ซื้อไม่ลงครับ เพราะราคาโหดไปนิ๊ดนึง

เมื่อวานตอนไปร้านขายแผ่น ก็เลยชวนคนขายคุยเรื่อยเปื่อย เขาแนะนำศิลปินเหมือนคุณ pee บอกเลยครับ อิอิ คุณแกไม่พูดถึงรุ่นใหม่เลยครับ แกบอกว่างานดนตรีคลาสสิกนี่มันอยู่ที่ interpretation ครับ คนขายเขาเคยเป็นนักดนตรีอาชีพในวง orchestra ด้วยครับ พอบอกว่าหา Milstein อยู่ ก็เลยได้รับคำแนะนำถึงท่านทั้งหลายที่คุณ pee บอกด้วยครับ พร้อมทั้งชี้ไปที่แผ่น Bach ครับ

อ้ออีกแผ่นที่ผมรื้อได้มา ก็คือ Rosand ครับ เล่น Bizet, Saint-saen, Sarasate เจ๋งจริงๆครับ  อิอิ $1 เองครับ รู้สึกคุ้มกว่าแผ่นบางแผ่นของผมซะอีก 

ว่าแต่ว่าเดี๋ยวคุณ pee จะมี list แถวหนึ่งแถวสองออกมาไหมครับ  จะเตรียมจดครับ

Quote from: K. PJ on 14  September  2006, 05:07:23 pm
ผมไม่มีประสบการณ์พวกไวโอลินเลยครับ จึงอยากจะเริ่มต้นกับนักไวโอลินที่ได้อารมณ์แบบ Original สักหน่อยครับ ก็ได้อ่านกระทู้นี้แหละสุดยอดจริงๆ ครับ  ผมไปฟังสะล้อเมืองเหนือมา (คลุกคลีอยู่ปีกว่าๆ ) พบว่าคนรุ่นใหม่ๆ เล่นได้ห่างไกลคนเก่าๆ มากเลย ทั้งๆที่โน้ตก็เหมือนกัน แต่ “ทาง” ของพวกคนรุ่นเก่าๆ นี่มันเป็นอะไรที่คนรุ่นใหม่ๆ บอกว่ามันทำตามไม่ได้ครับ แล้วทำให้นึกว่าคนรุ่นที่ตายไปแล้วจะเล่นกันได้ไพเราะสุดยอดขนาดไหน?


ฟังคุณ K.PJ พูดถึงสะล้อแล้วนึกได้อย่างนึงครับ  ผมว่าประสบการณ์นี่เป็นอะไรที่มีค่ามากๆเลยครับ  นึกถึงว่า คนยุคใหม่ฟังดนตรีประเภทใหม่ๆ จุดอ้างอิงก็จะเป็นอะไรใหม่ๆที่เคยฟังมา  ตราบเท่ายังไม่มีประสบการณ์ครอบคลุมถึงงานที่ดีกว่า ก็ยากครับที่จะเข้าถึง  ดีนะครับที่มี Thaiavclub และผู้มีประสบการณ์มาแบ่งปันให้ครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 14 September 2006, 08:25:30 pm
ถ้าฟังแล้วไพเราะ ผมก็ดีใจด้วย แต่มันเป็นเพราะหูของคุณนะครับ ไม่ใช่ตัวหนังสือของผม

บอกตามตรง ว่าผมมันครูพักลักจำ รู้ไม่จริงครับ โน๊ตสักตัวยังอ่านไม่ออกเลย
ถือคติว่า ของอะไรถ้าเชียร์กันนัก ให้สงสัยไว้ก่อน
ตอนที่เริ่มเล่นเพลงพวกนี้ เห็นแต่ออร์มันดี้กับวงฟิลาเดลเฟีย เต็มแผง ผมก็หมายหัวเลยว่าหมอนี่ต้องไม่เก่งแหง็มเลย
คนอะไรมันจะว่างงานถึงกับอัดแผ่นมันทุกเพลงที่มีในแผง แล้วยังเก่งขนาดเพลงอะไรก็เล่นได้
หัวเด็ดตีนขาดก็ไม่เอาด้วยละครับ

คุณเอ้าท์โชคดีมากที่มีแหล่งจับจ่าย แผ่นโรซานด์บาทเดียวนี่มันหยามกันชัดๆ เอางี้ ผมให้หกหลึง ไม่เอาปกก็ได้....555555
ถ้าเขาเล่นแซงซอง เพลงอินโตรดัคขั่นแอนด์คาปริชชิโอละก้อ ฝากฟังเผื่อสักสิบเที่ยวด้วยครับ

เพลงนี้ขอแนะนำนะครับว่าเป็นไวโอลินสั้นที่ดีเหนือมนุษย์ มันจะพาคุณไปถึงขอบจักรวาลแห่งจิตทีเดียว
ถ้าใครเล่นเพลงนี้แล้วทำให้คุณรู้สึกงั้นๆละก้อ เป็นอันตัดออกจากรายการชอบปิ้งได้เลย

แล้วจะมาชวนเสียตังอีกนะครับ พอดีวันนี้มีอุบัติเหตุนิดหน่อย ไม่สะดวกที่จะใช้มือครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 14 September 2006, 09:03:36 pm
Saint-saen เป็น Habanera ครับ 

ผมเองตอนนี้พยายามปรับปรุงแนวครับ ทำหูเป็นกลาง ฟังเพลงแล้วเพราะ มีความสุข ก็ดีใจแล้วครับ จำได้ว่าเคยได้ยิน violin ที่ที่นึง จำเพลงได้ แต่รู้สึกว่าไม่ชอบสำเนียงเท่าไหร่ เพราะเคยฟังที่ชอบมากกว่ามาก่อน  ไปขอดูแผ่นเขาก็เลยได้รู้ว่าเป็นแผ่นศิลปินจากเมืองจีน มันก็ตรงนี้ละครับที่ผมไม่มี คือไม่รู้ว่ามีอะไรอีกที่จะชอบมากกว่า

ขอให้หายไวๆนะครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 15 September 2006, 05:37:28 am
ขอให้หายไวๆนะครับ เช่นกันครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: DRC on 15 September 2006, 02:59:44 pm
เข้ามาเก็บความรู้ครับ  รู้สึกว่าโลกมันกว้างเหลือเกิน  ขอบคุณมากๆครับ  ยัไงขอให้หายไวๆนะครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 15 September 2006, 03:52:37 pm
เอ้าา คุณพจน์ช่วยส่งพีอาร์ของบอร์ดเราไปช่วยเยียวยาพี่ Pee หน่อยครับ ... อิ อิ ล้อเล่นนาครับ  :P

ยังไงก็ขอให้หายไวไวนะครับ  :)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: jtr on 15 September 2006, 03:56:23 pm
หายไวๆนะครับ ให้หมอตรวจด้วยก็ดีนะครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 15 September 2006, 03:59:14 pm
เห็นไม่ตอบเรื่องนักไวโอรินที่ผมถามมาแสดงว่าพวกเขาคงจะไม่เก่งแน่ๆ ไม่ทราบว่าคุณ Pee มี MP3 ที่มีนักสีซอที่สุดยอดไว้ให้ผมเปรียบเทียบในวันอาทิตย์บ่ายตามนัดไหมครับ? ผมอยากจะฟังเพลงเดียวกันนี้ว่า “ทาง” ของคนที่สุดยอดเป็นอย่างไรอ่ะครับ? (ขอแค่ “ทาง”  สุดยอด ไม่ต้องแผ่นสุดยอดนะครับ!) แต่จะต้อนรับไหวหรือ? ถ้าอย่างไรจะเลื่อนไปก่อนก็ได้นะครับ ถ้าเขียนไม่ได้ทางเบอร์โทรนะครับ เป็นอย่างไรบ้างครับตอนนี้ เดี๋ยวผมเอาหมอไปด้วยดีไหมครับ?
:bowdown: :bowdown: :bowdown:

Tchaikovsky Concerto in D major for Violin op35 : Francescatti
Mendelssohn Concerto in E minor for Violin op64 : Francescatti
Beethoven Concerto in D major for Violin op61 : Kogan
Beethoven Concerto in D major for Violin op61 : Menuhin
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 15 September 2006, 06:09:10 pm
เรื่องเป็นอย่างนี้ครับคุณหมอ
คุณหมามันกัดกัด คุณผมก็ห่วงว่ามันจะเจ็บ เลยแบกไอ้ตัวหนึ่งขึ้นบ่า
ไอ้ตัวล่างเลยกระโดดกัด ผมได้รับลูกหลงนิดหน่อย
อันนี้เป็นปกติของคนเลี้ยงหมา ท่านที่ชินคงจะเข้าใจ

ไอ้แผลที่มือน่ะแค่ทำให้จิ้มดีดติดขัดไปบ้าง ก็ยังพอทน
แต่ไอ้แบกหมานี่สิครับ ผมก้มลงลุกขึ้นและฝืนอุ้มหมาไว้โดยไม่ทันตั้งตัว
ใช้พลังงานเกินขีด หลังเดี้ยงขอรับ

จะขอความเมตตาคุณ kpj เลื่อนไปสัก 7 วัน เป็นอาทิตย์หน้าเถิดนะครับ
ผมจะจัดโชว์สุดยอดซอสะท้านโลกให้ฟังกันชนิดหายบ้าไปเล็ยยยย์

หลายวันนี้ขอเอนหลังให้มันหายรำคาญก่อน คงจะให้อำไพในฟามไม่สะดวกครั้งนี้
อูยยย์...ทำเสียงอ้อนให้ได้รับความเห็นใจครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 15 September 2006, 08:18:14 pm
แสดงว่ารักหมามากกว่าตัวเรา น่านับถือในน้ำใจครับ  :cheer:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 19 September 2006, 05:39:53 pm
วันนี้ค่อยยังชั่วขึ้นมาก ได้นอนฟังเพลงเล่นอยู่หลายวัน ดีไม่น้อย

ไปเจอเวบเพลงเก๋ากึกกกกก คราวนี้เป็นค่ายยี่ปุ่น นัยว่าจะตีตลาด ทำของดีออกมามั่ง
ความจริงประเทศนี้เขาบ้าเพลงคลาสสิคกว่าเยียระมันเสียอีก คราวที่คารายานเสด็จไปเหวยปลาดิบ
คนที่นั่นแทบจะปูพรมแดงทั่วเกาะที่เฮียแกเด็จไปเลย เฮียแกไปหลายหนด้วย

http://www.opuskura.com/index_e.htm
ลองเข้าไปฟังตัวอย่างดูนะครับ ส่วนใหญ่เป็นเพลงที่ทางยุโรปเขาทำมาหากินนานแล้ว
แต่พี่ยุ่นกลุ่มนี้น่าจะมีดีในการทรานสเฟอร์ข้อมูล จึงกล้าทำสู้

พี่คนใหนมีเงินเหลือ ลองหามาฟังเล่นดู
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 19 September 2006, 09:24:50 pm
เป็นอย่างไร? บ้างครับคุณ Pee อาการป่วยดีขึ้นหรือยังครับ? เงียบหายไปเลย ผมรออ่านลำดับฝีมือของนักไวโอลินในความรู้สึกของคุณอยู่ครับ!!!!  ผมก็เข้าไปหาอ่านในเวปต่างๆ ดู ก็สนุกดีครับกันการได้ศึกษาค้นคว้าไปด้วย แต่ช่วงนี้ผมกลับเข้าไปทำงานใหม่อีกครั้งเนื่องจากเบื่อกับการนั่งๆ นอนๆ เที่ยวๆ มา 3 ปีกว่าๆ แต่งานใหม่นี้มันทำให้ผมยังหาเวลากลับไปฟังเพลงที่บ้านไม่ได้สักวันเลยครับ มันแย่ตรงที่ยังไม่ได้ฟังเสียงแผ่นที่เพิ่งจะได้มาใหม่ เช่นแผ่นของ Oistrakh สองพ่อลูกก็ได้มาสามสิบกว่าแผ่น และก็มีตามที่คุณ Pee แนะนำอีกสองสามคนครับ, Heifetz นี่ก็ได้มา 8 แผ่น, Milstein 5 แผ่น, Isaac Stern 2 แผ่น, บางแผ่นก็ได้มาแค่ 50 บาทเองครับ  แต่ผมยังหาของ Szigeti, kreisler, Hubermann ไม่ได้เลยสักแผ่นเดียวครับ คงต้องกลับไปค้นดูที่คุณพ่อเก็บไว้ให้อีกที เพราะเมื่อก่อนไม่ได้สนใจอ่านชื่อคนเล่นไวโอลินเลยครับ(หากเป็นไปได้โดยไม่ลำบาก คุณ Pee หาเพลงของพวกเขาไว้ให้ฟังสักคนละเพลงก็จะดีครับ)  ผมอยากเกิด (เริ่มต้นหัดฟัง) กับนักเล่นไวโอลินที่มี  “ทาง” เป็นแบบเก่าๆ น่ะครับ  วันอาทิตย์นี้หากคุณ Pee พร้อมผมจะหิ้วแผ่นที่ได้มาใหม่ไปเปิดฟังแล้วรบกวนให้คุณ Pee แนะนำถึงลักษณะการเล่นของแต่ละคนด้วยอ่ะครับ  :bowdown: :bowdown: :bowdown:

ผมเข้ามาตอนเช้าคุณ Pee ยังไม่ออกมาเลยกับมาร่างข้อความ เลยส่งมาช้าไปหน่อยนึง ดีใจครับที่คุณ Pee ค่อยยังชั่วดีขึ้นมาแล้ว ผมจะได้เข้าไปเรียนรู้ในอาทิตย์นี้ได้ ผมเสียดายเวลาที่ผ่านมา น่าจะศึกษามันเสียนานมาแล้ว ก็ไม่อยากให้คนอื่นเป็นด้วยครับ มีความรู้ไว้มันไม่หนักหลอกครับ ใครที่คิดว่ารอตอนแก่ค่อยเข้ามาบางครั้งมันก็อาจจะสายไป เพราะแผ่นดีๆ ราคาอาจไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้วก็ได้นะครับ  :'( :thumbup: :whistling:  :beer:  :headphone:

ขอคำแนะนำ มือเปียโนเพราะๆ ด้วยก็ดีครับ :bowdown:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 20 September 2006, 07:03:44 pm
ดีใจด้วยกับพี่ K.PJ นะครับที่ได้แผ่นถูกใจเยอะแยะ ขอให้มีความสุขกับการฟังเพลงนะครับ  ผมได้ฟัง Brahms symphony no.4 ตามคำแนะนำแล้วนะครับ เศร้าดีครับ ขอบคุณครับ

ผมอ่านคำแนะนำของคุณ pee จนตอนนี้จะรับประทานแกลบแล้วครับ วันหยุดได้ Milstein เล่น Brahms Violin Concerto กะ Jochum (DG signature series) มาลองแล้วครับ เพราะครับ แถมแผ่นก็เสียงดีด้วยครับ ถูกใจครับ ถูกใจ :worshippy:

เอา link มาฝากครับ ผมเพิ่งมีสองแผ่นเอง
http://www.andromeda.at/mus/mil/aufn_4_e.html
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 20 September 2006, 07:27:47 pm
มาสนทนาต่อระหว่างรอชะตากรรมเฮียเหลี่ยม

อันว่านักดนตรีที่เจ๋งนั้น ตำรา(แหะ..แหะ...อ้างไปงั้นแหละ ความจริงคือตำราตูเอง ฮิฮิ) ท่านว่า มีสองพวก
คือพวกตามบทกับพวกตามใจ หรือเรียกเป็นภาษาต่างด้าวว่า พวกมิวสิกั้ล กะพวก เฟอร์จูโอโส้
พวกแรกน่าเบื่อ พวกหลังนี่น่ารำคาญครับ เอาคนที่ผมไม่รำคาญก่อนละกัน
1 ฟริตส์ ไคร้ส์เลอร์ คนนี้สีไวโอลินเหมือนเกี้ยวสาว ประเคนให้แต่ของดีที่สุด โน๊ตสักตัวที่ต่ำทรามอย่าหวังว่าแกจะสร้างออกมา
เป็นไอ้หนุ่มชาวกรุง รสนิยมดี ฝีมือเลิศ และไม่ยอมทำเรื่องที่ตัวเองไม่ถนัดครับ ใครได้เป็นแฟนละก้อ
เชิดดดดดดหน้า หาคนเทียบยาก
สำเนียงซอหวนละมุน โรแมนติคสุดแสน (แต่เป็นแบบห้องแอร์เย็นฉ่ำนะครับ) แสงเทียนสลัว ไวน์รสเลิศ บ๋อยรู้ใจ
โอ๊ยยยย ดีไปหมดครับ เก่งทั้งบุ๋นและบู๊ คือเล่นเดี่ยวก็ดี เล่นคู่นี่ไม่มีใครสู้ได้ครับ แล้วยังเก่งคอนแชร์โต้ด้วย
ในคอนแชร์โต้ของบราห์มส์นั้น หลังจากเปิดตัวด้วยวงมหึมาเล่นครบกระบวลไปสักห้านาทีแล้ว จะเป็นจังหวะที่ซอเข้าแทรก แล้วจะนำทางอย่างทีละเล็กละน้อยจนเข้าควบคุมสาระทั้งหมด ตรงนี้ ไครส์เลอร์ทำได้ดีเลิศครับ ลีลาซอค่อยๆขโยกวงทั้งหลายสิบชิ้นให้ลดหน้าที่
การส่งผ่านตรงนี้ต้องใช้สมาธิกับพลังงานมาก ผมใช้เป็นตัววัดความยิ่งใหญ่ในสีมือครับ
คนนี้เป็นมิวสิกั้ลลล์

แต่พอมาถึงเฮียอูเบอร์มันน์นะคุณเอ๋ย วงทั้งวงน่ะ มีก็ได้ ไม่มีก็ได้ แกไปเดี่ยวได้อยู่แล้ว ซำบาย ซำบาย
คนนี้เป็น virtuoso

เดี๋ยวมาต่อครับ ไปฟังเสียงซอของเฮียแกก่อน
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 20 September 2006, 11:53:54 pm
อาเธอร์ ชนาเบล  คนนี้เล่นเปียโนใช่หรือเปล่าครับ? ผมอ่านที่คุณ Pee เขียนมาอย่างละเอียดเลยครับ และพอแกะออกมาได้เท่านี้อ่ะครับ :wavey:

Quoteเอา link มาฝากครับ ผมเพิ่งมีสองแผ่นเอง
http://www.andromeda.at/mus/mil/aufn_4_e.html
ขอขอบคุณครับ คุณ Outto  :bowdown: ที่เอาเวบนี้มาให้ดู ทำให้ผมหามาได้เพิ่มมาอีกสองแผ่นครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 21 September 2006, 01:18:49 am
ดีใจที่ทำให้คนรักเพลงชอบฟังมากขึ้น แต่คนชอบซื้ออาจจะเหนื่อยหน่อย ยังไงก็อย่าเผลอใจมากเกินจำเป็นนะครับ
แปลกอย่างหนึ่งก็คือในตลาดประมูล แผ่นไวโอลิน ราคาออกจะสูงกว่าเพื่อน คงเพราะเวลาติดแล้วนี่ ต้องด๊วบมากกว่าอย่างอื่นๆกระมัง...5555

ขออภัยที่ทำให้สับสนเรื่องเหรทติ้ง อย่าไปสนใจมากเลยครับ เป็นแค่ความเห็นส่วนตัว ยังดีที่ในตลาดเมืองไทยไม่มีของให้เล่น ไม่งั้นผมโดนข้อหาปั่นหุ้นแง็มเลย

รอหน่อยนะครับ กำลังทำบัญชีของชอบมาเสนอ....เอ แต่ผมไม่ได้พูดถึงชนาเบลเลยนี่นา พี่ท่านไปงัดมาแต่ใหนกัน คนนี้เขาเป็นมือเปียนโนจอมสร้างลูกศิษย์ สมัยหลังสงครามโลก แทบทั้งนั้นต้องไปเรียนกับแก ถึงจะออกศึกได้
ลูกศิษย์คนที่แกสร้างได้เจ๋งสุดก็คือ คลิฟเฟิร์ด เกอร์ซอง อันดับหนึ่งของอังกฤษ คนเดียวที่ไม่เคยลงชื่อในสัญญาอัดเสียง แต่ไม่เคยเปลี่ยนสังกัด เป็นทรัพย์สินอันมีค่าของค่ายเดคค่าเขา แล้วแกก็ใจเหี้ยมจริงๆครับ อัดเสียงเสร็จ อย่างยอดเยี่ยมเลย แกฟังตอนเล่นกลับแล้วบอกว่า ผมยังเล่นได้ดีกว่านี้ว่ะ ขอไม่ผลิต วงแตกสิครับ ลงทุนไปตั้งแยะแล้ว แถมคอนดัคเตอร์ก็เบอร์ใหญ่ด้วย เบ็นยามิน บริตเต้น แสดงว่าเกอร์ซองนี่มีอิทธิพลมากจริงๆ
หาแผ่นของเขาได้เมื่อไหร่ ให้ซื้อไว้ 2 ชุดนะครับ คุณจะไม่มีวันได้ยินสำเนียงเปียนโนที่งามดังเพชรแวววาวเท่านี้มาก่อน
โดยเฉพาะในบราห์มส โอปุสที่ 5 และโซนาตา 3 เบอร์ท้ายของชูเบิรต
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 21 September 2006, 03:30:30 am
Quoteคนแรกที่เล่น 32 เบอร์จนครบคือตำนานที่ชื่อ อาเธอร์ ชนาเบล นั่นหลังจากศึกษามายี่สิบกว่าปี แกทำไว้เพราะแกถือเป็นบทศึกษาครับ ทำด้วยความรักเคารพในต้นฉบับกลายเป็นแม่แบบให้ทุกคนต่อมา(อีกสามสี่สิบคน) เอาอย่าง

หากพิจารณาจากงานของชนาเบล โซนาตา 32 เบอร์ชุดนี้ เป็นมากกว่าเพลง มันเป็นจุดมุ่งหมายของชีวิต ประมาณว่า เกิดมาก็ต้องไปให้ถึงจุดนี้ หาไม่ก็อย่าเกิดมาเป็นนักเปียนโนเลย งานระดับนี้ เขาจึงไม่แสดงพร่ำเพรื่อ ครั้งเดียวก็มากเกิน
ผมอ่านตรงนี้มาครับพี่ท่าน ท่านเผยออกมาเพียงเล็กน้อย ผมยังไม่หายอยากอ่ะ อยากรู้จักคนอื่นที่เจ๋งๆ อีก
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 23 September 2006, 07:35:06 pm
Quoteรอหน่อยนะครับ กำลังทำบัญชีของชอบมาเสนอ....เอ แต่ผมไม่ได้พูดถึงชนาเบลเลยนี่นา

ผมเอา Pianist เท่าที่ผมค้นแผ่นได้มาให้พิจารณาก่อนนะครับ Ludwig Haffman, Vladimir Krainev, Walter Klien, John Lill, Gunnar Sern, Denis Mathews, Philippe Entremout, Gina Bachauer, Igor Zhukov, Alexei Nasedkin, Vladimir Sofonitsky, Sviatoslav Richter, Wilhelm Kempff พอจะมีเข้าตากรรมการบ้างไหมครับ สองคนหลังนี้มีหลายแผ่นอยู่เหมือนกันครับ รีบๆ ค้นน่าจะยังมีอีกครับ ได้กลับบ้านอยุธยา แต่ต้องรีบกลับ กทม ยังไม่มีโอกาสฟังเพลง Symphony เพื่อรายงานต่อเลยครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 25 September 2006, 03:37:52 am
คุณ Pee ได้กรุณาเพิ่มโลกทัศน์ให้ผมในวันนี้ให้กว้างขึ้นอีกเยอะเลยละครับ ทั้งเสียงของเครื่องเสียง และอารมณ์ของดลตรีที่เป็นแบบ Original นั้นเป็นอย่างไร? มันทำให้ผมเลิกล้มกับความเป็นนักฟังเครื่องกลายเป็นนักเริ่มต้นฟังเพลงอย่างแท้จริงและเดินถูกทางกับแนวเพลงคลาสคิกได้อย่างดีเยี่ยม เข้าไปครั้งแรกก็ต้องตื่นตลึงกับลำโพง Quad ESL 57 มากๆ เลยครับ ผมอยากจะบอกว่าตื่นเต้นกว่าตอนที่ได้ฟัง ALTEC VOT เป็นครั้งแรกเป็นอย่างมากเลยละครับ มันทำให้ผมนึกถึงลำโพง JADIS ราคา 2.8 ล้านเลยละครับ เสียดายคุณ Jtr ที่ติดธุระเสียก่อนนะครับ แต่สำหรับผมคงต้องมีการนัดหมายกันครั้งที่สองแน่นอนครับ ต้องขอขอบคุณ คุณ Pee ที่ให้การต้อนรับที่ดีเยี่ยมเลยครับ ประทับใจกับมื้อเที่ยงที่แสนจะอร่อยมากและน้ำชาที่แสนจะชุ่มฉ่ำและหอมหวนมากครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 25 September 2006, 07:39:46 am
อ่านแล้วอยากจะไปขอฟังด้วยจังเลยครับ คงเป็นประสบการณ์ที่หาไม่ได้ง่ายๆครับ เห็น stereophile ก็พูดถึง Quad ESL 57 อยู่บ่อยๆ 

เรื่องเพลงคลาสสิคนี่คุณ Pee แนะนำแค่ผิวๆจากกระทู้นี้ ก็เปิดโลกทัศน์ให้ผมเยอะแยะแล้วเลยครับ ขอบคุณครับ

มารอฟังต่อครับ  :worshippy:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 25 September 2006, 06:51:00 pm
อยากให้คุณ k.pj อธิบายเสียงและประสิทธิภาพของเจ้าลำโพงโบราณนี้ด้วย
ผมฟังอยู่ทุกวัน แต่ไม่รู้จะบอกชาวบ้านได้ยังไงว่าเสียงเป็นยังไง รู้แต่ว่าเสียงไม่เหมือนชาวบ้านเขา
ฟังแล้วเหมือนกับคุ้นหู แต่เรื่องเวที เรื่องตำแหน่ง เรื่องความถี่ ...พวกนี้ ใบ้ครับ
ไม่รู้จักอ่ะ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 26 September 2006, 04:17:24 am
Quoteอยากให้คุณ k.pj อธิบายเสียงและประสิทธิภาพของเจ้าลำโพงโบราณนี้ด้วย
ผมฟังอยู่ทุกวัน แต่ไม่รู้จะบอกชาวบ้านได้ยังไงว่าเสียงเป็นยังไง รู้แต่ว่าเสียงไม่เหมือนชาวบ้านเขา
ฟังแล้วเหมือนกับคุ้นหู แต่เรื่องเวที เรื่องตำแหน่ง เรื่องความถี่ ...พวกนี้ ใบ้ครับ
ไม่รู้จักอ่ะ

ก่อนอื่นผมขอเล่าเรื่องความชอบของผมก่อนนะครับ เพื่อคนที่อ่านจะได้รู้ว่าควรจะเชื่อถือผมได้แค่ไหน? จากที่ผมได้ไปฟังลำโพงคุณ Pee แล้วนั้น ผมต้องกลับมานั่งนึกถึงความชอบในส่วนตัวของผมจริงๆ แล้วมันคืออะไรกันแน่?????  ซึ่งผมคิดว่ามันไม่ค่อยจะเป็น Audiophile เท่าใดนัก เพราะลำโพงที่ทำให้ผมตะลึงมากที่สุดคือ Jadis ที่ว่ามาครับ แต่ไม่เห็นมีใคร ไม่ว่าฝรั่งหรือคนไทย เอ่ยถึงกันเลย ขณะที่ไปฟัง Infinity รุ่นใหญ่สุดของเขาก็ยังไม่ชอบเท่า Jasdis ซึ่งผมคิดว่ามันให้บรรยากาศที่ผมคิดว่าดีกว่า เหมือนการแสดงสดจริงๆ มากกว่า แต่ตอนนั้นผมก็ซื้อ Infinity รุ่นกลางๆ เขามาใช้ครับ แต่ใจหนึ่งก็ชอบ Jadis รุ่นเล็กของเขามากกว่า ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันครับ เหมือนกับซื้อตามพวกมากว่า (เมื่อก่อนมีเพื่อนๆ ที่เป็นหมอ ใครๆ ก็ใช้แต่ Infinity กันทั้งนั้น ก็เอามั่ง)

แต่วันนี้หลังจากไปฟัง Quat ESL 57 แล้ว ผมรู้เลยว่าผมชอบบรรยากาศของเพลงมากกว่า ความเป็น Audiophile ครับ และต่อไปผมคงเลือกหาฟังเพลง คลาสสิกที่เป็น Mono ด้วยครับ เพราะคนที่เล่นเพลงได้ดีๆ แบบที่ผมชอบเกิดไม่ทันยุค Stereo นี่ครับ คนรุ่นหลังนี่ จากที่คุณ Pee เปิดเทียบให้ฟังแล้วฝีมือยังห่างกันไกลจริงๆ ความลงตัวของเสียง การเล่นอย่างเข้าขากันคนรุ่นเก่าทำได้สุดยอดจริงๆ ครับ ผมคิดว่าก็คงไม่มีความจำเป็นอะไรมากมายกับความถี่ช่วงบนสุดและล่างสุดครับ ผมจึงคิดว่า Watt Puppy อาจไม่ใช่สิ่งที่ผมต้องการ มันอาจเป็น Quad รุ่นใหญ่ ในราคาของมือสองเป็นตัวเลือกที่ตรงกับความต้องการผมมากที่สุดกับเพลงคลาสสิกละครับ ส่วน Focus 68 และ Altec VOT ที่มีอยู่ก็เปิดฟังกับ Jazz ทำให้ผมพอใจพอเพียงแล้วครับ

จะให้ผมวิจารณ์ลำโพงก็ได้เลยครับตอนนี้ ผมชอบเสียงกลางมันมากๆๆๆ เลยครับ เสียงเบสผมว่าอยู่ในเกณฑ์พอใจผม ส่วนเสียงแหลมนั้นผมคิดว่ามันออกมาน้อยไปหน่อยเท่าที่ผมได้ยินกับ System ของผมนั้นยังมีออกมามากกว่านี้มาก ถึงจะเป็นแผ่น Mono ก็ตามครับ ตรงจุดนี้ที่จริงคุณ Pee ก็มีทางออกอยู่แล้วที่จะเปลี่ยน Diaphragm จาก 6 Micron เป็น  4 Micron ก็น่าจะได้ส่วนนี้ขึ้นมาแล้วนี่ครับ เรื่องเวทีเสียงนี่เท่าผมได้ฟัง Jadis 2.8 ล้านแล้ว ก็เคยได้ฟังลำโพงที่แพงกว่าหนึ่งล้านบาทอีกหลายตัว ในห้องที่ใหญ่กว่าที่ฟังเมื่อวานนี้ก็มี แต่ไม่เคยเห็นใครทำเวทีเสียงได้ใกล้เคียง  Jadis ก็มี  Quad ตัวนี้ละครับ คนร้องออกมาอย่างเห็นลิ้นไก่เลยเหมือนกัน ฟัง Jazz ก็มี Dynamic ที่เหลือเชื่อเลยละครับ บอกตามตรงว่าอยากได้มั๊กๆๆๆๆ เลยครับ  ฟัง Rock ก็น่าทึ่งในส่วนของ Dynamic แต่ช่วงมิดเบสหนักๆ ตามที่ขาร็อคชอบมันคงให้ไม่ได้อยู่แล้ว แต่ผมยังคิดว่าถ้าใช้  SE Amp สัก 20 W ที่มีคุณภาพดีๆ มันน่าจะให้อะไรที่มากกว่านี้ขึ้นไปอีกแน่นอนครับ และใช้  Source ที่เป็น TT บวก Pre-phno ทีดีกว่านี้ผมคิดว่ามันน่าจะมีอะไรดีๆ ออกมาอีกเยอะเลยละครับ  อ้อ! อีกเรื่องครับ เรื่อง Focus มันยังคิดว่ามันไม่ค่อยนิ่งเหมือนลำโพงประเภท Audiophile ครับ ส่วนหนึ่งอาจเป็นได้ว่าตัวลำโพงมันถูกยกสูงมากเกินไปจนมันไม่ค่อยจะ Stable ก็เป็นได้ครับ และผมมีความรู้สึกว่าเวทีเสียงมันถูกยกสูงเกินจริงไปหน่อยด้วยครับ ถ้าสามารถทดลองลดระดับลำโพงลงมาสักหนึ่งฟุทผมคิดว่าเวทีเสียงมันน่าจะอยู่ในระดับสมจริงพอดีครับ ตอนนี้มันเหมือนเรามองเวทีที่ถูกยกพื้นขึ้นไปอยู่ครับ ผมว่าจะคุยเรื่องนี้เมื่อวานแต่ลืมคุยครับ แต่มองดูขาตั้งแล้วมันทำให้เราทดลองกันดูก่อนไม่ได้ด้วย  ถ้าตัดขาไปแล้ว หากมันไม่ดีจะเสียของด้วยน่ะครับ แต่ผมดูในรูปของละโพงตัวนี้จากคนอื่นๆ ที่ใช้มันอยู่ก็รู้สึกว่า ขาตั้งเขาใช้ต่ำกว่าของคุณ Pee ประมาณหนึ่งฟุทนะครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 26 September 2006, 08:32:42 am
ขอบคุณข้อวิเคราะห์ ทำให้รู้ว่าจะเล่นอะไรกับ 57 ต่อ
มีรูปมายั่วน้ำลายครับ สแต็คขนาดนี้ คงแก้จุดอ่อนที่ระบุมาได้หลายข้อทีเดียว ฮิฮิ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 26 September 2006, 02:49:28 pm
Quote from: outto on 25  September  2006, 07:39:46 am
อ่านแล้วอยากจะไปขอฟังด้วยจังเลยครับ คงเป็นประสบการณ์ที่หาไม่ได้ง่ายๆครับ เห็น stereophile ก็พูดถึง Quad ESL 57 อยู่บ่อยๆ 

เรื่องเพลงคลาสสิคนี่คุณ Pee แนะนำแค่ผิวๆจากกระทู้นี้ ก็เปิดโลกทัศน์ให้ผมเยอะแยะแล้วเลยครับ ขอบคุณครับ

มารอฟังต่อครับ  :worshippy:
แค่อ่านในนี้เป็นเพียงผิวๆ ที่ได้สัมผัสจริงๆ ครับ รายละเอียดของจริงต้องไปฟังพร้อมฟังคำบรรยายร่วมครับ แล้วถึงจะรู้จักคุณค่าของเพลงคลาสสิกที่สุดยอดนั้นมันเป็นอย่างไร? ครับ คุณ  Pee ได้เปิดโลกกระทัศน์ให้ผมได้เข้าใจเห็นข้อเท็จจริง เมื่อก่อนเห็นกงจักรเป็นดอกบัวจริงๆ ครับ คารายาน นั้นไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้องเลยครับ เหนือฟ้ายังมีฟ้าครับ นักเล่นที่อยู่ในปี 1930-1940  เท่านั้นที่เล่นได้เข้าขากันดีมากๆ แสดงถึงความรักสะนิดสนมที่มีต่อกัน การเล่นดลตรีแต่ละชิ้นจึงมีการหยอกล้อกอดรัดกันอย่างต่อเนื่องไปในทางเดียวกัน เสียงของชิ้นดลตรีก็ถูกปรับแต่งอย่างพอเหมาะลงตัว ไม่มีการล้ำหน้ากันเหมือนนักเล่นสมัยใหม่ที่ดูเหมือนจะเล่นแบบตัวใครตัวมัน แข่งขันกันเหมือนจะให้คนฟังยอมรับตัวเองมากกว่าคนอื่น ตามวิถีชีวิตของคนในปัจจุบันเขาทำกันแหละครับ ผมชอบคนทางภาคเหนือ (ยกเว้นในตัวเมืองเชียงใหม่ ซึ่งหาคนเมืองยากแล้วครับ) ของบ้านเรามากกว่าเมืองกรุงเพราะคนที่นั่นยังเป็นเหมือนคนในบ้านเราสมัยที่ผมยังเป็นเด็กๆ ครับ มีความรักความผูกพันกันมากว่านี้ ผมเสียใจในความเจริญทางด้านวัตถุทำคนคนบ้านเรากลายเป็นแบบนี้กันหมด ไม่อย่างนั้นบ้านเราคงไม่มีคนเห็นแก่ตัวจนมีเรื่องทำให้บ้านเราต้องถอยหลังลงคลองกันแบบนี้
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 26 September 2006, 03:42:09 pm
Quoteผมจึงคิดว่า Watt Puppy อาจไม่ใช่สิ่งที่ผมต้องการ

ถ้าพี่ชอบวิลสันก็ต้อง Alexandria แล้วครับ  :dribble:

เห็นพี่รีวิวแล้วผมคงต้องหาโอกาสไปฟังบ้างแล้วครับ  ^_^

เมื่่อคืนไปเอาแผ่นเสียงชุดนี้ของ Milstein Dvorak & Glazounov Violin Concertos (มีแค่ชุดเดียว) มาฟังอีกรอบ
ยังเข้าไม่ถึงเทคนิคการเล่นของเนธานครับ อิ อิ แต่ระหว่างการสีมีเสียงแปลกๆดังชิกๆตลอดเวลาเลย (เสียงคล้ายแผ่นซีดีสะดุด) ไม่ทราบว่านี่ก็เป็นเทคนิคอย่างนึงของเขารึป่าว  '_'
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 26 September 2006, 07:52:21 pm
พี่ K.PJ ขยายจนผมอยากฟังบ้างจังเลยครับ ถ้ามีโอกาสผมคงต้องขอไปรบกวนคุณ pee สักครั้งให้ได้ครับ 

ไม่ทราบว่าผมเข้าใจถูกไหมครับว่า สำเนียงของไวโอลินแต่ละคนเล่นเหมือนมีบุคลิคเฉพาะตัว อย่างที่คุณ pee แนะนำมาส่วนใหญ่ เกี่ยวกับนักเล่นรุ่นเก่าๆ สำเนียงจะมีความเฉียบขาด ชัดเจน กว่ารุ่นใหม่ๆ ตัวอย่าเช่น Milstein จะไม่เล่นเอื้อนทิ้งหางเสียงยาวๆ ที่ต้องเอื้อนก็ทำแต่พองาม แต่ที่สำคัญคือดนตรีโดยรวม สำคัญที่สุด คือต้องมีความต่อเนื่อง ไม่เด่นเฉพาะบางจุด  โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คลาสสิครุ่นเก่าๆซีเรียสมากกว่ารุ่นใหม่  นี่ผมเข้าใจถูกไหมครับ

วันก่อนผมได้ HENRYK SZERYNG เล่น Brahms ของ Mercury มา ฟังดูแล้วเข้าใจเหมือนข้างบนเนี่ยครับ แต่ก็เพราะมากนะครับ  ตอนฟัง Heifetz นี่รู้สึกทึ่งกับความเร็วและความแม่นยำครับ จนรู้สึกว่ามันบดบังตัวดนตรีมากไปหน่อย (มัวแต่ฟังว่ามันจะเร็วแม่นอะไรขนาดนั้น)

เรียนถามครับว่า Furtwangler นี่เด่นงานอะไรบ้างครับ :bowdown:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 26 September 2006, 08:51:23 pm
ถ้าเหลือคอนดัคเตอร์ในประวัติศาสตร์ให้เลือกเพียง 5 คน หนึ่งในนั้นต้องเป็นฟรุทเวงเลอร์
ถ้าลดเหลือ 3 ก็งต้องมีเขาอยู่ในบัญชี
มีคนเดียวที่เหนือกว่าเขาก็คือ ทอสกานีนี่ แต่เหนือกว่าเพราะทอสกานีนี่แกอาวุโสเหลือเกินครับ
แกทันเสวนากับแวร์ดี้ คืออ่อนวัยกว่าอาเธอ่ร์ นิคิชเพียงไม่กี่ปี เริ่มงานเมื่อปี 1885
ตอนนั้นบราห์มสกำลังแต่งซิมโฟนี่เบอร์สี่ และดับเบิลคอนแชรโตอยู่เลย
แล้วยังตายหลังฟรุทฯอีก คอนเสิร์ตครั้งสุดท้าย เป็นวากเนอร์ทั้งรายการ นั่นน่ะบันทึกเป็สเตริโอแล้วด้วย อายุงาน เกือบ 70 ปีครับ

แต่ฟรุทเวงเลอร์อายุไม่ยืนยาวเท่าครับ ปีที่อาตูโร ทอสกานินี่จับไม้บาตอง ฟรุทฯยังไม่เกิดครับ แล้วตายก่อนตั้งเกือบสิบปี
อายุงานก็เลยมีแค่ 50 ปี

ทั้งคู่เป็นหยิน-หยางทางดนตรีครับ
อาตูร์โร่นั่นเป็นคนที่ไม่เคยรู้จักกับความเพี้ยนครับ ถ้าคุณได้ดูหนังที่บันทึกการคุมวง ดูปลายไม้บาตองของเขานะครับ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับบทเพลง ปลายของมันจะยังคงแน่วแน่มั่นคง ถูกต้อง เป็นที่พึ่งให้กับอีกร้อยชีวิตที่กำลังคร่ำเคร่งกับตัวโน๊ต
มีอาร์ตูโร่คุมวง นักดนตรีไม่มีวันหลงทาง และโน๊ตทุกตัว จะถูกปลดปล่อยออกมา ไม่มีแม้แต่รอยซีดจาง ไม่ชัดเจน
ผมเปรียบอย่างนี้ละกัน คุณเอาโน๊ตซิมโฟนี่ ใส่ลงในมือของเขา มันจะกลายเป็นเสียงสำเนียงที่ควรจะเป็น ตรงตามที่คุณคิดฝัน

กลับกัน ถ้าเป็นฟรุทฯนะครับ กำลังกำกับอยู่ รับรองว่าคนแต่งต้องเดินมาดูที่สกอร์ เพราะสงสัยว่า เอ...กูแต่งไว้อย่างนี้เหรอฟะ
แล้วเล่นสองหน ไม่เหมือนกันครับ มันต้องมีอะไรงอกเงยออกมาซำเหมอ
คิดดูเถอะ แกเก่งบราห์มสมาตั้งแต่หนุ่ม ก่อนตายสองปี ยังบอกว่า นึกออกแล้ว ซิมโฟนี่เบอร์สาม ต้องเล่นแบบนี้....
ตั้งแต่เด็ก ที่หนูน้อยวิลเฮล์ม ฟรุทเวงเล่อร์ จะมีโนตของบีโธเฟ่นติดกระเป๋า เอาไว้อ่านแทนนิยาย......
ถือว่าเป็นยอดของนักตีความเบโธเฟ่น แต่....ไม่เคยบันทึกเสียงหมายเลขแปด (ตอนอีเอ็มไอทำชุด 1-9
ต้องไปเอาเบอร์แปดมาจากการเล่นสด

เห็นที่ใหนนะครับ ตบคนข้างๆให้สลบหมด เราจะได้กวาดเอาไว้คนเดียว
มีสมาคมฟรุทเวงเลอร์อยู่ในเมืองหลักหลายเมือง แผ่นของเขามีมาก แต่เมื่อยี่สิบปีก่อนลงไป เป็นแผ่นผีแทบทั้งนั้น
พอมายุคซีดี เลยเปรมผมครับ ไม่มีใครสามารถอ้างลิขสิทธืได้ เพราะต้นฉบับมันกระจัดกระจายมั่วซั่วไปหมด
ขนาดกองทัพโซเวียตบุกเบอร์ลิน หนึ่งในสมบัติที่ขนกลับ คือบันทึกการแสดงของตำนานคนนี้
หลังสงคราม เขาถูกแบน ดูเหมือนจะห้าปี ระหว่างสอบสวนว่าเป็นนาซีหรือไม่
ช่วงนั้น เซกุย เซลิบิดาเก้มานำวงแทน แต่พอฟรุฯตาย คนที่เขาเกลียดที่สุด ได้มานำวงเบอร์ลินฟิลาโมนิคแทน
เซกุยหรือเรียกกันอย่างหนิดหนมว่าเจลี่ อกหักไปบุกเบิกวงอื่น และไม่กลับมาเบอร์ลินอีกเลย

ถ้าคุณชอบฝีมือเขาละก้อ สะบายไปอย่าง เพราะไม่ต้องซื้อของคนอื่นอีก เสียเวลา
แต่แนวสมัยใหม่ เขาไม่สนนะครับ พวกเดบูชี่ สะตราวินสะกี้อะไรเทือกนี้ แกไม่แตะให้เสียมือ
มันไม่เป็นเยียระมันครับ....55555
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 26 September 2006, 10:29:41 pm
ผมก้อขี้โม้เกินเหตุ ไม่ถึงกับว่าฟรุทเวงเลอร์ไม่เล่นเดบูชี่ดอกนะครับ แต่ไม่เน้นเป็นหลัก
ลองเข้าไปดูที่ http://www.furtwangler.org/ เขาทำบัญชีเอาไว้ละเอียดแทบจะวันต่อวันกระมัง
มีออกเป็นหนังสือเล่ม เกี่ยวกับการอัดเสียงลงแผ่นทุกครั้งทุกยี่ห้อ สำนักพิมพ์ Amadius ผมอยากได้แต่เมืองไทยไม่สั่งมาขาย
ชื่อฝรั่งว่า the record of Furtwangler ประมาณนี้แหละครับ
ของทอสกานีนี่ก็มีบัญชีอย่างนี้เหมือนกัน ทำละเอียดขนาดบีโฟ่นเบอร์ใหน เล่นกี่ครั้ง เมื่อไหร่กับใคร...อ่านแล้วเกิดกิเลศ

มีแผ่นญี่ปุ่น ทำของสองคนนี้อย่างดีเยี่ยมออกมาตั้งแต่เมื่อสามสิบปีก่อน
อยากจะบอกว่า ผมเริ่มเล่นซีดีเมื่อสิบกว่าปีก่อน ก็เพราะเขาเอางานของฟรุทฯ มาแปลงเป็นดิจิตัล
เลยสติแตกครับ แต่ก่อนต้องนั่งรอว่าเมื่อไหร่ดอยช์กราโมโฟน จะรีอิชชุ๋งานแกออกมา แล้วก็ไม่ครบอีก
เพราะอย่างที่บอก แกแสดงไปทั่วยุโรป อิตาลี่ ฝรั่งเศส อังกฤษ อเมริกัน ...แม้แต่ตามสถานนีวิทยุ ฯลฯ
มัวแต่รอค่ายใหญ่ๆ พอดีลงแดง

ค่าย Music&arts ดูเหมือนเป็นเจ้าแรกๆที่ผลิตซีดีออกมา จากแผ่นผี
เสียดายอีก ที่ร้านในกรุงเทพ ไม่รู้จัก ไม่สั่งมาขาย
สุดท้าย ผมก็ได้แต่และเล็มฟังเท่าที่เขากรุณาสั่งมาขายเท่านั้น ที่เหลือต้องใช้นึกเอา

ลูกวงของแกเล่าความหลังไว้ว่า
"ผมเป็นพนักงานตีกลองในวง เวลาซ้อมเลยว่างมาก นานทีถึงตีหนหนึ่ง เลยมีหนังสือมาอ่านระหว่างรอ ...
ระหว่างนั้น จะรู้เลยว่า ฟรุทเข้าห้องมา เพราะดนตรีจะเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลัน
ทันทีที่เขาก้าวเข้าในห้องซ้อม ทุกคนจะเล่นให้ดีที่สุดอย่างไม่รู้ตัว....ผมอยู่หลังห้อง ได้ยินความเปลี่ยนแปลงชัดที่สุด
แกใช้ aura (ไม่รู้จะใช้คำไทยว่าอะไร บารมีกระมังครับ) ในการกำกับวงครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 27 September 2006, 06:27:21 am
Quoteยังเข้าไม่ถึงเทคนิคการเล่นของเนธานครับ อิ อิ แต่ระหว่างการสีมีเสียงแปลกๆดังชิกๆตลอดเวลาเลย (เสียงคล้ายแผ่นซีดีสะดุด) ไม่ทราบว่านี่ก็เป็นเทคนิคอย่างนึงของเขารึป่าว
ที่ผมไปฟัง Quad ก็มีเหมือนกันครับ เสียงแบบแผ่นคลั่งก็มีดังเล็ดลอดออกมาเบาๆ เหมือนกันครับ (หูฟังแบบจับผิดนี่!!! เมื่อไรมันจะลืมไปเสียทีนะ?) เพราะคุณพี่(ฝรั่ง) แกอัดเอามาจากยุคแผ่นคลั่งให้ฟังกันเลยครับ แต่ว่าอารมณ์การเล่นนี่มันก็สุดยอดจริงๆ ครับ พอคุณ Pee เอาแผ่นรุ่นใหม่ให้ฟังมันแตกต่างกันอย่ามากเลยละครับ ทำให้นึกถึงคำพังเพยที่ว่าสวดกันแบบพระคนละวัดเลยละครับ ถึงเสียงดีเป็น Audiophile ก็แค่นั้นเองครับ :yahoo: รู้เลยว่าการเลือกเพลงแบบ Concerto นี่ยากว่า  Symphony ครับ คือต้องดูชื่อวง Orchestra ดูชื่อคนเล่นเปียโน ดูชื่อคนเล่นไวโอลิน ดูชื่อคนนำวงทั้งหมดทุกคนต้องใช้ได้ทั้งหมด และต้องเล่นเข้าขากันด้วยอีกตั่งหาก  ต้องศึกษากันจิรงๆ ถึงจะได้ความหรรษาที่เยี่ยมยอดครับ :jump: แต่ Symphony แค่วงฯ กับคนนำดีก็ OK แล้ว
Quoteไม่ทราบว่าผมเข้าใจถูกไหมครับว่า สำเนียงของไวโอลินแต่ละคนเล่นเหมือนมีบุคลิคเฉพาะตัว อย่างที่คุณ pee แนะนำมาส่วนใหญ่ เกี่ยวกับนักเล่นรุ่นเก่าๆ สำเนียงจะมีความเฉียบขาด ชัดเจน กว่ารุ่นใหม่ๆ ตัวอย่าเช่น Milstein จะไม่เล่นเอื้อนทิ้งหางเสียงยาวๆ ที่ต้องเอื้อนก็ทำแต่พองาม แต่ที่สำคัญคือดนตรีโดยรวม สำคัญที่สุด คือต้องมีความต่อเนื่อง ไม่เด่นเฉพาะบางจุด  โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คลาสสิครุ่นเก่าๆซีเรียสมากกว่ารุ่นใหม่  นี่ผมเข้าใจถูกไหมครับ
ผมเห็นว่าคุณ Pee ไม่ตอบเลยขอเล่าสิ่งที่ได้พบมาเล็กๆ น้อยๆ ว่า ที่คุณ Outto ว่านั้นก็ถูกต้องแล้วครับ แต่มันยังมีการหยอกล้อเล่นกันระหว่างวงกับคนเดี่ยวอีกนะครับ ตรงนี้คนเก่าๆ เล่นกันก็จะมีหลายแบบอีกเหมือนกัน บางครั้งก็จะเป็นการเล่นหยอกล้อกันอย่างกลมกลืน สอดสร้อยร้อยกัน อย่างไร้ลอยต่อให้พบเห็น :headphone: ไม่เหมือนคนรุ่นใหม่เล่นกันครับ :donot: และบางเพลงก็เป็นแบบใส่กันแบบสุดๆ ถ้าไม่เจ๋งจริงฝีมือไม่ถึงก็ไปไม่เป็นเหมือนกันครับ :o ผมอธิบายไม่ค่อยถูกต้องลองให้ท่านอาจารย์ Pee อธิบายต่อละกันครับ :thumbup: :cheer: :beer: :headphone:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 27 September 2006, 08:11:55 am
อ้าว ....ท่านพี่ K.PJ มายัดเยียดตำแหน่งอาจารย์จอมมั่วให้ผมซะแล้วใหมล่ะ รักจะถกกันละก้อ เอาคำนั้นกองไว้นอกเวบคุณพจน์เลยนะครับ
...ฮิฮิ แซวหน่อย
ผมไม่อยากตอบบางคำถาม เพราะเกรงว่าจะไปชักใบให้เรือเสีย สังเกตว่าทุกท่านมีความเข้าใจทั้งเสียงและดนตรีอย่างไม่ขี้เหร่เลย
แล้วเราตั้งวงคุยกันมาได้สักพัก ก็พบว่าแต่ละท่านเก็บเกี่ยวรายละเอียดออกมาได้ด้วยตัวเอง
หลายจุดเลย ที่ผมก็ไม่มีความรู้นะครับ ดังนั้นอย่าไปใส่ใจความเห็นคนอื่นจนเกินขีด ท่านเองตอบตัวเองได้ดีที่สุด
แล้วก้อ....ฟังผิดฟังใหม่ได้นี่ครับ 
สมัยก่อนผมก็ฟังอะไรไม่เป็นโล้เป็นพาย เดี๋ยวนี้ก็ใช่ว่าจะเป็นนะครับ
เอาเป็นว่า ได้ยินแบบใหน มาแลกเปลี่ยนกัน
ขอบคุณล่วงหน้าครับ

ในฐานะที่อ่านมาก่อน ก็จะเล่าที่พอจำได้ให้ท่านไปต่อยอดเอาเอง
เมื่อตะกี้ผมเพิ่งดูรายการคุณพระช่วยจบ ก็มาฟังเพลงต่อ แล้วก็คิดเรื่อยเปื่อยว่า ดนตรีไทยนี่ยากกว่าตะวันตกมากเหลือเกิน
แต่ก็ยังมีคนร้อนวิชา จับดนตรีไทยมาพี้ยาเทคโนโลยี่จนกลายพันธุ์ สติแตก เละเทะยิ่งกว่าเมายาบ้า
คิดดูนะครับ แข่งซออู้ ตัวนี๊ดดดดเดียว
พี่เล่นเอาวงเครื่องไฟฟ้าเจ็ดแปดชิ้นเป็นแบคอัพ แถมเล่นซะดัง วางจังหวะแบบเพลงโป๊ะชึ่งๆ
ฝีมือเล่นก็ห่วยแตกเหมือนนรกส่งมาทำลายล้างโลกดนตรีไทย แล้วให้เครื่องอคูสติกด้นสู้
มันจะไหวรื้อออออ....
ไอ้ที่เด็ดสุดคือ กรรมการดันบอกว่า เสียงซอล เสียงโดของน้อง มันไม่ตรงกับวง จังหวะก็คร่อมกัน....
เวรเอ๋ย เอาสามเณรเป็นเรฟเฟอเร๊นส์ มาสอนหนังสือสังฆราช ศักดิ์มันต่างกันจนเห็นกงจักรเป็นดอกบัว
ผมงี้ อยากเอาอะไรข้างตัวโยนเข้าไปให้ก๊วนคุณพระฯ บอกว่าหยุดเหอะ เอ็งไม่ได้ทำให้อะไรมันดีขึ้นเลย
มันตรงกันข้าม หน้ามือเป็นหลัง teen ทีเดียว

นี่แหละครับ ผลจากการตีความ
ถ้าเราตีความว่าดนตรีไทยจะรอดได้ ก็ต้องแปลงเพศ กลายพันธุ์
สินค้าพันธุ์อย่างนี้ก็เกลื่อนเมือง
ผมรับไม่ได้ แต่มันดันมีคนอีกเป็นล้านที่รับได้
สุดท้ายแนวทางที่ผมนับถือ ก็เฉาตาย

ในเพลงคลาสสิคก็มี แย่ยิ่งกว่าที่เกิดกับคุณพระช่วยอีก
น้องเมย์ ที่ว่าเป็นลูกครึ่งไทยปนซิงกะโปเรี่ยน ปนอังกฤษคนนั้นก็คนนึง
ความจริงเธอมีฝีมือดีพอจะเอาดีทางซอ แต่ดันตกเป็นเหยื่อของโปรดิวเซ่อ
ซึ่งมันก้าวไกลไปกว่าน้องเมย์ เพราะเดี๋ยวนี้มันจับสี่สาวแก้ผ้าเล่นคลาสสิคเลยละครับ
ไอ้ผมก็ดันตาบอด ไม่เห็นรูปร่างหน้าตา ได้ยินแต่เสียง
มันก็เสียงซอที่บู๊สให้เข้ากับระบบสะเตริโอชั้นเลว
ยกหัวยกท้าย จัดการกับความเพี้ยนให้กลมกล่อมหน่อย แค่นี้หูไร้เดียงสาทั่วๆไปก็ผึ่งแล้ว
บอกว่ามันอิ๊ยอ๋าย...นี่ละครับมิจฉาทิษฐิ แต่ไม่รู้ว่าผม หรือคนนับล้านที่ว่า...5555

เมื่อสามสิบกว่าปีก่อน
เคลาดิโอ อะราว (claudio arau) เปียนนิสต์ที่เล่นได้สะอาดที่สุดคนหนึ่ง ตกลงกับออตโต เคลมเปอเร่อร์ว่า
จะอัดแผ่นคอนแชรโตของโชแปง ก็มาเจอกันที่ลอนดอน
ในยุคนั้น เขาถือกันว่า โชแปงนี่ชิลลล์ๆครับท่าน
กล้วยหอมแกล้มเนยแข็ง แทบไม่ต้องเคี้ยว กลืนลงคอได้เลย
คือเขาถือกันว่า มันเป็นงานอวดสีมือ ก็แค่มานั่งตกลงคิวกันหน่อย ประเภทว่าเร็วน่ะ เร็วแค่ใหน ดังน่ะดังแค่ใหน
เสียงเปียนโนเข้ายังไง จากกันยังไง
โดยทั่วไปก็ แทบจะสบตาก็เข้าใจแล้ว อย่างมากก็ซ้อมนิดหน่อย

แต่คู่นี้เขามาแปลกครับท่าน เขาปิดห้องคุยกันเป็นวัน ถกกันยังกับจะเล่นงานของบราห์มส
(ซึ่งในวงการ ยอมรับกันว่าเป้นที่สุดของคอนแชร์โต ไม่มาถึงจุดสูงสุด อย่าเล่น
ขนาดมาร์ธ่า อัลเกอริธ ยังไม่เคยเล่นเลย แดมน์(ตำแหน่งเทียบเท่าคุณหญิง)ไมรา เฮสส
รอจนจะพ้นห้าสิบ ถึงนัดกับบรูโน วอลเธ่อร์ว่าพร้อมเล่นล่ะ เร็วๆด้วย เดี๋ยวฉันแก่กว่านี้จะเล่นไม่ได้)

คิดดูนะครับ อะราวและเคลมเปอเร่อร์นี่ ไม่บ้าก็เมา มานั่งถกกันแค่เพลงง่ายๆ
ผลหรือครับ
มันกลายเป็นหมุดบอกระดับทางดนตรีครับ
ท่านที่ไกล้ร้านแผ่น แวะคุ้ยดูนะครับ หาให้เจอ แล้วลองเอามาเทียบกับคนเก่งอื่นๆ ดู
แล้วท่านจะเข้าใจคำว่า "การตีความ"
โน๊ตน่ะ มันมีเท่านั้นแหละครับ แต่คนเล่นคือคนทำให้มันไม่เหมือนกัน
เขาต้องรู้ขีดจำกัดของทุกอย่าง เขาจึงจะสร้างงานที่ดีที่สุดของตัวเองออกมา

เมื่อแยกสิ่งที่แตกต่าง ระหว่างคนที่เก่งกับคนที่เก่งกว่า ออกมาได้สำเร็จ
ทีนี้ละครับพี่ ฟังเพลงมันอะหร่อยเหาะเลย

จากนั้น ก็กลับไปบันจงฟังมิลสไตน์ ไฮเฝท และออยสตราคเทียบกันอีกที
(ยกสามคนนี้ เพราะอัดแผ่นทันยุคเสียงดี จะได้ไม่ต้องพึ่งจินตนาการมาก)
เอาหัวเป็นประกันว่า  เมื่อฟังออก คุณจะรักซิสเต็มของคุณขึ้นมาอีกหลายสิบเปอร์เซ็นต์

แต่ถ้าฟังไม่ออก ก็กลับไปน้องเมย์ ตัวใครตัวมันละคร๊าาาบบบบบ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 27 September 2006, 03:32:17 pm
ขอบคุณครับที่อธิบายอย่างละเอียด ผมดีใจมากครับที่ได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ  ขอย่อยก่อนนะครับแ ล้วจะมา คุยเพิ่มครับ  :headphone:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: jtr on 27 September 2006, 06:28:21 pm
แงๆๆ มาว่าน้องHaylieของผม :'( :'(
ฝีมือไม่ให้ แต่หุ่นให้นะครับ :D
(http://www.universal-music.co.jp/classics/bond/photo_gallery/bond-photo0m.jpg)
น้องเมย์แกเป็นป๊อบนะดีแล้วครับ อย่ามาคลาสสิคเลย เธอเป็นลูกกตัญญูครับ :clap: :cheer:

เรื่องแผ่นมิลสไตน์ สุดช็อคมากๆครับ
แพงมากๆ
ต้องยอมแพ้พวกเกาหลี/ฮ่องกง
เขาใส่ราคาสู้กันสุดฤทธิ์  :wallbash:

ตอนนี้กำลังตามแผ่นนี้ต่อไปครับ
Vorgetragen durch grossartige Solisten, wie z.B.:
Yehudi Menuhin, Fritz Kreisler, Bronislaw Huberman, Nathan Milstein, Jascha Heifetz, Emanuel Feuermann u.a.
คราวนี้10แผ่นทีเดียวเลย :inlove:


Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 28 September 2006, 11:16:28 pm
ตอนนี้ล่า LP เพลงที่อยากได้คงไม่มีแล้ว หรือหายากส์มั๊กๆ ผมเลยเปลี่ยนไปล่า CD แทนเอาไว้ก่อนละครับ

1.   I violini di Cremona : Salvatore Accardo : Omaggio a Kreisler Volumme II เห็นเพลงเพราะดีไม่รู้ว่าตัวอักษรที่เขียนคืออะไร? เห็นมีชื่อตัว Violin แพงๆ อยู่ด้วยคิดว่าคนเล่นน่าเก่งไม่งั้นเขาคงไม่ให้เล่นตัวแพงๆ เป็นแน่
2.   Schubert Piano Quintet D667 & Mozart Piano Quartet K 478 โดย Artur Schnabel
3.   Cappice Viennois Music of Krresler Franz Iaac Stern อ่านปรกมันแล้วก็งงไม่รู้ใครแต่งใครเล่นกันแน่ แต่ชอบเขาเล่นก็เลยซื้อมา

ไม่ทราบทั้งสามแผ่นนี้เป็นอย่างไรบ้างครับคุณ Pee พอเอาเข้าบ้านได้ไหมครับ? หรือแผ่นไหนควรโยนทิ้ง ไม่ควรฟังเอามาฟังเป็นเยี่ยงอย่างที่ไม่ดี กรุณาบอกด้วยครับ เดินหาท่านฮูฯ ไม่พบสักแผ่นอ่ะครับ
ตอนนี้ผมซื้อโปรแกรมมาแปลงเป็น MP3 ได้เรียบร้อยแล้วครับ ไปไหนไม่เหงาอีกแล้ว
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 02 October 2006, 05:24:03 pm
คุณ Jtr และคุณ dht_tubes เป็นอย่างไรบ้างครับ? กับการเข้าไปฟัง ESL 57 มาแล้ว ประทับใจเพลงหรือประทับใจลำโพง มากกว่ากัน?  สำหรับผมชอบทั้งสองอย่างเลยครับ ผมได้แผ่นกลับมาฟังที่บ้านหนึ่งแผ่น ต้องสั่งเพิ่มอีกหลายแผ่นเลยครับ เสียงของ Violin ที่ออกมาจากแผ่นที่ผมไปซื้อมาเองที่ร้านขายแผ่น Audiophile ทั่วๆ ไป  มันไม่ได้เรื่องเท่าของที่ได้มาจากคุณ Pee เยอะมากเลยครับ ทั้ง Dynamic ความอวบอิ่มของมวลเสียงด้วย มาด้วยกันแบบเต็มๆ อย่างน่าทึ่งมากครับ อ้อ! ไม่ทราบว่าที่เฮีย Meng เอาไปเรื่องเสียงเป็นอย่างไรบ้างครับ? เมื่อเทียบกับแผ่นเดิมที่มีอยู่ ทดลองเทียบกันดูแบบ A/B Test หรือเปล่าครับ?
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 02 October 2006, 06:44:37 pm
Quoteอ้อ! ไม่ทราบว่าที่เฮีย Meng เอาไปเรื่องเสียงเป็นอย่างไรบ้างครับ? เมื่อเทียบกับแผ่นเดิมที่มีอยู่ ทดลองเทียบกันดูแบบ A/B Test หรือเปล่าครับ?

พี่หมายถึง cd ที่พี่พีไรท์มาให้รึป่าว
ผมยังไม่ได้ฟังกับชุดใหญ่เลยครับ ตอนนี้ฟังกับชุดเล็กที่หน้าร้านฟังแล้วเสียงดีนะครับ เพราะด้วยครับ
เออ.. แล้วพี่ PJ ไป A/B test กับแผ่นไหนครับ ผมไม่รู้จะเทียบกับแผ่นไหนดี
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 02 October 2006, 08:42:46 pm
Quote from: meng on 02  October  2006, 06:44:37 pm
Quoteอ้อ! ไม่ทราบว่าที่เฮีย Meng เอาไปเรื่องเสียงเป็นอย่างไรบ้างครับ? เมื่อเทียบกับแผ่นเดิมที่มีอยู่ ทดลองเทียบกันดูแบบ A/B Test หรือเปล่าครับ?

พี่หมายถึง cd ที่พี่พีไรท์มาให้รึป่าว
ผมยังไม่ได้ฟังกับชุดใหญ่เลยครับ ตอนนี้ฟังกับชุดเล็กที่หน้าร้านฟังแล้วเสียงดีนะครับ เพราะด้วยครับ
เออ.. แล้วพี่ PJ ไป A/B test กับแผ่นไหนครับ ผมไม่รู้จะเทียบกับแผ่นไหนดี
ผมเอาไปเทียบเสียงกับแผ่น CD Format ที่ได้ไปซื้อมาใหม่ครับ ไม่มีแผ่นเพลงเดียวกันครับ
1.   I violini di Cremona : Salvatore Accardo : Omaggio a Kreisler Volumme II เห็นเพลงเพราะดีไม่รู้ว่าตัวอักษรที่เขียนคืออะไร? เห็นมีชื่อตัว Violin แพงๆ อยู่ด้วยคิดว่าคนเล่นน่าเก่งไม่งั้นเขาคงไม่ให้เล่นตัวแพงๆ เป็นแน่
2.   Schubert Piano Quintet D667 & Mozart Piano Quartet K 478 โดย Artur Schnabel
3.   Cappice Viennois Music of Kreisler Franz Iaac Stern

เสียงต่างกันมากเลยละครับ ผมคงต้องหาเวลาเอาแผ่นที่ผมซื้อใหม่นี้กลับไปลองที่ห้องคุณ Pee อีกครั้งละครับ

ช่วงนี้ผมรู้สึกว่าจะรัก Concerto มากกว่าพวก Symphony เสียแล้วละครับ ชอบ Violin สู้กับวงบ้าง เล่นรับกันกับ Paino บ้าง ก็รู้สึกมันสดชื่นเต็มอิ่มกับเสียงที่เป็นเนื้อๆ ของ Violin และ Piano มากว่าการบรรเลงกันแบบเต็มวงแบบเดิม ที่ทำให้ผมหายเครียดได้ ต้อนนี้ต้องการแต่ความรื่นรมย์สถานเดียวรู้สึกมีความสุขมากเลยละครับ กับชุดเล็กๆ ลำโพง Open Baffle กับ SE amp EL84 และเครื่อง MP3 Sony ที่ยกมาจากบ้านที่อยุธยา ไว้ที่ กทม มันเหมาะกับเพลง Style นี้อยู่พอสมควรเลยละครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 02 October 2006, 09:20:39 pm
เอ! ผมแก้ไขข้อความไม่ได้ครับ ขอลงใหม่ครับ........................................................................................ :bowdown: :bowdown: :bowdown:

แผ่นที่ส่งไปให้เป็นของคุณ Pee ก๊อบให้คุณ M eng นะครับ ผมเพียงไปรษนีผู้ส่งให้เท่านั้นเองครับ!!! ผมเอาแผ่นที่ได้มาพร้อมคุณ Meng ไปเทียบเสียงกับแผ่น CD ที่ได้ไปซื้อมาใหม่ครับ ผมก็ไม่มีแผ่นเพลงเดียวกันที่จะเทียบกันเหมือนกันครับ

1.   I violini di Cremona : Salvatore Accardo : Omaggio a Kreisler Volumme II เห็นเพลงเพราะดีไม่รู้ว่าตัวอักษรที่เขียนคืออะไร? เห็นมีชื่อตัว Violin แพงๆ อยู่ด้วยคิดว่าคนเล่นน่าเก่งไม่งั้นเขาคงไม่ให้เล่นตัวแพงๆ เป็นแน่
2.   Schubert Piano Quintet D667 & Mozart Piano Quartet K 478 โดย Artur Schnabel
3.   Cappice Viennois Music of Kreisler Franz Iaac Stern

แต่ได้ลองฟัง Dynamic และมวลเสียง แผ่นของคุณ Pee เสียงดีกว่ากันมากเลยละครับ ผมคงต้องหาเวลาเอาแผ่นที่ผมซื้อมาใหม่นี้กลับไปลองที่ห้องคุณ Pee อีกครั้งละครับ ว่าลำโพง ESL 57 หรือแผ่นของคุณ Pee มีผลต่อเสียงแค่ไหน? ขอให้คุณ Meng ลองกับชุดใหญ่ดูทีครับ เพราะกับชุดของผมมันดีขึ้นมาอีกเยอะเลยละครับ Violin ดูเหมือนมันสดกว่าแผ่น Manger เพลงของ Vivaldi อีกครับ แต่ “ดูเหมือน” ความเนียนของเสียง Violin แผ่น Manger “น่าจะ” เนียนละเอียดกว่า แต่ผมก็ไม่ได้ลอง A/B Test กับแผ่นนี้ คุณ Meng เปรียบเทียบเพลงที่ 9 ของแผ่นคุณ Pee กับเสียง Violin ของแผ่น Manger ให้ทีครับ วันเสาร์ผมกลับบ้านอยุธยาเวลาน้อยเลยไม่ได้ลองเทียบกับแผ่นนี้ดูครับ ผมใช้ความจำเอาไม่ค่อยแน่นอนครับ

Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 02 October 2006, 09:57:04 pm
รับทราบครับผม คืนนี้พร้อมปฏิบัติการ  :D
ซิสเต็มผมตอนนี้ท้อปฟอร์มแล้วครับ แผ่นไหนอัดมากลับเฟสสามารถฟังออกได้ทันทีเลย  :ahha:
เพิ่งเจออีกเพลงในชุดแผ่นเทสของ Wilson Audio Ultimate CD แทรค 14 Ave Maria เพลงนี้อัดมากลับเฟสครับป๋ม
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: dht_tubes on 03 October 2006, 12:29:22 am


ในที่สุดผมก็มีโอกาสได้ไปเยี่ยมเยียนคุณ pee จนได้ ก่อนอื่นก็ต้องขอขอบคุณพี่ pee ด้วยที่ต้อนรับขับสู้ผมและพี่ jtr เป็นอย่างดี ด้วยความรู้และมุมมองใหม่ๆ ทั้งในการเล่นเครื่องเสียง ฟังเพลง ฟังดนตรี ฟังเครื่องเสียง ฟังเสียง และที่สำคัญที่สุดคือ การใช้ชีวิตในการมุ่งมั่นที่จะทำอะไรสักอย่างนึงอย่างจริงจังผมถือว่าเป็นเกียรติที่ได้มีโอกาสรู้จักกับพี่นะครับ

เรื่องชอบอะไรมากกว่ากันก็ต้องขอตอบว่า ตอบยาก โลภมากชอบหมดครับ แต่ที่ผมชอบมากที่สุดคือการที่ system นี้ทำให้เราฟังเพลงได้นาน มีความสุขกับมันมากทีเดียวครับ อยากเปรียบเทียบแบบนี้มากกว่าว่า "ได้ดื่มสุรากับเพื่อนที่ใจตรงกัน สุราใดคงไม่สำคัญ" จะได้ไหมครับ :beer: :beer:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 03 October 2006, 04:43:32 pm
ผมได้ฟังแผ่น Shostakovich String Quartet 1 , 15 โดยวง Borodin Quartet กับชุดหลักแล้วเมื่อคืน

ในเบอร์ที่ 1 จะแยกเป็น 4 ท่อน ส่วนเบอร์ 15 มี 6 ท่อน แต่ใน 6 ท่อนนี่ ท่อนที่ 1-4 จะต่อเนื่องกัน แต่แผ่นที่ไรท์มาจะมีการใส่ digital blank (เหมือนชุดจีอี้ของไช่ฉิน) ทำให้ฟังแล้วสะดุดในอารมณ์ได้ครับ :P
อ้อ ลืมบอกไปว่าแผ่นไรท์นี่มี text โชว์ที่ dCS ด้วย

ทั้งสองเบอร์คงจะอัดต่างสถานที่กันเพราะได้แอมเบี้ยนซ์ที่ต่างกัน เบอร์ 15 จะถ่ายทอดบรรยากาศได้ดีกว่าครับ
เบอร์หลังจะให้อิมเมจที่ชัดเจนกว่าเล็กน้อย ไดนามิคดีกว่า จะอัดแบบจ่อไมค์ใกล้ชิ้นดนตรีทำให้ได้ภาพที่ใกล้ผู้ฟังมาก(แถวหน้า)
ไวโอลิน 2 ตัวจะวางซ้อนกัน off center มาทางซ้ายเล็กน้อย ไวโอล่าจะอยู่กลางมาขวาเล็กน้อย ถัดไปก็เป็นเชลโล่ ทั้งหมดจะอยู่ระหว่างลำโพงเลยครับ เสียงจะสดมากครับ ผมชอบท่อนที่ 2 #15 (trk6) จะมีการล้อกันระหว่างชิ้นดนตรทั้ง 4 ในหลายช่วงครับ
ท่อนที่ 5 #15 (trk9) ก็เพราะมากครับ แต่ trk10 จะสะดุดครับ ผมดูแล้วมีรอยขีดที่แผ่นซีดีครับ :no:
เสียงไวโอลินจะกัดหู(ring)ูในช่วงพีคของสัญญาณ เป็นที่ห้องผมเองครับอย่าเข้าใจผิด อิ อิ ^_^

ผิดกับแผ่น Manger trk5 Vivaldi ที่จะวางวงค่อนไปหลัง วงไวโอลินจะอยู่เกือบชิดกำแพงหลังลำโพงซ้าย และมี Harpsichord อยู่ลึกกว่าเล็กน้อยหลังลำโพงขวา เสียงจะไม่สดเหมือนกับแผ่น Borodin Quartet ครับ

แผ่น Manger นี่ก่อนหน้านี้ที่ยังเซ็ทไม่ลงตัว DPoLS เสียงจะจัดจ้าน bright ชิ้นตรีจะเครียดเมื่อโหมโรง แต่ตอนนี้ผ่อนคลายลงแล้ว เสียง Livington Taylor มีเนื้ออิ่มไม่อ้วนมากไม่ขึ้นขอบแล้ว เสียงร้องสมจริงมาก life liked เลยครับ อย่างใน trk 14 เสียงร้องจะขึ้นขอบแข็งมากเลยถ้าเซ็ทไม่ลงตัวนะ

จบแค่นี่ก่อนนะ  :bye:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: jtr on 03 October 2006, 05:52:52 pm
Quote from: K. PJ on 02  October  2006, 05:24:03 pm
คุณ Jtr และคุณ dht_tubes เป็นอย่างไรบ้างครับ? กับการเข้าไปฟัง ESL 57 มาแล้ว ประทับใจเพลงหรือประทับใจลำโพง มากกว่ากัน? 


สวัสดีครับคุณPJ
ผมประทับใจคุณพี(อาจารย์พิพัฒน์) มากกว่าเครื่องหรือลำโพงและเพลงครับพี่PJ
อารมณ์ประมาณเดียวกับ คุณ dht_tube นะครับ
เรื่องสุ้มเสียงต่างๆ ผม(หูทองแดง) บอกได้คำเดียวว่า
"สุดยอด สำหรับเพลงก่อนยุค 70" ทุกเพลง ทุกแนว

แต่ที่สำคัญคือ มันทำให้ผมไม่สนในเสียงของมัน มากกว่าเสียงเพลง/เสียงดนตรีเลย
มันทำได้ไงนะ... :worshippy:

Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 04 October 2006, 04:00:00 pm
ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณคุณ Meng มากเลยละครับ ที่รายงานมาให้ฟังซะยาวเลยครับ เมื่อวานไปลุยงานซะเที่ยงคืนกว่าเลยไม่ได้เข้ามาตอบครับ
Quoteในเบอร์ที่ 1 จะแยกเป็น 4 ท่อน ส่วนเบอร์ 15 มี 6 ท่อน แต่ใน 6 ท่อนนี่ ท่อนที่ 1-4 จะต่อเนื่องกัน แต่แผ่นที่ไรท์มาจะมีการใส่ digital blank (เหมือนชุดจีอี้ของไช่ฉิน) ทำให้ฟังแล้วสะดุดในอารมณ์ได้ครับ 
ผมก็รู้สึกสะดุดเหมือนกันครับ แต่ผมฟังหลังจากที่ผมฟังเพลงของท่าน Bee N0. 9 ไป สามรอบ (สามวง) หูมันล้าไปแล้วครับ และก็กำลังแก้ไขข้อความที่เขียน Review  No. 9 ไปด้วยฟังไปด้วยเลยทำให้มีสมาธิกับการฟังน้อยไปหน่อย ไม่รู้ว่าสะดุดตรงไหนบ้าง? แต่รู้สึกว่า มันไม่ค่อยประติดประต่อกันในบางช่วงเท่านั้นครับ
Quoteอ้อ ลืมบอกไปว่าแผ่นไรท์นี่มี text โชว์ที่ dCS ด้วย
เป็นชื่อของแต่ละ มูวเมตร์เพลงหรือครับ?

Quoteทั้งสองเบอร์คงจะอัดต่างสถานที่กันเพราะได้แอมเบี้ยนซ์ที่ต่างกัน เบอร์ 15 จะถ่ายทอดบรรยากาศได้ดีกว่าครับ
เบอร์หลังจะให้อิมเมจที่ชัดเจนกว่าเล็กน้อย ไดนามิคดีกว่า จะอัดแบบจ่อไมค์ใกล้ชิ้นดนตรีทำให้ได้ภาพที่ใกล้ผู้ฟังมาก(แถวหน้า) ไวโอลิน 2 ตัวจะวางซ้อนกัน off center มาทางซ้ายเล็กน้อย ไวโอล่าจะอยู่กลางมาขวาเล็กน้อย ถัดไปก็เป็นเชลโล่ ทั้งหมดจะอยู่ระหว่างลำโพงเลยครับ เสียงจะสดมากครับ ผมชอบท่อนที่ 2 #15 (trk6) จะมีการล้อกันระหว่างชิ้นดนตรทั้ง 4 ในหลายช่วงครับ
ท่อนที่ 5 #15 (trk9) ก็เพราะมากครับ
ผมจะหาเวลาลองกลับไปฟังใหม่อย่างละเอียดอีกครั้งครับ ผมแค่พอจำได้ว่าช่วงหลังๆ มีเสียงดังกว่าและดูเหมือนสดกว่า แต่ไม่ได้สังเกตบรรยากาศเลยครับ
Quoteแต่ trk10 จะสะดุดครับ ผมดูแล้วมีรอยขีดที่แผ่นซีดีครับ 
ผมฟังยังไม่จบ Trk 9 พวกมาตามให้รีบไปดูช่างเขามาติดกระจกให้ ก็เลยยังไม่ได้ฟัง Trk 10 ครับ
Quoteเสียงไวโอลินจะกัดหู(ring)ูในช่วงพีคของสัญญาณ เป็นที่ห้องผมเองครับอย่าเข้าใจผิด อิ อิ 
คล้ายๆ จะรู้สึกเช่นกัน เป็นบางช่วงครับ ผมก็คิดว่าแอมป์ผมอาจ Clip เพราะเป็นแอมป์ทำเองอ่ะครับ
Quoteจบแค่นี่ก่อนนะ   
ขอได้รับคำขอบคุณอีกครั้งครับ
Quote“และที่สำคัญที่สุดคือ การใช้ชีวิตในการมุ่งมั่นที่จะทำอะไรสักอย่างนึงอย่างจริงจังผมถือว่าเป็นเกียรติที่ได้มีโอกาสรู้จักกับพี่ (คุณ Pee) นะครับ”
“ผมประทับใจคุณพี(อาจารย์พิพัฒน์) มาก”
ผมก็ความรู้สึกเช่นเดียวกันครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 04 October 2006, 04:20:58 pm
Quoteอ้อ ลืมบอกไปว่าแผ่นไรท์นี่มี text โชว์ที่ dCS ด้วย
เป็นชื่อของแต่ละ มูวเมตร์เพลงหรือครับ?

ไม่มีชื่อมูวเมนท์ครับ ขึ้นจอเป็น Shostakovich String Quartet 15 V  --> หมายถึงเบอร์ 15 mvt 5

Quoteเสียงไวโอลินจะกัดหู(ring)ูในช่วงพีคของสัญญาณ เป็นที่ห้องผมเองครับอย่าเข้าใจผิด อิ อิ
คล้ายๆ จะรู้สึกเช่นกัน เป็นบางช่วงครับ ผมก็คิดว่าแอมป์ผมอาจ Clip เพราะเป็นแอมป์ทำเองอ่ะครับ

อาจจะเกิดการคลิ๊ปช่วงบันทึกเสียงก็เป็นได้นะผมว่า เพราะอัดแบบ closed mic :huh:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 04 October 2006, 07:15:49 pm
Quote from: meng on 04  October  2006, 04:20:58 pm
Quoteเสียงไวโอลินจะกัดหู(ring)ูในช่วงพีคของสัญญาณ เป็นที่ห้องผมเองครับอย่าเข้าใจผิด อิ อิ
คล้ายๆ จะรู้สึกเช่นกัน เป็นบางช่วงครับ ผมก็คิดว่าแอมป์ผมอาจ Clip เพราะเป็นแอมป์ทำเองอ่ะครับ

อาจจะเกิดการคลิ๊ปช่วงบันทึกเสียงก็เป็นได้นะผมว่า เพราะอัดแบบ closed mic :huh:
ก็เป็นไปได้ครับ ไม่รู้ว่าคุณ Pee ของเราไปได้มันมาจากไหน? ถ้ากลับบ้านอยุธยา คิดว่าจะไปลงลดระดับ Volume ดูอีกครั้งครับ เพราะวันนั้นเปิดดังมากๆ ฟังแล้วมันดูตื่นเต้นดีครับ เวลาเปิดดังๆ ไม่รู้ว่าเปิดเบาๆ มันจะดูผ่อนคลายลงมาบ้างใหม?

เรื่องที่ว่าทำไม? คุณ Pee ถึงฟัง MP3 ก็สะใจแล้ว ไม่ต้องไปขวนขวายหา CD หรือ LP อีกเลย ผมพอจะทราบเลาๆ แล้วว่าทำใม? MP3 ของคุณ Pee ถึงมีเสียงสดเยี่ยมกว่า CD Format ระดับ Audiophile โดยผมดูจากความใหญ่ไฟร์ของแต่ละเพลงแล้วมันมากกว่า CD Format อีกน่ะครับ (?) ตอนที่ก๊อบลงเครื่อง MP3 ถึงสังเกตเห็นว่ามันได้ไม่กี่เพลงก็เต็มแล้ว เลยดูขนาดไฟร์ดูแล้ว 50Mb กว่าครับ MP3 ปรกติมันจะแค่ 1Mb เอง! ถึงว่าเสียงมันถึงมีมวน มี Dynamic ออกมามากกว่า CD ตามท้องตลาดมากมายครับ แต่รายละเอียดลึกๆ ว่าทำไมมันถึงดี ผมยังไม่ทราบครับ??

ตอนนี้อยากได้ไอ้ที่เป็นโมโนทีอัดมาจากแผ่นครั่งอีกซะแล้วละครับ แต่เอาเป็บแบบ CD Format นะครับ จำได้ไหมครับ? ที่ผมบอกว่ามันมี Back Ground ที่เป็นแผ่น Speed 78 อยู่นะครับ เขาเก็บเสียงมันออกไปไม่หมด แต่เพลงมันก็แสนจะเพราะ คงต้องทำเมินเสียงนกเสียงกาละครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 24 October 2006, 10:10:24 pm
มาหาเรื่องหูกันอีกนิดครับ เอาลิงค์มาถามความเห็นคุณพี่ครับ :bowdown: http://www.npr.org/programs/pt/features/pt50.html ว่ามีอันไหนที่คุณพีเคยฟังแล้วชอบบ้างครับ มีอันนึงพูดถึงบราห์มสไวโอลินคอนเชอร์โตด้วยครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 25 October 2006, 02:18:56 am
คนทำลิสต์นี่ ไม่ใช่ผมแน่นอน เพราะผมเห็นด้วยไม่กี่แผ่นเองครับ

1 Beethoven | Symphony No. 5 in C minor, Op. 67
Carlos Kleiber, conductor
เขาลือกันว่าดีนัก แต่ผมไม่เห็นด้วยสักเท่าไร อัดเสียงดีมาก

5 Chopin | Ballades and Scherzi
Arthur Rubinstein, piano
เก็บครับ

10 Beethoven | Piano Sonatas
Nos. 21 "Waldstein", 23 "Appassionata" & 26 "Les Adieux"
Emil Gilels, piano
เจอชื่อนี้เมื่อไร อย่าปล่อยผ่านไป

18 Vladimir Horowitz: The Historic Return
ทำเหมือนเบอร์ 10

21 Brahms | Symphony No. 4 in E minor, Op. 98
Carlos Kleiber, conductor
พอฟังได้ครับ อยู่อันดับยี่สิบกว่าในทำเนียบของผม

27 J.S. Bach | "Goldberg" Variations, BWV 988
Murray Perahia, piano
แนะนำครับ ถ้ายังหาของคนอื่นไม่ได้

29 Orff | Carmina Burana
Eugen Jochum, conductor
โยคุ่มนี่ผมลำเอียงนะครับ ผมว่าแกเก่งมากๆระดับตำนานเดินดินทีเดียว

30 Tchaikovsky | Symphonies 4, 5 & 6
Evgeny Mravinsky, conductor
เขาแซวว่า คารายัน อัดเบอร์ 6 เสร็จก็ปลื้มนัก ว่าถึงที่สุดแล้ว
พอแกฟังท่านมะราวินสกี้ แกจ๋อยไปเลย
มะราวินสกี้นี่ผมก็ลำเอียงครับ ผมว่าแกเก่งกว่าโยคุ่มขึ้นไปอีก

33 Brahms | Violin Concerto in D, Op. 77
Anne-Sophie Mutter, violin
ผมเก็บให้ครบเท่านั้น เจ๊กล้าสี พี่ก็กล้าซื้อ(ว่ะ)

37 Puccini | La Bohème
Sir Thomas Beecham
ชาวโลกลงมติเป็นเอกฉันท์ว่า ไม่ต้องหาแผ่นอื่นแล้ว

38 Brahms | A German Requiem
Otto Klemperer, conductor
เหมือนเบอร์ 37

44 Mozart | Piano Concertos Nos. 6, 17 & 21
Géza Anda, piano/conductor
เก็บไว้ที่แถวสองตอนท้ายๆ ครับ

50 Mozart | Symphonies Nos. 35-41
Karl Böhm, conductor
ไม่ใช่ชุดที่ดีที่สุด แต่ซื้อได้ ดีกว่าไม่มี
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 26 October 2006, 02:19:28 am
ใหนๆ ก็หลวมตัว ปล่อยไก่ให้คุณเอ้าท์ฝูงบะเริ่ม ยังเหลืออีกฝูง ก็ปล่อยไปเสียด้วยกันซะเลย
ซิมโฟนี่ที่ดีที่สุด

ตามที่ผมรู้จักนะครับ
ขอยกเว้นบราห์มส เพราะลำเอียง
1 ชูเบิร์ต อันฟินิช
ไม่มีในรายการที่ให้ลิงค์มา แปลกมากๆ เหมือนแนะนำเทพเจ้าฟุตบอลล์โดยไม่เอ่ยนามเปเล่
ผมเห็นว่าเป็นงานประพันธ์ที่อยู่เหนือมาตรฐานศิลปะทุกข้อที่มนุษย์เคยสร้างไว้
2 หมายเลข 40 ของมทสารท
เล่นกันมากจนเฝือ เพราะงานของท่านผู้นี้ เล่นง่ายเกินไป แล้วเป็นไปได้ยังไงกัน ที่คนเราจะทำงานศิลปะออกมาแบบง่ายๆ
นี่ละคือประเด็น ในความง่ายนั้น แท้จริงคือยากอิ๊บอ๋าย...คุณต้องเห็นทั้งหมดก่อน
เหมือนคุณนึกในสมองเห็นแอมป์ตัวหนึ่งครบทุกชิ้นส่วนไปจนถึงน้ำเสียง
จากนั้น คุณก็แค่สร้างมันขึ้นมา เป็นญาณทัศนะระดับสูงสุดครับ คนธรรมดาๆ อื่นๆ นี่ เขียนไป แก้ไปนะครับ
ลองผิดลองถูก มะงุมมะงาหรา เผื่อฟลุคว่า อาจจะดี

ทั้งสองชิ้นนี่ ต้องพิถีพิถันหาคอนดัคเตอร์มากๆ นะครับ โดยเฉพาะมทสาร์ท
ถ้านึกไม่ออกก็แวะช้อบทอสกานีนี่ไปเลย ไม่มีคำว่าพลาด
เพลงนี้ท่อนนำ เล่นยากมาก หมายฟามว่าทำให้ดีน่ะครับ ผมหลงไหลอยู่สอง-สามคน นอกนั้นออกแนวรถจรวด ซิ่งแหลก
ลืมไปหรือไงก็ไม่รู้ ว่าบันไดเสียงกำกับว่าอะไร
เล่นดีๆ นี่ถึงระดับเซ้กซี่ สยิวใจทีเดียว

ซิมโฟนี่ 40 ว่ายากแล้ว อันฟินิช ยากกว่าอีกหลายขีด
ผมเชื่อว่าเราจะหางานศิลปะอะไรที่มีความสมบูรณ์แบบเท่านี้ เป็นไม่มี (ยกเว้นของลุงบราห์มส  แหะ แหะ)
แต่เล่นยากยิ่งนัก เพราะในความเร็ว มีความหน่วง ในความช้ามีความเร่ง
ในความหวานมีความฮึกเหิม ในความฮึกเหิม มีความเศร้า ในความเศร้า มีความปิติ
เป็นอารมณ์ที่เวียนวน เหมือนการเป็นไปของจักรวาลแห่งชีวิต

คอนดัคเตอร์ที่เล่นได้ดี ต้องเกิดก่อน 1900 ครับ เพราะยังทันห้วงเวลาที่อารมณ์ความรู้สึกแบบนี้ยังอ้อยสร้อยอยู่ในบรรยากาศ
ไอ้พวกฮิบหอบ ฟั้งกี้ แจ๊สซี่ หรือโหดมันฮา อย่าหวังจะเข้าถึงจิตใจแบบนี้
มันต้องคนที่เคยเห็นสวนส้มบางมดเมื่อยังสมบูรณ์ แล้วมาเห็นอีกทีก็ถูกพวกทำลายบ้านทำลายเมือง
เปลี่ยนสินทรัพย์อันเลิศล้ำในพสุธา กลายเป็นทุนสามานย์
ยังไงยังงั้นแหละครับ  มันถึงระดับน้ำตาตกในจึงจะเท่าเทียมสาระในบทเพลง

โอ้ย..เหนื่อย นี่เพิ่งสองเพลงเอง
คุณเอ้าท การบ้านคุณทำไมมันโหดนักฟะเนี่ย
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 26 October 2006, 02:42:29 am
 :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown:

และขออนุญาตถามเพิ่มด้วยครับ

นี่คือรูปของ Stokowski ตอนเป็นหนุ่มหรือเปล่าครับ? ดูเหมือนดั้งจมูกจะเล็กกว่า ไม่งั้นต้องเป็นนักเปียโนแน่ครับ เขาไม่ได้เขียนชื่อกำกับไว้เลยไม่ทราบครับ แต่แผ่นนี้เขาคุมวงของเขาเองด้วย และ  LSO ด้วยครับ ผมดูจากรูปของคุณ Pee แล้วว่าหูเหมือนนะ และปากก็คล้ายรูปกลาง แต่ผมไม่เหมือน 555555 ช่วยเฉลยให้หายข้องใจด้วยครับ :worshippy:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 26 October 2006, 02:55:11 am
ขอบคุณคร้าบบ  ผมอ่านแล้วได้ใจความว่า

1. ถ้าชอบเปียนโนให้เก็บ Arthur Rubinstein Emil Gilels กับ Vladimir Horowitz หุ หุ แค่นี้คงประมาณสัก 200-300 แผ่น
2. คอนดัคเตอร์รุ่นดีๆ แล้วก็อัดเสียงดีต้อง มะราวินสกี้ โยคุ่ม Beecham Klemperer, ถ้าไม่แน่ใจก็สอยทอสคานินี่
3. ซิมโฟนี่ต้อง ชูเบิร์ต อันฟินิช กับ มทสารทเบอร์สี่สิบ (ชูเบิร์ตนี่ ผมมีอาร์ซีเอ ปกรังนก ส่วนใหญ่ผมจะไม่ค่อยได้เก็บยุคคลาสสิคสักเท่าไหร่เพราะนิยมโรแมนติคมากกว่า)

เอ มาปั่นราคาแผ่นกันดีไหมครับคุณพี อิอิ หมายความว่า มีแผ่นไหนแนะนำไม๊ครับ  :supergrin:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: Cherokee on 26 October 2006, 04:46:06 am
Quote from: K. PJ on 26  October  2006, 02:42:29 am
และขออนุญาตถามเพิ่มด้วยครับ

นี่คือรูปของ Stokowski ตอนเป็นหนุ่มหรือเปล่าครับ? ดูเหมือนดั้งจมูกจะเล็กกว่า ไม่งั้นต้องเป็นชื่อของนักเปียโนแน่ครับ เขาไม่ได้เขียนชื่อกำกับไว้เลยไม่ทราบครับ แต่แผ่นนี้เขาคุมวงของเขาเองด้วย และ  LSO ด้วยครับ

ขออนุญาตตอบครับ รูปนี้เป็นรูปของ Debussy ครับ  ไม่ใช่ Stokowski
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 26 October 2006, 05:40:54 am
ขอบคุณที่คุณเชโรกีช่วยตอบครับ
ช่วยตอบคำถามคุณเอาท์ด้วยก็จะเป็นพระคุณ

คุณเอ้าท์ครับ ถ้าตีขลุมอย่างนั้นนะครับ
แค่เปียนนิสต์ที่เจ๋งนะครับ 25 คนครับ คูณด้วย 20 ก็พอ นี่ยังได้แค่ผิวครับ
ลองอย่างนี้นะครับ
1 ขนาเบล
2 โยเซฟ ฮอฟมันน์
3 เอ็ดวิน ฟิชเช่อร์
4 แดมน์ มายร่า เฮสส์
5 วอลเท่อร์ กีเซกิ้ง
แค่ 5 รัชกาลนี่ก็ กว่า 200 แผ่นแล้วครับ
ถ้าจะลงทุนแบบทีเดียวจบ ซื้อหุ้นบลูชิพ ชื่อว่า สะเวียตโตสะลัฟ ริกแตร์ คนเดียวก็กว่า 200
รูบินสไตน์ อีกเท่ากัน ออโรวิทตส์ น้อยลงหน่อย 100 เดียว
นี่แค่นึกออกแป๊ปครับ อยากได้บัญชีละเอียด ผมต้องไปทำใจก่อน
มันอิจฉาง่ะเพ่

แต่เพ่มีบ่อน้ำมันหลังบ้านเหรอครับ คิดการใหญ่ขนาดนี้
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 26 October 2006, 06:31:35 am
ขอบคุณครับ คุณ Cherokee ผมเห็นมีส่วนคล้าย แต่ก็ไม่แน่ใจ แต่ก็ผิดซะจังๆๆ

และขอแถมอีกหน่อยได้ไหมครับ ผมฟังท่อนสี่ของท่านบรามห์แล้วแยกไม่ออก แบบที่คุณ Cherokee ฟังออกเลยครับ สงเคราะห์ผมสักครั้งนะครับ  :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :bowdown: :worshippy: :worshippy: :worshippy: :worshippy: :worshippy: :worshippy: :worshippy: :worshippy: :worshippy: :worshippy: :worshippy: :worshippy: :worshippy: :worshippy: :worshippy: :worshippy: เขียนท่อนสี่ให้หน่อยครับ เดี๋ยวท่อนสามผมจัดการเองครับ  :worshippy: :worshippy: :worshippy:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 26 October 2006, 11:23:32 am
แหะ แหะ คุณพีครับ ผมมิได้มีทุนทรัพย์ หรือสืบทอดกิจการบ่อน้ำมันแต่ประการใด ชอบเพ้อไปหยั่งงั้นแหละครับ ทุนทรัพย์ไม่มีนี่ยังพอทำเนา แต่ไม่มีความรู้เนี่ยครับเศร้าใจ ได้คุณพีเล่านู้นนี่ให้ฟัง ความฝันผมจะได้มีสีสันครับ เผื่อวันไหนเปาะเหมาะเคราะห์ดี ได้มาสักแผ่นสองแผ่นก็ยังดี  อย่างวันก่อนผมเองไม่เคยรู้จัก Mravinsky มาก่อนแต่จำได้ว่าคุณพีเคยพูดถึง ผมเลยได้บ็อกเซต Mravinsky คอนดักต์ Tchaikovsky | Symphonies 4, 5 & 6 (DGG) ในราคาสองสลึงดอลล่าร์ อิอิ หลับฝันดีไปหลายวัน  :thrilled:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 26 October 2006, 06:17:24 pm
มะราวินสกี้เคยสร้างตำนานไว้เรื่องหนึ่ง
คือยกเลิกการแสดงชั่วข้ามคืน

เรื่องมีอยู่ว่า แกซ้อมบรูคเน่อร์เบอร์ 7 อยู่
(เบอร์นี้ "ต้อง"มีนะครับ พี่น้อง แต่เลือกคนเล่นหน่อย มันเป็นงานเข้าสมาธิและชำระจิตด้วยดนตรี)
ก็ตามมาตรฐานของพี่แกละครับ ซ้อมหนัก จับรายละเอียดทุกโน๊ต พิถีพิถันกว่าตัดสูทแต่งงานให้เจ้านายเสียอีก

พอได้ที่ แกก็ขอซ้อมครั้งสุดท้าย ซึ่งหมายความว่าเป็นการเล่นจริง แต่ไม่มีคนดูเท่านั้น
ไมม่มีการหยุดเพลงเพื่อแก้ไข เริ่มแล้วก็ไปต่อจนจบ
จบเพลง.........

แกนั่งเศร้าครับ แล้วก็ปิติอิ่มเอิบด้วย
แกขอให้ทางโรงแสดงยกเลิกรายการพรุ่งนี้ครับ

แกบอกว่า ผมเพิ่งเล่นดนตรีที่สวยงามที่สุดในชีวิตออกไปแล้ว
พรุ่งนี้ผมทำไม่ได้เท่านี้แน่นอน
ผมไม่อาจนำเสนอความไม่สมบูรณ์แบบ ให้แก่ผู้ชมของผมได้
ในเมื่อรู้ว่านี่ไม่ใช่การเล่นที่ดีที่สุด ผมก็ต้องไม่หลอกผู้ชมของผม

การแสดงถูกยกเลิกครับ
มะราวินสกี้อยู้แถวแรกในทำเนียบของผมครับ
ฟังเขาเล่นโชสต้าโกวิช คนอื่นส่วนใหญ่ จะกลายเป็นแค่คนคุมละคอนสัตว์
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 27 October 2006, 06:43:30 pm
วันนี้นั่งอ่านเวปเกี่ยวกับ มะราวินสกี้ เห็นที่วิกี้พีเดี่ยบอกว่ามะราวินสกี้ มีชื่อเรื่องความสามารถพิเศษด้านการกำกับวง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องไดนามิกส์ ก็เลยงัดเบอร์สี่ท่อนสองมาลองฟังดู ยังฟังไม่แตกครับ แต่เห็นแววแล้วครับว่าไดนามิกส์แบบให้อารมณ์เป็นยังไง เดี๋ยวต้องลอง Pathetique ดู  :headphone:

อิอิ ดีใจจังครับตอนนี้เห็นแถวแรกคอนดักเตอร์โปรดของคุณพีสามสี่คนแล้ว Wilhelm Furtwangler, Evgeny Mravinsky, Thomas Beecham, Arturo Toscanini   :bowdown:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 27 October 2006, 07:37:04 pm
เอา big five ไปลองดูก่อน
ทอสกานีนี่ / ฟรุตเวงเลอร์ / บรูโน วอลเท่อร์ / เอริค ไคลเบอร์ และเคลมเปอเรอร์
สามคนนี้ห้ามพลาด
ไวน์การ์ดเนอร์ / เมงเกิลเบอร์ก / ริฆาร์ด ฉะเตร้าท์
สี่คนนี้ ต้องมี
มะราวินสกี้ / โยฆุ่ม / บีชั่ม / สโตคอฟสกี้ / เซเรบีดาเฆ่
เอะ มันห้าคนนี่หว่า
สามคนนี้ชอบเป็นส่วนตัว
วิคตอร์ เดอ ซะปาต้า / ฟริต บุช / แปร์ มองเตอะ
ส่วน ยอร์ช เซลล์ กะ คะแนบเปสบุชนี่ ยังไม่ทันได้ลงลึก เงินหมดเสียก่อน
ฮือ ฮือ ฮือ ....

คุณเอ้าทททท์....ผมเตือนคุณแล้วนะครับ
ทั้งหมดข้างบนนั่น สามแสนเอาไม่อยู่นะครับ ต่อให้แผ่นละบาทก็เหอะ
เพราะคุณต้องเปลี่ยนซิสเต็มใหม่หมดนา
แถวนั้นเขามี 57 หรือ 63 ถูกๆเล่นมะครับ ขับด้วย EAR ต้นทางก็หาแค่โธเรนส์รุ่นกลาง
แค่นี้ก็อ้วกแล้ว เจ๊ข้างกายจะทานทนมิได้เอานา
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 27 October 2006, 09:11:28 pm
คุณเอาท์อยู่ไกล้แหล่งข้อมูล
ลองหามิตย่าเบอร์ 5 และ 7 ที่มราวินสกี้คุมวงมาฟังนะครับ
เบอร์เจ็ดนี่ ท่อนแรกตอนปลาย ที่ล้อทำนองโบเรโร่ ทุกคนทำได้ห่วยแตกเท่าเทียมกัน
เบิร์นสตีนนี่ ทำจนกลายเป็นเซอร์คัสแบนด์เลย
ท่อนนี้ มราวินสกี้เท่านั้น ที่พาดนตรีไปถึงจุดที่เรียกว่า "เลือดเดือด"
เบิร์นสตีนนั่น อย่างมากก็เห็นจิ๊กโก๋ปากซอยตีกันเลือดอาบ
แต่ที่รัสเซีย ซากศพกองเป็นภูเขา ไม่มีบ้านใหนไม่มีสมาชิดที่สูญเสีย คนตายเป็นสิบๆ ล้าน
เพลงต้องสาธยายความโหดเหี้ยมได้ถึงจุดนั้น จุดที่เราต้องกำมืออย่างเคียดแค้น อัดอั้น
เห็นชีวิตไร้ค่าเมื่อยามที่ชาติถูกกย่ำยี
เป็นเสียงแห่งพลังที่ไม่มีชาติใหนผลิตได้
แม้แต่รัสเซียชั้นสองก็ทำไม่ได้ครับ

อ่านวิกี้พอเป็นแนวนะครับ เวบนั้นเน้นหนังเป็นศาสนา พวกคอมโพเซอร์ทั้งหมด เขาเอาเข้าบัญชีหนังง่ะ
ตลกร้ายจริงๆ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: santi on 27 October 2006, 10:39:27 pm
เอื้อก... แค่ big five ก็ทำให้ดาวโหลดคิวของผมยาว 2 หน้าแล้วครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 28 October 2006, 02:03:08 am
รับมุขคุณ santi ไม่ทัน
มีแหล่งดูด 5 พระเจ้านี้หรือครับ...ว้าว

ยินดีต้อนรับสู่ชมรมคนหูเสียครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 28 October 2006, 04:09:33 am
ฮือ ฮือ  :'( :'(  จะดีใจหรือเสียใจดีเนี่ย อีกสามสิบปีก็ไม่รู้จะมีปัญญาซื้อได้สักครึ่งอะป่าว คุณพีทำผมเป็นวิกาลยาวนานฝันยุ่งเหยิงแล้วเนี่ย  เมื่อวานนี้คุยกับเพื่อนที่ทำงาน หมอนี่ชอบแซวผมว่าระวังแผ่นจะทับตายสักวัน เขาก็เลยช่วยคำนวณว่าถ้าฟังทุกวัน วันละ10 ชั่วโมงสามปียังฟังไม่หมดเลย แถมแนะว่าเอางี้แล้วกัน ซื้อให้ได้สักขนาดที่เวลาเกษียญแล้วฟังไปได้อีก 20 ปีก็พอ ดูดิถ้าทำงั้นจริงคนที่บ้านคงเอาแผ่นมาทำอาหารให้ผมกินกันพอดี   :pan: อ้อ อย่างนึง ที่คุณพีเล่ามาหนะ มันไม่ใช่แผ่นละบาทนะดิครับ ฟรุตเวงเลอร์นี่ราคาแพงกว่าซีดีอีก  :cry2:

แต่ยังไงต้องขอขอบพระคุณคร้าบบ ที่มาแบ่งปันความรู้ให้อีก  :bowdown: :bowdown: :bowdown:

57 กับ 63 นี่เคยเห็นบนอีเบย์กับออดิโอกอนครับ แต่ตั้งกะ Stereophile ลงติดๆกันหลายฉบับ (มีเล่มนึงเขียนถึงการซ่อมด้วย) ผมได้แต่นั่งน้ำตารินอยู่หน้าจอคอมครับ ขายแอมป์สำเหร็จรูปกับลำโพงที่ผมใช้อยู่ยังไม่พอซื้อเลยอ่ะครับ  :goodbye:

อูย์ คุณ Santi ครับ สามหน้านี่บิททอเรนป่ะครับ?
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 28 October 2006, 06:07:17 am
Quoteวันนี้นั่งอ่านเวปเกี่ยวกับ มะราวินสกี้ เห็นที่วิกี้พีเดี่ยบอกว่ามะราวินสกี้ มีชื่อเรื่องความสามารถพิเศษด้านการกำกับวง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องไดนามิกส์ ก็เลยงัดเบอร์สี่ท่อนสองมาลองฟังดู ยังฟังไม่แตกครับ แต่เห็นแววแล้วครับว่าไดนามิกส์แบบให้อารมณ์เป็นยังไง เดี๋ยวต้องลอง Pathetique ดู


ผมก็กำลังฟังการแสดงสดๆ ของท่านฮูจาก MP3 ของท่าน Pee พอดีเลยครับ มันก็ให้ Dynamic ของ Violin ได้สุดยอดจริงๆ ครับ เดี๋ยวคุณ Outto คงได้ฟัง ผมละ โ..ต ซะใจจังเลยครับ ไม่รู้ว่าคุณ Pee ใส่ยาดำอะไรลงไป ตอนนี้ผมรู้สึกพอใจใน System ของผมตอนนี้มากเลยละครับ ถ้าฟังเพลงพวกนี้แค่นี้ก็เกินพอครับ เลิกงาน DIY ไปเลยครับ เอาเงินไว้เก็บแผ่นดีกว่ากันแยะเลย เดี๋ยวมันจะหาไม่ได้ในราคานี้เพราะ  SACD ถอยนี่คนต้องกลับมาเล่นแผ่นกันตรึมแน่ๆ   :jump:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 28 October 2006, 06:44:05 am
หมอพีพีขอทำนายว่า
แผ่นเสียงจะกลับมาครองราชย์อีกครั้ง
ซีดีจะพ่ายแพ้แก่เอ็มพีสาม
และร้านขายจะราบคาบต่อการดาวน์โหลด

คิดดูนะครับ แผ่นเสียง มาตรฐานทั่วไป ราคาถูกกว่าซีดี แต่ให้เสียงดีกว่ามาก ถึงมากกว่ามาก
เทิร์นเทเบิล เสียงดีกว่าซีดีในราคาที่ห่างกัน 5-8 เท่า
ซีดีปลาสติก ราคามีแต่ตก และเก็บไม่ดีมีเจ้ง
(ของผม แผ่นฟิลิปส์ แพงหูฉี่ มีเนียมลอกมาเป็นแถบครับ)
แผ่นเสียง เป็นทรากผุพัง ขายได้เป็นหมื่น
ต่อไปซีดีไฮเอ็นด์จะแพ้ฮาร์ดดิสค์ บ็อกส์(ที่ปล่อยสัญญานเป็นเวฟไฟล์)
คุณเม้งน่าลองดูหน่อยนะครับ

ออดิโอไฟล์จะถึงจุดอิ่มตัว นักร้องที่เสียงดีจริงๆ จะต้องเกษียณ
อย่างหนูนอร่า โจนส์ ผมรับรองว่าฟังห้าสิบครั้ง ก็ไม่มีใครกลืนลงแล้ว
แต่เลดี้ซิงเดอะบลูนี่ ฟังได้เป็นพันๆครั้ง
ก็จะไม่มีซอฟแวร์ใหม่ๆ
อีกอย่าง เจ๊กจะกลืนตลาดนี้ในที่สุด ขานั้นทำของดีไม่เป็นแน่นอน
(จำได้ใหม เมื่อก่อนนักร้องยุ่น ดังหลายดวง เดี๋ยวนี้เงียบฉี่)

ดังนั้นตลาดเพลง จะกลายเป็นช่องใครช่องมัน
แต่มีจุดร่วมคือซอฟแวร์ที่กลายเป็นตำนาน อย่างแจ๊สในโรงจำนำงิ
เบลาฟองเต้เดินไปเดินมางิ
แฟร้งค์สินาตราจะเชือดเอลวิส เพราะร้องเพลงเก่งกว่า...55555 มีคนค้อนผมแง๋เลย
ฯลฯ  ฯลฯ

ที่ว่ามา จะหลอกพวกเราไงครับ ซื้อต่อไปทาเคชิ ....
อย่าย่อท้อต่อความแฟบของกระเป๋า
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 28 October 2006, 06:49:54 am
ไม่ยักรู้ว่า Stereophile กลับมาแนวย้อยุค

ถ้างั้นคุณพีเจต้องแค้นใจ ส่งบอมบ์ไปลงสำนักงานเขาเสียหน่อย ทำตลาดเพี้ยน
เล่าหน่อยว่าเขาชงประเด็นอะไร
ภาษาฝาหรั่งผมเป็นงูสองตัว กับปลาสองตัวครับ
อ่านได้ แต่ไม่รู้เรื่อง
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 28 October 2006, 03:15:13 pm
ผมเองก็งูตัวครึ่งพิการๆกับปลาทอดครับ เอาเท่าที่ผมจับใจความได้ก็แล้วกันนะครับ

คือมิสเตอร์ Art Dudley เขียนลงไว้ในเล่มมิถุนา กับ กรกฎาครับ เล่มแรกเกริ่นนำด้วยเวป www.quadesl.org แล้วเล่าเกี่ยวกับว่าประวัติความเป็นมาของควอดถือกำเนิดจากน้ำมือและมันสมองของ ปีเตอร์ วอล์คเกอร์ได้อย่างไร ตอนลำโพงปล่อยโปโตไทพ์มาก็ฮือฮา เปรี้ยงปร้างแล้ว รุ่นแรกที่ขายก็ 52 ปอนด์เองครับ (ปี 1957) จากนั้นก็พูดถึงข้อมูลเทคนิคเช่น พวกไดอาแฟรมของโพลีเอสเตอร์ฟิล์ม ไฟสูง600 volt อะไรพวกนี้ครับ คนเขียนซื้อมาในราคา 600 เหรียญแล้วก็จ่ายชิปปิ้งไปอีก 200 แล้วตั้งงบว่าจะใช้งบไม่เกิน 2500 สำหรับการซ่อมชุดนี้ครับ ต่อมาแกก็อธิบายวิธีขั้นตอนนการชำแหละอย่างละเอียดครับ

ฉบับถัดมาก็อธิบายขั้นตอนการซ่อมประกอบชุบชีวิตใหม่อย่างละเอียดครับ  ตอนท้ายก็เป็นการรีวิวผลงานการชุบชีวิตครับ ตอนแรกคุณแกเกือบร้องไห้เพราะหลังจากเสียบปลั๊กได้สามนาทีแล้วเปิดซีดีดูปรากฎว่าเสียงแย่มาก คุณอาร์ตก็เซ็งดิครับ แต่หลังจากปล่อยทิ้งไว้ครึ่งชั่วโมงต่อมาเสียงก็เปลี่ยนไป  ปรากฎว่าสี่ชั่วโมงที่เขาฟังเสียงดีขึ้นเรื่อยๆ เขาตื่นเต้นมากขนาดเรียกภรรยามาฟังถึงสามรอบพร้อมกับบอกว่าเขาไม่เคยได้ยินเสียงดีอะไรขนาดนี้ ภรรยาเขาก็เห็นด้วย (น่ารักจริงๆคุณที่บ้านอย่างนี้) แล้วจากนั้นเขาก็แจงรายการงานคลาสสิคที่ใช้ฟังครับ

รายละเอียด เขียนซะจนผมไปเช็คอีเบย์หลังจากอ่านจบเลยครับ  :P
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 28 October 2006, 04:21:51 pm
จำได้แระ พ่อคนนี้แกมี 989 ไม่ยักรู้ว่าไปคว้าของสุดโทรมมาปัดฝุ่นใหม่
เวบนี้ก็น่าอ่านครับ
http://www.6moons.com/audioreviews/roadtour7/roadtour3again.html
ต่อไปนี้คนที่กะจะสอย 57 หรือ 63 แบบถูกๆ คงต้องควันออกหู เพราะพ่ออาร์ตเล่นซ่อมโชว์
มือใหม่คงไม่กลัวตาย บิดกันระเบิดเถิดเทิง..55555

ต่อไปผมอาจจะเก็บค่าเข้าฟัง สแต๊กควอดสุดโทรมของผม ชั่วโมงละ 2 บาท แถมกาแฟหนึ่งแก้ว

ฮิฮิ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 28 October 2006, 04:49:43 pm
Quoteต่อไปผมอาจจะเก็บค่าเข้าฟัง สแต๊กควอดสุดโทรมของผม ชั่วโมงละ 2 บาท แถมกาแฟหนึ่งแก้ว

งั้นขอจองตั๋วล่วงหน้า+เอสเปรสโว่ดับเบิ้ลชอตหนึ่งที่คร้าบ  :supergrin:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 28 October 2006, 05:11:45 pm
55555.....คุณเมงครับ ปกติผมจ่ายค่าจ้างให้มาฟังนา ขากลับแถมแผ่นติดมือกลับบ้านด้วย
ยังไม่ได้รายงานผลเลยครับ ว่าแผ่นที่สอยไว้ ผลการฟังผ่านชุดสุดหรู เป็นไงมั่ง
ขาประจำรอกันเพียบ รวมทั้งผมด้วย
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: santi on 28 October 2006, 05:57:12 pm
Quote from: pee on 28  October  2006, 02:03:08 am
รับมุขคุณ santi ไม่ทัน
มีแหล่งดูด 5 พระเจ้านี้หรือครับ...ว้าว

ยินดีต้อนรับสู่ชมรมคนหูเสียครับ

ผมหาได้ไม่ครบครับ... เดิมทีฟังแต่คารายัน กับ ปีเตอร์ นอริงตัน คราวนี้คงต้องเปิดหูเปิดตาให้กว้างขึ้นครับ

ดูกันครับ ผมเจออะไร... เป็น PDF ไม่รู้จะมีเวลาอ่านหรือเปล่า

Quote from: outto on 28  October  2006, 04:09:33 am
อูย์ คุณ Santi ครับ สามหน้านี่บิททอเรนป่ะครับ?

Emule ครับ

บิทฯมันกวนเครื่องผมมากไป sevices อื่นๆที่รันอยู่สะดุดหมดเลย
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 28 October 2006, 07:17:21 pm
Quoteหมอพีพีขอทำนายว่า
แผ่นเสียงจะกลับมาครองราชย์อีกครั้ง
ซีดีจะพ่ายแพ้แก่เอ็มพีสาม

MP3 ของคุณ Pee เหนือว่า CD Format แผ่นปรกติโดยทั่วๆ แล้วครับ ไม่ทราบว่าที่คุณ Pee ว่ามีชุด MP3 รวมรายละเอียด (หากต้องการหนังสืออธิบาย) มันเป็นรายละเอียดของเพลงในแต่ละมูวเมนต์ใช่หรือไม่ครับ?

แต่ผมไม่เคยเล่น SACD ไม่รู้ว่าว่ามันจะขนาดไหน? แต่แผ่น CD ที่เหนือกว่าของคุณ Pee ผมเห็นมีอยู่ไม่กี่แผ่นเช่นแผ่นนี้ครับ แล้วจะเอาไปเปิดให้ฟังเปรียบเทียบกันครับ ผมก็อปไว้ให้แล้วด้วยครับ

Steich-Oktett
5   Sonatori de la Gioiosa marca: Vivaldi, ,,Der Winter” aus ,,Die 4 Jahreszeiten’’ 3. Satz 2’55
von A. Vivaldi: ,,Les Quatre Saisons’’, DIVOX, CDX 79404-F
Mit freundicher Genehmigung der Appassionato GmbH, Basel
Eine mehrfach ausgezeichnete Interpretation mit originalen Instrumenten, die unter Vivaldi-Liebhabern als eine der besten gelten soll.

เพลงนี้เป็นเพลงในลำดับที่ 5 ของแผ่น MANGER ให้เสียง Violin มี Dynamic Contras ได้ใกล้เคียงกัน แต่ความละเอียด ความเนียนของเสียงยังสู้แผ่นนี้ไม่ได้ครับ ต้องพยายามปรับปรุงเรื่องความเนียนละเอียดของเนื้อเสียงได้ละก็ CD Format ตายแน่ครับ คุณ Outto ครับหากเดินสะดุด “แผ่นเต็ม” ของแผ่นนี้เก็บมาได้เลยครับ ผมเดินหาในเมืองไทยแล้วไม่พบครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 28 October 2006, 08:01:35 pm
แผ่นนี้ใช่ใหมครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 28 October 2006, 10:08:01 pm
ผมไม่เคยเห็นแผ่นนี้ครับ เห็นแต่แผ่น Manger ซึ่งอาจคัดเอามาจากแผ่นนี้ก็เป็นได้ครับ จะซื้อมันได้อย่างไรครับแผ่นนี้นี่ ถ้าใช่ละอยากได้มากๆ เลยละครับท่าน หรือรอ MP3 Version ของคุณ Pee ถ้าทำเสียงได้เนียนเท่าแผ่นนี้ได้ อาจมีสรรพนามนำหน้าใหม่นะครับว่า "พ่อมดแห่ง MP3" อ่ะครับ 55555555
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 28 October 2006, 11:27:04 pm
Quoteยังไม่ได้รายงานผลเลยครับ ว่าแผ่นที่สอยไว้ ผลการฟังผ่านชุดสุดหรู เป็นไงมั่ง

พี่พีหมายถึงแผ่นของ Pristine Audio รึป่าวครับ

ผมเพิ่งได้รับแผ่นมาเมื่อวานซืนนี้เองครับ
Schubert Trio No.1 in B Flat Major , Jean Fournier (Violin), Antonio Janigro (Cello), Paul Badura-Skoda (Piano)
เป็นการอัดจากแผ่นลงซีดี dick2disc แผ่นเสียงออกเมื่อปี 1953 Westminster LP 51-33

ผมบรรยายไม่เป็นครับ แต่เสียงที่ได้ยินมันลื่นหู ไพเราะมาก เสียงค่อนข้างอบอุ่นด้วย very musical  :headphone:
เลยจัดการสั่งไปอีกชุดแล้วตามที่พี่พีทำลิงค์ไว้อ่ะครับ  ^_^
มีที่จะแนะนำอีกมั้ยครับ  :bowdown:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 28 October 2006, 11:34:25 pm
ถ้าคุณ santi เห็นเล่มนี้รบกวนกระซิบด้วยนะครับ  :thumbup:
http://www.amazon.com/Listening-Music-CD-Craig-Wright/dp/0534603726

แผ่น MANGER นี่เคยแต่อ่านเจอ ยังไม่เคยเห็นตัวจริงเลยครับ จากภาษาเยอรมันงูตัวครึ่งของผม (กูกเกิลเวอร์ชัน) แผ่นที่พี่ K. PJ บอกเป็น 4 seasons ของ Sonatori de la Gioiosa Marca มั้งครับ น่าจะอันเดียวกับที่คุณพีบอก ไว้เดี๋ยวจะพยายามไปเดินสะดุดดูครับ ขอบคุณครับ  :worshippy:

วันนี้ได้มีโอกาสลองเอ็มพีจ๋ามของคุณพีแล้วครับ ฟังจนถ่านเครื่องเล่นหมดคามูฟเมนต์ เห็นแล้วครับว่าเจ๋งกว่าซีดีหลายๆแผ่นโขอยู่ครับ แฮะๆมีเคล็ดลับเครื่องปรุงอะไรเหรอครับ ยกเว้นในส่วนที่ว่างานมีความพิเศษในตัวมันเองอยู่แล้ว :bowdown:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 29 October 2006, 12:50:05 am
ผมเริ่มฟังเอมผีเมื่อสักห้าหกเจ็ดแปดปีก่อน แผ่นจากพันทิพ เสียงห่วยเหมือนใครๆ ว่ากัน
แต่พอมาฟังแผ่นคลาสสิค 1... 2...3  ที่ทำขาย (เพราะสะดวกดี มีคอมโพสเสอร์ที่ไม่ซื้อมาก ทุ่นตังดี)
เอ๊ะ ....มันไม่แปร่งหูนี่นา ยิ่งชุดที่แปะป้ายว่าออดิโอฟายด์ ฟังดีทีเดียว
ตอนนั้นยังใช้ฟอรเต้วัน + ทู กับโบส 901 และโปรสีด 2 อยู่ อุปทานก็ฟ้องว่าเสียงดร็อบ
จึงแยกชุดเอมผีขึ้นห้องนอน เปิดกล่อมลูก

จนวันหนึ่งโปรสีดป่วย ต้องเอาโซเก้นวีซีดีมาทำการแทน พอไม่มีตัวเปรียบ หูเราก็เสียสิครับ
มันดร็อบไปบ้าง แต่ไม่น่าเกลียด น่าเกลียดก็ตรง 3,000 กับ 30,000 นี่ละครับ
ราคาขนาดนี้มันควรจะทิ้งกันแบบคอมโปกะมาร์ค (เปรียบให้เว่อรอะครับ)

ตั้งแต่นั้น ผมก็เปลี่ยนค่าย
ซีดีแผ่นละ 500 เสียงดีกว่าเอมผีแผ่นละ 80 นิดหน่อย แถมเอมผีมีเพลงมากกว่า 15 เท่า
ฟังเพลงตามหลักเศรษฐศาสตร์ก็เป็นหยั่งงี้ละครับ ผมก็เลือกของถูกสิครับ
นั่นคือภาคแรกของเซียนหูตะกั่วมั่วซั่วผยองเดช

เดี๋ยวมาต่อตอนฝึกปรือวิทยายุด  กริ๊ก กริ๊ก........
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 29 October 2006, 01:19:12 am
Quoteแผ่น MANGER นี่เคยแต่อ่านเจอ ยังไม่เคยเห็นตัวจริงเลยครับ จากภาษาเยอรมันงูตัวครึ่งของผม (กูกเกิลเวอร์ชัน) แผ่นที่พี่ K. PJ บอกเป็น 4 seasons ของ Sonatori de la Gioiosa Marca มั้งครับ น่าจะอันเดียวกับที่คุณพีบอก ไว้เดี๋ยวจะพยายามไปเดินสะดุดดูครับ ขอบคุณครับ 
มันใช่ที่ Manger ไปตัดเอามาหรือเปล่าก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ? และถ้าตัดมาแล้วเอามาร่ายเวตน์มนใส่เพิ่มเข้าไปอีกหรือเปล่าก็ไม่รู้ได้? แต่เพลงที่ 15 ของเขาผมคิดว่าต้องเพิ่มเบสเข้าไปอีกแน่ๆ เคยมีร้านที่เยาฮันเปิดให้ฟังลำโพงเกือบพัง วิ่งไปบิด Volume กลับเกือบไม่ทัน แต่เพลงนี้เห็คุณหมอไกรฤกษ์เคยต้องการหาอยู่ไม่ทราบว่าได้มาหรือยัง หากคุณหมอเข้ามาอ่านช่วยเฉลยให้ด้วยครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 29 October 2006, 04:08:01 am
ก่อนจะเล่าภาค 2 นี่ขอเรียนเตือนล่วงหน้าว่า ผมฟังเพลงไม่เหมือนพี่ๆนะครับ
ฟังไม่ละเอียด และไม่ค่อยชอบแผ่นที่อัดมาดีๆ คือพอมันเสียงดีมากแล้วมันฟังออกว่าฝีมือคนเล่นนี่ดีหรือไม่ดี
พอใจมันไปจดจ่อตรงจุดนั้นแล้ว มือก็มักจะเปลี่ยนแผ่น
แต่ไม่ใช่ว่ารู้เรื่องเป็นนักดนตรีหรอกนะครับ เอาความระรื่นหู
อย่างการกรีดกีตาร์ในเพลงยามเช้าแหลกสลายของเฮียแมว สะตีเว่นนี่ ชอบแบบนั้นอะครับ
เพลินดี เสียงดีหรือเปล่าไม่สนใข ชอบแล้วเป็นฟัง

ทีนี้ ลองเทียบเดอะดอรส์ดูละกัน เพลงจุดไฟในตัวฉันนี่เพราะมาก
แต่ถ้าเครื่องดี มันจะฟังออกว่าฝีมือคีย์บอร์ดของแมนเซอเร็กนี่ไม่ดีเลย แพ้บิลลี่ เพรสตันหลุดลุ่ย
ผมก็น้อยใจ เพราะผมชอบเฮียแก ไม่ชอบเพรสตัน...อ้าวเป็นงั้นไป

ดังนั้น พอฟังออกเมื่อไหร่ว่าฝีมือไม่ดี (ตามหูสั่วๆของผมนะครับ ไม่ได้เป็นไปตามนั้นจริงๆ)
ก็เหลือเพลงน้อยลงทุกที
ขนาดฟังเอลวิส ได้ยินเขายกปลายเสียงและติดเอ๊คโค่เข้าไปจางๆ ผมก็ร้องว่า เฝคนี่หว่า
โครม เอลวิสออกจากบ้านไปเลย

จากประสบการณ์เฮงซวยที่ฟังเพลงได้น้อยลงเพราะเครื่องดี พอมาฟังเอมผี เอ๊....มันก็ไปได้เรื่อยๆนิ
ก็ไม่กล้าบอกใครว่าฟังฟอร์แมทนี้ ยิ่งหนังสือคู่มือเซียนถล่มแหลก ว่าหยาบมั่ง เสียงแตกมั้ง แปร๋นมั่ง
ผมก็กลัวถูกหาว่าเป็นพวกหูไม่มีสกุลรุนชาติ

เงียบลูกเดียวครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 29 October 2006, 06:31:36 am
เอ็มพีสามเนี่ยผมก็เคยฟังอยู่พักนึง  ผมเคยสะสมเทปมาก่อน(หนักไปทางพีค็อก)มีอยู่เยอะเหมือนกันครับ ก่อนจะเลิกสะสมเพราะไม่มีปัญญาซื้อซีดีได้แบบเทป พอเอ็มพีสามออกมาก็ชอบดิครับ ของเกือบฟรี ไว้ฟังกะคอม แต่ยอมรับนะครับว่าเสียงบางอันที่บิทเรทต่ำๆก็ไม่อยากฟังจริงๆ อีกอย่างเพลงเยอะๆเปลี่ยนง่ายๆนี่ทำให้เสียนิสัยด้วยครับก็เลยไม่ได้ตามอีกเท่าไหร่ (หยุดตั้งแต่ยุคเอาเธอมาถีบเริ่มดัง เพราะชอบเฮพวี่ร็อคมากกว่า)

หลังๆมานี่มีเครื่องเล่นแบบพกพา  ก็เลยริปแผ่นซีดีที่มีกะบิทเรทสูงๆ ถ้าไม่ใช้หูฟังดีๆหรือฟังแบบจับผิดก็แยกไม่ออกละครับ  ถือว่าเป็นความโชคดีไป ผมก็เลยหันมาฟังมากขึ้น  ที่อยากจะรู้ว่าคุณพีทำยังไงก็เพราะว่า อยากจะฟังเพลงบางเพลงที่มีเฉพาะในแผ่นเสียงอ่ะครับ ถ้าทำได้จะแจ่มมากเพราะผมเองจะได้ฟังเยอะขึ้น ที่สำคัญประหยัดครับ อิอิ แต่แผ่นคุณพีนี่ไม่บอกไม่รู้นะครับว่าเอ็มพีสาม ขอบคุณคุณพีกับพี่K.PJคร้าบบ :bowdown: :bowdown:

มารอฟังต่อครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 29 October 2006, 08:44:40 am
เคยให้น้องๆริบจากแผ่นเสียงเป็นดิจิตัล คุณเอ๋ย ขนาดใช้โปรเจครุ่นประถมหนึ่งห้องสุดท้าย ผ่านซาวการ์ดออนบอร์ด
ผลลัพธ์ก็น่าตะลึง
จำโปรแกรมไม่ได้แล้ว พวกซาวด์สตูดิโออะไรเทือกนี้แหละ ที่เรคขอร์ดลงฮาร์ดดิสค์ได้ อัพแซมปลิงเป็น 24 บิทได้ ...สารพัดลูกเล่น
ใช้ปรีที่มีเทปหลูป หรือออดิโอเอ้าท (อ้อ ต้องมีปรี mm หรือ mc ด้วยนะครับ) ปล่อยสัญญานเข้าคอมผ่านโปรแกรมนี้
แค่นั้นเอง แผ่นที่มี หากต้นฉบับเกิน 50 ปี อย่างฟรุตเวงเล่อร์นี่ ทำขายได้เลย เป็นพับลิคโดเมนแล้วครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 29 October 2006, 02:04:52 pm
เพิ่งจะได้แผ่นนี้มา Furtwangler Tchaikovsky Sym #4 มา ฟังกับชุดใหญ่ผมถึงจะมีแบคกรานด์นอยสในบางช่วง อิมเมจก็ยังแยกเป็นกลุ่มๆแม้จะเป็นโมโน การเล่นก็จะมีพละกำลัง(energy) แข็งแรงแม่นยำมีไดนามิค performance ดีมากๆครับ ดีกว่าอีกแผ่นของ RCA LS ที่ผมมีครับ

ผมว่าต้องให้พี่่พีไรท์แผ่นเจ๋งๆมาให้ฟังบ้างแล้วครับ  :P
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 29 October 2006, 02:18:50 pm
Quoteแต่เพลงที่ 15 ของเขาผมคิดว่าต้องเพิ่มเบสเข้าไปอีกแน่ๆ เคยมีร้านที่เยาฮันเปิดให้ฟังลำโพงเกือบพัง

แทรด 15 ในแผ่น Manger เป็นคล้ายวงดุริยางค์เล็กๆ เล่นต่อกรระหว่างกันแบบนั้นแหละ ส่วนเบสก็เป็นปกตินะ impact dynamic ดีมาก เวลาฟังเพลงนี้ผมจะอัดวอลลุ่มให้ดังไว้เพื่อความมันส์ ฟังแล้วสนุกครึกครืนดีแบบteenกระดิก  :supergrin: แต่ก็เกรงใจข้างบ้านเหมือนกันเลยฟังแทรคนี้ไม่บ่อย อิ อิ

หัวใจอยู่ที่การเซ็ทลำโพงให้ได้เสียง coherent มากที่สุด เสียงกลองจะกระชับมาก ถ้าไม่แล้วจะเบลอบวมฟุ้งด้วย
จะได้ยินเสียง Xylophone ด้านขวาแบบถือตีเสียงจะสมจริงมากครับพี่ KJ 
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 29 October 2006, 04:28:14 pm
โอ้โห! ไปได้มาเท่าไร? อ่ะครับ ท่านแรวงเลอร์กางแกงยีนส์ (อยากทราบราคาไว้เป็นความรู้หน่อย หากเจอบ้างจะได้ไม่โดนหลอก PM ก็ได้ครับ)

เพิ่งจะทราบนะครับว่า Xylophone เป็นแบบมือถือ สังเกตุได้ไงเนี่ย? แต่เบสของผมก็ OK ครับ พอทำให้รู้สึกพื้นสะเทือนได้เหมือนกัน แต่ต้อง KSA 250 ขับเท่านั้นครับ คุณภาพถึงจะออกมาคับแก้ว

Quoteพอใจมันไปจดจ่อตรงจุดนั้นแล้ว มือก็มักจะเปลี่ยนแผ่น
System ดีๆ มักขี้ฟ้องจริงๆ ครับ แต่มันยังหาแบบดีๆ อย่างคุณ Pee ไม่ได้นี่ครับ แต่ตอนนี้ผมใช้ Open Buffle ฟังเอาก็พอถูๆ ไถๆ ไปได้อ่ะครับ ไม่หราบว่าแผ่น Vivaldi ที่เอามาให้ดูมีอยู่ในมือหรือเปล่าครับ?
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 29 October 2006, 06:59:59 pm
Quoteโอ้โห! ไปได้มาเท่าไร? อ่ะครับ ท่านแรวงเลอร์กางแกงยีนส์ (อยากทราบราคาไว้เป็นความรู้หน่อย หากเจอบ้างจะได้ไม่โดนหลอก PM ก็ได้ครับ)

สิบกว่าเหรียญเองครับ sealed ด้วย เสียดายอีก2แผ่นที่แพ้บิดไปชุด Brahms Sym#3- Live ด้วย กับอีกชุด Brahm Sym#1 ราคาก็จบที่สิบกว่าเหรียญเหมือนกัน:(

Quoteเพิ่งจะทราบนะครับว่า Xylophone เป็นแบบมือถือ สังเกตุได้ไงเนี่ย?

มันไม่มี octave ล่าง.. ฮิ ฮิ

รู้สึกว่า clock ของเวปจะช้าไปชม.นึงนะครับ ผมแก้ไขเพิ่มเติมณ.เวลา 12.03 ครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 29 October 2006, 07:08:20 pm
ผมคิดว่าจะลองประมูลกระทู้หนึ่งสงสัยจะไม่ละมั้ง ดูของนอกถูกว่าชะอีก ขอขอบคุณครับ :bowdown: :worshippy: :bowdown:

คุณ Outto ได้ฟัง Duoble Concerto กับเครื่องบ้านหรือยังครับ? Szeryng อยู่ข้างขวามือเรากับ Starker อยู่ซ้ายมือเล่นปะทะกันแล้วก็มี Violin ในวงอยู่ตรงกลึ่งกลางมาร่วมแจมอีกหนึ่งรวมเป็นสามฝ่าย ผมว่า “มันส์” “สะใจ” มากๆ เลยละครับ และตอนมี Harp เข้ามาร่วมแจมด้วยก็ทำให้สะดุดตาประทับใจผมเช่นกันครับ แต่ท่อนสองมีเงียบไปหนึ่งครั้ง ท่อนสามมีเงียบไปสี่ครั้งครับ

แต่ของ Francescatti & Furnier รู้ว่าเล่นกันได้สุดยอดกว่า แต่ผมยังงงๆ ระบบการอัดเสียงของเขาอยู่ครับ? บางครั้งดูเป็นโมโน แต่บางครั้งดูเป็นสะเตอร์ ตำแหน่งชิ้นดลตรีมันดูงง ถ้านั้งฟังแบบจริงจังจะเหวียนหัว แต่ถ้าลุกไปนั้งฟังแบบสะบายๆ ให้อารมณ์ได้ดีมากกว่าแผ่นแรกที่ว่าครับ เขารู้จักเอาเครื่องดลตรีหลายๆ ชนิดเข้ามาสอดใส่เข้าไปร่วมด้วย ดูการเล่นเป็นแบบสมัยโบราญกันจริงๆ ครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 29 October 2006, 07:32:24 pm
เรื่องไร้ทแผ่นนี่ยินดีครับ เพราะช่วยให้เริ่มต้นได้สะดวก
แต่มีปัญหาแบบคุณพีเจว่า คือมีสะดุด ตอนนี้กำลังแก้อยู่

โปรดรอครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 29 October 2006, 09:40:13 pm
ยังไม่ได้ฟังกับเครื่องที่บ้านเลยครับ ได้ฟังเฉพาะกับคอมแล้วก็เครื่องเล่นซีดีพกพาที่เล่นเอ็มพีสามได้

เอ แต่เท่าที่ฟัง Starker เล่นเชลโลอยู่ขวา Szeryng สีไวโอลินอยู่ซ้ายค่อนมาทางตรงกลางอ่ะครับ แต่อาจจะเป็นเพราะผมฟังกับหูฟังก็เป็นได้  ไว้ผมจะลองต่อซีดีพกพาฟังดูกับเครื่องที่บ้านนะครับ  เท่าที่ฟังมันส์สะใจตามสไตล์ Double Concerto ตามความคาดหมายครับ   :headphone: :hb:

เดี๋ยวฟังแล้วจะมารายงานเพิ่มเติมครับ  :supergrin:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 29 October 2006, 10:45:16 pm
ขออนุญาตเสริมนะครับ
จะข้ามมายาคติเรื่องเสียงดีนี่ยากอยู่ แผ่น102ของเชอริ่งนี่ผมก็ชอบมาก ฟังอร่อย
แต่พิจารณาอาการ  ซิสเต้มคุณพีเจ น่าจะดีเกินซอฟแวร์
คือฟูร์นิเย่ร์นี่เป็น โมโนครับ
แปลว่าเครื่องกำลังสร้างเสียงดีออกมาหลอกเราแง๋ม  แหะ แหะ.....ไม่ก็ลำโพง

ลองทำให้เป็นโมโนดูนะครับ ผมจะลองเปรียบอย่างนี้ละกัน
ฟูร์นิเย่ร์นี่ กำลังเขียนจดหมายงอนง้ออยู่ ส่วนสะตาร์เกอร์ แกกำลังอยู่โรงยิมครับ
ไว้จะเอาของคุณปู่คาซาลให้ฟัง
ขานั้นท่านบราห์มสกำลังรำพึงรำพันความหลัง ผ่านซอออกมาเลย....55555
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 30 October 2006, 03:49:39 am


คุณ Pee เปรียบเทียบสองท่านนี้ได้ถูกต้องชัดเจน ไม่ต้องอธิบายอะไรกันอีกแล้วละครับ :clap:  ผมหาคำเปรียบเทียบตั้งนานยังนึกไม่ออกว่าคำไหนมันจะเห็นได้ชัดเจนแบบนี้ :yahoo:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 30 October 2006, 07:50:44 am
ยกโรงแสดงมาให้ชม
อยากจะแซวเสียงสะเตอริโอหน่อยว่า ถ้าเป็นคาพริสของปะกานีนี่ ซึ่งเดี่ยวไวโอลินคันเดียว จะวางเสียงยังไงครับเพ่
แล้วเดี่ยวปิอาโนแบบในรูปนี้ พี่จะทำเวทีเสียงยังไง อ้อ ต้องเรียงคีย์บอร์ดให้ถูกต้องด้วยนะครับ คือห่างกันไม่เกิน 2 เมตรที่ต้นเสียง
ปลายเสียงนี่ต้องไปขนาดหกสิบเมตร
57 ของผมยังทำมะด้ายเลยครับ.....5555555
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 30 October 2006, 07:52:30 am
รูปทางซ้ายคือโรงแสดงที่ลอนดอน วงโรยัล ฟิลาโมนิค เล่นประจำที่นี่ แผ่นอัดสดของวงนี้ อย่างสโตกี้ที่เล่นทิ้งทวนบราห์มสเบอร์ 4 ก็เล่นที่นี่ครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 30 October 2006, 07:58:26 am
สามปี(โดยประมาณ) ก่อนตาย ท่านคารายานอัดเสียงที่ฮอลล์นี้
จึงไม่ต้องห่วงว่าเสียงจะห่วยเพียงใด นี่แหละ ผลของดิจิตัล ใครมีแผ่นในมือ ลองควักมาลองดู
ที่มุมขวาบนจะมีดีไซน์เป็นกระดาษพับ มีคำว่าดิจิตอล นั่นละ แม่นแล่ว ลองฟังเสียงแบบปรุงแต่งตุดตุดดู

แล้วจะเห็นใจว่าทำไมผมไม่ให้แกเข้าบ้าน
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 30 October 2006, 08:43:00 am
ผมมีเจ้าแผ่นดิจิตัลที่ว่าอยู่หลายเหมือนกันครับ ต่อไปจะเลียนแบบคุณพี จำกัดบริเวณให้อยู่นอกบ้าน อิอิ นับวันแผ่นเดินทางเข้าบ้านผมยากขึ้นทุกที ดีจังครับประหยัดตังค์

เห็นคุณพี พูดถึงโรงแสดงแล้วก็เลยทำให้นึกถึงที่นั่งขึ้นมา (ออกตัวก่อนนิดนึงนะครับว่าผมเองก็ไม่ได้ไปนั่งฟังบ่อยเท่าไหร่ครับ)  หยั่งงี้ที่นั่งในอุดมคติของแต่ละที่น่าจะไม่เหมือนกัน คล้ายๆกับเราปรับระยะห่างที่นั่งที่บ้านใช่ไม๊ครับ  จำได้อย่างนึงว่าโรงแสดงแถวนี้แถวใกล้ๆเนี่ยแพงขนาดไปนั่งฟังแถวไกลๆได้อีกสี่รอบ  แต่ผมว่าใกล้ไปก็ไม่เพราะเท่าไหร่นะครับ  ของผมนี่ยังไงขอกลางๆแถวไว้ก่อนเลยครับ  นั่งใกล้แต่ตกซ้ายหรือตกขวานี่เมื่อยคอเหมือนกันครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 30 October 2006, 09:24:15 am
ผมถึงขำพวกเซียนฝรั่งบางท่านที่กรุณาร่างกฏครอบจักรวาลออกมาบังคับใช้
เดี๋ยวนี้โรงแสดงเขาไม่สนเรื่องเสียงแล้วครับ เพราะเทคโนโลยี่มันรองรับได้หมด
มันไม่เหมือนยุคดั้งเดิมที่ปราศจากไมโครโฟนโดยสิ้นเชิง

เห็นแผ่นปาวาโรตี้กับก๊วนใหมครับ ไปร้องที่ใหนก็ลากไมโครโฟนไปด้วย
แก๊งค์นี้ผมก็ห้ามเข้าบ้าน
โธ่ ไปร้องที่โรงละคอนโบราณ ซึ่งเป็นอะคูสติคเทพ
สมัย 3000 ปีก่อน เขาเทสเสียงด้วยการหย่อนเหรียญลงเวที
คนที่อยูแถวหลังสุดห่างไปร่วมร้อยเมตร ต้องได้ยิน
โรงละคอนเชคสะเปียร์ก็ดีพอๆ กัน
แต่ไอ้อ้วนมันแหกปากใส่ไมค์ ไอ้คนฟังตีตั๋วใบละแสนทำเป็นเคลิ้ม
อ้วก อ้วก อ้วก.....นี่ผมพูดอะไรรุนแรงไปอ๊ะเป่าครับพี่

คุณเอาท์ลองบันจงหยิบฟรุตเวงเลอร์ รุ่น 1953-55 ซึ่งผมเห็นว่าระบบบันทึกเสียงพัฒนาถึงจุด(เกือบ)สูงสุด
และรุ่นนั้นมักเป็นการแสดงสด แผ่นด้อยช์ก็ได้ แต่ถ้าได้แผ่นญี่ปุ่น ก็จะดีมาก
แล้วลองพินิจคุณลักษณะของเสียงที่แผ่นสร้างออกมาให้จงดี
ผ่านหูฟังก็ได้ แต่จะพลาดความถี่ที่มากระแทกหน้าไป ซึ่งถือเป็นความสูญเสียที่ให้อภัยมิได้....55555

วงของปีนั้น ให้เสียงไม่เหมือนของปี 1980
ต่างกันยังไง ควรมาเล่าให้คนวาสนาน้อยอย่างผมรับรู้เสียหน่อยนะครับ
จะได้รับความชื่นชมจากผู้หิวแผ่นดีๆ อย่างผมเป็นอย่างสูง

ไอ้โรงแสดงอย่างที่ผมลงรูปให้นะครับ มันเป็นการอวดอุตริของเฮียคารายานล้วนๆเลย
ผมไม่เคยมีวาสนาไปสัมผัสของจริงๆ
จึงสบประมาทไว้ล่วงหน้าตามประสาคนมองโลกในแง่ร้ายว่า

มันจะดีไปได้ยังไงว๊า......
เห็นเปียโนตั้งโด่เด่อย่างนั้น เอวังก็มีด้วยประการะฉะนี้
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 30 October 2006, 02:18:55 pm
ท่านเอ๊าท์มีแผ่นในมือเป็นปกอันไหนครับ ปกขาวหรือแดง
ในอีเบย์มีปกสีแดง 2 แบบอีกด้วย คือแบบปก laminated กับปกไม่เงาแบบในรูปจะมีคล้ายแถบกระดาษแดงริมซ้ายด้วย
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 30 October 2006, 02:59:51 pm
ที่ผมเห็นมี2เวอร์ชันครับ ปกเหมือนอันบนที่เฮีย meng แปะไว้อันบนครับ กับอีกแผ่นที่ผมเคยพูดถึงคืออันนี้ครับผม  รู้สึกว่าจะเป็นรีมาสเตอร์ของแผ่นแดงครับ  ^_^
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 30 October 2006, 03:59:14 pm
ผมสรุปเรื่องตำแหน่งซ้าย-ขวาที่ผิดปรกติไปได้แล้วครับคือ เครื่องที่ใช้อ่านผ่านแว่นตาแล้วมันเป็นยี่ห้อ AconATIC AN-2150 DVD (ใครใช้รุ่นนี้ลองเช็คดูนะครับ) ผมพึ่งฟังมันได้สองวันเองครับ ก็รู้สึกแปลกๆ ว่าทำไมมันเวียนหัวจังกับบางเพลง มันไม่ใช่  Sony ครับ ซึ่งมันอยู่อีกบ้านนึง ผมคงต้องกลับไปตั้งใจฟังมันอีกครั้งละครับ

เครื่องตัวนี้เล่น CD Format จะให้สัญญาณซ้าย-ขวาออกมาถูกต้อง แต่ถ้าเล่น MP3 Format สัญญาณซ้าย-ขวาจะ “สลับ” กันแน่นอนครับ เล่นซะเช้านี้เหงื่อแตกเลยครับ  เมื่อคืนยังไม่ค่อยแน่ใจ แต่เช้านี้ผมให้เด็กมาช่วยชี้ตำแหน่งด้วยอีกคนไม่พลาดแน่ครับ มันเป็นอะไรที่คลาดไม่ถึงจริงๆ ครับ (ต้องเอาไปออกรายการ “อย่างนี้ก็มีด้วย” ซะแล้วครับ) แต่ตอนนี้สบายแล้ว ก็สลับสายเมื่อใช้ MP3 Format ต้องขอโทษคุณ Pee ครับ ที่รบกวนให้เช็คที่ต้นแบบให้ด้วยน่ะครับ

ขอแถมหน่อยครับ นี่ผมกำลังนั่งฟังแผ่นที่ได้ตอนไปยูเอสนานมาแล้ว ได้แผ่นใช้แล้วราคาเหรียญ์หนึง มานั่งเปิดฟังท่านบาร์มเบอร์สี่ (Alexander Titov) เฮ่อ! เล่นเหมือนคนขี้เกรียดเล่นยังไงอย่างงั้นเลยครับ ฟังดูเนือยๆ ไม่ค่อยได้อารมณ์เลยครับ เมื่อเทียบกับแผ่นของคุณ Pee คนละเรื่องจริงๆ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 30 October 2006, 05:26:06 pm
นานมาแล้ว วงเอเชี่ยนยูธ ออร์เคสตร้า มีคิวมาเล่นเมืองไทย
คอนดัคเตอร์เลยเป็นคนไทย
กำหนดเดิมจะเล่น พาเธทีค ซิมโฟนี่เบอร์ 6 ของเจ๊ไช ซึ่งถือกันว่ายากมา
แล้วไงไม่รู้ เปลี่ยนมาเป็นเบอร์ 4 ของบราห์มส

คอนดัคเตอร์ไทยให้สัมพลาดว่า
โชคดีที่เปลี่ยนมาเล่นเพลงที่ง่ายขึ้น
ผมงี้ขำกลิ้ง
ฉีกตำราคอนดัคเตอร์โลกกระจุยเป็นผุยผงเล็ยยยย์
ไม่รู้แกจบจากใหน บางลำภูหรือท่าเตียนกระมัง

ผมคิดว่าเบอร์ 4 นี่เป็นหนึ่งในงานที่ตีความยาก และต้องการฝีมือเล่นที่เหนือมนุษย์
ท่อนสี่ ซึ่งเป็นแวริเอชั่นจากพาสสะคัลย่า(passacaglia) ต่อเนื่องรวดเดียว 30 กระบวน
มันยิ่งกว่าดำน้ำอึด หรือเข็ญภูเขาทับครก
มันระดับเต้นแทงโก้กลางสนามแข่งฟอมูล่าวัน วันที่กำลังซิ่งวัดแชมป์ทีเดียว

โธ่ถัง ...เอามาให้เด็กเล่น
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 30 October 2006, 05:32:07 pm
"ในรูปจะมีคล้ายแถบกระดาษแดงริมซ้ายด้วย"
เฮียเมงครับ มีแถบซ้ายมือจะเป็นแผ่นรุ่นเก่าครับ เป็นสติกเกอร์กระดาษ ยึดขอบให้แข็งแรงขึ้น
บางทีก็เป็นหนังเทียมครับ

เฮียอย่าปล่อยผ่านมือนา ลูกหลานมันจะแซวว่าเฮียรวยไม่จริง....5555555
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 30 October 2006, 05:37:01 pm
ขอบคุณมากครับพี่ ราคามันก็ไม่ได้แพงมากมายอะไรนะครับ ผมกลัวแต่สภาพแผ่นจะเยินเท่านั้นเองอ่ะ

ท่านเอ๊าท์ก็มีจะให้ผมชุดนึงแต่ต้องรอก่อน ไม่แน่ผมจะไปสอยชุดที่อยู่ในรูปมาแทนก่อนตามคำแนะนำครับ  :worshippy:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 30 October 2006, 06:27:35 pm
คุณเอ้าจัดให้ ย่อมต้องเป็นของดี ถ้างั้นแผ่นนี้ปล่อยไปก่อน
เอางี้ เฮียเมง และมิตรสหาย ลองแวะฉ็อบที่นี่ดูก่อน ผมเห็นเขาวางราคาก็ดูไม่น่ารังเกียจนัก
ยกเว้นที่สะตาร์คเกอร์เล่นทรีโอของบราห์มส์ อะไรมันจะถึง 40 ปอนด์เจียวหรือ
http://www.lp-cd.de/18/18_1de.htm
สอยมาได้ก็อย่าลืมเล่าสู่กันฟังมั่ง
ไม่ได้ยินเสียง ยินผ่านตัวหนังสือก็ปลื้มแล้ว
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 30 October 2006, 07:39:25 pm
อยากจะออกความเห็นเรื่องราคาแผ่นหน่อย อาจจะคิดโง่ๆก็ได้ อย่าถือสานะครับ
คือว่า ไม่ใช่ว่าแผ่นที่ดีมากๆที่ยกย่องกันแล้วควรจะราคาสูงนะครับ
ตรงกันข้าม ราคาจะถูกครับ เพราะผลิตมาก มีหมุนเวียนมาก
ผมเห็นบางเวบของไทย โวยวายว่าแผ่นนี้ดีมาก คนยกย่อง ต้องแพง ปั่นราคาประมูลกัน
อันนั้นน่าจะเข้าใจผิดครับ
อย่างชนาเบลนี่ สมัยแกยังรุ่ง แกเป็นตัวทำเงินให้อาร์ซีเอหรืออีเอ็มไอ ปั้มเท่าไหร่ก็ไม่พอขาย
ทุกวันนี้จึงเหลือมาก ทอสกานีนี่ก็เหมือนกัน
แต่ไอ้พวกชั้นสองชั้นสาม อย่างเจ๊แฮนเดียล หรือพ่อหนุ่มริคคี่ ตอนออกแผ่น เป็นดาวรุ่ง ไม่รู้จะรุ่งเรืองหรือรุ่งริ่ง
ก็ปัมมาสักครึ่งถาดก่อน มันก็เลยมีน้อย กลับกลายเป็นของแพง
แต่ฝีมือนั้นจะไปเทียบกับเทพเดินดินอย่างไฮเฝท หรือมิลสไตน์ ก็จะอาจเอื้อมเกินไป

ถ้าจะซื้อแผ่นเสียงโดยหวังไม่ขาดทุนในอนาคต อย่าเชื่อผมเป็นอันขาดนะครับ
มันก็โม้ไปเรื่อยเปื่อย แต่ตังในกระเป๋าเป็นของท่านนะครับ
ผมมันหาได้แต่ของถูกและดี

ของไม่ดีแต่แพงนี่ไม่มีความสามารถไปไขว่คว้ามาใส่คลังสมบัติขอรับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 18 November 2006, 08:52:13 am
แวะมาขุดกระทู้ เพราะเพิ่งไปหาเรื่องใส่หูมา เลยจะมาเล่าสู่กันฟังครับ
ผมชอบบ่นว่าไม่ชอบฟังฝีมือคนที่ยังไม่ตาย ไม่รู้เป็นเวรเป็นกรรมอะไรนักหนา แถมบิดไปฟังโมโนมันซะอีกแหนะ เดี๋ยวจะว่าไม่บ้าจริง

วันนี้ลองเสนอของคนที่ยังไม่ตายมั่ง เพราะเผลอไปฟังมา....เอ พ่อคนนี้ก็มีอะไรดีเหมียนกันแฮะ
Dutoit ครับ คะเนเดี้ยนจอมแสบ เร็วๆนี้เป็นข่าวกระฉ่อนโลก เพราะนักดนตรีในวงที่แกสร้างมาเองกะมือ
ไล่ออกจากวง
(เร็วๆนี้ของผมนี่ แปลว่าหลายปีอยู่นะครับ)
เมียก็เลิกกัน เจ๊มาร์ธ่า แอลเกอริทช์ ยัยหัวฟูเปียนนิสต์บ้าระห่ำคนนั้นแหละครับ
ดูทว่าร์นี่แกชำนาญเพลงสมัยใหม่ แต่ที่ผมไปเผลอฟังมาเป็นของเจ๊ไชฯ ไวโอลินคอนแชร์โต้ ซึ่งความจริงน่ะ ผมฟังคนสี คือเจ๊คุง(จุ้ง-หว่า)
เป็นความภูมิใจของเราชาวเอเชียนะครับ ผมว่าเธอเก่งพอไปยืนอยู่แถวสอง ห่างจากเนอฟูก็ไม่เท่าไหร่
นับว่าเจ๋งมหาศาลทีเดียว
ระหว่างนั้นก็สังเกตว่า วงแบคอับนี่ไม่เบาทีเดียว

ใครมีแผ่นของพี่ดูทั่วร์คนนี้ ลองพินิจพิจารณาให้ผมหน่อย ว่าหูของผม ถั่วได้ที่หรือยัง

อ้อ แนะนำสำหรับออดิโอฟลายสุดขั้วด้วยนะครับ
แกวางเสียงเพื่อสร้างซาวด์เสด็จ....เอ๊ยสะเตจได้เด็ดดวงนัก ประมาณว่า 60 คูณ 40 เมตรก็ไม่ปาน
แล้วทุ้มลึกทิ้งตัวอย่างกับมวลสารฟุ้งแผ่ทั่วฮอลล์ เสียงกลางอาจจะอิ่มน้อยไปนิด เข้าทางลำโพงเทพพอเหมาะพอเจาะ

เอ....นี่ผมพูดจาเหมือนเซียนบ้างละยังไม่ทราบ กำลังหัดมั่งอะครับ  ฮิฮิ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 19 November 2006, 05:17:43 pm
ผมเองก็ไม่แน่ใจว่าไปอ่านเจอตรงไหนเหมือนกันครับ เรื่องที่ Dutoit โดนนักดนตรีของตัวเองไล่เนี่ยครับ  รู้สึกจะประมาณว่าท่านจะเฮี๊ยบมากแถมชอบ abuse นักดนตรี (เวลาซ้อมเวลาเล่น)ยังไงประมาณนั้นครับ  แต่ว่าที่สำคัญงานออกมาดี  รู้สึกว่าตอนหลังนักดนตรีจะไปง้อแต่แก้วแตกแล้วต่อไม่ติดครับ  เสียดายแทน Montreal Orchestra ครับ

ของท่าน Dutoit ที่ผมชอบก็ที่กำกับ Paganini 6 เบอร์กับ Salvatore Accardo ครับ เบอร์สี่ตรงท่อนเริ่มด้วย Orchestra นี่ฟังปั๊บเสียตังค์เลยครับ สั่งของได้ง่ายๆสะดวกๆก็แย่ตรงนี้ครับ  แต่ Paganini  6 เบอร์อันนี้นี่ผมโปรดมากๆครับ เคยแม้กระทั่งฟังกับซีดีตอนนอนติดๆกันหลายคืน   :headphone:  :thumbup:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 23 November 2006, 04:44:15 pm
Quoteแวะมาขุดกระทู้ เพราะเพิ่งไปหาเรื่องใส่หูมา เลยจะมาเล่าสู่กันฟังครับ
ผมชอบบ่นว่าไม่ชอบฟังฝีมือคนที่ยังไม่ตาย ไม่รู้เป็นเวรเป็นกรรมอะไรนักหนา แถมบิดไปฟังโมโนมันซะอีกแหนะ เดี๋ยวจะว่าไม่บ้าจริง

ไม่บ้า! หลอกครับ เมื่อวานผมไปพบคนคอเดียวกับพี่อีกคนแล้วแล้วครับ ยังเด็กอยู่เลยแกบอกว่าฟังระบบสะเตอร์กับเพลงคลาสสิกแล้วมันไม่เหมือนเวทีเสียงจริง มีการแต่งแต้มอย่างไม่ถูกต้อง ฟังได้ไม่ได้อารมณ์เหมือนโมโน

แต่จากที่ผมดู Time Wave Form ของแผ่นโมโนนะครับ เพราะผึ่งจะมีประสบการแผ่นเดียวเองครับ สัญญานทั้งสองซีกลำโพงไม่เหมือนกันแป๊ะครับ! เพราะฉะนั้นมันคงมีมิติ ซาวด์สะเต็ท อยู่บ้างครับ (จากประสบการณ์วิเคราะห์ Time Wave Form ของการสั่นสะเทือนของเครื่องจักรมา 20 กว่าปี พอจะมองค่า Amplitude และ Phase ของสัญญาณออกครับ) และไม่ควรเอาสัญญาณ ซ้าย-ขวา มารวมกันด้วยครับ (ซึ่งน่าจะ “น่าจะนะครับ” ไม่ควรเอาสะเตอร์มาทำเป็นโมโนด้วยครับ แต่ถ้าชอบบรรยากาศของการเป็นโมโน โดยยอมเสียความสดไปนิดนึงก็ OK ครับ) มันจะหักร้างกันทำให้เสียงออกมาทึบได้ได้ครับ, น่าจะพอ OK ถ้าสามารถปรับทุ้มแหลมช่วยพอได้  ตอนนี้ผมคิดว่าหัวเข็มสะเตอร์น่าจะเล่นกับแผ่นโมโนดีกว่าหัวโมโนแล้วครับ

ไม่ทราบว่าพี่เล่นโปรแกรมการตัดต่อเสียงคล่องหรือยังครับ? ช่วงนี้ผมพอจะว่างแบบประปลายบ้างแล้ว เดี๋ยวผมเอา Note Book ไปลองเล่นให้ดูที่ห้องภาพได้เลยครับ PM หรือโทรนัดมาได้เลยนะครับ วันนี้ พรุ่งนี้ก็ได้ครับ แต่เลยวันพฤหัสเย็นไปแล้วไม่ได้ครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 23 November 2006, 08:53:50 pm
เพลงที่ฟังๆ อยู่ มากกว่าครึ่งเป็นระบบโมโน พอปรีที่เลือกโมโนได้ เกิดป่วยขึ้นมา ผมเลยแย่ ความสุขลดลงไปหลายขีด
เกี่ยวกับการอัดเสียง ผมตั้งคำถามแบบนี้ละกัน

เพลงเดี่ยวเปียนโน หรือเดี่ยวไวโอลินนี่ ที่เหมาะสม มันควรแยกซ้ายขวาใหม
จริงละ เรามีสองหู ที่กายวิภาคผิดกันนิดหน่อย พอเสียงมาประสมกันที่หัวเรา มันก็เกิดมิติ
แต่การรับรู้เสียงจากเปียนโนหนึ่งหลังนี่ มาพร้อมกันหลายทาง อย่างที่เรียกว่าเสียงตรง-เสียงสะท้อนของเฮีโบ๊สเขา
ซึ่งเป็นค่าที่เป็นตัวแปรทั้งนั้น เพราะเราฟังในที่ว่างที่แตกต่างกันตลอดเวลา

แต่เอ็นจิเนียร์เสียงนี่ เขาสร้างเสียงลงมาอีกที ยิ่งแพงก็ยิ่งเพี้ยนเพราะมากแทรค
เท่ากับว่าเขาตัดแปะเสียงให้เราใหม่หมด แล้วมิกส์ดาวน์ลงแผ่นมาให้เราฟัง
สมัยก่อน เมื่อร่วมสามสิบปีลงไป ศิลปินจะเป็นคนตัดสินว่างานอัดเสียงนั้น "ปล่อย"ออกสู่การผลิตได้หรือยัง
แต่ทุกวันนี้ ผมไม่มีความรู้ รู้แต่ว่าแผ่นออดิโอไฟล์เกือบทั้งหมด ให้เสียงที่หูผมไม่ชอบ
แต่มันจะดีขึ้น เมื่อฟังผ่านระบบโมโน(เป็นบางแผ่นด้วยนะครับ) มาที่ 57
อันนี้ก็คงเป็นประสบการณ์เฉพาะของผมคนเดียว เพราะไม่มีโอกาสฟังชุดไฮฯของเพื่อนๆท่านอื่น
ซึ่งเขาเหล่านั้น อาจจะรวมคุณพีเจด้วย มีความสุขกับเสียงที่ได้รับ

อีกประการหนึ่ง ผมไม่ใคร่เปิดเพลงแล้วมานั่งตรงสวีทสปอต มักจะทำงานไปด้วย ท่อนใหนเพราะก็แวะมาฟังตั้งใจหน่อย
อันนี้ก็เป็นวินับฟังเพลงที่ไม่ค่อยไฮฯอีกเหมือนกัน

เพราะฉะนั้น ความเห็นผม อาจจะสร้างข้อโต้แย้งบ้าง ก็ขอโทษกันล่วงหน้านะครับ
อย่างมีแผ่นแว่วเสียงซอของค่ายอะไรแห่งหนึ่ง ลงหน้าปกเป็นเลขแปดล้านเหรียญ....
บันทึกเสียงสตราดิวารัสและกัวร์เนรี่หลายคันไว้ แพงๆ ทั้งนั้น
ผมฟังไม่จบเพลงที่สาม ส่วนที่ดีที่สุดคือเสียงสาวที่บรรยาย ส่วนเสียงซอนั้นรับประทานไม่ลงจริงๆครับ
ก็ได้แต่งงว่า เขาผลิตของแบบนี้ออกมาทำไมหนอ

เสียดายวันนี้วันประหัสแล้ว ไปต้อนรับไม่ทัน
ขอเป็นอาทิตย์หน้าละกันนะครับ เจอกันสักสี่ห้าโมงเย็น วันใหนก็ได้ครับ แล้วแต่สะดวก
แต่กรุณาแจ้งล่วงหน้า 24 ชั่วโมง จะเป็นพระคุณอย่างสูง...แหนะ ว่าเข้านั่น ยังกะรับเจ้านายเลย  ฮิฮิ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 24 November 2006, 06:21:43 am
Quoteเพลงที่ฟังๆ อยู่ มากกว่าครึ่งเป็นระบบโมโน พอปรีที่เลือกโมโนได้ เกิดป่วยขึ้นมา ผมเลยแย่ ความสุขลดลงไปหลายขีด
อ้าว! เจ้าตัวไหนเกงานละครับ ถ้า Quad ละยากหน่อยครับ ข้างในเครื่องมันแน่นมากเปิดซ่อมยากส์.....อาการเป็นอย่างไรครับ? ถ้าเงียบสนิดอาจซ่อมได้ง่ายๆ นะครับ อาจเป็นฟิวล์ขาด หรือส่วนมากจะเจอไดโอดภาคเพอว์เวอซับพลายขาดก็เป็นได้ครับ

Quoteเพลงเดี่ยวเปียนโน หรือเดี่ยวไวโอลินนี่ ที่เหมาะสม มันควรแยกซ้ายขวาใหม จริงละ เรามีสองหู ที่กายวิภาคผิดกันนิดหน่อย พอเสียงมาประสมกันที่หัวเรา มันก็เกิดมิติ แต่การรับรู้เสียงจากเปียนโนหนึ่งหลังนี่ มาพร้อมกันหลายทาง อย่างที่เรียกว่าเสียงตรง-เสียงสะท้อนของเฮีโบ๊สเขา ซึ่งเป็นค่าที่เป็นตัวแปรทั้งนั้น เพราะเราฟังในที่ว่างที่แตกต่างกันตลอดเวลา
ผมก็คิดว่าโมโนน่าจะดีกว่าครับ ตอนนี้ผมเทใจให้โมโนเกือบหมดใจแล้วละครับ เพราะแผ่นที่หาเจอชุดหลังนี้เป็นโมโนแทบทั้งนั้นครับ เสียงเหนือกว่าสะเตอร์สมัยใหม่ยุคคำว่า Audiophile เกิดนี่ อยู่หลายขุมครับ เมื่อสมัยก่อนนั้นลำโพงให้เสียงปลายแหลมไม่ได้ดีถึงขนาดนี้ แต่ทำอย่างไรเขาถึงอัดเสียงของปลายแหลมของแผ่นโมโนนี่มันมีเสียงชัดใสปริ๋ง! มีความกังวานกว่าแผ่นยุคใหม่เยอะเลยละครับ โดยเฉพาะแผ่น DECCA ปลาย 50s  เสียงเบสก็ลงลึกและหนักแน่นอย่างมีคุณภาพอย่างไม่น่าเชื่อ ทั้งเพลงแจ็สและคลาสสิก แต่กับเพลงแจ๊สผมยังชอบแบบสะเตอร์ในบางแผ่นครับ มันก็ฟังแบบได้อีกอรรถรสหนึ่งน่ะครับ จึงยังต้องศึกษาจากคุณ Meng อีกมากไงครับ แต่เจอแผ่น Blue Note รุ่น Lexington ที่เป็นโมโนเข้าแผ่นสะเตอร์แจ็สก็จ๋อยครับ

Quoteแต่เอ็นจิเนียร์เสียงนี่ เขาสร้างเสียงลงมาอีกที ยิ่งแพงก็ยิ่งเพี้ยนเพราะมากแทรค
เท่ากับว่าเขาตัดแปะเสียงให้เราใหม่หมด แล้วมิกส์ดาวน์ลงแผ่นมาให้เราฟัง
สมัยก่อน เมื่อร่วมสามสิบปีลงไป ศิลปินจะเป็นคนตัดสินว่างานอัดเสียงนั้น "ปล่อย"ออกสู่การผลิตได้หรือยังแต่ทุกวันนี้ ผมไม่มีความรู้ รู้แต่ว่าแผ่นออดิโอไฟล์เกือบทั้งหมด ให้เสียงที่หูผมไม่ชอบแต่มันจะดีขึ้น เมื่อฟังผ่านระบบโมโน(เป็นบางแผ่นด้วยนะครับ) มาที่ 57
อันนี้ก็คงเป็นประสบการณ์เฉพาะของผมคนเดียว เพราะไม่มีโอกาสฟังชุดไฮฯของเพื่อนๆท่านอื่นซึ่งเขาเหล่านั้น อาจจะรวมคุณพีเจด้วย มีความสุขกับเสียงที่ได้รับ
ผมคิดว่าการใช้หลายแทรคแบบนี้ แล้วเอามาบีบอัดรวมกันเสียงเลยไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ ออกจะบางๆ เกร็งๆ ผมก็ชอบการอัดแบบโมโน ซึ่งเห็นบางแผ่นบอกเลยว่าใช้ไมค์ตัวเดียวอัดเสียงของทั้งวงเลย แต่เสียงมันออกมายิ่งใหญ่สุดยอดกว่าการอัดระบบสะเตอร์เสียอีกนะครับ

Quoteเมื่อฟังผ่านระบบโมโน(เป็นบางแผ่นด้วยนะครับ) มาที่ 57 อันนี้ก็คงเป็นประสบการณ์เฉพาะของผมคนเดียว
เคยสังเกตไหมครับว่าแผ่นสะเตอร์ที่มีซาวด์สะเตทแผ่เป็นหน้ากระดาน จะปรับสะวิทซ์เลือกเป็นโมโนได้เสียงที่ดีกว่า แผ่นสะเตอร์ที่ซาวด์สะเต็ทแบบชิ้นดลตรีวางอยู่ทั้งใกล้และไกลต่างๆ กัน

Quoteส่วนที่ดีที่สุดคือเสียงสาวที่บรรยาย ส่วนเสียงซอนั้นรับประทานไม่ลงจริงๆครับ
ก็ได้แต่งงว่า เขาผลิตของแบบนี้ออกมาทำไมหนอ
มีสาวๆ บรรยายด้วยหรือ?? ไม่เคยเจอครับ 

Quoteขอเป็นอาทิตย์หน้าละกันนะครับ เจอกันสักสี่ห้าโมงเย็น วันใหนก็ได้ครับ แล้วแต่สะดวก แต่กรุณาแจ้งล่วงหน้า 24 ชั่วโมง จะเป็นพระคุณอย่างสูง...แหนะ ว่าเข้านั่น ยังกะรับเจ้านายเลย  ฮิฮิ
ได้เลยครับ น่าจะว่างราวๆ อังคารหรือพุธครับ แล้วค่อยกำหนดวันจริงอีกครั้งนะครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 24 November 2006, 01:56:59 pm
แผ่นโมโนผมมีไม่กี่แผ่นนับนิ้วได้เลยบอกไม่ได้ว่าให้เสียงดีแค่ไหน
ผมเพิ่งได้แผ่นซิมโฟนีที่อัดเป็นโมโนใยยุค 30
แต่ฟังแล้วมันก็มีการแยกแยะไม่กระจุกเป็นก้อนอยู่ตรงกลางอย่างที่เคยเข้าใจครับ

ผมมีแผ่นโมบายเป็นโมโนของบิลลี่ ฮอลิเดย์ก็ให้เนื้อเสียงที่เข้มข้นกว่าสะเตอรในหลายๆชุด
ฟังแล้วได้อารมณ์มา์ก แน่นอนเป็นแผ่นโปรดผมอีกเหมือนกันครับ  ^_^
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 24 November 2006, 02:05:56 pm
โอ! ตื่นแต่เช้าเลยครับวันนี้ ถูกต้องเลยครับแผ่นโมโนใช้หัวสะเตอร์แล้วมันมีความกว้างและความลึกด้วยเหมือนกัน ความลึกนั้นบางครั้งมากพอๆ สะเตอร์เลยละครับ ลองหาแผ่น Mile Davis ของ Blue Note รุ่น Lexington มาฟังดูครับ แล้วจะไม่อยากฟังแผ่นทั่วๆ ไปครับ แผ่นทั่วๆ ไป กลายเป็นเด็กๆ ไปเลยละ แม้แต่แผ่น Blue Note รุ่น Libety ยังไม่อยากฟังเลยครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 24 November 2006, 05:14:53 pm
เท่าที่พอฟังออก เอ็นยิเนียร์รุ่น 1955-1965 ของยุโรป ฝีมือถึงระดับสูงสุด เป็นปลายยุคหลอดเข้ายุคโซลิด
และระบบบันทึกน่าจะเก็บความถี่ที่สุดปลายสองด้านได้เท่าระดับหูมนุษย์ได้ยินแล้ว

พูดถึงเรื่องนี้ ผมยังไม่เข้าใจว่าการตอบสนองความถี่ที่เกินหูคนนี่จะช่วยการฟังได้อย่างไร
ใครที่เล่น SACD ช่วยเล่าให้ฟังเป็นความรู้ด้วยได้ใหมครับ

แผ่นแปดล้านเหรียญ หน้าปกเป็นซอลอยอยู่กลางพื้นสีฟ้าสด บันทึกเพลงจากพวกแพงระยับหลายตัว
แทรกระหว่างเพลงด้วยเสียงสาวผู้เชี่ยวชาญ อธิบายประวัติของซอแต่ละตระกูล
ว่าไปแล้ว ฝากเฮียเม้งฟังซีดีของยัชช่าร์ ไฮเฝทสักแผ่นเถอะครับ เทพคนนี้เป็นเจ้าของซอบันลือโลก
เดิมเป็นของโยเซ็พ โยอาคิม ตอนนี้ดูเหมือนเป็นของอัจฉริยะยิวคนหนึ่ง เด็กหนุ่ม ดัง แต่ผมจำชื่อไม่ได้แล้ว

ว่ากันว่าเป็นซอที่เสียงดีที่สุด

คุณพีเจครับ วันพุธเย็นเป็นไง วันนั้นผมมีคิวไปเฝ้าห้องแสดงพอดี
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 24 November 2006, 05:15:55 pm
Quote
Re: หูหาเรื่อง
« ตอบ #131 เมื่อ: วันนี้ เวลา 05:56:59 am »


Quoteโอ! ตื่นแต่เช้าเลยครับวันนี้


ไม่หรอกครับพี่ ผมตื่นเวลาปกติคือหกโมงกว่า

อย่างที่ผมเคยท้วงก่อนหน้าแล้วว่ามันเป็นที่ clock ของเวปเราช้าไป 1 ชม. ครับ
ตอนที่ผมตอบเวลา 10.15 น. แต่ เวลาบนเวปจะขึ้น 09.15 am ครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 24 November 2006, 05:30:27 pm
Quoteพูดถึงเรื่องนี้ ผมยังไม่เข้าใจว่าการตอบสนองความถี่ที่เกินหูคนนี่จะช่วยการฟังได้อย่างไร
ใครที่เล่น SACD ช่วยเล่าให้ฟังเป็นความรู้ด้วยได้ใหมครับ

เครื่องดนตรีที่เราฟังๆกันจะไปสูงสุดไม่เกิน 3K มั้ง ที่เหลือจะเป็น overtone แล้ว
ที่ได้ยินจะเป็นพวกบรรยากาศมากกว่าครับ

Quoteแผ่นแปดล้านเหรียญ หน้าปกเป็นซอลอยอยู่กลางพื้นสีฟ้าสด บันทึกเพลงจากพวกแพงระยับหลายตัว
แทรกระหว่างเพลงด้วยเสียงสาวผู้เชี่ยวชาญ อธิบายประวัติของซอแต่ละตระกูล
ว่าไปแล้ว ฝากเฮียเม้งฟังซีดีของยัชช่าร์ ไฮเฝทสักแผ่นเถอะครับ เทพคนนี้เป็นเจ้าของซอบันลือโลก
เดิมเป็นของโยเซ็พ โยอาคิม ตอนนี้ดูเหมือนเป็นของอัจฉริยะยิวคนหนึ่ง เด็กหนุ่ม ดัง แต่ผมจำชื่อไม่ได้แล้ว

ว่ากันว่าเป็นซอที่เสียงดีที่สุด

แผ่นแปดล้าน$ผมไม่มีครับ  :supergrin: เลยไม่รู้ถึงความสุดยอดของมัน
ส่วนแผ่น Joshua นี่ชุดไหนครับ ไม่แน่ใจว่ามีมั้ย ต้องไปค้นดูก่อนครับ
เป็นซอยี่ห้ออะไรครับ ถึงบอกว่าเสียงดีที่หนึ่งเลย สตรารึป่าว??
อัจฉริยะยิวที่ว่าไม่ทราบว่ามีอัดแผ่นออกมาบ้างไหมครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 01 December 2006, 12:40:09 am
เอาแผ่น CD ของพี่พีไปเปิดเทียบกับแผ่น LP ที่บ้านเพื่อนดู เพลงของท่านบีซั่มคุมวงเหมือนกัน ตอนนี้ยอมรับแล้วครับว่าท่านบีซั่มเจ๋งจริงๆ ตามคำที่ท่านพี่ว่ามาแล้วคร้าบบบบบบบบบบบ....... :dribble: :dribble: :dribble:

อ้อ! ลืมไปพี่ลองสลับ จาก TS ขณะที่มันแสดง High Performance ดูว่าจะสู้ :jab: Quad ได้หรือเปล่าทีครับ? แต่ผมเชีย Quad ครับ  :o
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 01 December 2006, 01:47:12 am
ใจเดียวกันเลย วันนี้ผมกลับไปที่ห้องแสดง เพื่อรับใช้หนูๆ 8 คนที่มาขอทำรายงาน สิ่งแรกที่จัดการก็คือ วอร์มเจ้า 211 ให้ได้ที่
ประมาณ 45 นาที จากนั้นก็ลองฟังเพลงร้องที่เมื่อวานเราลองฟังกัน
สิ่งที่หลอดแท่งบ่ะเริ่ม ให้ออกมาก็คือรายละเอียดปลายเสียงที่ดีมาก แต่อย่างอื่นแพ้หมดครับ
โดยเฉพาะถ้าเป็นวงใหญ่ ยกเว้นเสียงเครื่องสายที่ทำออกมาน่าพอใจ นอกนั้นเป็นรองไอ้แก่ 303 ทรานซิสเตอร์รุ่นพระเจ้าเหา
ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่า 211 ถ่ายทอดออกมาได้แต่ความอึมครึม หลังจากตัวมันร้อนได้ที่ คือเริ่มปล่อยเสียงฮัมออกมาด้วย
สรุปว่าต้องส่งเช็คสภาพ ไม่ก็ถมที่

แต่เมื่อขับลำโพง 2000 มันกลับแสดงสิ่งมหัศจรรย์ออกมาเสียนี่ แผ่นแมงเกอร์ตั้งแต่เสียงระฆังในแทรคแรก
เสียงหนังเยียระมันในแทรคสอง ฟังดีมากทีเดียว
แต่ผมทนฟังแทรคที่สามได้สักสองนาที
ไม่สามารถรับรู้การทำลายสุนทรียะของโชแปงด้วยการเคาะคีย์เปียนโนเพื่อเลี้ยงหางเสียงจนไม่มีความเป็นดนตรีเหลือ
นึกว่ามีคนมาสาธิตขายเปียนโน ก็เลยเลิก

สรุปได้ความว่า 211 ชอบของถูก คิดว่าจะไปคว้าตัว 2400 มาเก็บไว้อีกคู่ รู้สึกว่าจะดูหนังได้สนุกแน่

จบการชำแหละแอมป์ดีของไทยแต่เพียงเท่านี้
สวัสดี หวังว่าคงไม่ต้องมาเจอกันอีก...ฮิฮิ

เอ่อ...บีชั่มท่อนที่สี่เป็นไง เสียงหลุดตู้ไปถึงใหนครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 01 December 2006, 05:19:46 am
Quoteเอ่อ...บีชั่มท่อนที่สี่เป็นไง เสียงหลุดตู้ไปถึงใหนครับ

ที่ กทม. ผมฟังกับ System เล็กๆ ครับ แต่ก็รู้ได้เลยว่าแผ่นนี้เยี่ยม เมื่อฟังเทียบกับแผ่น Shostakovich ที่ได้เคยเอาไปลองกับชุดที่บ้าน อย. มาแล้วครับ ลำโพงคู่นี้แสดงปลายแหลมออกมาได้เป็นกังวานดีมาก และเสียงกลางของคนร้องก็ออกมาได้ยอดเยี่ยมสมจริงมาก ร้องได้สะใจจริงๆ มันทำให้ผมชอบฟังพวก Opera ขึ้นมาอีกเป็นกองครับ วงกว้างยิ่งใหญ่มากด้วย แต่ขาดเสียงเบสอย่างเดียว แต่ก็พอจับได้ว่ามันจะยิ่งใหญ่แน่เมื่อเจอกับชุดที่ดีกว่านี้ 

การเปรียบเทียบกับแผ่นที่เคยฟังมาแล้วจะพอเดาได้ว่าแผ่นใหม่ดีแค่ไหนพอได้ครับ แต่วันนั้นที่ฟังเทียบเครื่องแล้วมันห่างกันชัดเจนมากๆ เลยครับ คงปล่อยไปตามทางเขาน่ะดีแล้วครับ มันทำให้คุณค่าของ ESL 57 ตกลงไปมากเลยละครับ ในการฟังช่วงแรกๆ ผมมีรู้สึกเลยว่าดีแล้วที่คุณอาร์ท (PM เต็มนะครับ) และเพื่อนอีกคนไม่มา ไม่งั้นผมเสียหน้าแน่ๆ แต่พอเปลี่ยนไปใช้ Quad ตอนจะกลับบ้านแล้วมันใช่เลยละครับ คือผมก็คงกลับบ้านแบบนอนไม่หลับเหมือนกันว่ามันเป็นอะไร? เลยต้องทำใจกล้าขอเปลี่ยนแอมป์อ่ะครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 01 December 2006, 09:09:42 pm
มาหาเรื่องหูต่อครับ  เห็นคุยกันเรื่องโมโนแล้ว ก็เลยนึกอยากลองฟังแบบเอบีเทสขึ้นมาครับ  วันก่อนก็เลยให้คนที่บ้านเปลี่ยนแผ่นให้โดยไม่บอกว่าแผ่นไหนเป็นแผ่นไหน  ผมลองด้วยกรี๊กเปียนโนคอนเชอร์โตครับ มีอยู่หลายเพรสซิ่งทั้งโมโนทั้งสเตอริโอ  ผลปรากฎว่า โมโนเสียงดีกว่าครับ เสียงเปียนโนนี่ปิ๊งเลยครับ  เจ๋งจริงๆครับ

ต่อจากนั้นก็ลองพวกแผ่นโมโน 9 นิ้วครับ  เสียงดีมากๆครับ  ต้องขอขอบคุณครับที่แนะนำ :bowdown:

ว่าแต่บีชั่มที่ว่านี่เป็นแผ่นอะไรเหรอครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 02 December 2006, 12:04:22 am
ตอนแรกพี่ก็เดินผ่านเหมือนกัน แต่พอเจอท่านที่มีชื่อคล้ายกางเกงยีนเข้าถึงรู้ว่ามันก็สุดยอดเหมือนกันนนนนนนนน!!!

เป็น Peer Gynt Op. 23
และ Symphony Dances Op. 64 ครับ

โมโน โมโน โมโน โมโน โมโน !!!!!!!
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 02 December 2006, 02:29:59 am
โรคโมโนนี่ระบาดเร็วแฮะ ตอนนี้ไปถึงเมกาแระ
เอาปกมาให้ดู
และถ้าคุณเอ้าท์แน่จริง ต้องไปหาเปียนโนคอนแชร์โต้ของกรี๊ก ที่เล่นโดยคลาวเดีย จักรพันธุ์...เอ๊ย  ไม่ใช่
คลอดิโอ อะราว ยอดเปียนนิสต์นิ้วเลี่ยมทองฝังเพชร
แต่ต้องแผ่นฟิลิบส์นะครับ แล้วจะรู้ว่าไผป็นไผ
หากได้สองแผ่นก็ฝากคุณพีเจ เผื่อแกจะเมตตา ส่งสาวน้อยเทพธิดาซอไปให้

สาวนี้ไม่อัดแผ่นซะด้วยซี...กริ๊ก กริ๊ก
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 02 December 2006, 04:30:58 am
เอาแผ่นที่ได้มาจากพี่พีดูอย่างละเอียดลึกลงไปในแต่ละเพลงแล้ว มันเป็นอะไรที่ยิ่งกว่ารู้ใจกันเสียอีกครับ ดูเหมือนจะไม่มีอะไรที่จะเหนือกว่านี้อีกแล้วมั้งครับ? เจอ Overture เจ๋งๆ ที่คิดกำลังอยากจะได้พอดีเลยละครับ!!! เพราะได้ไปอ่านมาแล้วยังนึกภาพไม่ออก (???) ทีนี้ละ.....มีแต่คนเจ๋งๆ เล่นให้ฟังอีกตั่งหาก  ผมจะค่อยๆ ฟังครับ

ตอนนี้มีความรู้สึกว่า พวกเพลงจากแผ่น Audiophile มันหวานเหมือนน้ำตาลทรายที่ถูกฟอกจนขาวจ๊วย! แต่มันไม่น่าเจี๊ย! เพราะหวานจนแสบคอ ฟังแล้วมันทิ่มแทงรูหูมากไปหน่อย ฟังเพลงหลัง 60’s แล้วมันเหมือนน้ำตาลทรายแดง มันหวานกลมกล่อม ฟังแล้วลื่นหูมากกว่าครับ ขอขอบคุณพี่พีมากครับที่เลือกสรรให้แต่สิ่งที่สุดยอดทั้งนั้น
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 02 December 2006, 07:51:58 pm
Quoteเสียงหนังเยียระมันในแทรคสอง ฟังดีมากทีเดียว
แต่ผมทนฟังแทรคที่สามได้สักสองนาที

เสียงคนพูดในแทรค 2 น่าแปลกที่อัดได้ดีมากๆในความเหมือนจริง live sound
ทำไมเสียงร้องในแผ่นยุคใหม่กลับทำไม่ได้เสียงแบบนี้  O0

ส่วนแทรค 3 จะเอาไว้โชว์ไดนามิคทรานเซี้ยนต์อย่างเดียว คงไม่เน้น musicality หรอกครับ
ผมยังรู้สึกว่าแผ่นแมงเจอให้เสียงค่อนข้าง Bright ขาดความนุ่มนวลในหลายๆแทรคเลยครับ
นี่แหละคือเสียงไฮไฟในยุคใหม่นะผมว่า

พูดถึงแผ่นเพลงพ๊อบร๊อคในยุด 70 ที่ผมมีอยู่ เสียงร้องจะอัดได้ดีมาก มีเนื้อหนัง นุ่มนวล ไม่เหมือนเสียงร้องที่ได้ในยุคหลังนี่ที่จะเน้นความใส กระชับแต่ขาดเนื้อ
น่าจะเป็นที่ระบบอัดเสียงแบบดิจิตอลด้วยหรือปล่าว
ผมอยากยกตัวอย่างวง Asia ชุดแรกซึ่งอัดเสียงได้ดีมาก เสียงร้องของ John Wetton จะรู้สึกสมจริงมีเนื้อหนังออกอบอุ่นเล็กน้อยด้วย(แผ่น WYWH - Pink Floyd ก็ได้เสียงแบบเดียวกัน)
แต่ในชุดที่สอง Alpha เป็นการอัดเสียงแบบดิจิตอล เสียงจะอัดได้ห่วยแตกมากๆ เมื่อฟังชุดแรกแล้วจะฟังชุดที่สองต่อไม่ได้เลยครับเสียงจัดจ้านแห้งมากๆ

ดังนั้นผมยังรักเสียงที่ผมได้ยินจากชุดปัจจุบันอยู่อย่างเหนียวแน่นครับ  :supergrin:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 03 December 2006, 12:32:37 am
โม้ผิดไปหน่อยเรื่องโชแปง
ความจริงแทรคที่ 3 นี่เป็นบีโธเฟ่นครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 03 December 2006, 05:45:48 pm
จำได้ว่าคุณพีพูดถึง Bramhms violin concerto ว่าของ Huberman เจ๋งที่สุด แต่ต้องประมาณถูก lotto เท่านั้นถึงจะเจอแผ่นเสียง ก็ท่าจะจริงครับเพราะไม่ต้อง Bramhms ก็เจอแผ่น Huberman นับนิ้วได้เลยครับ  จะมาถามต่อครับว่า Leonid Kogan นี่เจ๋งไม๊ครับ  พอดีได้แผ่นมาฟังดูแล้วก็โอ้โหเหมือนกันครับ 

ขอถามอีกคำถามนะครับว่าสุดโปรด The introduction and capriccio ของ แซงซอง นี่ท่านใดเจ๋งที่สุดครับ ชิ้นนี้เป็นเพลงโปรดผมไปแล้วเรียบร้อยครับ ก็เลยอยากจะตั้งเป้าแผ่นในฝันครับ  ขอบคุณล่วงหน้าที่ชี้แนะครับ  :bowdown: :bowdown: :bowdown:

แซวคุณพีนิดนึงครับ  อ่านหนังสือคลาสสิกสามัญประจำบ้าน มีพูดถึงคุณพีด้วยแหละครับ  :thumbup:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 03 December 2006, 06:40:46 pm
ผมเคยเล่าไว้ที่ใหนไม่รู้ ถ้าอ่านเจอก็อย่าติว่าเล่าซ้ำนะครับ
รอสโตรโปวิช เล่าว่า สมัยสงครามนาซี ท่ามกลางความหนาวเหน็บและอนาคตอันมืดมน ทั่วทุกหนแห่งมีแต่ความตายและความพินาศ
ทุกเช้า ทางการจะส่งกระจายเสียงตามลำโพงบนยอดเสา
เป็นการกล่อมใจชาวเมืองให้ผ่านพ้นช่วงเวลาอันแสนหฤโหดนี้ ไม่มากก็น้อย
ทุกครั้งที่ได้ยินแซงซองห์บทนี้ ผ่านลำโพงจากที่สูง "มันทำให้ผมรู้ว่า ชีวิตยังมีความหวังที่จะต้องอยู่รอดต่อไป"

เพลงนั้นเป็นฝีมือของเดวิด ออยสตร๊าค มือซอที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคของตน
โคแกนเป็นอัจฉริยะอาภัพ เพราะดันมาเกิดเป็นศิษย์ของเดวิด ถ้าแก่กว่านี้ หรืออ่อนกว่านี้ละก้อ
น่าดูชม.....

พูกตามตรงก็คือ แกไม่แพ้ครู แต่ด้อยวาสนา แม้เดวิดจะพยายามหนุนส่งอย่างไร วงการก็มักจะติดภาพว่าเป็นศิษย์
แต่วางเดิมพันได้เลยครับ ว่าในอนาคตอันไกล้นี้ ....แพงแน่ๆ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 03 December 2006, 07:35:40 pm
ฮ้า ออยสตร๊าคนี่เองขอบคุณครับ จะพยายามหาดูครับ อาทิตย์ที่แล้วเพิ่งเซ็งมาครับ ร้านโปรดผมร้านนึงที่ผมมักจะเจอแผ่นสุดยอดในราคาถูกๆ ~$6 เมื่ออาทตย์ที่แล้ว แผ่นเป็นพันๆแผ่นเพิ่งจะถูกเหมาไปโดยคนไต้หวัน ผมเลยหาแผ่นได้ยากขึ้นอีกนิดครับ  ส่วน Saint-Saens ที่ว่าผมได้ฟัง Henryk Szeryng  แล้ว  ชอบมากๆครับ ต้องลองออยสตร๊าคดูครับ

ข้อมูลคุณพีเยอะจริงๆครับ  :worshippy:  มีหนังสืออะไรแนะนำให้ผมอ่านไหมครับ   :bowdown:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 03 December 2006, 08:05:13 pm
เชอริ่งนี่ก็หรูมากแล้วเพ่
อันที่จริงเบอร์นี้นี่ ใครทำแล้วไม่เพราะ ท่านว่าน่าจะไปตัดมือทิ้ง
เหมือนเมนดลโซห์น ใครสีไม่เพราะ ก็ควรจะไปเกิดใหม่ หรือไม่ก็เปลี่ยนอาชีพไปขายประกัน....กึ๋ยยย์

เรื่องแผ่นเสียง ขอแนะนำว่าให้ปลงครับ แล้วซื้อเหมือนเป็นกำไรชีวิต ไม่มีก็ไม่เป็นไร มีก้อดีกว่าไม่มี
ยิ่งเดี๋ยวนี้ บ้านเมืองเจริญ อยากฟังของใคร หาเอาในเนต เดี๋ยวก็ได้ฟัง
อีกอย่าง ที่ซื้อเก็บไว้ ผมว่าฟังทุกแผ่นครบสามรอบก็เกษียณแล้วละครับ ไม่ต้องซื้อเพิ่มก็ได้
มิหนำซ้ำบางแผ่นก็แทบจะไม่แลเลย ไม่รู้ซื้อมาทำไม ...ฮิฮิ

เว้นแต่จะมาร่วมอุดมการณ์ ทำห้องสมุดเสมือนกับผม
อันนั้นค่อยมาตั้งวงคุยกันอีกแบบ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 04 December 2006, 05:22:54 am
แหะๆ แทงใจดำ ผมคำนวณดูแล้ว เฉพาะแผ่นเสียงถ้าฟังทุกแผ่นตั้งแต่ต้นจนจบก็ประมาณ 1000 ชั่วโมง ฟังแบบไม่หลับไม่นอนก็ 41.6 วัน ไอ้จุ้น (itunes) ผมมีอยู่อีก 9.2 วัน แค่นี้ก็ฟังจนหูตึงไปก่อนแล้วคร้าบ   อิอิ จริงครับบางแผ่นนี่ยังไม่เคยฟังเลย โดยเฉพาะหลายๆแผ่นออดิโอไฟล์  ซื้อมาเพราะงกเห็นว่าราคาตลาด(เมืองไทย)มันแพง เด๋วกลับไปอยู่บ้านเมื่อไหร่จะหาซื้อไม่ได้

ไอเดียห้องสมุดนี่เป็นยังไงเหรอครับ (เคยเห็นแต่ในหนัง ที่ยืมแผ่นเสียงไปฟังได้ แล้วก็มีบูธให้ฟังเลยในห้องสมุด) เดี๋ยวนี้ซีดีตามห้องสมุดก็ยังมีให้ยืมครับ  เมื่อนานมาแล้ว คุณที่ร้านขายแผ่นก็แนะนำผมว่าไม่ต้องไปซื้อมากหรอกแผ่นเนี่ย  ให้ยืมจากห้องสมุดมาฟังก่อนแล้วค่อยมาเก็บแผ่นทีหลัง  ผมเห็นแผ่นเยอะๆถูกๆแล้วอยากจะเหมาไปฝากเหมือนกันครับ  จนใจที่ยังไม่รวย กะเห็นค่าชิปปิ้งแล้ว จน เครียด กินเหล้า (อิอิ ลอกพี่ jtr มา ไม่รู้เขายังใช้กันอยู่หรือเปล่า) 
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: Cherokee on 04 December 2006, 05:59:54 am
  :dribble:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: jtr on 04 December 2006, 06:16:36 am
Quote from: pee on 03  December  2006, 08:05:13 pm
อีกอย่าง ที่ซื้อเก็บไว้ ผมว่าฟังทุกแผ่นครบสามรอบก็เกษียณแล้วละครับ ไม่ต้องซื้อเพิ่มก็ได้
มิหนำซ้ำบางแผ่นก็แทบจะไม่แลเลย ไม่รู้ซื้อมาทำไม ...ฮิฮิ


โอ้ยย.. แทงกระดองใจ เจ็บจี๊ดด  :sulk:

Quote from: outto on 03  December  2006, 05:45:48 pm
แซวคุณพีนิดนึงครับ  อ่านหนังสือคลาสสิกสามัญประจำบ้าน มีพูดถึงคุณพีด้วยแหละครับ  :thumbup:

ฮิฮิ ในหนังสือพิษณุ ศุภ. ก็มีแซวนะครับ ฮิฮิ

Quote from: outto on 04  December  2006, 05:22:54 am
จนใจที่ยังไม่รวย กะเห็นค่าชิปปิ้งแล้ว จน เครียด กินเหล้า (อิอิ ลอกพี่ jtr มา ไม่รู้เขายังใช้กันอยู่หรือเปล่า) 

ตอนนี้เพิ่มแทงหวยเข้าไปด้วยครับ
เอ.. ซื้อเก็บๆไว้ เวลาขน ก็ใส่เรือมาซิครับ จน เครียด ขายแผ่นซะเลยย ฮาฮา  :ahha:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 04 December 2006, 06:18:12 am
ปีหน้า มิวเซียมของผมจะถูกไล่ลงมาอยู่หน้าตึก คือเขานึกว่ามันจะอวดแขกได้กระมัง
ผมก็คิดว่าจะทำห้องสมุดไร้กระดาษ แปลงเอกสารที่ปลอดลิขสิทธิ์ทั้งหมดให้คนมาใช้
แล้วก็จะมีห้องสมุดเสียงด้วย ทั้งไทยโบราณและคลาสสิค (ตอนนี้เก็บได้สัก 500 G แระ)
ซึ่งก็เกิน 50 ปี ปลอดเหมือนกัน

เป้าหมายของห้องสมุด และพิพิธภัณฑ์ ก็ง่ายๆ คือทำอย่างไรก็ได้ที่จะขาดทุนฉิบหายให้มากที่สุด
เพื่อความสะใจของตนเอง
เพราะรัฐบาลท่านไม่มีเวลามายุ่งเรื่องนี้ พวกเศรษฐีก็น่าสงสาร ยังจนกันทุกคน
ยาจกอย่างเรา ที่เงินทองเหมือนเบี้ย (คือมีราคาเท่าเบี้ยจริงๆ)
ก็เลยต้องมารับภาระแทน
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 04 December 2006, 09:25:20 am
Quote from: jtr on 04  December  2006, 06:16:36 am
เอ.. ซื้อเก็บๆไว้ เวลาขน ก็ใส่เรือมาซิครับ จน เครียด ขายแผ่นซะเลยย ฮาฮา  :ahha:

55 ไอเดียคล้ายๆกับคนที่บ้านเลยครับ เธอบอกว่าอย่าเผลอเชียว จะไปปล่อยบนอีเบย์ซะเลย ชอบอ้างนักว่าแผ่นเนี่ยราคาดี

Quote from: pee on 04  December  2006, 06:18:12 am
แล้วก็จะมีห้องสมุดเสียงด้วย ทั้งไทยโบราณและคลาสสิค (ตอนนี้เก็บได้สัก 500 G แระ)
ซึ่งก็เกิน 50 ปี ปลอดเหมือนกัน

มีพวกเครื่องที่เป็นกระบอกหมุนๆด้วยป่าวครับ วันนี้ยังเห็นอยู่ลังนึงเลยที่ตลาดนัด  เอ 500 G นี่ ตังค์ 500 grandเหรอครับ
ผมว่าพิพิธภัณฑ์นี่แสดงความเจริญของประเทศนะครับ คุณพีนี่กำลังสร้างความเจริญทางวัฒนธรรมและความคิดให้คนหมู่มากนะครับ ความรู้เป็นสิ่งที่ประเมิณค่าไม่ได้คร้าบบ   :worshippy: :worshippy: :worshippy:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 04 December 2006, 01:54:08 pm
Quote from: outto on 04  December  2006, 09:25:20 am
Quote from: jtr on 04  December  2006, 06:16:36 am
เอ.. ซื้อเก็บๆไว้ เวลาขน ก็ใส่เรือมาซิครับ จน เครียด ขายแผ่นซะเลยย ฮาฮา  :ahha:

55 ไอเดียคล้ายๆกับคนที่บ้านเลยครับ เธอบอกว่าอย่าเผลอเชียว จะไปปล่อยบนอีเบย์ซะเลย ชอบอ้างนักว่าแผ่นเนี่ยราคาดี


น่าสนใจนะ เพราะพี่กันทำเป็นไซด์ไลน์เยอะมาก
แต่กลัวว่าท่านเอ๊าท์จะออกอาการเสียดายของนะสิ  :D

Quoteอีกอย่าง ที่ซื้อเก็บไว้ ผมว่าฟังทุกแผ่นครบสามรอบก็เกษียณแล้วละครับ ไม่ต้องซื้อเพิ่มก็ได้
มิหนำซ้ำบางแผ่นก็แทบจะไม่แลเลย ไม่รู้ซื้อมาทำไม ...ฮิฮิ

:dribble:

อาการแบบนี้ผมก็เป็นเหมือนกัน ซื้อแล้วไม่เคยแกะมาฟังเลย 5555
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 04 December 2006, 03:25:35 pm
Quote from: meng on 04  December  2006, 01:54:08 pm
แต่กลัวว่าท่านเอ๊าท์จะออกอาการเสียดายของนะสิ  :D


อิอิ เฮีย meng รู้ใจ  บางแผ่นมีตั้งสองสามก็อปปี้แล้วยังจะซื้ออีก แถมอาการเสียดายของ ยังเป็นอยู่เลย  :blush:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 05 December 2006, 04:17:55 am
บัดนี้ รายการหูหาเรื่องจะเปิดภาคพิเศษในตอนที่มีชื่อเรียกว่า หาเรื่องใส่หู......ดนตรีประโคม...แอ่นแอนแอ๊น
โครมมมม.......

ร้อยปีมิตย่า
Dmitriyevich (Dmitry) Shostakovich 1906-1975

ย่างเข้าเดือนสุดท้ายของปี ขอมอบของกำนัลเป็นเรื่องเล่าอย่างหาเรื่องมากๆ แด่มิตรสหาย
เพื่อส่งท้ายร้อยปีนักแต่งเพลงคนสำคัญ
ที่สามารถแสดงจุดด้อยของซิสเต้มครึ่งล้านออกมาอย่างโจ่งแจ้ง
ใครไม่อยากเปลี่ยนเครื่อง อย่าอ่านนะครับ

ก่อนอื่น เอาท่อนนี้ไปชมก่อน เป็นการนำเรื่อง
http://www.youtube.com/watch?v=qtjLO5IBquw&mode=related&search
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 05 December 2006, 06:05:16 am
อุ่นเครื่องด้วยหนังตัวอย่างน้อยนิดของมิตย่า ซิมโฟนี่ออฟวอร์ หมายเลข 7 เลนินกราด
ฝีมือกำกับของวัยรุ่นใจร้อน เฟนเกร็อฟ ซึ่งขอเรียนอย่างบริสุทธิ์ใจว่าอีกนานครับ กว่าจะเป็นตำนาน
คราวนี้ชวนชมตำนานของแท้ดีกว่า คอนดัคเตอร์คนโปรดของผม มะราวินสกี้
คนนี้ผมขอยกชั้นเทียบเท่าบิ๊กไฟว์นะครับ ผมอ่านเจอในวิกิฯ (กระมัง) บอกว่าคุณปู่เธอคุมวงโดยไม่ใช้ไม้บาตอง ดูจากหนังตัวอย่างนี้ก็เห็นนะครับว่าวิกิมั่ว แล้วผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าการใช้หรือไม่ใช้ไม้ในการคุมวงนี่ มันสลักสำคัญถึงกับต้องมาเอ่ยอ้างด้วยหรือ
อยากให้สังเกตว่า นี่เป็นการซ้อม และมีนักดนตรีไม่มาก แต่สาระของเพลงแน่น แทบระเบิดคามอนิเตอร์

http://www.youtube.com/watch?v=uCTsAxr7BlU&mode=related&search=
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 05 December 2006, 06:57:19 am
คราวนี้เข้าเรื่องละครับ
********************************
ร้อยปีมิตย่า 1

Burmester เป็นผู้ผลิตเครื่องเสียงระดับสุดขั้ว ไม่เคยทำของไม่ดี และไม่เคยทำของไม่แพง
ที่ราคาถูกที่สุดของเขา ก็คงเป็นซีดีแซมเปลอร์ ที่แถมให้ลูกค้าและสื่อมวลชนกระมัง .....คือฟรี
แต่แม้กระนั้น มันเป็นที่ยกย่องและถูกปั่นราคาจนกลายเป็นหนึ่งในซีดีราคาแพงระยับ
เห็นมีคนขอซื้อกัน ให้ราคาถึงสาม-สี่พันบาท แพงยิ่งกว่าบ็อกเซทดีๆ ชุดสองชุดเสียอีก

ผมเคยเป็นเจ้าของแผ่นนี้อยู่ระยะหนึ่ง พูดอย่างนี้ เพราะตอนนี้เป็นของคนอื่นไปแล้ว
สาเหตุเพราะทนสับสนอารมณ์ยามฟังแผ่นมิได้ ยอมรับครับว่าทำเสียงออกมาได้ดีทีเดียว 
แต่ในแผ่นเดียวนี่นะครับท่าน เริ่มต้นด้วยเสียงร้องของสาวเสียงสวย สาระเพลงก็เยี่ยม การปรุงดนตรีนี่หาที่ติไม่ได้ มีเสน่ห์เหลือเกิน
แต่พอร่องที่ 2 พี่ก็กระชากอารมณ์ไปสู่กีตาร์ประทัดพวง รัวนิ้วราวกับเครื่องนับธนบัตร
กำลังที่คนฟังจับอารมณ์ได้ พี่ก็เปลี่ยนแนวไปคันทรี่สุดเท่  ..........
จะว่าเป็นรถไฟเหาะตีลังกาก็จะหวือหวาไปหน่อย เอาเป็นว่าเหมือนเดินสวนอาหารที่พารากอน ละกัน
น่าดู น่าชม ไปเสียทุกอย่าง แต่หนเดียวคงเกินพอ

อันที่จริง ซีดีนี้มีส่วนดีมากนะครับ ลำพัง เพลงที่เขาไปรวบรวมมา
แยกพูดทีละแทรคก็ได้หนังสือเล่มเลยเชียวแหละ วันนี้จะลองเล่าถึงแทรคที่ 10 ผลงานของ  Shostakovich อัจฉริยะศิลปินแห่งรัสเซีย ผู้ซึ่ง
(ในความเห็นของผมคนเดียวนะครับ) เมื่อยามมีชีวิตอยู่ ไม่มีใครในโลกสู้ได้
ค่าย บัวร์นี้ คงชอบเพลงรัสเซียเป็นพิเศษ ในแผ่นหมายเลขสามก็มีรัสเซียอีก
คิดดูก็พอเข้าใจ 

เพลงของชาตินี้ มีจุดเด่นหลายอย่าง ที่เอื้อให้เครื่องเสียงมีระดับเปล่งประกายแสดงประสิทธิภาพได้อย่างเหลือล้น
ประการแรกคือ เป็นเพลงประเภทที่ ชอบเล่นกับไดนามิคคอนทราสเสียเป็นที่สุด
กำลังเงียบๆ เบาลง เบาลง... จู่ๆ ก็ระเบิดลงโครมใหญ่
แบบนี้พวกแอมป์ที่ไม่เผื่อกำลังสำรองไว้ หรือเผื่อไว้แต่นำออกมาใช้ไม่ทัน
เจ๊งสิครับ ผลิตสัญญานเพี้ยนๆ ออกไปสู่ลำโพง
พังไม่พังก็คิดกันเอาเองนะครับท่าน

ประการต่อมา เพลงของพวกเขา มักมีเมโลดีหวานพริ้วสุดบรรยาย สวยงามตรึงใจ
อันนี้แอมป์ราวๆ เก้าสิบเปอร์เซ็นต์ในตลาดคงไม่ถูกโฉลก เพราะถนัดไปทางจังหวะ
พวกเล่นลีลานี่เป็นทางของเครื่องหลอดเขา แอมป์ทรานซิสเตอร์ที่ทำเสียงหวานได้ ต่ำกว่าแสนยังไม่เจอ
ไอ้คำว่าหวานนี่ อันที่จริงต้องใช้ให้จำเพาะเจาะจงไปเลยนะครับ
ว่าเป็นเสียงสมจริงตามธรรมชาติ คือไม่ระคายหู เปิดดังแค่ใหนก็ไพเราะแค่นั้น
เหมือนฟังไวโอลิน
คนเล่นอยู่ไกล ก็ดีแบบหนึ่ง อยู่ใกล้แค่ใหน ก็ดีแตกต่างกัน
สีดังยังไงแก้วหูก็ไม่แตก
(เพราะหูคนสี อยู่ใกล้ต้นกำเนิดเสียงมากกว่าเรา หูเขาแตกก่อนแน่นอน...ฮิฮิ)
ความงดงามแบบนี้ พี่รัสเซียกินขาดชาติใหนหมด

และข้อสุดท้าย เพลงของพวกเขา ไม่ได้ต้องการคนเล่นที่ต่ำกว่ายอดฝีมือ
คือถ้ามือไม่ถึง อย่ามาเล่นเด็ดขาด 
ประเภทอัจฉริยะนมเพิ่งแตกพานอย่างพ่อเวนย์ รูนีย์ละก้อ
ยังต้องฝึกอีกสิบปีครับ (เอ เกี่ยวกันใหมนี่...) จึงจะผ่านฉลุย

เอาเป็นว่า ถ้าต้องเล่นเปียนโนเพลงสกุลรัสเซียละก้อ
คุณต้องสามารถสร้างเสียงที่ใหญ่โตโอ่อ่าดังคับห้อง
ต้องสามารถสร้างเสียงที่เบา จนได้ยินเสียงในหู
ต้องสะอาดจนแทบจะเห็นขี้เล็บที่ปลายนิ้ว
เล่นเร็วทำลายสถิติโลก และช้าจนถึงระดับเข้าสมาธิ
ทั้งหมดที่บรรยายมา มีครบในผลงานของโชสตาโกวิช

โชสตาโกวิช หรือที่เรียกอย่างลำลองว่ามิตย่า เป็นศิลปินที่น่าสงสารที่สุด
ไม่ใช่ว่าเขายากจนค่นแค้น ง่อยเปลี้ยเสียขา สมองทึบปัญญาอ่อน หรืออกหักวายวอดไม่เป็นผู้เป็นคน
หามิได้.........

เขาเป็นคนธรรมดาที่สุด ที่คนเราจะเป็นกันได้
รักงาน มุ่งมั่น มักน้อย ขี้อาย เก็บตัว....
ความทะยานอยากอย่างเดียวก็คือ ทำงานรับใช้ประเทศที่สร้างเขาขึ้นมา
ผลิตงานออกมา เหมือนกรรมกรทำงานในโรงงาน
กรรมกรตีผาล ชาวนาไถคราด
มิตย่าก็นั่งลงเขียนอักษรเป็นโน๊ตดนตรี
ถ่ายทอดความเชื่อมั่นในอุดมการณ์สังคมนิยมออกมา
เขาทำได้ดีจนเกิดศัตรู

โชสตาโกวิชน่าจะเป็นเหยื่อตัวใหญ่ที่สุดที่พวกทุนนิยมพยายามจับมาขึงพืดชำแหละ
เพื่อทำลายล้างศักดิ์ศรีแห่งอัจฉริยภาพที่เหนือกว่า ให้บิดเบี้ยว ผิดเพี้ยน และกลับตาละปัตร
จากยอดศิลปิน กลายเป็นเป็นจอมลวงโลก คนหักหลัง คนยอมจำนน ไอ้หน้าตัวเมีย เป็นศิลปินตามใบสั่ง...หน้าไหว้หลังหลอก...ฯลฯ
สาระพัดที่จะงัดออกมาสาดโคลน
เพื่อมิยอมให้ศิลปินจากหลังม่านเหล็ก
ขึ้นสู่สถานะภาพยอดฝีมืออันดับหนึ่งในเพลงคลาสสิคของโลก ในรอบร้อยปี

นักวิจารณ์อีกพวก ก็ฝันเฟื่องไปอีกทฤษฎี
บอกว่า...จุ๊ๆ ...รู้อะไรใหม มิตย่าน่ะ มันเกลียดคอมมิวนิสต์
มันไม่จงรักภักดีหรอก
มันเกลียดสตาลิน ที่ทำๆออกมาน่ะ มีโน๊ตลับซ่อนอยู่ ด่าสตาลินซะเละเล็ยย์...เออ เอากะเขาสิ

ยังดีไม่สร้างเรื่องว่าที่จริงเป็นพวกสายลับสองหน้าไปนู่น....
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 05 December 2006, 03:16:17 pm
ร้อยปีมิตย่า 2

โชสตาโกวิช มีชื่อเสียงระบือลือเลื่องมาตั้งแต่อายุย่างยี่สิบ จบการศึกษาเมื่อ 1925
ด้วยการเขียนซิมโฟนี่หมายเลข 1 ซึ่งกลายมาเป็นความพากภูมิใจของระบอบรัสเซีย
มีโครงสร้างที่แข็งแกร่ง มีการนำเสนอที่ดุดัน และกระตุ้นการรับรู้
เขาเดินแนวนี้มาจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต อีกเกือบห้าสิบปีต่อมา
ทำงานต่อเนื่อง ด้วยคุณภาพคับแก้วทุกชิ้น ทางตะวันตกนี่ ทั้งรักทั้งเกลียดอย่างบอกไม่ถูก
คืองานของแกนี่เป็นสุดยอดของยุคสมัย หาคนเทียบไม่ได้จริงๆ แต่ดันมาเป็นคอมมิวนิสต์
และซื่อสัตย์จงรักภักดีต่อระบบ จะชักชวน เอาอะไรต่อมิอะไรเข้าล่อ เพื่อให้แปรพักตร์ ก็ไม่เขว
รัฐบาลเคยส่งแกออกไปเป็นทูตวัฒนธรรมหลายหน
ทุกหน เป็นต้องถูกชวนให้ลี้ภัยการเมือง ก็ไม่เคยสำเร็จ

คุณเอ๋ย ถ้าแกแปรพักตร์ละก้อ ร้อยล้าน(เงินนะครับ ไม่ใช่หนี้) รับรองว่าไม่ครนา แกอาจจะเป็นเพียงสองสิ่ง
ที่อะเมริกันเกลียดอย่างยอมรับนับถือในยุคนั้น
อีกอย่างก็คือดาวเทียมสปุตนิคกระมัง

สมมตินะครับ ว่าในปี 1960 แกมาอยู่นิวหยอก อย่างแรกเลย พวกเจ๋งๆ ทั้งหลาย คงตกงานกันเป็นแถว
ไม่งั้นก็ต้องไปสมัครงานเป็นลูกน้องแกในสถาบันดนตรีที่จะมีคนตั้งให้เป็นเกียรติ มีวงมโหฬารตั้งให้อีกวงนึง
และมีสัญญาอัดแผ่นเสียงไปจนถึงอายุร้อยยี่สิบขวบ
มีบ้านใหญ่กว่าวังอยู่เบเวอรรีฮิล ฮอลีวูดจะแย่งกันเอาหนังมาให้แกแต่งเพลงประกอบ บรอดเวย์อาจจะยอมปิดเป็นเดือนเพื่อรอบทประพันธ์ใหม่
แต่.....แกอาจจะไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นป็นอันเลยก็ได้   
เพราะต้องออกทีวีทุกคืนจนสติแตก

มิตย่าโตมาพร้อมกับระบอบคอมมิวนิสต์
ปีที่เลนินปฏิวัติ 1917 เขาอายุสิบขวบ อาจจะยังเด็กอยู่ แต่อีกเจ็ดปีต่อมา เมื่อเลนินตาย 1924 
เขาก็พร้อมจะทำงานใหญ่แล้ว เป็นงานเพื่อขอรับปริญญาทางดนตรี ของหนุ่มน้อยจอมขยัน
คิดดูว่า ยังเรียนไม่จบ ก็สร้างงานแล้ว 9 ชิ้น ซิมโฟนี่ขอจบจาก Moscow Conservatory ของเขาเป็นโอปุสที่ 10
มันดังมากๆ เพราะมันดีเกินกว่ามาตรฐานผลงานของเด็กนักเรียนที่เพิ่งจบ
ทางตะวันตกแย่งกันขอเปิดซิงผลงานชิ้นนี้กันทุกวง
สุดท้ายจอมคอนดัคเตอร์เบอร์หนึ่งในขณะนั้น
อาตูโร่ ทอสกานีนี่ และวงเอ็นบีซี ก็ได้รับเกียรติไป

แล้วนับตั้งแต่ Stokowski / Philadelphia Orchestra อัดแผ่นครั้งแรก 1933 จนถึงปัจจุบัน
มีคนอัดเสียงเพลงนี้ไปแล้วมากกว่า 50 ครั้ง เป็นงานเด็กที่ขึ้นหิ้งเร็วมากๆ
แต่นี่ยังไม่ใช่งานชิ้นสุดยอด มันแค่ ”ฉายแวว” เท่านั้น
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: จ๊อด ฟุลเรนจ์ on 05 December 2006, 04:51:49 pm
ขอโทษคร้าบ.... เหยิบหน่อยคร้าบ....

ขอนั่งฟังต่อด้วยคน..... :supergrin:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 05 December 2006, 05:54:38 pm
ผมก็มาติดตามอย่างใจจดใจจ่อเหมือนกันครับคุณจ๊อด  :supergrin:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 05 December 2006, 09:36:42 pm
ยินดีต้อนรับ สมาชิกชาวหาเรื่อง....55555 
หนักนิดเบาหน่อยก็แจ้งมาได้เลยครับ อย่าลืมไปตามเจ๊นกฮูกมาด้วยหละ
เธอว่ามาแอบฟังอยู่หลายเพลาแล้ว เดี๋ยวเตรียมแถวหน้าไว้ใลย

อ้อ มิตย่านี่จอมแต่งเพลงประกอบหนังด้วยนะครับ  และ...แกมีเพลงแจ๊สด้วยแหละ
เออ เอากะพี่แกดิ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 05 December 2006, 09:43:16 pm
ร้อยปีมิตย่า 3

มิตย่าศรัทธาในอุดมการณ์คอมมิวนิสต์ เขาพยายามศึกษาด้านทฤษฏี เพื่อสอบเข้าเป็นสมาชิกพรรค แต่สอบไม่เคยผ่าน
เขาอาจจะไม่เก่งทฤษฎี แต่งานปฏิบัติ คือการประพันธ์ดนตรี ก็พาเขามาสู่การปฏิวัติได้เหมือนกัน
และพรรคฯ ก็ต้องเชิญเขาเป็นสมาชิกในท้ายที่สุด รวมทั้งรางวัลประชาชนอันทรงเกียรติ หลายครั้ง

แต่.....ไม่มีคำหวานในระบอบคอมมิวนิสต์
เมื่อไหร่ที่ฝ่ายนำ เห็นว่า ผลิตผลของใครก็ตาม จะสร้างความไขว้เขวให้กับอุดมการณ์
มันจะถูก"อัด"อย่างเป็นทางการ ผ่านสื่อนานาประการ แต่ที่เสียงดังที่สุด ก็ทางปร๊าฟด้า
กระบอกเสียงหลักของพรรค
มิตย่าก็โดนเหมือนกัน ไม่ได้แตกต่างไปจากคนอื่น

ตรงนี้ต้องเข้าใจระบบโซเวียตด้วยนะครับ
เขาเน้นการอุทิศตนให้กับสังคม ดังนั้น คุณจะเอาเรื่องส่วนตัว เช่นความกลัว.... ความฝัน
หรือความลุมหลงอันหนึ่งอันใด มายัดใส่การรับรู้ของคนอื่น เพื่อสร้างความรู้สึกทางลบ ไม่ได้
ถ้าต้องทำ ก็ต้องเพราะเพื่อให้คนอื่นอุทิศตนแก่ส่วนรวมเท่านั้น
และ...เขาไม่มีการเผื่อ...เผื่อว่ามันจะดี อันนี้ปล่อยไปก่อน ค่อยๆขัดเกลากันไป
เขาตัดไฟต้นลมครับ
อะไรที่น่าสงสัย ให้ถอนทิ้ง ก่อนที่มันจะกลายเป็นรากหญ้าลามเกาะกุมอุดมการณ์จนเสียหาย

ศิลปะของสังคมนิยม จึงเดินทางเดียว
คือพาคนทั้งปวง ร่วมสร้างโลกแห่งคอมมิวนิสต์ให้จงได้
หนึ่งในกระบวนการที่ใช้เพื่อล้างสมองสมาชิก ก็คือการวิจารณ์ตนเอง ผ่านกรอบทางทฤษฎี
คล้ายๆกับที่จิตแพทย์เอาคนไข้มาล้อมวงระบายความในใจ
แต่โซเวียตและประเทศบริวารนั้น ทำหนักกว่ามาก
ใครไม่เคยทำ จะไม่รู้หรอกว่า ทุกคืนที่ประชุมกัน แล้วเราต้องเอาความหลงผิดของเรามาประจานกลางกลุ่ม
มันโหดร้ายน่าหวาดหวั่นเพียงใด
(อันนี้เล่าตามที่ "สหายยุวชน" ถ่ายทอดมาอีกที)
แต่มันก็เป็นวิธีเดียว ที่ทำให้สมาชิกแห่งสังคม สละได้แม้ชีวิตเพื่อคนอื่น

ถ้าแม้นว่า รัสเซียมิใช่คอมมิวนิสต์ในสงครามโลกครั้งที่ 2 แล้วไซร้
รับรองว่า ฮิตเลอร์กวาดเรียบยันไซบีเรียไปจนเจอญี่ปุ่นแน่นอน
แต่ที่เลนินกราดเมืองเดียว ชาวเมืองต่อต้านอยู่ได้ถึงหกร้อยกว่าวัน
ประชากรลดลงเหลือไม่ถึงครึ่ง
ลองนึกว่าเมืองใหญ่อย่างสุพรรณบุรี หรือลพบุรี มีคนตายไปครึ่งเมืองสิครับ โหดแค่ใหน....
นั่นแหละ บรรยากาศที่มิตย่าเผชิญ แต่ไม่มีโอกาสจับปืนขึ้นสู้
เพราะระบบโซเวียต จะปกป้องปัญญาชนก่อนชนชั้นอื่น

เขาจึงตอบแทนรัฐะได้ ก็ด้วยงานจากสมองของตน เท่านั้น
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: Night Owl on 06 December 2006, 07:07:00 pm
Quote from: pee on 18  November  2006, 08:52:13 am
วันนี้ลองเสนอของคนที่ยังไม่ตายมั่ง เพราะเผลอไปฟังมา....เอ พ่อคนนี้ก็มีอะไรดีเหมียนกันแฮะ
Dutoit ครับ คะเนเดี้ยนจอมแสบ เร็วๆนี้เป็นข่าวกระฉ่อนโลก เพราะนักดนตรีในวงที่แกสร้างมาเองกะมือ
ไล่ออกจากวง
(เร็วๆนี้ของผมนี่ แปลว่าหลายปีอยู่นะครับ)
เมียก็เลิกกัน เจ๊มาร์ธ่า แอลเกอริทช์ ยัยหัวฟูเปียนนิสต์บ้าระห่ำคนนั้นแหละครับ
ดูทว่าร์นี่แกชำนาญเพลงสมัยใหม่ แต่ที่ผมไปเผลอฟังมาเป็นของเจ๊ไชฯ ไวโอลินคอนแชร์โต้ ซึ่งความจริงน่ะ ผมฟังคนสี คือเจ๊คุง(จุ้ง-หว่า)
เป็นความภูมิใจของเราชาวเอเชียนะครับ ผมว่าเธอเก่งพอไปยืนอยู่แถวสอง ห่างจากเนอฟูก็ไม่เท่าไหร่
นับว่าเจ๋งมหาศาลทีเดียว
ระหว่างนั้นก็สังเกตว่า วงแบคอับนี่ไม่เบาทีเดียว

ใครมีแผ่นของพี่ดูทั่วร์คนนี้ ลองพินิจพิจารณาให้ผมหน่อย ว่าหูของผม ถั่วได้ที่หรือยัง




มาตามคำเชิญคะ  :beer: :P
เผอิญพอมีช่องที่จะแจมได้หน่อย :headphone:



มาช่วยยืนยันด้วยคนว่าแกมีฝีมือจริงคะ
เพราะลำพังแค่ได้ดูแกกำกับวงเยาวชนเอเชี่ยนเฉพาะกิจมาสองครั้งยังปลื้มกับสุ้มเสียงที่ได้ยินซะ
เผอิญจำชื่อวงไม่ได้เพราะหลายปีมาแล้ว ( แต่ไม่น่าเกิน 4 ปี )
แต่ที่แน่ๆ ไม่น่าใช่ Asian Youth  Orchestra 
เพราะ AYO เลิกมาไทยนานแล้ว เนื่องจากประสพปัญหากับการหาสปอนเซอร์ในไทย….. เศร้ามะ
ครั้งแรกก็ที่เมืองไทยเราเองนี่แหละ
ตอนนั้นโซโลอิสท์เป็นมือไวโอลินสาวน้อย (จำชื่อไม่ได้อีกแล้ว ต้องกลับไปค้นก่อน )
ฝีมือมีอนาคตมาก  วันนั้นเผอิญได้มีโอกาสไปนั่งดูเขาซ้อมใหญ่กัน
น้องหนูตอนนั่งอยู่ข้างล่าง  แสนจะเรียบร้อยและนอบน้อมเหลือเกิน
แต่พอขึ้นเวทีเท่านั้นแหละ
เปลี่ยนไปอีกบุคลิกเลย  มาดมั่นและเฉียบขาด   ที่สำคัญเก่ง
ไม่รู้ว่าพวก child prodigy ส่วนใหญ่เป็นแบบนี้กันหมดหรือเปล่า
ครั้งสองเป็นวงเยาวชนจากจีน
โดยมีอดีตคุณเมีย Martha Argerlich มาเป็นโซโลอิสท์ให้
คนดูที่ฮ่องกงงี้ standing ovation กันให้เกรียวกราว
( ปกติประเทศนี้ไม่ค่อยจะนิยมทำอะไรแบบนี้กันนัก ถ้าไม่จี๊ดจ๊าดถึงเครื่องจริงๆ ผิดกับประเทศลอดช่อง อันนั้นก็ตะวันตกจ๋าซะเหลือเกิน  )



ดิฉันเลยรู้สึกว่าถึงแม้แกจะได้ชื่อว่าเป็นจอมวีนแตกกับนักดนตรีก็ตาม
แต่ในแง่ความเป็นผู้ถ่ายทอดและสอนสั่งนี่
แกน่าจะมีอะไรดีอยู่พอสมควรเลยละ
ที่สำคัญในแง่ คืนกลับสู่สังคม ด้วย
ส่วนเรื่องฝีมือนั้นไม่กังขาอยู่แล้ว
เพราะวงเยาวชนที่แกฟูมฟักมาเองอย่างต่อเนื่อง
ก่อดอกออกผลอย่างชัดเจนทีเดียว
ฝีไม้ลายมือของวงงี้เทียบเท่ามืออาชีพเลยทีเดียว
และสังเกตุว่าสิ่งหนึ่งที่รู้สึกได้จากวงเยาวชนที่แทบจะหาไม่ได้แล้วจากวงอาชีพ
นั่นคือ พลังความสดและมุ่งมั่นแบบถวายชีวิตนั่นเอง



ส่วนงานของ Dutoit ขอสารภาพว่ามีกะเขาอยู่แผ่นเดียวเอง
ซึ่งเอางานของ Piazzola คนโปรดของดิฉันมาเล่น  กับ Montreal Sym. Or.
ที่ปกติมันก็หาได้ยากอยู่แล้ว
สำหรับงานของ Piazzola ที่เล่นโดยออเคสตร้าเต็มวง
และยิ่งเป็นออเคสตร้าระดับชั้นนำด้วย
พอเห็นแล้วไม่รีรอที่จะคว้าไว้เลย





Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 06 December 2006, 07:30:25 pm
เจ๊ฮูกแจมแบบนี้ พวกเรานักฟังเพลงอัดกระป๋อง ตาลุกด้วยความอิจฉา
พวกเรามันแค่จินตนาการจากเสียง
นี่ท่านเล่นแปลงความจริงมาเป็นตัวอักษร ก็อึ้งไปซีครับ

กรุณาอย่าห่างเหิน มีอะไรอุบไว้คนเดียวนี่บาปมาก
อาจทำให้เกิดรอยย่นบนหน้าผากงาม

บาปซ้ำสองเข้าไปอีก...ฮิฮิ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: Night Owl on 06 December 2006, 07:54:03 pm
แหม……คุณพีเจ้าขา
ความรู้ในดนตรีคลาสสิคของดิฉันนี่
มันหางอึ่งน้อยนี่เอง
คงมิอาจเทียบได้กับความลึกซึ้งของหลายๆท่านในที่นี่
อันนี้นี่เรื่องจริง
ไม่ใช่จะถ่อมตนแบบดัดจริตแต่อย่างใด
บอกจริงๆว่าดิฉันไม่มีความสามารถที่จะบรรยายอะไรได้เป็นเรื่องเป็นราวกะเขาเลย
มีปัญญาแค่ฟังออกว่า
มันดีหรือไม่ดีแค่นั้นเองคะ
ยังดีที่พอมีโอกาสได้ไปชมโน้นชมนี่กะเขาบ้าง  เท่านี้เองคะ
หากมีโอกาสที่จะพอเล่าสู่กันฟังได้
ก็ยินดีคะ
เพียงแต่ที่ผ่านมาเวลามันไม่เอื้อเลย:(
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 06 December 2006, 08:43:33 pm
ที่พวกเรามั่วกันมานานสองนานนี่ ไม่มีเลยครับความรู้ เฮฮาหาเรื่องใส่หูกันทั้งนั้น
นักวิชาการมาอ่านเข้า เป็นขำกลิ้ง
ผด ตก ยกเว้น ขออำไพล่วงหน้า
เอาลิงค์จอมแทงโกมาฝาก ให้พวกเราเปิดหูเปิดตากัน จำได้ว่าพ่อหม่าเขาเคยทำเพลงของเฮียคนนี้
ผมเป็นโรคเกลียดคนเก่ง เลยไม่ฟังเฮียหม่าแก อดรู้จักของดีเล็ยยย์ สมน้ำหน้า...........
http://www.piazzolla.org/
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 06 December 2006, 10:14:21 pm
ร้อยปีมิตย่า 4
เขาทำอะไรบ้าง ในทางดนตรี
ผลงาน 147 โอปุส ประกอบด้วยงานเอกอุดังนี้
ซิมโฟนี่ 15 เบอร์ แต่ละเบอร์เป็นยักษ์ใหญ่ทั้งนั้น
สตริงควอร์เตท 15 ชิ้น เป็นสุดยอดของดนตรีแนวนี้เหมือนกัน
เขาเขียนคอนแชร์โต ไว้ไม่มาก เพียง 5 ชิ้น แต่ก็เป็นเป้าหมายของนักเดี่ยวเครื่องดนตรีทุกคน
ดนตรีประกอบหนัง
โอเปร่า
แชมเบอร์
และ....เดี่ยวเปียนโนอีก
ไม่มีอะไร ที่เขาไม่โดดเข้าไปร่วมสร้างสรรค์ และทุกชิ้นล้วนแต่เป็นความสำเร็จ

งานทั้งหมด ถูกตั้งคำถามว่า
สร้างออกมาจากความรักภักดี หรือความเกลียดชัง ต่อลัทธิคอมมิวนิสต์กันแน่

พวกนักวิจารณ์แถวนิวยอร์คและลอนดอน หาทางอธิบายมานานนมกาเลว่า เป็นอย่างหลัง
แต่เพิ่งจะหลังความตายของโชสตาโกวิช ที่ความฝันของนักวิจารณ์ทุนนิยมกลายเป็นจริง
มีคนนำต้นฉบับคำสารภาพของมิตย่าออกเผยแพร่ เมื่อปี 1982
ด้วยความกล้าหาญของนักวิชาการแปรพักคนหนึ่ง
โฟก๊อฟ Solomon Volkov
ซึ่งอ้างว่าเป็นผู้ช่วยคนสนิทของโชสตาโกวิชอยู่หลายปี เป็นผู้ได้รับบันทึกความในใจอันลี้ลับของศิลปิน ในยามแก่เฒ่าไว้
เขามีหลักฐานชั้นเยี่ยมรองรับเอกสารนี้ นั่นคือ
มีลายมือของโชสตาโกวิชอยู่บนทุกหน้ากระดาษ
และรูปถ่ายอีกหลายชิ้น ที่เขาถ่ายคู่กับศิลปิน

บันทึก หรือที่รู้จักกันต่อมาว่า “คำให้การ" (Testimony) นี้ เป็นเหมือนของขวัญจากเบื้องบน
มันมีทุกอย่างที่พวกนักวิจารณ์อยากได้ ไม่ว่าจะเรื่องที่พรรคกดดันศิลปินอย่างไร ศิลปินเกลียดระบบ

อย่างไร ต้องหักหลังเหยียบย่ำกันอย่างไร .......
มีรหัสลับด่าสตาลินและด่าระบอบอยู่ตรงใหนของซิมโฟนี่บ้าง คำให้การนี้มีหมด
เรียกว่า อะไรที่นักวิจารณ์อยากให้เป็น....ทุกอย่างที่ตะวันตกอยากให้เกิด
คำให้การเล่มนี้เฉลยไว้ ถูกเผงยิ่งกว่าเปิดถ้วยแทงไฮโลครับท่าน

ผลที่เกิดต่อเนื่องหรือครับ
โฟก๊อฟก็รวยเละซีครับ ได้ทั้งเงินได้ทั้งชื่อ กลายเป็นผู้รู้เรื่องศิลปิน(แอบ)ขบถใต้ระบอบโซเวียต
เขียนหนังสือต่อมาอีกหลายเล่ม มีสำนักพิมพ์ชั้นหนึ่งรับพิมพ์ แปลว่าประกันรายได้แน่ๆ เป็นอาจารย์
มหาวิทยาลัย นี่ก็ประกันรายได้อีกเหมือนกัน ตระเวณบรรยายไปทั่ว เงินสิครับ แล้วยังเข้าไปมีเอี่ยว

กับการประชุมอะไรก็ตามเกี่ยวกับศิลปะภายใต้ระบบเผด็จการ....

กลายเป็นสถาบันเลยครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: Night Owl on 07 December 2006, 09:04:08 am
Quote from: pee on 06  December  2006, 08:43:33 pm
เอาลิงค์จอมแทงโกมาฝาก ให้พวกเราเปิดหูเปิดตากัน จำได้ว่าพ่อหม่าเขาเคยทำเพลงของเฮียคนนี้
ผมเป็นโรคเกลียดคนเก่ง เลยไม่ฟังเฮียหม่าแก อดรู้จักของดีเล็ยยย์ สมน้ำหน้า...........
http://www.piazzolla.org/



พูดถึง YoYo Ma แล้ว
ครั้งล่าสุดสองปีที่แล้วที่ได้ดูเขา
คือ การทัวร์ร่วมกับวง The Silk Road Ensemble
จริงๆงานนั้นเขามีให้เลือกดูสองแบบ
คือ ที่เล่นกับออเคสตร้า  หรือ กับ The Silk Road Ensemble
ดิฉันไม่ลังเลที่จะเลือกอย่างหลัง
เพราะมันดูน่าตื่นเต้นกว่าเยอะ


อย่างที่เราๆทราบกันดีว่า Ma นั้นจัดอยู่ในกลุ่มนักดนตรีหัวก้าวหน้า
ที่ชอบทดลองสิ่งใหม่ๆอยู่เสมอ
และการก้าวเข้าสู่ world music ในช่วงนั้น
ก็คือของเล่นชิ้นใหม่ของเขานั่นเอง
ซึ่งของเล่นแนวนี้จะว่าไป
มันเล่นยากเอาการอยู่
จริงๆมันคือ ดนตรีปราบเซียนแขนงหนึ่งเลยก็ว่าได้
โดยเฉพาะเมื่อเล่นสด
ที่หากมือไม่ถึงจริงๆละก็
มีสิทธิตายกลางเวทีได้ทุกเมื่อ
และชวนให้ลุกหนีไปได้เลย
ต่อให้เป็นระดับเวิร์ลคลาสก็เถอะ
คอนเสิร์ทวันนั้นของ Ma เลยไม่ประทับใจดิฉันเอาซะเลย
โดยเฉพาะเรื่อง arrangement ที่ไม่ลงตัว
ฟังแล้วขาดพลังและเสน่หของความเป็นเวิร์ลแบบครอสโอเวอร์
และหาความตื่นตาตื่นใจแทบไม่ได้เลย
พอจุดนี้อ่อนด้อย
ต่อให้พกฝีมือมายังไง
ก็ยังเอาตัวไม่รอด
อันนี้เป็นอุทาหรณ์ว่า
ไม่ใช่ว่าคนเราจะเก่งไปซะทุกอย่าง


การดูแสดงสดนี่
จะว่าไปมันก็เหมือนกับการซื้อหวยดีๆนี่เอง
เป็นเรื่องของบุญพาวาสนาส่งด้วยจริงๆ
เพราะมีปัจจัยมากมายที่ทำให้ศิลปินไม่สามารถกลั่นงานออกมาได้อย่างถวายชีวิตทุกครั้ง
แต่ได้แค่มาตรฐานเท่านั้น
ฉะนั้นเมื่อใดที่คุณได้ดูการแสดงแบบสุดยอดละก็
จงภูมิใจเถอะว่า  นี่คือ รางวัลของชีวิตแล้ว


ดิฉันเองที่ผ่านมาก็มีทั้งกวาดและชวดมานับไม่ถ้วน
ก็ถือเป็นประสพการ์ณอันล้ำค่าไป :D





Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 07 December 2006, 05:30:40 pm
หม่าและพวกอั๗ฉริยะนมแตกพานนี่จะเป็นโรคเดียวกันครับ คือโรคอ่อนซ้อม
โรคนี้มันจะเริ่มเป็นเมื่อเริ่มดัง
เมื่อไรก็ตามที่นักดนตรีมีคนหิ้วกระเป๋าเชลโล่ให้ หิ้วกระเป๋าไวโอลินให้ ไม่ต้องจองห้องพักเอง ไม่ต้องตีตั๋วเรือบินเอง
วันๆเอาแต่ถูกถ่ายรูป ตกค่ำก็ไปงานเลี้ยง มีคิวสัมภาษณ์เต็มเหยียด แถมต้องไปออกเซซามิสตรีทอีก...ฯลฯ
หม่าแทบจะไม่เคยพูดถึงเชลโล่ของตนเลย แล้วท่าทีที่เขาลากผู้อาวุโสไปลุดแดดลุยโคลนลุยฝนทั่วโลกนี่
เป็นลูกเป็นหลานละก้อ ผมตบดิ้นครับ เสียของ

ตอนมิลสไตน์เจอสื่อ ถูกถามเรื่องซอ แกหยิบออกมาอย่างทะนุถนอม แล้วพูดปรัชญาแห่งวิชาชีพว่า
เขาอยู่กับผมมานาน....เขาอยู่มาก่อนผม
และ....เขาจะอยู่ต่อไปหลังผมไม่อยู่ในโลกนี้แล้ว

หม่าตอนที่อายุไม่ถึงสี่สิบ อัดแผ่นไปแล้วร่วมร้อย ไม่มีเชลโล่บทใหน(ที่ดังๆ)เหลือให้เล่น
บ๊าคสหวีท ดูเหมือนพ่อจะล่อไปสองรอบ.....
คลิฟเฟิร์ด คูซอง เปียนนิสต์ในดวงใจของผม จนถึงตาย เพิ่งอัดไป 27 แผ่น
ทั้งๆที่เพลงเปียนโน มีมากกว่าเพลงเชลโล่ร้อยเท่า
บางแผ่นเก็บไว้เป็นสิบๆปี ไม่ยอมให้เผยแพร่ บอกว่ายังไม่พอใจ
วันหนึ่ง แกนั่งรถไฟไปเยอรมัน(กระมัง) ถึงปลายทางคนมารอต้อนรับ รอแล้วรอเล่า ไม่มีท่านเสอร์ของเราลงจากขบวน
ด้วยความตกใจ ลูกศิษย์เดินหาทั้งขบวน
ไปเจอแกนั่งซ้อมกับคีย์บอร์ดใบ้ มีหูฟังครอบ ซ้อมอย่างไม่รู้วันรู้เดือนอยู่ในห้องพิเศษนั่นแหละ
แกไม่รู้ว่ารถถึงปลายทางแล้ว

หม่าและพวก เริ่มจากป้ามุตเตอร์ลงมาเลย เป็นผลิตผลทางพานิชย์ดนตรีแท้ๆ
มีฝีมือเข้าหน่อย ก็จะมีคนประเคนเครื่องดนตรีสุดยอดมาให้
พวกนี้ก็เพริ่ดเพลินกับการพัฒนาทางเทคนิค
สีเร็วไม่สีช้า สีหวานไม่สีดุ เล่นหางเสียงไม่เล่นหัวเสียง เล่นบางจุดไม่เล่นทั้งเพลง..ฯลฯ

แล้วนี่ยัยมุตเต้อร์เธอกินยาผิดหรือองค์ลงก็ไม่รู้ บอกว่าจะเลิกเล่นไวโอลินแระ...ได้ยินใครไม่รู้บอกว่า
เธอเห็นว่าชีวิตยังมีอย่างอื่นให้ทำอีก ...เวรเอ๊ย สีบราห์มสยังกับเครื่องถ่ายเอกสาร
อวดว่าถึงสุดยอดแล้ว สมน้ำหน้าคนที่ซื้อแผ่นเจ๊ไปฟัง
แดม(คุณหญิง)ไมยร่า เฮสส์ ต้องรอถึงห้าสิบกว่า จึงกล้าอัดเปียนโนคอนแชร์โตเบอร์สองของบราห์มส
แล้วก็ขอรีบอัดด้วย บอกว่า รอแก่กว่านี้ เดี๋ยวเล่นได้ไม่ดี มือไม่มีพลัง
นักดนตรีคลาสสิคที่อายุต่ำกว่าห้าสิบขวบลงมา ผมยังไม่เคยเจอของจริงเลย
ใครเจอก็ช่วยแนะนำด้วยเอาบุญ

เจออยู่คน ก็ดันไม่อัดเพลงลงกระป๋องเสียอีก
เก่งแค่ใหน ต้องวานเฮียพีเจมาเล่าสู่กันฟัง...ฮิฮิ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: Night Owl on 07 December 2006, 06:19:46 pm
Quote from: pee on 07  December  2006, 05:30:40 pm
...เวรเอ๊ย สีบราห์มสยังกับเครื่องถ่ายเอกสาร


ฮ่าๆๆๆ :lol:.......แหม.....ดูใช้คำ
นี่ถ้าไม่รู้ที่มาที่ไปว่าคุณพีเป็นใคร
พาลจะคิดว่าคาเฟ่ไหนส่งมาเนี่ย  อิๆๆ :P
ตัวจริงจะตลกแบบนี้หรือเปล่าคะ
แต่ต้องขอชมว่ามีพรสวรรค์ในการใช้ภาษาและเล่าเรื่องมาก
สามารถย่อยเรื่องยากให้กลายเป็นง่ายได้
ดิฉันละอยากทำได้อย่างนี้กะเขาบ้าง

งั้นสงสัยคงเป็นบุญหูดิฉันละมังที่อดดูเธอเล่น
เพราะตั๋วมันดันหมดซะก่อน

Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 07 December 2006, 07:13:01 pm
ถ้าจะให้ชมไวโอลินนิสต์(เคย)สาว สักคน ก็เจ๊คนนี้เลยครับ เจ๊คุง
เข้าสมัยเห่อกิมจิเลย

เจ๊คุงนี่แกเกิดผิดประเทศ และผิดเวลา ถ้าเธอเพิ่งอายุสามสิบปีนี้ละก้อ คุณเอ๋ย
ยัยเมย์ ยัยฮาห์น ยัยอะไรที่เอาเครื่องห่อหุ้มกายออกแทบหมดพวกนั้นน่ะ อย่าหวังได้เกิด
หรือไม่ เจ๊คุงก็ไม่ได้เกิด เพราะเธอไมยอมแก้ผ้า

ผมลองไหว้วานน้องกู๊กสอบข้อมูล ได้ของเธอมาแสนกว่า...จ๊ากกกก สุดยอดซอสาวนี่อ่ะนะ
เอาใหม่ ให้หาอีหนูเพิ่งเข้าวงการ....อุแม่เจ้าไว้ย....ได้มาเจ็ดแสน
นี่มันจะบ้ารึไง อีหนูเบเนเดดติน่ะ จะเลิกสีซอวันใหนเมื่อไหร่ก็ได้ เพราะเธอให้สัมพลาดอย่างอินโนเซ้นท์เลยว่า
...หนูมาเอาชื่อฮ่า หนูกะว่าสีซอไป เดินแบบไป พอเป็นเซเลปฯ หนูก็จะออกคลิบ...เอ๊ยไม่ใช่
นั่นมันยัยปารี่ เธอบอกว่าอยากเป็นคนดัง ได้เดินพรมแดง.....ซื่อจริงนะ หนูเอ๊ย

นี่แหละครับโลกเฮงซวยของศิลปะ เป็นยุคปลาร้าขึ้นหิ้ง ปลาเก๋าค้างแพ
น้องเอ้าท์ ในลิสต์ที่คุยกัน ไม่มีงานของเจ๊คุงเลยนะครับ ฝากไว้ในอ้อมใจมิตรรักแฟนเพลงสักคนเหอะ
เธอจะเกษียณอยู่ไม่กี่วันนี้แล้ว(เกิด 1948)

แต่...ได้ดูหนูมุตเตอร์ก็ไม่เลวนาคุณนกฮูก ขออย่างเดียวอย่าเป็นเร็คไซทัลเป็นใช้ได้

Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: Night Owl on 07 December 2006, 07:52:59 pm
เธอมาแบบ recital คะ
ส่วนใหญ่ถ้ามาทัวร์แถบนี้
มาแบบนี้กันทั้งนั้น
เพราะราคายังพอรับกันได้ ( ยกเว้นเมืองไทย.....เวรกรรม )


ถ้างั้นอยากให้ช่วยพูดถึงรุ่นกลางๆอย่าง Kremer และ Vengerov หน่อยคะ
ตามทัศนะของคุณพีเลยนะคะ  ไม่ต้องยั้ง




Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 07 December 2006, 08:01:55 pm
Quote from: pee on 07  December  2006, 05:30:40 pm
เจออยู่คน ก็ดันไม่อัดเพลงลงกระป๋องเสียอีก
เก่งแค่ใหน ต้องวานเฮียพีเจมาเล่าสู่กันฟัง...ฮิฮิ



ตอนนี้อัดใส่ MP3 ไปฟังด้วยทุกที่ครับ ฝีมือป้าแกเล่นได้ไม่แพ้เซียนรุ่นเดอะเลยละครับ สมแล้วที่คุณพี่พี ยกให้เป็นมือหนึ่งของยุคนี้ครับ น้องเอาท์บ่ายนี้คงมีการส่งของกัน (เงียบๆ หน่อยเดี๋ยวสายสืบรู้) ถ้ารอไม่ไหว ก็ให้แฟนฝากเพื่อนให้ก่อนก็ได้นี่ครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 07 December 2006, 08:26:57 pm
สองหน่อนี่ยังไม่มีอะไรคู่ควรกับการพูดถึงครับ เครมเม่อร์อาจจะมีศักดินาสูงกว่า แต่พี่ไปเล่นเพลงตลาด ก็รอดตัวไป
นี่ขอพูดรวมไปถึงพั้งค์สติแตก เคนเนดี้ ที่สีซอเหมือนเพิ่งไปถอนฟันมาด้วยอีกคน

ชีวิตเรามันแสนสั้นครับคุณพี่....
วันละแค่ยี่สิบสี่ชั่วโมง ต้องเจียดให้เด็กๆ พวกนี้ เกินสิบนาทีก็ขาดทุนป่นปี้แล้วครับ
เฟนเกร๊อฟนี่ อาจจะเก่งกว่านี้ได้ ถ้ามีคู่มวยที่เหนือชั้นเหลืออยู่ในเวที
อีกอย่างผมไม่ชอบดูและฟังพวกยอดฝีมือที่ต้องใช้แว่นขยายในการเข้าถึง
เฮียแกเล่นโน๊ตเริ่มต้นของซีเบเลียสท่อนสอง เบา.....เสียจนผมต้องเอาหูยัดเข้าในลำโพง
จึงรู้ว่าแกเริ่มขยับคันชักแล้ว
แล้วก็ยังไม่ชอบมือซออาบน้ำหวาน โน๊ตอาไร มันจะหวานเยิ้มขนาดนั้น เสียงงี้พริ้ววววว
หวานนนนน จบแสบกระดูกรูปทั่งในบ้องหู
เผลอนึกว่าทอยเลตต์มิวสิเชี่ยนมาเอง
อย่างซีเบเลียสนี่ เมื่อคุณเล่นน่ะ คุณไม่มีสิทธิมาลอยหน้าลอยตาทำเป็นสยิวกับเสียงของตัวเองเลย...
ทำแบบนี้ คนตาบอดก็เสียเปรียบสิวะ

โครงสร้างของเพลงมันล้ำลึกจนแม้แต่คนหูหนวกก็คงหวั่นไหว การเรียงร้อยทำนองก็แสนจะซ่อนเงื่อน
แฝงความหมายและเล่นยากสุดๆ เป็นยอดของท่อนช้าชิ้นหนึ่งทีเดียว
เพียงแต่เล่นได้ เราก็นับถือแล้ว บ่มิต้องแอ๊คเกินขนาด
แต่ท่านนี้แอ๊คขนาดว่า
ตอนลากคันชักลงมา อียืดโน๊ตเพื่อจักสำแดงว่า อั๊วเล่นลองโบว์ได้อึดกว่าใครในรุ่น
มันเลยเหมือนหนังสะติ๊กถูกยืด มากกว่าการเปล่งเสียงอันโหยหวลของจิตวิญญานไปเสียฉิบ

อยากรู้ใหมครับ ว่าเฮียเวรฯ แกทำกะบราห์มยังไง
เอ๊ะ นี่ผมว่าจะไม่พูดถึงนี่นา
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 07 December 2006, 08:33:48 pm
อุเหม่ มาเรียกน้องแพทเป็นป้าได้ไง เธอเพิ่งสามสิบ และเพิ่งหย่านมลูก
สองรูปนี่ออกงานล่าสุดนะครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 07 December 2006, 08:50:50 pm
อ้อ คุณพีเจ อาจจะหมายถึงป้าคุง งั้นแล้วไป .....ขานี้เล่นแบบสมาธิฌานสมาบัติขั้นสูง
เสียงซอจะนิ่ง ไหลลึกเหมือนธารน้ำใต้ดิน
บทจะเร็วก็แพรวพรายระยิบระยับเหมือนแดดกระทบยอดคลื่น
ยังไม่เห็นใครที่ยังมีชีวิตอยู่ สู้เธอได้

ฟังแล้วปลื้มในความเป็นคนเอเชียด้วยกัน
รูปนี้ตอนเธอเริ่มมีชื่อระบือลือเลื่อง ยังอยู่ในยุคโมโนและขาวดำเลยครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 07 December 2006, 08:59:40 pm
หน้าตาน้องแพทสดใสดีนะครับ

อิอิ ยังไม่เห็นคุณพีแซวฮาห์นเท่าไร  ต้องรีบมาเล่าให้ฟัง  ครือว่าเมื่อตะกี๊เพิ่งออกไปดูน้องฮาห์นเล่นฆอนโกลด์ ไวโอลิน คอนแชร์โตมา หน้าตาเธอยังติดตาอยู่เลยครับเพราะว่านั่งเกือบติดเวที  รู้แล้วครับว่าทำไมเธอถึงดัง ฮอทครับ ฮอท  :censored:

ตัวเล็กนิดเดียว แต่น่ารักมาก 27 แล้วแต่ดูเหมือน 23  เลยครับ เอไปดูคอนเสิร์ทหรือไปดูอะไรเนี่ย  :blush: ฟังไม่ค่อยรู้เรื่องหรอกครับ เพราะฟังฆอนโกลด์มาไม่กี่เที่ยวเอง  งานนี้ตัดสินใจแบบปุบปับครับ อ่านเจอเมื่อวานว่าน้องเค้าจะเล่น วันนี้ก็เลยโทรไปเลย  คนมาดูน้องเค้าเฉยๆก็เยอะนะครับ ประมาณว่ามาทันตอนน้องเค้าเล่นอย่างเดียวกันเพียบ

เพิ่งรู้นะครับว่าฆอนโกลด์แต่งคอนแชร์โตชิ้นนี้ให้ Huberman เล่น แต่ท่านฮูไม่ได้เล่น กลับเป็นไฮเฝทเล่นแทน  งานชิ้นนี้ฟังดูเล่นยากยังไงไม่รู้ครับ  แถมฟังงานเหวอๆอีกหลายชิ้น ฉงนนักแล O0
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 07 December 2006, 09:48:28 pm
ฟังน้องฮาห์นเล่นปาตริต้าของบั๊ค ถึงตอนลงท้ายผมก็เลิกฟัง
น้องเขายังเล่นแบบนับห้องอยู่เลยครับ
มีนักวิจาร์ยแถวเตียริโอฟายหรือแอ๊บสะหลูดนี่แหละ
บอกว่าฟังน้องเขาแล้วน้ำตาไหล
ผมเลยสงสัยว่าเกิดได้ฟังฮูเบอร์มันน์ขึ้นมา แกมิขาดใจตายคาลำโพงเลยหรือ

ใหนๆก็โม้มามากแล้ว ต้องมีคนหมั่นไส้ว่า แล้วที่เองว่าดีๆน่ะ มันเป็นยังไง
อันนี้ก็ต้องสารภาพ ว่า ไม่รู้ครับ ขอยืมสูตรคุณนกฮูกมาใช้ว่า รู้แต่มันดีกว่ากันเท่านั้น
อย่างฟังฮูเบอร์มันน์ เขาเล่นบั๊ค เราฟังแล้วรู้ว่าไม่เหมือนบีโธเฟ่น ต่างกันเห็น ต่างกับบราห์มส ต่างกับชูเบิร์ต

แต่คนที่ผมฟังแล้วไม่ชอบนี่ สีอะไรก็เหมือนๆ กันหมด
คุณเอ้าท์ลองเอาที่น้องฮาห์นสีปาตริต้า ไปเทียบกะมิลสไตน์ดูสิ

สวยก็สวยละวะ ยังไงพี่ไม่แลน้องเหมือนเดิมน่ะแหละ....
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: Night Owl on 07 December 2006, 09:52:24 pm
Quote from: pee on 07  December  2006, 09:48:28 pm
ฟังน้องฮาห์นเล่นปาตริต้าของบั๊ค ถึงตอนลงท้ายผมก็เลิกฟัง
น้องเขายังเล่นแบบนับห้องอยู่เลยครับ
มีนักวิจาร์ยแถวเตียริโอฟายหรือแอ๊บสะหลูดนี่แหละ
บอกว่าฟังน้องเขาแล้วน้ำตาไหล
ผมเลยสงสัยว่าเกิดได้ฟังฮูเบอร์มันน์ขึ้นมา แกมิขาดใจตายคาลำโพงเลยหรือ



นี่ใครห้ามมีเรื่องกะคุณพีเด็ดขาดนะ
แกเล่นถึงตายเลย  แต่ละคำ  อิๆๆๆ :P :lol:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 08 December 2006, 12:07:50 am
ต้องชี้แจงหน่อยว่าการเล่นของน้องฮาห์น
หรือแนวน้องๆรุ่นใหม่ มันผิดสามัญสำนึกของโบราณวัตถุอย่างผมอย่างไร

อันว่าเพลงของบั๊คนี้เป็นผลิตผลแห่งอารยะธรรมอันโดดเด่นของฝรั่ง คือสมัยบาโร๊ค
เป็นสมัยที่รายละเอียด ได้รับการเชิดชูเทียบเทียมโครงสร้าง หรือยิ่งกว่า
ประเภทที่ว่า คุณผู้หญิง หากนุ่งกระโปรงไม่มีระบายหรือลูกไม้ นุ่งสีแต่ไม่เหลือบ ไม่สอดสลับลาย
หรือทำผมโดยปราศจากเครื่องประดับศีรษะเต็มยศ ถือว่า ยังยอมรับไม่ได้

ลองดูผลงานในยุคนี้ดูก่อนซะหนึ่งชิ้น พอเป็นไอเดีย
ดูแล้วคงเข้าใจได้ว่า เสียงอันพริ้วไหวละเอียดอ่อนของซอคันน้อย ควรจะทำตัวอย่างไร
เมื่อพูดกับสถาปัตยกรรม หรือที่ว่างอันอลังการณ์ขนาดนี้
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 08 December 2006, 12:09:49 am
แล้วทีนี้ หากจำเป็นต้องพินิจในรายละเอียด ท่านก็ต้องทำให้ได้อย่างนี้ครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 08 December 2006, 12:11:28 am
คราวนี้ ผมทำรูปเปรียบเทียบ ระหว่างไวยกรณ์ศิลปะของสองยุค
คงไม่ต้องบอกว่าน้องฮาห์น เธออยู่โลกใหนนะครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: jtr on 08 December 2006, 02:53:06 am
โอเค เชื่อแล้วค้าบจ้าน... :offtopic:
ต่อมิตย่าเลยครับ
ไอ้ผมก็มีเบอร์๑๕ อยู่แผ่นเดียว
แล้วเมื่อไหร่จะได้"ลำนำ"เสียทีล่ะ
นั่งรอฟังเจ็บตูดแล้วคร้าบ... :bowdown:
นะนะนะ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 08 December 2006, 03:21:11 am
ร้อยปีมิตย่า 5

ไม่นาน ก็มีคนตั้งข้อสงสัย ผลประโยชน์ขนาดนี้ ทำไมมิตย่าไม่ยกให้ลูก แมกซิม โชสตาโกวิช
จะบอกว่ากลัวลูกเดือดร้อน ก็ไม่สมเหตุผล เมื่อไหร่ที่ความจริงเผยออกมาว่าเขาเกลียดคอมมิวนิสต์
ครอบครัวเป็นต้องเดือดร้อนแหงแน่นอน
ถ้างั้นจะหาเรื่องเดือดร้อน เอาระเบิดเวลาฆ่าลูกเมียไปฝากคนอื่นเก็บได้ยังไง
ควรให้ลูกเมียนั่นแหละเก็บ วันดีคืนเหมาะ ค่อยงัดออกมาหาประโยชน์

ความไม่สมเหตุสมผล ทำให้เกิดความเห็นแยกเป็นสองฝ่าย ฝ่ายที่เดือดร้อนก็คือครอบครัวศิลปิน
อยู่ดีๆ ไอ้เบื๊อกที่ใหนก็ไม่รู้ เอาชื่อเสียงเกียรติคุณของมิตยาไปทำมาหารับประทาน

ที่บอกว่าไอ้เบื๊อกที่ใหนไม่รู้ ก็เพราะ บันดาแวดวงรอบตัวศิลปิน
ไม่มีใครรู้จักพ่อโฟกอฟคนนี้เลย
เมียมิตย่า อิรีน่า จำได้ว่าหมอนี่ เป็นนักข่าว เคยมาสัมภาษณ์สามี สอง-สามครั้ง ซึ่งเธออยู่ด้วยตลอด
เธอต้องอยู่กับสามี เพราะก่อนตายสองสามปี เขาอ่อนแอมาก
ต้องได้รับการดูแลไกล้ชิด
เธอจึงไม่ยอมรับว่า สามีไปแอบทำบันทึกเล่มหนาออกมาได้อย่างไร โดยเธอไม่รู้เรื่อง
นั่นคือจุดอ่อนข้อแรกของโฟลอฟ

เขาคงไม่รู้ข้อมูลนี้ มันก็เลยปรากฏออกมาว่า มิตย่าลงชื่อบนกระดาษต้นฉบับทุกแผ่น
คนแก่เจ็ดสิบกว่าที่แสนจะอ่อนแอ เอาเวลาและพลังที่ใหนมาลงชื่อตัวโตเท่าหม้อแกง บนกระดาษทุกหน้า
ขนาดคนหนุ่มๆ อย่างคุณอย่างผม ให้ลงชื่อแค่ยี่สิบแผ่น ก็หมดแรงแล้วครับ
แล้วไอ้เบื๊อกนี่ก็คงไม่รู้ด้วยว่า บั้นปลายชีวิต มิตย่าใช้แขนขวาไม่ได้ เส้นเลือดไม่เดินไปเลี้ยง
เขาต้องหัดใช้แขนซ้ายเพื่อจะแต่งเพลงต่อ

ก็เลยมีข้อเรียกร้องให้โฟกอฟนำต้นฉบับมาพิสูจน์
พ่อนี่ก็เขี้ยวเลี่ยมทอง ไม่ให้ ยังไงก็ไม่ให้ บอกว่าของสำคัญ กลัวเสียหาย

ยังมีข้อพิรุธอื่นๆ อีกหลายสิบประเด็น
พอที่คนจำนวนมากจะลงความเห็นในปัจจุบันว่า บันทึกนี้ เป็น “ของปลอม”
แต่ก็ยังมีการอ้างข้อความในหนังสือสารเลวเล่มนี้ไม่หยุดหย่อน
นักเขียนชาวไทยหลายคนก็เอากะเขาด้วย ในหนังสือเครื่องเสียงเก่าแก่เล่มหนึ่งเคยเล่าเป็นตุเป็นตะไว้
อาจงอาจารย์หลายท่าน ก็เออออไปกับทฤษฏีลวงโลกนี้ด้วย

จนเมื่อไม่นานมานี้ คุณนายโชสตาโกวิช ต้องเขียนจดหมายเปิดผนึกผ่านนิวยอร์คไทม์
ขอร้องให้หยุดการย่ำยีเกียรติภูมิของผู้ตายด้วยพฤติกรรมต่ำทรามเช่นนี้
โฟกอฟตอบกลับอย่างสุดแสบ บอกว่า....
ที่คุณยายท้วงมาน่ะ เป็นข้อความเดียวกับที่ทางการโซเวียตเคยใช้มาก่อนเลยแหล่ะ
แล้วแกก็หยอดท้าย เอาใจพวกประชาธิปไตยนิยมว่า...จึงเห็นได้ว่า เสรีภาพในการแสดงความเห็นของที่นั่น
ไม่ได้กระเตื้องขึ้นเลยแม้สักน้อยนิด......

ผมเป็นคนไม่มีหลักการ และไม่มีความยุติธรรม ผมก็เลยขอบอกเสียตรงนี้ว่า
ผมเชื่อว่าไอ้เจ้าโฟกอฟนี่ ลวงโลก หากินกับความเท็จ
ผมไม่เชื่อว่าคนที่รักครอบครัวอย่างมิตย่า จะทิ้งระเบิดเวลาไว้เพื่อทำลายลูกเมีย
อย่าลืมว่า ปีที่อ้างว่ามิตย่าเขียนบันทึกน่ะ โซเวียตยังไม่ล่มสลายนะครับ

คนบ้าเท่านั้น จะทำอย่างที่โฟกอฟอ้าง
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: จ๊อด ฟุลเรนจ์ on 08 December 2006, 05:06:28 am
 :cheer: :cheer: :cheer: :bowdown: :bowdown: :hb: :hb: :hb:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 08 December 2006, 05:21:46 am
ได้เวลาพิศโฉมหน้าจอมป่วนหลังม่านเหล็ก จ้องมองแววตาเขาสิครับ
คุณอยากมีเพื่อนอย่างนี้ใหม.....

2 รูป ด้านล่าง เป็นเพียงเท่าที่มีอยู่ ที่โฟก๊อฟใช้อ้างถึงความสัมพันธ์กับมิตย่า
สองรูปห่างกันราว 6 ปี ตามข้ออ้างของโฟก๊อฟ
ที่ว่าทำงานให้ยอดนักแต่งเพลงมาถึง 6 ปี โดยไม่มีใครในแวดวงล่วงรู้ความสัมพันธ์นี้

ตลกร้ายจริงๆ....ไอ้หัวล้าน
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 08 December 2006, 05:57:08 am
Quote from: pee on 07  December  2006, 08:33:48 pm
อุเหม่ มาเรียกน้องแพทเป็นป้าได้ไง เธอเพิ่งสามสิบ และเพิ่งหย่านมลูก
สองรูปนี่ออกงานล่าสุดนะครับ

ขออภัยคร้าบ.............................


ช่วงนี้รีบเครียร์งานเตรียมเพื่อขึ้นไปแอ่วเมืองเหนือครับ วันสองวันนี้พอมีเวลาเข้ามาอ่านแบบข้ามๆ เห็นส่งลูกมา ผมเลยส่งลูกต่อลงน้ำไปเล้ย!!! เอ! ป้าคุงแกก็ไม่ค่อยชอบบันทึกเสียงเหมือนกันไม่ใช่หรือครับ?  และคงจะหาฟังยากไม่ต่างจากพี่ Patricia Kopatchinskaja มั้งครับ?  ผมถึงบอกว่างวดนี้ผมได้แต่ของเจ๋งๆ มั๊กๆ ทั้งนั้นก๊าร์.....!! ที่ผมม่วนหลายๆ คือของท่าน Beethoven, Sonata Nr.8, G-Major (มันสะเด็จสะเด่า) และอีกเพลง Kreisler Syncopation (สนุกสุดใจ) แต่ของ Sibelius (เศร้าเกินกว่า หัวใจที่บอบซ้ำอยู่แล้ว จะรับไหวครับ)  แต่ทั้งสิบกว่าเพลงทำใหรู้สึกว่าเพลงมันสั้นจังอ่ะ! และอัดมาแบบว่า! เสียง Audiophile เรียกว่าพี่ได้เลยครับ

ตอนนี้มีเวลาอ่านอย่างละเอียดแล้วครับ และเข้าแถวรออ่านต่อด้วย
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 08 December 2006, 06:26:53 am
มีอะไรน่าสนใจจะเล่าสู่กันฟังก็อย่ารอช้า เราพวกฟังเพลง แล่ อะแฮ่ม ฟังเครื่องด้วย...
ผมพอจะเล่าเนื้อเพลงได้บ้าง แต่รูปร่างหน้าตาของเพลงนี่ ทำไม่เป็น เฮียเม้งก็อยู่ไกลเหลือเกิน ขานั้นฟังละเอียดมากกกกก....
ให้แกยำแป๊ปเดียว เดี๋ยวพวกเราก็ได้รู้ต่อ ว่าวางไมค์ยังไง เสียงดร็อบที่ความถี่ใหน ช่วยให้ฟังมันนนนขึ้นอีกพะเรอเกียน
อย่างน้อยพวกอาจารย์ดนตรีเขาก็น่าจะไม่ได้ยินอย่างเรานิ

น้องแพท เธอชื่อ แพททริเชีย โคปั้ชชิ่นกาย (ko-pat-chin-gaya) เป็นสาวเบลารูส พูดได้ 4 หรือ 5 ภาษา
และนอกจากเป็นสาวซอแล้ว เธอยังเป็นนักแต่งเพลงด้วย ดังนั้น เธอจึงเล่นเพลงสมัยใหม่เจี๊ยบ ขนาดพี่พีเจอ้าปากหวอ
ร้องว่า...อย่างนี้ก็เป็นเพลง(หรือวะ)...เธอไม่ชอบอัดแผ่นเสียง บอกว่ามันไม่สามารถแสดงชีวิตของงานออกมาได้ดีเท่ากับเล่นสด
ดูเหมือนจะมีซีดีแค่แผ่นเดียว เล่นเพลงที่มีคนแต่งให้

เอาละ  นอกเรื่องไปมาก เดี๋ยวโดนเฮีย jtr เขม่นเอา กลับไปที่มิตย่าดีกว่า
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 08 December 2006, 06:27:44 am
ร้อยปีมิตย่า 6

แต่คุณครับ ความจริงหรือจะสู้ความแหล ความจริงน่ะขายไม่ได้ แต่เรื่องฉาวโฉ่นี่
พ่อค้าตอมยิ่งกว่าแมลงวันตอมอิ๊
ในปีครบศตวรรษของมิตย่า สันดานดิบของพ่อค้าก็กำเริบ มีการตีพิมพ์อะไรต่อมิอะไรออกมามากมาย
แต่ที่น่าอนาถใจที่สุดก็คือดีวีดีชุดหนึ่ง ลงทุนหนัก
คุณเอ๋ย...มันเอาหนังสือของโฟกอฟเป็นตัวตั้งครับ แล้วเสนอภาพเคลื่อนไหวไปในทิศทางนั้น
มีคนไทยได้ดู แล้วมาเล่าให้ฟังทางหนังสือพิมพ์...ลองฟังคุณดุสิต จรูญพงษ์ศักดิ์ เขียนถึงมิตย่าดู
นี่เป็นข้อความของเขา

"โชสตาโกวิช ยังสะท้อนความจัดเจน, ประสบการณ์ชีวิต, ความรู้สึก ต่อต้าน หรือ ขบถ ที่ดำรงอยู่ในช่วงทำงานดนตรี
และช่วงแห่งการเรืองอำนาจของ สตาลิน ผู้นำรัสเซียหลังเลนิน
และเป็นการสะท้อนอารมณ์ความรู้สึกของประชาชนรัสเซียส่วนใหญ่ในยุคนั้น
ผ่านผลงานสังคีตศิลป์ บันทึกเสี้ยวประวัติศาสตร์ส่วนหนึ่งได้เป็นอย่างดีด้วย"

ฟังหางเสียงแล้ว แกก็ยังเชื่อถือโฟก๊อฟนะครับ จะรู้ตัวหรือเปล่าก็ไม่รู้.....
แล้วก็ใช้ข้อสรุปของดีวีดีเรื่อง Shostakovich Against Stalin The War Symphonies
เหมือนดั่งเป็นข้อยึดถือส่วนตัว
"แต่ ดมิทรี โชสตาโกวิช กลับเป็นนักแต่งเพลงรัสเซียที่ยืนหยัดสร้างผลงานท้าทายเผด็จการสตาลินมาได้โดยตลอด
พร้อมกับแฝงความรู้สึกเก็บกดอยู่ภายในที่ไม่สามารถระบายออกมาได้ด้วยคำพูด
เพราะกระแสคุกคาม ปิดกั้นเสรีภาพทางการเมืองในยุคสตาลินครองเมืองนั้นเข้มงวดและรุนแรงมาก
การถูกบีบบังคับกำหนดทิศทางการทำงาน
การไร้เสรีภาพทางความคิด ความทุกข์ยากของประชาชนรัสเซีย (ยุคนั้น)
จึงล้วนสะท้อน ระบาย ผ่านออกมาทางงานดนตรีของโชสตาโกวิช ทั้งสิ้น"

ถ้าผมเป็นซีไอเอ คงหาทางปูนบำเน็จให้คนที่เชื่ออย่างนี้ เพราะมันช่วยตอกย้ำว่างานของศิลปินสังคมนิยม
ยังไม่ใช่ของแท้ ยังมีความหมายซ่อนเร้น ยังไม่แสดงออกมาอย่างถึงที่สุดของอุดมการณ์
สิ่งที่หมายถึง กับสิ่งที่มุ่งหมาย เป็นคนละสิ่งกัน ประมาณว่าพูดอย่างทำอย่าง
สรุปง่ายๆว่า "ยังห่วย"
หรือไม่ก็ "ฟังผิดๆ" กันมาโดยตลอด

ผมอยากจะบอกว่า ที่ผิดน่ะนะ คือพวกคอนดั๊คเตอร์ของฝ่ายทุนนิยม
พวกนี้ตีความงานของมิตย่า ห่างเป้าไปเพี่ยบ........
ถ้าไม่รู้สุนทรียะแห่งสัจจะนิยม ก็อย่าไปยุ่งกับเขา คนเราจะเก่งข้ามลัทธินั้น เป็นไปไม่ได้
งานของมิตย่านั้น เป้าหมายคือการชูอุดมการณ์สังคมนิยม
โน๊ตทุกตัว เขียนเพื่อเป้าหมายนั้น

ใครที่เคยอ่านวรรณกรรมเพื่อชีวิต อย่าง"แม่" ของแม๊กซิม กอร์กี้
จะเห็นได้ว่า หากใช้ระบบความงามแบบที่เราเคยชิน นิยายนี้ก็ฝืนความรู้สึกหลายอย่าง
แต่ถ้ารู้ว่า มันคือคัมภีร์สอนลูกให้เป็นคอมมิวนิสต์ ก็อาจจะนึกอะไรออกมากขึ้น
คนอย่างพวกเรา ที่ยึดถือว่า ทรัพย์สินของพ่อแม่ปู่ย่า...ต้องเป็นของเรา เพื่อตกทอดไปยังลูกหลาน
ย่อมเข้าไม่ถึงความงามของสัจจะนิยม ซึ่งไม่ได้แปลง่ายๆว่าเหมือนจริง
แต่แปลอย่างง่ายยิ่งกว่าว่า ทำยังไงก็ได้ ให้ศิลปะชักจูงใจคน โค่นล้มความจริงลวงของระบบชนชั้น
เพื่อก้าวข้ามไปหาความจริงแท้ ของชาติที่ปราศจากชนชั้น

เอ...นี่ผมเผลอเผยแพร่อุดมการณ์ที่ผืดให้พวกเราหรือเปล่านะ....อย่าไขว้เขวนะครับ
ในยุคที่มิตย่ากำลังปั่นต้นฉบับ คนของค่ายสังคมนิยม ยึดถืออย่างนั้นจริงๆ
จนมาล่มสลาย หลังมิตย่าเสียชีวิต สิบกว่าปี
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 08 December 2006, 05:59:01 pm
ไม่ได้เขียนคงอึดอัดมากละครับ พอฟัง เจ้เพท ของคุณพี่พี :flatter: :love3: :thrilled: :inlove:  เล่นเพลงของ Vivaldi เข้า ถึงร้อง อ๋อ! ว่าทำไม่คุณพี่ถึงไม่พูดถึงเพลงที่ 5 (?) ในแผ่น Manger ที่เราก๊อปไปให้หว่า!!!!! :thumbdown:  ฝีมือมันคนละชั้นเทียบกันไม่ติดจริงๆ ผมก็ฟังเพลงนี้มาหลายคนเล่นครับ ต้องยกให้คนนี้เป็นที่สุดเท่าที่เคยฟังมาเลยละครับ ทั้งเฉียบขาด ทั้งโลดโผ้นโจนทะยาน :jab:  ยึกยัก ยักย้าย  :yahoo: (ตามมาแก้เพิ่ม) ทั้งสะกิด สะเกา มันส์...สุดยอดครับ  :jump: โอ้! พระเจ้ายอร์จ!!!!   :cheer: :clap: แต่เอ! ท่านพี่ยังมีคนที่เหนือกว่าคนนี้อีกไหมนี่? และอยากได้แบบที่อัดมาเต็มๆ ครบชุดของ Vivaldi นะครับ วันที่ผมส่งแผ่นขอทำธุระแค่ส่งแผ่นของน้องเอาท์กับหม่ำแตงกวาดองแค่สองงานพอนะครับ เอาวันเวลาที่คุณพี่เลิกงานจากห้องภาพแล้วพบกันนะครับ (อาทิตย์หน้าตามสะดวกพี่ครับ)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 08 December 2006, 06:08:55 pm
น้องแพทเขาถามก่อน ว่า วิวัลดี้ น่าเบื่อใช่ใหม (เพราะเล่นกันมาเป็นหมื่นๆ แล้ว)
ว่าแล้วน้องเขาก็ร่ายมนตร์ให้ฟังอย่างนี้ละครับ
ผมก็ถามเขาว่า นี่มันปะกานินี่นี่หว่า ไม่ใช่พระซักกะหน่อย (วิวัลดี้เป็นพระน่ะครับ)
เธอบอกว่า ตามประวัติ ท่านเป็นพระที่ไม่อ่านคัมภีร์ แล้วก็มีหลักฐานร่วมสมัย บันทึกว่า
เวลาท่านสีซอ ไฟแล่บเหมือนกัน เธอเลยได้แรงบันดาลใจ
ตีความออกมาใหม่อย่างที่เห็นนี่ละครับ

เธอไม่เผยแพร่งานที่ครบสมบูรณ์ออกมา ไม่แน่ใจว่าติดปัญหาลิขสิทธิ์หรือเปล่า
มีแค่ใหนก็ฟังแค่นั้นเถอะครับ

ผมไม่ค่อยศรัทธาพวกซีดีแซมเปล่อร์เท่าไหร่ เสียงดีเกินไปน่ะครับ
ฟังแล้วจะเกลียดเครื่องที่เรามี ฟังเอ็มพีสามมีความสุขมากกว่าครับ...ฮิฮิ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 08 December 2006, 06:46:12 pm
โอ้โห กลับมาอ่านอีกทียาวเฟื้อยเลยครับ ขอบคุณครับคุณพีสำหรับคำอธิบายเรื่องน้องฮาห์น  :bowdown: :bowdown: :bowdown: ผมเองก็ไม่คิดจะเอาเข้าบ้านเหมือนกันครับ เป็นพวกหลงรูปเฉยๆครับ ส่วนน้องแพทกับป้าคุง ผมจะไปหาฟังได้ไงละครับเนี่ย  :help:

คุยเรื่องโชสตาโกวิชต่อดีกว่า ขอถามว่า เดี๋ยวจะมีแตกความจากตอนสี่เรื่องผลงานไม๊ครับ  :worshippy:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 08 December 2006, 07:07:55 pm
เขียนถึงนักแต่งเพลง ไม่มีเพลงได้ไงเพ่
ป้าคุงเธอสังกัดค่ายเดคค่า เพิ่งจะมาหลายปีหลัง แปรพักตร์มาอยู่กะอีเอ็มไอ แผ่นหาไม่ยากนะครับ มีพอสมควร
http://www.deccaclassics.com/artists/chung/index.html
ผมเคยเห็นเธอสีซอคอนแชร์โต้ของบรุ๊ค .....คุณเอ๋ย เท่ระเบิด ทั้งสง่างาม ทั้งอ่อนไหว ไม่อาจละสายตาทีเดียว
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 08 December 2006, 08:02:24 pm
ร้อยปีมิตย่า 7

อยากจะรู้ว่าเป็นบันทึกจริงหรือปลอม เราต้องหาเพลงของมิตย่ามาฟังครับ
ศิลปินที่แท้ ไม่เคยโกหกในงานชิ้นเอก

ศิลปะของสังคมนิยมไม่เหมือนของทุนนิยม
ฝ่ายหนึ่งทำขึ้นเพื่อการครอบครองเป็นส่วนตัว
อีกฝ่ายหนึ่งทำเพื่อเผยแผ่สู่สาธารณะ เพราะอุดมการณ์ของงาน คือการทำให้คนอื่นมิใช่ทำให้ตนเอง
ฐานความคิดที่ต่างกันสุดขั้วเช่นนี้ ทำให้มิตย่าถูกวิพากษ์อย่างอคติมาตลอดชีวิต
สมัยหนึ่ง สำนัก Time-Life เคยทำแผ่นเสียงชุดสุดยอดเพลงคลาสสิคออกมา มันก็ต้องมีโชสตาโกวิชแน่นอน
ไอ้คนเขียนบทแนะนำ ยัดเยียดข้อหาเฉยเลย
มันบอกว่า สำหรับพวกรักความก้าวหน้า (หมายถึงพวกสนับสนุนดนตรีแนวล้ำยุค)
โชสตาโกวิชคือคนที่น่าผิดหวัง เพราะเริ่มต้นด้วยแนวทางสมัยใหม่แต่แล้วทำไปทำมา กลับสร้างงานแบบโบราณเสียนี่
ผมอ่านแล้วก็ขำปนสมเพช โธ่ถัง คนเรา อยากจะด่า ทำยังไงก็หาเรื่องด่าจนได้
ไม่เคยเจอตรงใหนเลย ที่มิตย่าประกาศว่าอั๊วจะเป็นพวกอะวองการ์ด
ดูหน้าตาก็คงรู้นะครับ ว่าแกออกจะหัวโบราณเสียด้วยซ้ำ
มีคนแซวว่าหน้าอย่างนี้ เป็นครูใหญ่โรงเรียนประชาบาลที่ใหนสักแห่งละเป็นเหมาะเจาะกว่าเป็นเอกะศิลปิน

ข้อกล่าวหาอีกอย่างก็คือ มิตย่าได้รับอิทธิพลจากมาห์เลอร์ โดยยกตัวอย่างซิมโฟนี่เบอร์ 4 ของเขา
ใช้สำเนียงแบบมาห์เลอร์
เพื่อจะทราบว่าจริงหรือเท็จ ผมเลยต้องไปหาซิมโฟนี่ของมาห์เล่อร์ทั้งสิบเอ็ดชิ้นมาฟัง
(ตัวเลขเป็นทางการ บอกว่ามาห์เลอร์แต่งไว้ 9 ชิ้น เบอร์ 10 ทำไม่เสร็จ ผมไปเอามาจากใหน 11 ชิ้น ขอยกไปไว้ตอนท้าย)
ไปหาอีก 15 เบอร์ของมิตย่า
แล้วก็เลยไปหาอีก 9 เบอร์ของอาจารย์มาห์เล่อร์ คือบรุคเนอร์
รวมแล้วก็ 35 ชิ้นงาน ถ้าจะฟังให้หมดรวดเดียว ต้องใช้เวลาถึงสองวันเต็มๆ ไม่ต้องหลับต้องนอน
แล้วเพื่อให้มั่นใจ ก็ต้องหาจากหลายๆคอนดัคเตอร์ แต่ละชิ้นก็ต้องฟังอีกหลายเที่ยว
สรุปแล้ว ผมฟังอยู่สองปีครับ
ผลก็คือ หูถั่ว......
ฟังไม่ออกว่า เบอร์ 4 ของมิตย่า ไปเหมือนกับท่อนใหน ตอนใดของบรุ๊คเนอร์-มาห์เลอร์
ท่านใดฟังออก กรุณาบอกให้ทราบเป็นบุญหูด้วยนะครับ

ลองฟังกันหน่อยเป็นไร
เพลงของเขาหาไม่ยาก แต่ที่ยากในการฟังเพลงของเขาคือเครื่องเสียงของคุณครับ
มันต้องดีพอ ซึ่งคงเข้าใจนะครับ ว่าหมายถึงราคาไม่ถูกสตางค์นัก
สิ่งที่ต้องการก็คือ กำลังสำรองที่มากกว่าเกณฑ์มาตรฐานสัก 20 %
ลำโพงที่ถ่ายทอดปลายเสียงทั้งสองด้าน คือทุ้มและแหลมได้ดี และมันต้องทำงานบ่อยด้วย
เพื่อจะเล่นเพลงที่ออกแนวปลุกใจ เน้นการสร้างอารมณ์ร่วม และแสดงออกอย่างเปิดเผย ไม่อมพะนำ
เศร้าก็บอกว่าเศร้า เริงร่าก็บอกว่าเริงร่า สนุกสนานก็ปล่อยออกมาเต็มเหนี่ยว
เครื่องดนตรีทุกชิ้นจะเป็นพระเอกหมด โดยเฉพาะคนที่ชอบการรัวกลองใหญ่ควบกับเครื่องเป่า
ที่กล่าวมานี่ ท่านคงคำนวณได้แล้วกระมังครับ ว่าต้องลงทุนเท่าไร

ทีนี้มาถึงปัญหาข้อสอง
คือว่า นอกจากเครื่องเสียงของคุณจะต้องดีแล้ว ขอแนะนำว่าต้องเป็นชุดที่ไม่ขี้ฟ้องนะครับ
ประเภทฟังออกว่าขึงหนังกลองหย่อนไปนี๊ดดดนึง ห้ามใช้ ....เพราะ
แผ่นเจ๋งๆ ที่ผมอยากเชียร์นี่ อัดเสียงได้ห่วยเหลือรับประทานครับ (ถ้าใช้มาตรฐานหูทองมาเป็นตัวตั้ง)
มักจะมาจากค่ายเมโลดิย่าของรัสเซียเขา
นักเล่นย่อมรู้ว่า ค่ายนี้มาตรฐานไร้มาตรฐานเพียงใด
แล้วยิ่งตอนหลัง ดิจิตั้ลเฟื่องฟู มีการไปขุดซอฟแวร์เก่าแก่มาอัดแผ่นขาย เสียงมันยิ่งออกแนวก่อนประวัติศาสตร์สิครับท่าน
ประเภทหาเบสไม่เจอ ไวโอลินไม่พริ้ว....เอามาเปิดเล่นกับชุดเครื่องเสียงราคาหลายแสน
มันก็เสียหายหลายแสนสิ จริงใหมครับ

จริงอยู่ บางท่านอาจจะบอกว่าเคยเห็นเล็นเนิร์ด เบิร์นสะตีน กำกับซิมโฟนี่เบอร์ 5 และ 7 อันโด่งดัง
เคยเห็นคารายานผู้ยิ่งใหญ่ กำกับหลายเบอร์กับค่ายด็อยช์ กราโมโฟน
พวกนี้เสียงดีทั้งนั้น คนเล่นก็เก่ง เป็นตำนานตั้งแต่ยังไม่ตาย
ค่ายที่เน้นผลิตเสียงดีๆ เช่นลินน์ เรคขอร์ด ก็มีให้เห็น
หรืออย่างค่ายเทลาร์ค มีงานซิมโฟนี่ของมิตย่าออกมาหลายชิ้น คอเพลงคงคุ้นเคยว่าค่ายนี้ชอบของหนัก
ที่ผมเคยฟังก็พ่อ Yoel Levi เป็นคอนดัคเตอร์ Atlanta Symphony Orchestra เป็นคนเล่น
ล้วนเป็นแผ่นที่ไม่แนะนำครับ

บอกไว้ล่วงหน้าเลยนะครับ ว่าที่เอ่ยมาทั้งหมดน่ะเด็กๆ ครับ ทำเสียของ
ดนตรีแห่งชีวิตจริง จะเอามาเล่นเพื่อสำแดงฝีมือของตน หาได้ไม่
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 08 December 2006, 08:42:27 pm
Quote from: outto on 08  December  2006, 06:46:12 pm
ส่วนน้องแพทกับป้าคุง ผมจะไปหาฟังได้ไงละครับเนี่ย  :help:


ตกอยู่ในกำมือแฟนที่บ้านแล้วครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 08 December 2006, 08:52:00 pm
Quote from: K. PJ on 08  December  2006, 08:42:27 pm
Quote from: outto on 08  December  2006, 06:46:12 pm
ส่วนน้องแพทกับป้าคุง ผมจะไปหาฟังได้ไงละครับเนี่ย  :help:


ตกอยู่ในกำมือแฟนที่บ้านแล้วครับ

อ้าว เหรอครับ ขอบพระคุณมากครับพี่ K.PJ และคุณพี  :bowdown: :bowdown: :bowdown:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 08 December 2006, 10:06:13 pm
นำเสนอรูปคั่นเวลาครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 10 December 2006, 02:21:21 am
รูปถ่ายสงคราม ตามที่เป็นจริงในวันที่มิตย่าแต่งซิมโฟนี่ให้กับความกล้าหาญของชาวเมือง

นาซีปิดล้อมเมืองนี้อยู่ 900 วัน ชาวเมืองตายไปประมาณ 600,000 เท่ากับตายวันละหกร้อยหกสิบหกคน
ประวัติศาสตร์ที่เรารู้จัก จะบอกว่าเยอรมันเริ่มแพ้ เมื่อสัมพันธมิตรยกพลขึ้นบกได้ในวันดีเดย์
แต่ประวัติศาสตร์ฉบับปลอดแยงกี้ จะถือว่า เยอรมันแพ้เพราะรบกับรัสเซีย
และรัสเซียคือผู้พิชิตเยอรมัน
ไอค์กับพวก รีบอย่างขี้แตก เพื่อไปถึงเบอร์ลินก่อนกองทัพแดง ทั้งๆที่ระยะทางนี เทียบไปแล้ว ก็แค่บางแคไปสนามหลวง
กองทัพแดง เริ่มตีโต้ลับ เทียบระยะทางก็จากดงพญาไฟมาสนามหลวงแหละครับ
แต่ก็ยังตามตูดกองทัพแดงไม่ทัน
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 10 December 2006, 03:52:56 pm
แอ่วเหนือฟังเสียงน้องแพทไปด้วยครับ เดี๋ยวนีติดน้องแพทแบบติดผิ่นเลยละ  เจอหนักๆ  :jab:จากสงครามแล้วมาชมดอกไม้กันบ้างครับ :thrilled:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 10 December 2006, 03:56:36 pm
Rose
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 11 December 2006, 05:18:50 pm
Quoteว่าไปแล้ว ฝากเฮียเม้งฟังซีดีของยัชช่าร์ ไฮเฝทสักแผ่นเถอะครับ เทพคนนี้เป็นเจ้าของซอบันลือโลก
เดิมเป็นของโยเซ็พ โยอาคิม ตอนนี้ดูเหมือนเป็นของอัจฉริยะยิวคนหนึ่ง เด็กหนุ่ม ดัง แต่ผมจำชื่อไม่ได้แล้ว

ว่ากันว่าเป็นซอที่เสียงดีที่สุด

เอาการบ้านมาส่งครับ  ^_^

มีทั้งหมด 3 แผ่น Heifetz Concertos , The Artistry of Guillermo Figueroa และ Oh! That Stradivarius .. Linda Rosenthal
ใช้ Strad ทั้ง 3 ท่านครับ และจะมีชื่อเรียกในแต่ละตัวด้วย
อย่างตัวที่ Linda ใช้ซึ่งมีคนให้ยืมมาเพื่อการบันทึกครั้งนี้ชื่อ Armand Von Vecsey ผลิตปี 1709 ที่ Cremona
ค่าตัวก็ US$ 3 million + ครับ  :wow:

ตัวที่ Heifetz เคยใช้ชื่อ Dolphin ปี 1714 http://en.wikipedia.org/wiki/Dolphin_Stradivarius (http://en.wikipedia.org/wiki/Dolphin_Stradivarius)

ข้อมูลจากวิกิพีเดียครับ http://en.wikipedia.org/wiki/Stradivarius (http://en.wikipedia.org/wiki/Stradivarius)

เสียงของ strad จะมีบุคคลิกเสียงที่คล้ายๆกันจากที่ฟังเทียบกัน 3 แผ่น
เสียงจะอิ่มใหญ่ หนักแน่น กลมเนียนไม่กัดหู มีเสน่ห์มากครับ ถ้าฟังบ่อยๆจนชำนาญผมว่าจะฟังออกทันทีว่าเป็น strad นะครับ
แต่ผมฟังแล้วแยกไม่ออกว่าตัวไหนเสียงดีกว่ากันครับ ยังเข้าไม่ถึงอ่ะหมดปัญญาจริงๆครับ :supergrin:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 11 December 2006, 06:43:21 pm
เฮียเม้งไปที่นี่เลยครับ
http://www.jose-sanchez-penzo.net/strad.html
แล้วคงต้องหาตัวแล่บลิ้นเพิ่มอีกสองโหล...กริ๊ก กริ๊ก

ไม่น่าเชื่อว่าซอ เป็นเครื่องดนตรีที่แพงที่สุดไปได้ แพงกว่าเปียนโนเสียอีก
ยกเว้นพวกตัวดังๆของมทสาร์ต บีโธเฟ่น โชแปง หรือบราห์มส นั่นยังไงก็ไม่ขายกัน
เขามีหลักแหล่งอยู่ในพิพิธภัณฑ์แล้ว

ถ้าเฮียหิ้วสามแผ่นดังกล่าวมาให้ 57 บันเลงนะครับ จ
ะฟังออกง่ายดายเลยว่าตัวใหนเสียงต่างกับตัวใหนยังไง
ทั้งต้นเสียง กลางเสียงและปลายเสียง แทบจะรู้ถึงการขึงสายและความแรงของหางม้าที่เสียดสี
เสียงที่แตก ออกห้าวหรือหวานก็ฟังออก
เออ ต้องขอบคุณที่ชี้ประเด็นนี้ให้ทราบแฮะ
หรือว่าลำโพงแผ่นนี่ สามารถบ่งบอกบุคลิกเสียงจากเครื่องดนตรีได้ดีเป็นพิเศษ
แมกกี้ของคุณหมอไกรเลิก....เอ้ยไกรฤกษ์ ให้เสียงออกมาเป็นอย่างไรครับ อยากรู้มั่ง

แต่ผมคิดว่าชุดของเฮียก็น่าจะบอกได้นา.....ลองฟังที่ความตึงของสาย กับอาการที่เสียงซอกัดหู
กัดมากก็ยิ่งชอบมาก ตัวนั้นแหละครับ ฟังเพลิน
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 11 December 2006, 07:26:01 pm
เพิ่งรู้นะครับเนี่ยว่า Joshua Bell ใช้ Strad ที่ Huberman เคยใช้  ไม่ทราบว่าคุณพีเคยฟัง Joshua Bell ไหมครับ?
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 11 December 2006, 07:47:23 pm
เคยฟัง Joshua Bell จากหูฟังในร้าน แค่นั้นแหละครับ....

ผมเคยอ่านเจอว่ายั๊ชช่าแกใช้กัวเนรี่เป็นหลัก ซอสกุลนี้ออกหวาน ต่างจากสแตรทที่ดุ
คอกีตาร์คงนึกถึงกิ๊บสันกับเฟนเดอร์
เคยมีแผ่นเสียงของมิสเตอร์อะไรก๊อฟๆนี่แหละครับ ลงปกรูปซอสวยงาม เป็นกัวเนรี่
แล้วแกก็อวดว่า เป็นหนึ่งในสองของสุดยอด อีกตัวอยู่ที่ไฮเฝท
ฟังเสียง ผมก็ยังเชื่อว่าเฮียยั๊ชช่าไม่ได้ใช้แสตรทเป็นหลัก
แต่เราความรู้น้อย เชื่อมืออาชีพไปก่อนละกัน

แล้วคุณเอ้าท์ว่าเบลล์สีมือเป็นไงครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 11 December 2006, 08:34:25 pm
ผมยังฟังเรื่องฝีมือไม่ค่อยออกครับเพราะฟังแค่ไม่กี่ชิ้นที่เขาเล่นเองครับ  แต่คิดว่าถ้าให้เปรียบเทียบ เท่าที่ฟัง เบลยังเอื้อนน้อยกว่าเพิร์ลมันครับ ฟังดูเป็นผู้ชายเล่นมากกว่า ผมฟังบรุคคอนเชอร์โตแรกๆก็ฟังกับเบลนี่ละครับ ก็เลยคุ้นหน่อย  แต่ถ้าเปรียบเทียบกับ Huberman หรือ Oistrakh แล้วเสียงยังไม่มีเอกลักษณ์เท่าครับ

ผมเคยฟังเขาเล่นสดๆสองครั้ง ปีสองปีที่ผ่านมาเนี่ยครับ แต่อย่างว่าละครับ เวลาฟังสดๆแล้วรู้สึกเสียงดี เก่ง แต่เป็นเพราะผมติดกับบรรยากาศด้วยส่วนนึงครับ แต่คิดว่าสีมือยังไม่เท่าบุคคลในตำนานครับ

นอกคำถามนิดนึง อาทิตย์นี้ผมเพิ่งเคยฟัง Chaconne ที่ Oistrakh เล่น อึ้งครับ เพราะมากๆ (ขนาดแผ่นที่ได้มาแผ่นมีปัญหานิดหน่อยเรื่องสภาพ)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 11 December 2006, 09:15:11 pm
ผมชอบออยสร๊าค เพราะเขาไม่ได้เล่นด้วยเทคนิค แต่เล่นด้วยสมอง และเล่นด้วยพื้นฐานที่หยั่งรากลึก

อาจจะเป็นว่าเขาไม่ต้องว่อกแว่กกับเรื่องชื่อเสียง เหมือนตำนานทางฝั่งตะวันตก ที่มักจะเป็นข่าว ถูกยกย่อง
ต้องออกงานมากกว่าทำงาน
และเขาเป็นคนที่มุ่งมั่นในการฝึกตน ถ้าฮูเบอร์มานน์เป็นเปลวไฟศักดิ์สิทธิ์ ออยสตร๊าคก็คงเป็นลาว่าเหลว
ดีกันคนละอย่าง

นอกจากจะเป็นบราห์มเชี่ยนอันดับหนึ่งของรัสเซียแล้ว
เขายังเป็นสุดยอดของโชสตาโกวิช
แง๋ละ ก็ได้คอนแชรโต้มาหนึ่งเบอร์เป็นของขวัญ
ลองไปหาฟังดูนะครับ

ที่เขาเล่นโซนาต้าบีโธเฟ่นครบชุด คู่กับโอเบรินก็เจ๋งมาก ไม่มีใครสู้ได้เลย...ในความเห็นของผม
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 11 December 2006, 09:34:03 pm
Quoteต่างจากสแตรทที่ดุ

อ้าา ...ใช่ครับ ขึงขัง ดุดัน  :thrilled: แทงกิ้วหลายๆครับพี่
แหม..ผมนึกตั้งนานมันติดอยู่ที่คอหอย นึกคำบรรยายไม่ออก  อิ อิ  :P
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 11 December 2006, 10:26:53 pm
อ่านคำตอบของคุณพีแล้วเหมือนอ่านงานกิมย้งเลยครับ  คือยิ่งกลับมาอ่านอีกซ้ำๆก็เจออะไรเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ (ความจำสั้นด้วยครับ ส่วนนึง) นี่ผมย้อนกลับไปอ่านใหม่ก็ได้อะไรเพิ่มขึ้นอีก  จะบอกว่าได้ Milstein Bach Sonata Partitas มาลองฟังแล้วครับ ยังฟังไม่ครบทุกแผ่น แต่ฟังแล้วบางอันนึกถึงโซโล่กีตาร์ฮีโร่เลยครับ

เฮียเม้งชอบ Sibelius ที่ Heifetz เล่นไหมครับ?
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 12 December 2006, 01:18:11 am
ผมฟังแค่ไม่กี่รอบเองและยังจำทำนองไม่ได้เลยครับ
ไม่มีตัวเทียบด้วยเพราะมีแค่ชุดเดียวเองง่ะ  ^_^

ท่วงทำนองไพเราะรับได้นะ แต่ตีความไม่เปงอ่ะ  :supergrin:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: Krairerk on 12 December 2006, 09:11:55 pm
Quote from: pee on 11  December  2006, 06:43:21 pm


ถ้าเฮียหิ้วสามแผ่นดังกล่าวมาให้ 57 บันเลงนะครับ จ
ะฟังออกง่ายดายเลยว่าตัวใหนเสียงต่างกับตัวใหนยังไง
ทั้งต้นเสียง กลางเสียงและปลายเสียง แทบจะรู้ถึงการขึงสายและความแรงของหางม้าที่เสียดสี
เสียงที่แตก ออกห้าวหรือหวานก็ฟังออก
เออ ต้องขอบคุณที่ชี้ประเด็นนี้ให้ทราบแฮะ
หรือว่าลำโพงแผ่นนี่ สามารถบ่งบอกบุคลิกเสียงจากเครื่องดนตรีได้ดีเป็นพิเศษ
แมกกี้ของคุณหมอไกรเลิก....เอ้ยไกรฤกษ์ ให้เสียงออกมาเป็นอย่างไรครับ อยากรู้มั่ง



magnepan ผมก็คงเสียงประมาณเลื่่อยวงเดือนอย่างที่พี่ pee ว่ามั้งครับ แหะๆ  ว่าแต่ว่าอยากฟัง quad จริงๆนะครับ เดี๋ยวผมจะเตรียม write แผ่นซีดีของลำโพงยี่ห้อ Triangle ไปให้  คือผมก็ไม่ได้ชอบเสียงลำโพง triangle เท่าไหร่นัก แต่ว่าแผ่นตัวอย่างที่เขาทำมานี่เสียงดีทีเดียว จะหาซื้อใหม่ก็ไม่มี เลยต้องยืมเพื่อนมา write (ฟังไปมาผมชอบกว่าแผ่น manger นะครับเฮียเม้ง)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 12 December 2006, 09:56:28 pm
Quoteเดี๋ยวผมจะเตรียม write แผ่นซีดีของลำโพงยี่ห้อ Triangle ไปให้

ไรท์เผื่อผมด้วยนะคุณหมอ กำลังหาอยู่เหมือนกันแต่คงจะหาไม่ได้อีกแล้วครับ  :supergrin:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: bhisma on 13 December 2006, 05:24:07 pm
อ่านได้สนุกและมีสาระมากๆครับ ผมไม่เคยเข้ามาอ่านเพราะเห็นหัวข้อแล้วคิดไปว่าเป็นเรื่องของคุณภาพของวัสดุอะไรทำนองนั้น
เมื่อได้อ่านแล้วจึงรู้สึกสำนึกในคุณค่ามากครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 14 December 2006, 11:00:50 pm
ขอบคุณที่มาอ่าน แนะนำด้วย หากผิดพลาดนะครับ
------------
ร้อยปีมิตย่า 8

จะขอยกตัวอย่างซิมโฟนี่เบอร์ 7 “เลนินกราด”
ซิมโฟนี่ที่แต่งเพื่อเล่นตอกหน้ากองทัพนาซีเยอรมัน ว่า
แม้เอ็งจะล้อมเมืองของข้าไว้เป็นปีๆ ฆ่าพี่น้องของข้าไปกว่าครึ่ง ก็อย่าหวังว่าเมืองนี้จะยอมแพ้
โชสตาโกวิชเป็นชาวเมืองนี้ เคยเป็นกำลังสนับสนุนการรบ เขาเป็นทหารไม่ได้ เพราะสายตาและสุขภาพ
อีกอย่าง ระบอบโซเวียต จะเก็บปัญญาชนไว้ให้ตายตอนท้าย หรือไม่ตายเลย
เมื่อเริ่มการศึก เราได้เห็นเขาใส่ชุดดับเพลิงทำงานร่วมกับเหล่าสหาย
(มีรูปลงปกไทม์เสียด้วยซ้ำ)
แต่เมื่อกองทัพนาซีเข้าล้อมเมืองจนคับขันยิ่งยวด ทางการก็อพยพมิตย่าและคนอื่นๆ ออกไปอยู่แถบไซบีเรีย
จากที่นั่น เพื่อขอมีส่วนร่วมกับชะตากรรมของชาวเมืองแม้เพียงน้อยนิด
เขาบอกว่า ตัวเองเหมือนไร้ค่าเมื่อเปรียบเทียบกับเลือดเนื้อและชีวิตอันห้าวหาญของวีระชน
ที่ยอมสูญสิ้นทุกอย่างเพียงเพื่อปกป้องมาตุภูมิ

ในฐานะศิลปินตัวเล็กๆ เขาจึงทำได้เพียงเขียนซิมโฟนี่ออกมาหนึ่งบท
รัฐบาลรับมาอย่างพากภูมิใจ และประกาศว่า จะต้องเสียสละเท่าไรก็ตาม
เพลงนี้ต้องเล่นออกมาจากในเมือง ภายใต้การโจมตีของนาซี
ทั้งเมืองมีคนเหลือห้าแสนกว่าคน มีนักดนตรีไม่พอครับ ตายไปมากเหลือเกิน
ต้องเกณฑ์หลายคนกลับจากแนวหน้า

การบรรเลงมีขึ้นในวันที่ 5 มีนาคม 1942 อำนวยเพลงโดย  Samuil Samosud และกระจายเสียงไปทั่วรัสเซีย และโลก
เพื่อป่าวประกาศว่า เมืองนี้ยังไม่ตาย ยังยืนหยัด ยังมีพลังทนทานต่อการทำลายล้างของทรราชฮิตเลอร์
มันเป็นเสียงที่กลั่นออกมาจากสำนึกรักมาตุภูมิแดนเกิด เป็นความสำนึกที่แม้แต่มีความตายมายืนทะมึนตรงหน้า ความรักชาติ ก็ไม่จางไป

เมื่อทราบประวัติของงานแล้ว ท่านคิดว่าพลังของมันจะเข้มข้น หนักหน่วงสักเพียงใหน
แล้วควรจะถ่ายทอดมันออกมาได้อย่างไร
พวกหนูๆ ที่เล่นเพลงนี้ ที่ผมเอ่ยถึงข้างต้นน่ะ ทำให้เพลงนี้เป็นเหมือนดนตรีประกอบงานวัดครับ
ที่ผมเคยได้ยินและทำให้เลือดในตัวเดือดพล่าน
บังเกิดความรักในชาติในประเทศโดยไม่ต้องมีคนมาพูดกรอกหู
เป็นเสียงโมโนครับ คุณไม่มีวันอยู่เฉยได้เมื่อทำนองนี้ดำเนินไป เป็นเสียงโมโนครับ
(ระบบไม่ยอมให้ต่อข้อความ อ่านต่อกระทู้ล่างด้วยครับ)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 14 December 2006, 11:02:06 pm
ร้อยปีมิตย่า 8 (ต่อ)

หลังจากเบิกสกอร์ด้วยเสียงที่กระหึ่มพร้อมกับเสียงกลองกำกับจังหวะที่ดุดันตั้งแต่เริ่ม แปรเป็นความโหยไห้ แล้วค่อยๆ สรุปให้กลายเป็นภูมิทัศน์ที่กว้างขวาง หนาวเหน็บ ย้ำด้วยจังหวะกระแทกหนักหน่วงเป็นช่วงๆ...
นี่คือเสียงที่จำลองสมรภูมิ กลางหิมะขาวโพลนสุดลูกหูลูกตาของเลนินกราด ที่จะท่วมด้วยเลือดในอีกไม่นานข้างหน้า

แต่คอนดัคเตอร์เด็กๆ  มักจะเล่นช่วงนี้ เหมือนเก็บข้าวของจะไปปิ๊คนิค สับสนวุ่นวายพอประมาณ เพื่อจะพาตัวเองไปสู่ชนบท....มันคนละมิติเลยนะครับ แล้วบางคนยังพยายามทำให้เกิดความหวานในเพลงที่บรรยายนรกชิ้นนี้ คิดเอาเองละกัน ว่ามันขัดแย้งกันสักเพียงใหน
มิตย่า ยังไงก็ไม่ใช่ไชก๊อฟสกี้ ถึงจะเป็นชนชาติดียวกันก็เหอะ

ท่อนที่ขัดหูมากที่สุดจะตามมาราวๆททนาทีที่ 10 (ท่อนนี้ยาวมาก ประมาณ 30 นาที บวกลบนิดหน่อย)
ความยาวน่าจะบ่งบอกได้ถึงเนื้อหากระมัง
เมื่อสรุปเสียงไปสู่จินตนภาพของภูมิทัศน์แล้ว ท่อนที่เลื่องชื่อจะตามมา ราวๆนาทีที่ 8-9
เป็นเสียงจากที่ไกลๆ ค่อยดังขึ้น ดังขึ้น ....แล้วกลายมาเป็นไคลแม็กส์ เป็นลีลาคล้ายกับโบเรโร่ของราเฟล กินเวลาราว 10 นาที
คอนดัคเตอร์ทั้งหลาย มักจะเล่นท่อนนี้ ด้วยความเข้าใจอันบิดเบี้ยว ค่อนไปทางหน่อมแน้ม
ส่วนมากก็พยายามเร่งเร้าจังหวะให้ดังขึ้น ดังขึ้น อย่างไม่มีเป้าหมาย
นี่มันสงคราม ไม่ใช่สงกรานต์นะเฟ้ย เด็กๆ

จังหวะที่กระตุ้นขึ้นมาทีละน้อยๆ นั้น  ถ้าได้ฟังผู้อำนวยเพลงคู่บุญของมิตย่า คือมราวินสกี้เสียงนี้ จะแทนค่าการรุกรานของเยอรมันอย่างสมจริงเหลือเชื่อ มันเริ่มด้วยเสียงที่เล็กๆ ของกลองแต๊ก ดังเป็นจังหวะขาดๆ เหมือนเส้นประ เสมือนจุดดำๆ ห่างออกไปไกลลิบ บนพื้นหิมะกว้างไกลสุดขอบโลก
ใหญ่ขึ้น ชัดขึ้น จนเห็นเป็นรูปร่างลักษณะได้เต็มตา ไกล้เข้ามาทุกที
และที่ระดับความดังหนึ่ง เสียงกลองแต๊ก จะยิ่งดังกระหึ่ม ทรงพลังและเร่งเร้ายิ่งขึ้น
เสียงปิกโกโร่ผสานกับฟรู๊ท ดังหวีดหวิวเมือนเสียงปีศาจ แทรกมาในจังหวะกลองกระหึ่มอย่างน่าสะพรึงกลัว
มันบ่งบอกการมาถึงของบางสิ่ง ค่อยๆชัดเจนจับต้องได้
ไม่มีคอนดัคเตอร์คนใหน ทำเพลงนี้มาถึงจุดที่ถ่ายทอดความวินาศหายนะได้เลย
ยกเว้นมราวินสกี้
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: jtr on 15 December 2006, 05:21:43 am
 :dribble: เพิ่มมราวินสกี้ เข้าลิสต์อีกคน

เรียน อาจารย์พีที่เคารพ
รบกวนตรวจการบ้านเด็กๆหน่อยครับ
http://www.thaiavclub.org/forums/index.php?topic=4149.0;topicseen (http://www.thaiavclub.org/forums/index.php?topic=4149.0;topicseen)
ขอคอมเม้นต์หน่อยอ่ะครับ :scholar:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 15 December 2006, 05:43:32 am
อ่านแล้วครับ สนุกดีครับ ได้อรรถรสไปอีกแบบ คนอ่านคงชอบ...ฮิฮิ
คอยฟังผมพูดถึงงานเดียวกันบ้าง....

ซวยละตู นี่เขาจะไล่ออกจากเวบใหมเนี่ย
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 15 December 2006, 06:01:58 am
ขอแทรก ส่งการบ้านเจ้ฮูกหน่อย เรื่องเกรมเม่อร์
อุตส่าห์ไปหามาฟัง...นี่ถ้าอยู่ไกล้ต้องจับเลี้ยงกะเตี๋ยวหลอด(ซึ่งหาอร่อยได้ยากมากกกกก) เสียหนึ่งจาน

ให้ผ่านครับ คือไปไกลๆเลยเพ่
เพ่เล่นแทงโก้ได้ไม่สยิวเป็นที่สุด ฟังเหมือนโปรเฟสเส้อร์มาเลคเช่อร์เรื่องสุนทรียศาสตร์ แต่ผิดวิกอ่ะ
ที่นี่เขาจะจีบกัน เพ่เอาสำเนียงแห่งความถูกต้องกลับบ้านไปเล๊ย.....

คือว่า ตามรสนิยมของผม ซึ่งรู้จักเพลงเซ๊กซี่พวกนี้แค่ไม่กี่เพลง ขอยกตัวอย่าง น้ำชาเพื่อเราสองละกัน
ไรน์หาร์ทเล่นกะ สะเตฟาน
คุณนกฮูกคงนึกออกว่า ว่าเพลงอาไร มันหวานเข้าไปถึงก้นบึ้งของความรู้สึก
แต่ที่เจ๋งที่สุดก็คือ มันเป็นความรู้สึกอันยากบ่งบอก
ว่ามาเจอ หรือมาลา
เอากะเขาซี่...สีไวโอลินยังไง ได้สองทาง

แต่ของเฮียแกรมเม่อร์นี่ ไม่มีทั้งสาว ไม่มีทั้งหนุ่มครับ
แกมาขายเสียงซอ จะซื้อหรือไม่ซื้อ ผมไม่มีเวลาอ่อยอิ่งทั้งวันนะครับ นี่สีสุดฝีมือแระ..
ว่าไง เจ๊ฮูก ไม่ซื้อผมกลับละนะ ....(ยัยบ้า จะมาทำตาชวนฝันกะฉัน ฉันไม่สนย่ะ)

แทงโกที่ไม่มีเซ๊กส์แอพพีล อย่าเล่นดีกว่า......ว่าใหมครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: Night Owl on 15 December 2006, 09:14:26 pm
คุณพีเปิดคลาส Classic Appreciation เถอะคะ
จะขอสมัครเป็นศิษย์รุ่นแรกเลย  :scholar:   :beer:

ไว้จะมาคุยยาวๆต่อนะคะ
ช่วงนี้ขอให้ผ่านเทศกาลแจ๊สไปก่อน :P
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 20 December 2006, 05:33:37 pm
ร้อยปีมิตย่า 9

ลองฟังอีกสักตัวอย่าง
ไวโอลิน คอนแชร์โตครับ มิตย่าแต่งให้เพื่อนซี้ เดวิด ออยสตร๊าค ยอดมือซอในตำนาน
เพลงนี้ แสดงถึงพลานุภาพและวิญานอันเปี่ยมมหิทธานุภาพของชนชั้นกรรมาชีพ
เสียงของมัน ที่ผลิตออกมาโดยซอคันเล็กๆ เป็นเสมือนคลื่นพลังงานอันไม่มีขีตจำกัดของจิตใจสังคมนิยม
จากนักแต่งเพลงที่ทำงานมาแล้วยี่สิบกว่าปี พบความสำเร็จสูงสุดมาแล้ว
แล้วก็พบความตกต่ำที่สุดเหมือนกัน แต่เพิ่งจะแต่งไวโอลินคอนแชรโต
มันจึงน่าจะมีแรงกระตุ้นอะไรสักอย่างกระมัง.......
เป็นเสียงไวโอลินที่ทรงพลังกล้าแกร่ง กระฉับกระเฉง เด็ดเดี่ยว ไม่ประนีประนอม
เสมือนกงล้อยักษ์ในโรงงาน ที่กำลังเร่งเครื่องการผลิตอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
ตอกย้ำ กระแทกกระทั้น
ให้เห็นสัจจะธรรม ที่กำลังบดขยี้ฝ่ายตรงข้ามให้มอดไหม้เป็นจุลละมหาจุล

ลองไปหาที่เฮียเดวิดแกบันทึกเสียงมาฟังเถิด
ท่านจะรู้ซึ้งว่า ที่ผมพูดยังไม่ได้หนึ่งในสิบของบทเพลง
แต่ถ้าไปฟังคุณหนูมิโดริสีละก้อ
พลังอันมหึมาของกรรมาชีพ จะกลายเป็นแรงงานอันเป็นระเบียบเรียบร้อยของการเย็บปักถักร้อยไปโน่นเลย
น้องหมวยญี่ปุ่นนางนี้ ใครไปยุยงให้หยิบงานอย่างนี้มาเล่นก็ไม่รู้
ผิดฝาผิดตัวเสียนี่กระไร
จากบทเพลงแห่งการสร้างสังคม กลายเป็นเสียงลูกแมวไฮโซหิวข้าว
ต่างกันราวนรกกับสวรรค์

สุนทรียศาสตร์ของสังคมนิยมนั้น อาจจะต้องอธิบายสักนิด แต่จำเป็น เพราะมันคนละระบบกับพวกเรา
และยังแตกต่างกันแบบคนละศาสนาทีเดียว
สิ่งที่เราเห็นงาม เขาว่ามันทราม
สิ่งที่เรารังเกียจ เขาอาจจะเชิดชูยกย่อง

ในปีที่เลนินปฎิวัติสำเร็จ 1917 นั้น ศิลปะของรัสเซียกำลังเป็นแถวหน้าของยุโรป
เลนินเองก็ตระหนักรู้ถึงอำนาจที่ศิลปะจะพึงมีต่อการปฏิวัติ
และไม่น่าเชื่อว่าศิลปินหัวก้าวหน้าเอง ก็มองการปฎิวัติรัสเซียว่าเป็นโลกใหม่ที่น่าลิ้มลอง
ยกตัวอย่างปีกัสโสเอง ก็เคยเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์อยู่หนหนึ่ง
ว่าไปแล้ว ในปีที่เลนินเป็นผู้นำนั้น(1917-1924 ) เขาเป็นแรงบันดาลใจให้กับพวกหัวก้าวหน้าไม่น้อยเลย

ศิลปินรัสเซียที่โดดเด่นในห้วงเวลานั้น ตรวจดูชื่อแล้ว ก็ต้องร้องว่า แม่เจ้าโวย มากถึงขนาดนั้น
ล้วนเป็นเบอร์ใหญ่ๆ ทั้งสิ้น แล้วก็เป็นผู้ส่งออกลัทธิศิลปะล้ำยุคให้ยุโรปผ่านทางเบาเฮาส์ของเยอรมัน
นำขบวนมาโดย Wassily Kandinsky (1866–1944) Igor Stravinsky (1882 -1971) Marc Chagall(1887-1985)
Sergei Prokofiev (1891-1953) Vladimir(Yevgrafovich) Vladimir Tatlin (1885-1953)
Kazimir Malevich 1878-1935 Eliezer Markovich Lissitzky (1890–1941)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 20 December 2006, 05:37:34 pm
ลองพิจารณางานของทัทลินดูก็พอ หอคอยนี้เป็นโมเดล ถ้าสร้างจริง
จะสูงกว่าหอไอเฟล 3 เท่า
ในตำราสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ทุกเล่ม ไม่มีที่ไม่พูดถึง
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 20 December 2006, 05:39:25 pm
รูปซ้ายเห็นหน้าเฮียแก
รูปขวา คนปัจจุบันจินตนาการว่า ถ้าสร้างจริงจะเป็นยังไง
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 21 December 2006, 04:45:56 am
ปิดท้ายคั่นรายการนี้ด้วยงานออกแบบเพื่อกระตุ้นจิตใจสาธารณะจากศิลปินในวัฒนธรรมเดียวกันกับมิตย่า
จะเห็นชัดว่าไวยกรณ์ศิลปะของค่ายนี้ โดดเด่นไม่อมพะนำนะครับ
ไอ้ประเภทเก็บกด ฝันว่าตัวเองเป็นแมลงสาบ จะไม่เกิดกับศิลปะของที่นี่
เพราะอุดมการณ์ชีวิตไม่เหมือนกัน การใช้ชีวิตก็ไม่เหมือนกัน และสังคมที่แวดล้อมก็ไม่เหมือนกัน
ข้อสำคัญที่สุดก็คือ ผู้รับสาร ไม่เหมือนทางฝั่งทุนนิยม

ถ้าแยกแยะสิ่งเหล่านี้ไม่ออก
ก็ยากจะเข้าใจนัยยะของศิลปะเพื่อมวลชนที่มิตย่าและแก๊งค์มุมานะผลิตออกมาไม่ได้
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 24 December 2006, 03:08:52 pm
Quote from: pee on 20  December  2006, 05:33:37 pm
ร้อยปีมิตย่า 9

ลองฟังอีกสักตัวอย่าง
ไวโอลิน คอนแชร์โตครับ มิตย่าแต่งให้เพื่อนซี้ เดวิด ออยสตร๊าค ยอดมือซอในตำนาน
ลองไปหาที่เฮียเดวิดแกบันทึกเสียงมาฟังเถิด


:bowdown:  ไปหามาแล้วครับ  ได้ของ Oistrahk กับ columbia masterworks six eyes มากครับ เป็นอันที่เล่นกับ Dimitri Mitropoulos ซึ่งตามที่เขียนไว้ เป็น First Recording ครับ

ฟังแล้วเป็นไงบ้างเหรอครับ  เพิ่งฟังไปรอบเดียว  โอ้โหฟังแล้วบีบคั้นจิตใจเหลือเกิน ไม่เหมือนไวโอลิน คอนเชอร์โตโรแมนติคทั่วไปครับ บอกกงกงว่า (ศัพท์โบราณ เข้ากับเพลง)   ฟังแล้วคิ้วขมวดเลยครับ  มูฟเมนท์ที่สามนี่ค่อยยังชั่วหน่อยครับ  ช้า หวานขึ้นมาหน่อย แต่มูฟเมนต์อื่นๆฟังแล้วกลัวจะหัวใจวาย ด้วยความกดดันจิตใจ  เดี๋ยวจะลองฟังเพิ่มอีกหลายๆรอบครับผม

อ้อ อีกอย่างนึง ที่ปกหลังเล่าให้ฟังว่า  Oistrakh ดังขึ้นมาได้อย่างไร เพิ่งรู้นะครับเนี่ยว่า Ginette Neveu กับ Oistrakh เคยแข่ง Wieniawski Violin concours แล้วเนอฟูได้ที่หนึ่ง  ผมยังไม่มีบุญได้ฟัง Neveu เลยครับ ไม่รู้ว่ายอดเยี่ยมขนาดไหน?

ได้แผ่นประทับใจอีกแผ่นนึงมาด้วย  เดี๋ยวไปคุยที่อีกกระทู้นึงครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 24 December 2006, 06:49:35 pm
เดวิตเสียใจมากที่แพ้ แต่ก็เขียนจดหมายกลับบ้านว่าเธอเก่งจริง
คนเขานินทาว่าแพ้เพราะเป็นยิว
ดูเหมือนผมเคยเล่าเรื่องเนอฟูไว้หน่อย ว่าเจ็แกเก่งจริงนะครับ น่าเสียดายที่เครื่องบินตก ตายก่อนวัยอันควร
เฮียเดวิดแกเป็นเครื่องโซล่าครับ กว่าจะเก่ง ต้องเคี่ยวนาน

ความบีบคั้นในงานนี้ ทำให้เกิดการตีความกันออกมาว่า หมายถึงอะไรหรือเเปล่า
แต่หูผม ซึ่งชอบของโหด บอกว่า
จะพูดถึงสัจจธรรมทั้งที มันจะหน่อมแน้มได้ไง
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 24 December 2006, 08:24:45 pm
มาส่งการบ้านต่ออีกนิดครับ  เมื่อกี้ฟังต่ออีกรอบนึง คราวนี้ตั้งใจฟังขึ้นอีกนิด ดูเหมือนว่า Concerto อันนี้จะมี Theme อยู่ประโยคหนึ่ง ซึ่งเอามาเล่นย้ำไปย้ำมา  Theme นี้ละครับที่ฟังเหมือนอึดอัด กดดัน  ในมูฟเมนท์แรกประเดิมก็ด้วยไอเดียอันนี้ พร้อมด้วยเสียงต่ำคลอ (คิดว่าเป็น cello กับ เบส)  สร้างความรู้สึกอึมครึม  พอมูฟเมนท์สอง ประโยคเดิมก็ยังอยู่แต่ว่าเล่นเร็วขึ้นมาก ทำให้เกิดความรู้สึกอีกแบบ พอมูฟเมนท์ที่สาม สไตล์กลับเปลี่ยนไป ไวโอลินแสดงความหวานไม่ทำให้รู้สึกกดดันแล้ว  แต่มูฟเมนท์นี้กับมูฟเมนท์ที่สี่ผมยังแยกไม่ค่อยออกว่ามันจบ หรือเริ่มตอนไหน รู้สึกว่ามูฟเมนท์ที่สามจะจบที่ท่อนคาเดนซา ซึ่งเริ่มจะกลับมาฉงนอีกแล้ว  แล้วก็เข้ามูฟเมนที่สี่ซึ่งความกดดันกลับมา แล้วก็ไล่ไปจนจบ

อิอิ ช่วงนี้ผมฟัง music appreciation BBC ที่คุณพีแนะนำมากไปหน่อยมั้งครับ  เลยเหมือนมั่วได้เป็นเรื่องเป็นราว  แต่การตีความที่ถูกอาจจะไม่ตรงกับที่ผมคิดก็เป็นได้ครับ

ผมฟัง music appreciation อันหนึ่ง ประทับใจตรงที่เขาบอกว่า  บางทีการฟังอะไรที่ไม่เคยฟังมาก่อน อาจจะเป็นโอกาสที่ดีที่จะได้รับรู้สิ่งที่เพลงจะสื่อได้ตรงๆ  เพราะว่าหากฟังเพลงบางเพลงจนคุ้น ผู้ฟังก็จะคาดหวังได้ว่าอะไรจะมาตอนไหน หรือหมายความว่ายังไง
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 24 December 2006, 08:37:21 pm
เขียนเสร็จก็ google ดูว่าจริงๆแล้วตีความกันว่าอย่างไร เจอเลยครับ Oiatrakh บอกว่า มูฟเมนท์แรกคือ "a suppression of feelings" หรือการอดกลั้นหรือข่มอารมณ์ มูฟเมนท์ที่สองนี่ "demoniac" หรืออย่างปีศาจ หุหุ Shostakovich นี่โหดเข้มจริงๆครับ :wacko:

เพิ่มเติมอีกนิดครับ  เพิ่งสังเกตว่าคุณ Pinit ก็ได้เขียนตีความไวโอลินอันนี้ไว้เหมือนกันนานแล้ว http://www.thaiavclub.org/forums/index.php?topic=4149.0;topicseen
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: Night Owl on 25 December 2006, 05:16:33 am
Quote from: pee on 15  December  2006, 06:01:58 am
ขอแทรก ส่งการบ้านเจ้ฮูกหน่อย เรื่องเกรมเม่อร์
อุตส่าห์ไปหามาฟัง...นี่ถ้าอยู่ไกล้ต้องจับเลี้ยงกะเตี๋ยวหลอด(ซึ่งหาอร่อยได้ยากมากกกกก) เสียหนึ่งจาน



ลืมถามไป
ว่าได้ฟังชุดไหนค่ะ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 25 December 2006, 06:13:47 am
ชุดนี้ครับ El Tango 1997
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: Night Owl on 25 December 2006, 11:01:53 pm
มีโอกาสเมื่อใด
จะส่งอีกชุดไปให้ฟังคะ
Hommage A Piazzolla
หวังว่าคงจะถูกหูคุณพี่มากกว่า :-\
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 26 December 2006, 01:37:42 am
ขอบคุณครับ
เพิ่งเข้าใจปัญหาครับ เรื่องมันมาจากผมเองที่หูเสีย....

คือเพิ่งไปอ่านเจอคำเทิดทูนมือซอคนนี้ บอกว่าคารายานยกให้เป็นอันดับหนึ่งของโลก
ตอนที่ทำงานด้วยกัน(ไวโอลินคอนแชร์โตของบราหมส์) เลยเข้าใจทะลุปรุโปร่ง เพราะผมมันไม่มีวาสนา
ไม่เคยฟังฝีมือพี่นาซีจอมแอ๊คคนนี้ว่าได้ความเอาเสียเลย
ดังนั้น อะไรที่เฮียเขาปลื้ม ผมก็มักจะรออยู่ข้างนอกครับ

อันนี้เลยพลอยทำให้เข้าใจเพิ่มอีกเรื่องหนึ่ง .....แถม
ตอน 150 ปีเกิดบราหมส์ แก๊งค์แครมเม่อร์ยกไปฉลองกันที่เวียนนา
เล่นทั้งคอนแชร์โต และดับเบิ้ลคอนแชร์โต้(กับไมสะกี้) กำกับโดยยิวจอมแอ๊คเบิร์นสไตน์
แล้วผมยังซวยกะลุดม้อ
มีซิมโฟนี่ 1-4 ที่พ่อนี่กำกับในคราเดียวกัน คงไม่ต้องเดานะครับว่าจะเป็นอย่างไร
ผมก็ไม่เข้าใจตัวเองมาหลายปีเหมือนกัน ว่าทำไมฟังไม่เพราะ

อยากได้ ส่งที่อยู่มา จะประเคนให้หมด
อ้อแถมที่แก๊งค์นี้เล่นโอปุส 25-26 กะยัยหัวยุ่งอัลเกอริตช์ ให้ไปด้วยกันเลย
ยังไงก็ไม่เปิดฟังเป็นครั้งสองอยู่แล้ว
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: ROTL on 07 January 2007, 05:20:02 am
ผมเริ่มเข้ามาอ่านกระทู้นี้เมื่อวันที่ 23 ธ.ค. ครับ
เผอิญว่าผมมีแผ่น SACD Brahms/Stravinsky: Violin Concertos Hilary Hahn ที่ซื้อไว้ตั้งแต่พ.ค. 48
แต่ก็ไม่ค่อยได้ฟังเท่าไหร่ คิดว่าฟังไม่เกิน 10 ครั้ง ฟังไม่เป็นหรอกครับเพลงคลาสสิค
ที่ซื้อตอนนั้นก็ด้วยความเชื่อมั่นในรางวัล Grammy ล่ะครับ ไม่รู้ว่าสุ่มเลือกปีมาอย่างไร จึงเป็นแผ่นที่ได้รางวัลในปี 45 แผ่นนี้ ซื้อมาแผ่นเดียว

พอมาเจอคุณ pee พาดพิงรางวัล Grammy ไปจนถึง Hilary Hahn ว่ายังเล่นแบบนับห้องอยู่
และยกย่อง Patricia Kopatchinskaja ว่าฝีมือระดับ top 3 ของคนที่ยังมีชีวิตอยู่
อะไรกัน Patricia หาไม่เจอใน Amazon.com และไม่มีข้อมูลใน AllMusicGuide อย่างนี้จะมาเก่งกว่า Hilary Hahn ได้ยังไง
ผมก็อยู่เฉยไม่ได้สิครับ เหมือนโดนกระทบ ต้องฟังเปรียบเทียบด้วยตัวเอง

เพิ่งจะได้ download mp3 ของ Patricia จาก www.patkop.ch มา 33 ไฟล์มาเขียนลง CD-R เพื่อเอามาฟังกับ DVD Philips 963SA ที่บ้าน
เทียบกับ SACD แผ่นของ Hilary Hahn
ฟังด้วยหู กับด้วยใจ โดยไม่มีความรู้ใดๆ ทั้งสิ้นเกี่ยวกับเพลงคลาสสิค

ก็ต้องยอมรับตามที่คุณ pee ว่า คือ รู้สึกว่าการเล่นของ Hilary มีกรอบจังหวะ timimg ที่ตายตัวอันหนึ่งอยู่ คงจะเป็นอย่างที่คุณ pee ใช้คำว่า เล่นแบบนับห้องอยู่เลย
ในขณะที่ Patricia เล่นแล้วฟังดูเป็นธรรมชาติ มีพลัง มีชีวิตชีวา น่าฟังกว่า
ผลออกมาแบบนี้เลยทำให้รางวัล Grammy ชักจะหมดความขลังไปซะแล้วสำหรับผม

อีกอย่างคือ เสียงจาก SACD ดีกว่า mp3 ชุดนี้เยอะครับ mp3 ชุดนี้ตกนาทีละ 1 MB เอง ความละเอียดไม่มากเท่าไหร่
แต่คุณภาพของ SACD ก็กลับไม่มีความหมายอะไรเลย ถ้าเพลงที่บันทึกอยู่ในแผ่น ฝีมือด้อยกว่า สู้ฟัง mp3 ของเพลงที่คนเล่นมีฝีมือดีกว่าไม่ได้

แต่ถึงอย่างไรผมก็ยังฟัง Norah Jones อยู่นะครับ (ยังไม่เคยฟัง Lady Sings The Blues ครับ)
ฟังมาเกิน 50 รอบแล้วแน่นอน และจะยังฟังต่อไป ผมว่าฝีมือ piano ของ Norah ดีกว่า Patricia เล่น piano ล่ะน่า

ขอขอบคุณคุณ pee ที่แนะนำสิ่งดีๆ มาเปิดหูเปิดตาผู้อ่านอีกหลายๆ คน
สำหรับผม พอฟัง Patricia ว่าดี ก็เลยต้องไปตามหาแผ่นอื่นๆ ที่คุณ pee กรุณาแนะนำไว้ แต่ผมหาเป็น CD นะครับ ไม่ใช่ LP
บางแผ่นก็หายากครับ โดยเฉพาะกางเกงยีนส์นี่หาไม่ได้เอาเสียเลย แผ่น CD ของ Patricia บางแผ่นก็ซื้อไม่ทันครับ เขาว่ายังงี้ครับ
Thank you for your interest in Megadisc Classics. Unfortunately the MDC 7817 is not deliverable anymore, we did just sold the last article.
เขาบอกเพิ่งขายแผ่นสุดท้ายไปตะกี๊เอง ไม่มีวาสนา
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 07 January 2007, 06:33:35 am
อ่านถึงตอนท้าย เมื่อรู้ว่าไม่ได้แผ่นของเธอ พลอยใจหายไปด้วยเลย...ฮิฮิ
อย่าเอานิยงนิยายกับผมเลยนะครับ อันใหนผมชอบ ผมก็พูดมากหน่อย อันใหนไม่ชอบ กลัวพวกท่านหาว่าอมพะนำ ก็พูดมากอีกเหมือนกัน

นักซอสมัยใหม่นี่ ผมว่าต้องสอนกันมาอีกตำราแน่ๆครับ คือไปเน้นกันที่ความเร็ว ความพริ้ว ซึ่งมันเป็นของแถม
เมนคอร์ส...คืออารมณ์จากจินตนาการของคนแต่ง มันมักจะต้องขุดออกมา (คือมันอยู่ลึกอ่ะครับ)
แต่เดี๋ยวนี้ การอัดเสียงมันทำให้นิสัยเสีย คือเล่นเร็วแต่เบา วิศวกรก็ดึงเสียงขึ้นมาอยู่ข้างบนได้
แต่มันกลับสร้างจักรวาลเสียงที่บิดเบี้ยว เหมือนเวลาถ่ายรูป แล้วเล่นมุมให้เพื่อนกลายเป็นตัวเล็ก ยืนอยู่บนมือของเราได้
น้องฮาห์น เธอไม่ใช่ว่าไม่เก่ง จัดว่ามีฝีมือพอสมควรกับหน้าตาทีเดียว
แต่ไปใช้เทคนิคแบบนั้น มีแต่ทำเสียของ
แทนที่จะได้สาวน้อยอัจฉริยะตอน 26 ก็ไปได้เด็กสาวที่ถูกบ่มสุก ตอนอายุ 18
ชาวสวนเขาเกลียดนักละครับเรื่องนี้

...เอ เกี่ยวกันใหมหว่า
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: jtr on 07 January 2007, 08:11:08 am
อาจารย์ครับ
หากเด็กๆ ได้กินข้าวตรงเวลาทุกมื้อ พวกเขาจะเข้าใจความหิวของคนอื่นๆไหม
หากไม่เคยถูกกักกัน จะรู้จักคุณค่าของความอิสระไหม
หากไม่เคยรู้จักความลำบาก จะมองเห็นความสบายที่ตัวเองเป้นอยู่ไหม
หากไม่เคยลิ้มอาหารเลวๆ จะดูถูกอาหารที่ลิ้มรสอยู่ปัจจุบันไหม

ก่อนจะไปถึงอนาคต ต้องรู้จักปัจจุบัน
ก่อนจะยืนอยู่ตรงนี้ ต้องรู้จักอดีต

ขอผมรับประสพการณ์ แห่งความหิวโหย ความไร้อิสระภาพ ความลำบาก
ขอลิ้มอาหารเลวๆ เพื่อสัมมาปัญญา สัมมาทิฎฐิที่ดีกว่า

Quote from: pee on 26  December  2006, 01:37:42 am
อยากได้ ส่งที่อยู่มา จะประเคนให้หมด
อ้อแถมที่แก๊งค์นี้เล่นโอปุส 25-26 กะยัยหัวยุ่งอัลเกอริตช์ ให้ไปด้วยกันเลย
ยังไงก็ไม่เปิดฟังเป็นครั้งสองอยู่แล้ว


อาจารย์โปรดกรุณาใส่ถุงขยะดำ ทิ้งไว้ที่ห้องภาพ แล้ววันอาทิตย์หน้า ผมจะขนไปเองครับ
มิกล้ารบกวน ให้ส่งมาดอก เกรงใจ
ด้วยคารวะ  :worshippy:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 07 January 2007, 09:23:25 am
ช้าๆ ได้พร้าเล่มงาม
เอาพร้าไปก่อนละกัน....มีคนรอรับขยะกองนี้แล้ว ผมกำลังหาถุงใส่อยู่
ถ้าโชคดี คุณอาจจะได้ที่เขาโยนทิ้งอีกทีหนึ่ง...ฮิฮิ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: jtr on 07 January 2007, 08:58:04 pm
โอ๊ะ โน โน
ช้าๆ สิ ถึงได้มีดที่ลับจนคมกริบ ปานตัดหยกดั่งหยวก

ท่านพี่พีมิต้องเสียใจ ที่มิสามารถกำนัลขยะให้แก่ข้าฯ
ข้าพเจ้ายินดีรับอาหารเลิศรส จากท่านแทน
โดยมิเปิดปาก ต่อว่าท่านให้เสียหาย แต่อย่างใดไม่
อาเมน อามีน สาธุ  :bowdown:

ปล. เข้าใจแล้ว ว่าทำไมชื่อกระทู้ว่า "หูหาเรื่อง"
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: jtr on 07 January 2007, 09:23:08 pm
ไม่ทราบ ผมเชยไหม
หากว่ามีใครโพสต์แล้ว ก็ขออภัย
กำลังโหลด กีต้าร์ อยู่ครับ
เหลือ พวก ไวโอลิน ปิอาโน ออเครสตร้า ฯลฯ
คณน้องแพท ก็มี  :love3:
http://www.classiccat.net/performers/indexca.htm (http://www.classiccat.net/performers/indexca.htm)
แว๊บ..
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 07 January 2007, 09:59:17 pm
เอาไปอีกเวบหนึ่ง
http://www.classicalarchives.com/
สองเวบนี้ 500 กิ๊กก็ยังไม่พอ....แต่เหนื่อยเวลาคัดทิ้งง่ะ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 10 January 2007, 07:02:30 pm
Sarasate – Zigeunerweisen กลับบ้าน อย. ฟังเพลงนี้มาหลายคนเล่น รู้สึกว่าชอบ Heifetz มากที่สุด พี่ว่าใครเล่นเจ๋งถูกใจพี่มากที่สุดครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 11 January 2007, 12:31:25 am
มีทรากของเพลงนี้ เล่นโดยคนแต่ง เหลือแค่  1 นาที 50 วินาทีของท่อนสุดท้าย
อัดเมื่อ 1910 กว่าๆ เสียงแทบจะไม่ได้ยินแล้วครับ
แต่ยังพอฟังออกว่าเล่นด้วยความเร็วเหนือมนุษย์
เพื่อความปลอดภัย ควรมีน้ำเต็มแก้ววางไกล้ๆ  ..ฮิฮิ

ไฮเฝทเป็นแชมเปี้ยนเพลงนี้ ไม่มีใครเถียงครับ เจอบันทึกไว้สองครั้ง ไม่แน่ใจว่าอัดให้ไปครบหรือเปล่า
ผมฟังเพลงนี้มาตั้งแต่จำความได้ละกระมัง ละคอนวิทยุชอบนัก
ฟังของข้างบ้าน ไพเราะกว่าฟังจากบ้านเรา
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 11 January 2007, 03:39:58 am
มารายงานเพิ่มครับ และแก้คำผิดด้วย
เจอฉบับเต็มแล้วครับ อัดเสียงเมื่อ 1905 ตรงกับพ.ศ. 2448 ก่อนพระพุทธเจ้าหลวงเสด็จไกลบ้าน 2 ปี
สังหรณ์ใจว่า คุณทวดซาระสะเต น่าจะมาเล่นถวายฝีมือบ้าง...แต่ชางเหอะ
ที่เขาอัดแผ่นไว้นี่ก็เหลือรับประทานแล้วละครับ คุณภาพเสียงก็ดีกว่าฟังผ่านหูโทรศัพท์หน่อย
(หวังว่า 57 จะทำให้เราได้สัมผัสกับบางอย่างที่น่าตื่นเต้นได้บ้าง วันเสาร์จะไปลองหน่อย)

แต่สิ่งที่อยากให้สังเกตก็คือ เพลงนี้ ทุกวันนี้ เด็กๆ เขาเล่นกันราว 8-9 นาที
แต่เจ้าของเขาเล่นที่ 5 นาทีกว่าๆ
คิดเอาเองว่าไฟแล่บใหม
การลากเสียงต่ำแล้วข้ามไปเสียงแหลมทำได้อย่างเร้าอารมณ์
ต้องย้ำข้อนี้ เพราะนี่เป็น ยิบสี้แอร์
ใครเคยเห็นยิบซีที่เรียบร้อยเป็นผ้าพับไว้บ้างเล่า....
โอ๊ะ โอ่ ผมเห็นครับ เพียบเลย
ในตลาดแผ่นเสียงสมัยนี้

แม่ง...เพลงเขาแค่ 5 นาที เพื่อนเล่นเสียยืดออกมาอีกเท่านึง แล้วมันจะเป็นเพลงไม้ฟะเนี่ย
ไฮเฝทเล่นไว้ที่ 8 นาทีครึ่งครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 11 January 2007, 03:56:16 am
มารายงานเพิ่มครับ และแก้คำผิดด้วย
เจอฉบับเต็มแล้วครับ อัดเสียงเมื่อ 1905 ตรงกับพ.ศ. 2448 ก่อนพระพุทธเจ้าหลวงเสด็จไกลบ้าน 2 ปี
สังหรณ์ใจว่า คุณทวดซาระสะเต น่าจะมาเล่นถวายฝีมือบ้าง...แต่ชางเหอะ
ที่เขาอัดแผ่นไว้นี่ก็เหลือรับประทานแล้วละครับ คุณภาพเสียงก็ดีกว่าฟังผ่านหูโทรศัพท์หน่อย
(หวังว่า 57 จะทำให้เราได้สัมผัสกับบางอย่างที่น่าตื่นเต้นได้บ้าง วันเสาร์จะไปลองหน่อย)

แต่สิ่งที่อยากให้สังเกตก็คือ เพลงนี้ ทุกวันนี้ เด็กๆ เขาเล่นกันราว 8-9 นาที
แต่เจ้าของเขาเล่นที่ 5 นาทีกว่าๆ
คิดเอาเองว่าไฟแล่บใหม
การลากเสียงต่ำแล้วข้ามไปเสียงแหลมทำได้อย่างเร้าอารมณ์
ต้องย้ำข้อนี้ เพราะนี่เป็น ยิบสี้แอร์
ใครเคยเห็นยิบซีที่เรียบร้อยเป็นผ้าพับไว้บ้างเล่า....
โอ๊ะ โอ่ ผมเห็นครับ เพียบเลย
ในตลาดแผ่นเสียงสมัยนี้

แม่ง...เพลงเขาแค่ 5 นาที เพื่อนเล่นเสียยืดออกมาอีกเท่านึง แล้วมันจะเป็นเพลงไม้ฟะเนี่ย
ไฮเฝทเล่นไว้ที่ 8 นาทีครึ่งครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 11 January 2007, 03:57:01 am
นึกว่าคุณพี่ไม่ชอบฟังเพลงนี้ซะแล้ว เห็นเหงียบๆ ไป อิอิ!!
ได้มาแค่เล่นครั้งเดียวครับ เล่นได้สุดยอดกว่าใครๆ จริงๆ ฮ่ะ ฮ่ะ
สืบเนื่องมาจากเปิด CD เพลง Burn เครื่องที่ไม่ได้ใช้มานานเกือบเดือน
ใช้แผ่น TIS เบิร์นฟังเรื่อยๆ พอถึงเพลงที่ 11 เอ! เมื่อก่อนทำไมมันไม่มีเพลงนี้
เพราะจัง! มันคล้ายเพลงที่พี่พีอัดมาให้นี่น่า เลยหามาได้อีก 5 คนมีป้ามัทเทอร์ด้วยอ่ะ

แต่สรุปแล้วชอบไฮเฟรทซ์เป็นที่สุดครับที่สุดครับ เอาไปให้ฟังวันที่ 14 ให้ได้นะครับ อยากฟังมั๊กๆๆ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: HEAVYTOY on 14 February 2007, 09:31:50 pm
มาบอกว่าอ่านมัน สนุกมากครับ ขี้หูไหล ชวนสรรหาซะเหลือเกิน ;)

ไม่มีเครื่องเล่นแผ่น นะสิเรา  :'(

สงสัยจังที่ว่า ไฟล์ mp3 ขนาดไฟล์ใหญ่กว่า wave นั้น จริงหรือครับ

แล้วเสียงดีกว่าเหรอครับ( ยังไม่ค่อยอยากเชื่อ ทางทฤษฎี แต่ถ้าไฟล์ใหญ่กว่า wave จริง ก็ไม่แน่ )

ผมเพิ่งเริ่มกับ classic มี boxset รวม great composer ค่าย naxos เนี่ยชุดเดียว อิอิ รู้สึกอัดเสียงไม่ค่อยมี dynamic 999 บาทแถม 1 dvd-v เมืองยุโรป

แล้วที่อึ้งก็ที่ว่า เล่นแบบ mono เนี่ยมันเนื้อหนังกว่าแผ่น audiophile เนี่ย มันเฉพาะแนว classic เป็นข้อยกเว้นหรือเปล่า หรือทุกแนว

ผมนะสงสัยไอ้แผ่นที่ audiophile , remaster(2 ทางคือ ทำเพราะเสียงไม่ดีจริง กับทำเอาใจตลาด(EQ))   เผลอๆเนี่ย original ก็ดีอยู่แล้วได้อารมณ์กว่า

อ่านของคุณ ต่อพงษ์ อยู่ด้วย

ผมมีเครื่องเล่น mp3 ของจีนแดงอยู่ เล่นปรับเป็น mono ได้ สงสัยคืนนี้ต้องกลับไปดวลซะแล้ว ถ้าเสียงมีเนื้อหนังกว่าเนี่ย น่าคิดจริงจิ้ง

ขอบคุณทุกคนที่เล่าเรื่องราวที่มีคุณค่า มีสุนทรียศาสตร์ ต่อชาวหูหาเรื่องด้วยครับ

สุดท้ายอย่าลืมเล่าต่อไปนะครับ จะรอดูครับ อิอิ  :cheer: :cheer: :cheer:  :bye:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 14 February 2007, 10:09:16 pm
ไฟล์ WAVE ก็มีชนิดบีบอัดเหมือนกัน แต่ถ้าไม่บีบ ฟอร์แมตนี้กินที่มากที่สุดแล้วครับ ตกนาทีละ 10 เมก
ผมเก็บเป็นเอมพีสาม ที่ระดับ 320 ก็ตกนาทีละ 2.5 เมก พอสู้ค่าฮาร์ดดิสก์ไหว
คุณภาพเสียงนั้นต้องแยกถกเป็นสองกรณีครับ

ถ้าเป็นการประเมินคุณภาพทางเทคนิค เช่นแหลมไปสุดแค่ใหน ทุ้มลงลึกระดับใหน เปิดได้ดังสุดโวลุ่ม อย่างนั้นพวกแผ่นออดิโอไฟล์ทำได้สมบูรณ์แบบกว่า
แต่ถ้าประเมินที่คุณภาพการได้ยิน เป็นต้นว่า สามารถแสดง"นิสัย"ของเครื่องดนตรีออกมาได้เหมือนแค่ใหน การแสดงตำแหน่ง ขนาดของเสียง การเน้น จังหวะ
อันนี้สูสีครับ บางคนชอบ บางคนไม่ชอบ เพราะมันเริ่มเป็นคุณภาพสัมพัทธ์แล้ว แต่ละฟอร์แมทมีดีแตกต่างกัน

ถ้าเป็นการฟังแบบอิงประสบการณ์ เช่นเคยดูดนตรีสดๆมาจนคุ้นเคย อันนี้ฟอร์แมทเอมพีสามจะได้เปรียบกว่า เพราะเสียงที่ผลิตออกมานั้น
คล้ายกับการฟังของจริง ต่างกับเสียงจากออดิโอซีดี ที่เหมือนยัดเยียดเสียงใส่หูแบบเอ็นจิเนียร์ฝึกหัดในสตูดิโอบันทึกเสียง

เพราะฉะนั้น จากความรู้สึกส่วนตัว ผมจึงอยู่กินใช้ชีวิตกับเอมพีสามได้ ไม่ทะเลาะเบาะแว้งกันระหองระแหง
เพราะต่างก็เป็นคนจนชนชั้นรากหญ้า เจียมเนื้อเจียมตัว ลงทุนค่าเครื่องเล่นแค่ 1990 บาท เสียบเข้าลำโพง 2.1 ที่มีแอมป์ในตัวอีก 1400
แค่นี้ผมก็ฟังเพลงได้สุโขสโมสรแล้วครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 14 February 2007, 10:21:21 pm
ลืมให้ข้อมูลไปอีกเรื่องคือ เครื่องเล่นซีดีที่ดีที่สุดที่ผมเคยมีปัญญาเป็นเจ้าของคือ
PROCEED CDP II, THULE' CD 100 และ QUAD CD 67

ยังไม่มีปัญญาหาเครื่องระดับแสนมาลองครับ แต่คงไม่ดิ้นรนแล้วครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: HEAVYTOY on 14 February 2007, 11:43:23 pm
Quote from: pee on 14  February  2007, 10:09:16 pm
ถ้าเป็นการฟังแบบอิงประสบการณ์ เช่นเคยดูดนตรีสดๆมาจนคุ้นเคย อันนี้ฟอร์แมทเอมพีสามจะได้เปรียบกว่า เพราะเสียงที่ผลิตออกมานั้น
คล้ายกับการฟังของจริง ต่างกับเสียงจากออดิโอซีดี ที่เหมือนยัดเยียดเสียงใส่หูแบบเอ็นจิเนียร์ฝึกหัดในสตูดิโอบันทึกเสียง


อืม น่าคิด :-\ ผมไม่มีประสบการณ์กับแสดงดนตรีสดมากนัก  ว่ามันไปใกล้ mp3 กว่าโดยอธิบายได้อย่างไรด้วยข้อความ
ตรงนี้เชิญชวนเพื่อนๆร่วมอภิปรายด้วยครับ  :worshippy:

แต่ "เสียงจากออดิโอซีดี ที่เหมือนยัดเยียดเสียงใส่หูแบบเอ็นจิเนียร์ฝึกหัดในสตูดิโอบันทึกเสียง" น่าจะมีส่วนจริงๆ  :bye:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 15 February 2007, 12:52:31 am
Quoteอืม น่าคิด  ผมไม่มีประสบการณ์กับแสดงดนตรีสดมากนัก  ว่ามันไปใกล้ mp3 กว่าโดยอธิบายได้อย่างไรด้วยข้อความ ตรงนี้เชิญชวนเพื่อนๆร่วมอภิปรายด้วยครับ   
ประสบการณ์ไม่ต้องเยอะก็ได้ครับ ขอให้เคยฟังเสียงจากเครื่องสายใกล้ๆ สักครั้งก็พอครับ เราจะได้ยินเสียงแส้กับสายสีกันเสียงมันจะออกหยาบๆ เวลาลากแส้ช้าๆ ออกมาเป็นความถี่ต่ำกว่า เมื่อลากแส้ไปบนสายเร็วๆ น่ะครับ MP3 ที่ชุดของพี่พีจะรับรู้ตรงจุดนี้กำลังดีคล้ายเสียงจริงมากกว่า .wav ที่เนียนเกินเสียงจริงไปนะครับ มันกลบลบลอยหยาบของเสียงแส้ลากผ่านสาย Violin ไปหมดเลยไม่เหลือหลอ (แต่แผ่นเสียงยุค 1957-1960 บางยี่ห้อยังให้ตรงนี้ได้นะครับ แต่แผ่น Audiophile ใหม่ๆ  Sound Engineer คงไม่ชอบเลยปรับซะเนียน ผอมเกร็งกันไปหมดน่ะครับ)  แต่เครื่องพวก Hi-End ก็อาจจะทำได้ถ้าเปิดไม่ดังนักกับ MP3 320 (ถ้ามีละเอียดมากกว่านี้อีกซักเท่าตัวก็อาจออกมาเหมือนจริงก็ได้นะครับ, 320 คือ ¼ ของ .wav แต่ถ้าได้ซัก ½ ของ .wav น่ะครับ) แต่ถ้าเปิดดังมากๆ ความหยาบของเสียงมันจะออกมาชัดเกินไป ทำให้รู้สึกเหมือนเสียงมันบาดหูครับ (มันขี้ฟ้องนะครับ) แต่ก็มีลำโพงบางคู่ที่เขาบอกว่าเป็นจำพวกไม่ขี้ฟ้องมันจะฟังได้ดีเหมือนกันครับ

Quoteแต่ "เสียงจากออดิโอซีดี ที่เหมือนยัดเยียดเสียงใส่หูแบบเอ็นจิเนียร์ฝึกหัดในสตูดิโอบันทึกเสียง" น่าจะมีส่วนจริงๆ   
พวกนี้แหละถึงต้องจับทำเป็น Mono ซะมันยังฟังได้ดีกว่าอ่ะ ไม่ต้องไปนั่งเก๊กฟังที่  Sweep Spot นั่งฟังตรงไหนก็ได้
แต่ Jazz เป็น Mono ผมไม่ชอบนะ
Violin ที่อัดมาดังตรงโน้นที ตรงนี้ที แบบน่าเวียนหัว จับมันทำเป็นโมโนดีที่สุด
แต่ก็มีที่ทำมาเป็นสเตอริโออย่างยอดเยี่ยมมาให้ก็มีนะครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 15 February 2007, 01:20:31 am
Quoteเราจะได้ยินเสียงแส้กับสายสีกันเสียงมันจะออกหยาบๆ เวลาลากแส้ช้าๆ ออกมาเป็นความถี่ต่ำกว่า เมื่อลากแส้ไปบนสายเร็วๆ
ตรงนี้คนละความเสียงนะครับ (ความถี่เสียงคือเสียงของแต่ละตัวโน๊ต) ตรงนี้เป็นความสั่นของเสียงในแต่ละตัวโน๊ตที่ถูกแส้ลากผ่านสายด้วยความเร็วต่างกัน  MP3 มันไม่ได้ให้เห็นความเร็วที่แตกต่างตรงนี้นะครับ มันเป็นความถี่เดียว แค่ทำให้เรารู้ว่ามันมีความถี่นี้ออกมา เหมืองของจริงมากกว่า ฟังเผินๆ เหมือนดูมันสดสมจริงกว่า .wav กับลำโพง ESL 57 (นี่คือความรู้สึกของผมที่จับได้นะครับ อาจไม่เหมือนท่านอื่นฟัง ต้องรอท่านอื่นๆ มาให้ความเห็นกันเองนะครับ)  แต่ผมเคยใช้คำว่า “ความสดเหมือนจริง”  ของเครื่องหลอดกับทรานซิสเตอร์ ผมก็ใช้คำนี้เหมือนกัน แต่มันแตกต่างกันคนละเรื่องเลยนะครับ เครื่องหลอดสดเพราะให้ความละเอียดสมจริงมากกว่า แต่ MP3 ให้ความหยาบของเสียงที่คล้ายเสียงของ Violin มากกว่า .wav (จากหูตะกั่วครับ)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 28 February 2007, 07:16:33 am
กำลังจะเล่างานมิตย่าต่อ โปรดอดใจรอ ระหว่างนี้เอาน้องแพทมาฝาก อยากได้ซีดีไปที่นี่ครับ
http://www.arkivmusic.com/classical/Drilldown?&name_id=113019&name_role=2
อยากเห็นตัวเป็นๆ ไปที่นี่ครับ
http://www.youtube.com/watch?v=H7M_8KS7ng0
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 06 March 2007, 07:15:58 pm
เมื่อคืนนอนฟังน้องแพทจนหลับไป  เห็นได้ว่าเธอเล่นแบบเป็นหนึ่งเดียวกับกระบี่  เอ้ย หนึ่งเดียวกับไวโอลินไปแล้ว  มีอีกวีดีโอครับ http://www.miv.se/meny_aktuellt/2004/Kopatchinskaja_Ursuleasa_video.html (http://www.miv.se/meny_aktuellt/2004/Kopatchinskaja_Ursuleasa_video.html) จะเห็นว่าเข้าขอบเขตไร้ตัวตนไร้กระบี่ไปแล้ว  เฮ้อ อยากฟังเธอเล่น Brahms violin concerto ไม่รู้ว่ามีหรือเปล่า

ระหว่างรอคุณพีเล่ามิตย่า ผมก็เริ่มซื้อไปเรื่อยๆ ชอบแผ่นนี้ครับผม  เสียงดีอย่าบอกใคร  :thumbup:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 06 March 2007, 08:52:24 pm
เฮียเอ้าท์หายไปนาน กลับมาก็ทวงการบ้านเลย
มีลูกคู่มาร่วมหาเรื่อง ค่อยอุ่นใจหน่อย

เบอร์เก้านี้ เป็นเบอร์ตลก เขาแซวกันว่าสตาลินขอไว้ โดยคิดว่ามันเป็นเบอร์ที่มีแต่งานมหึมามโหฬารพันลึก
อย่างเบอร์เก้าของเบโธเฝ้น ของบรูคเนอ่ร์ หรือโวฉัค หรือมาห์เลอร์
พอเพลงกลับกลายมาเป็นรื่นเริง แถมสั้นกะลุดจุ๊ดจู๋ พวกนักวิจารณ์ก็เอาเลย บอกว่ามิตย่าประชดท่านผู้นำ
แกล้งแต่งเพลงเฮงซวยให้เพื่อรับประทานอย่างเร้นลับ ยังกะว่าสตาลินนี่โง่อิ๊บอ๋าย
แต่พวกนักวิจารณ์นี่ฉลาดชิบเป๋ง....คุณต้องลองฟังเอง จึงจะรู้ว่า เพลงนี้ ค่อนข้างถีบมากๆ
ถีบจนสาระของเพลงถูกความฝักไฝ่ และแบ่งแยกทางการเมืองกลบจมธรณี

ทีแรกนั้น มิตย่าอวดไว้ว่า เบอร์เก้านี่จะระดับสุดขีดการสำแดงออกทีเดียว จะมีทั้งความยิ่งใหญ่ มีบทร้อง มีธีมแห่งชัยชนะ....
ปรากฏว่า พอเสร็จออกมา มันเป็นอีกเรื่องหนึ่ง ทำคนอึ้งไปเป็นสิบปี

ตัวซิมโฟนี่นี่ แปลกประหลาด เพราะไม่มีสิ่งที่ส่อนัยยะถึงความใหญ่โตสมกับที่กองทัพแดงสามารถโค่นนาซีลงได้ราบคาบ
แต่กลายเป็นเพลงเล็กๆ ที่สนุกและผิดคาดหมายตั้งแต่โน๊ตตัวแรก
ลองไปฟังเบิร์นสะตีนวิเคราะห์ดู จะเชื่อหรือไม่ ตรองเอาเอง หมอนี่ไม่ใช่ศาลฏีกาของผมอยู่แล้ว

http://www.youtube.com/watch?v=Ka1fIFPCmyA
http://www.youtube.com/watch?v=DFbuUTGF-nE
http://www.youtube.com/watch?v=xLZ-mb6wGn4

Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 06 March 2007, 10:57:21 pm
ไม่ได้หายไปไหนครับ เข้ามาอ่านอยู่เรื่อยๆ แต่หาโอกาสเขียนไม่ค่อยได้เลยครับพี่พี

แผ่นของมิตย่าเป็นแผ่นเสียงที่หายากเหมือนกันนะครับ  เคยคุยกับคนขาย เขาบอกว่ามิตย่าเป็นแผ่นที่เด็กวัยรุ่น (ไหนไม่รู้) ชอบ  เป็นคอมโพสเซอร์ยอดฮิตที่นัยว่าร่วมสมัยสะใจเด็กยุคใหม่ เพราะมีอะไรที่ไม่แค่คลาสสิคอย่างเดียว บ้างก็ว่าออกแนวแจซไปนู่น

แผ่นเบอร์เก้านี่ฟังสนุกสนานดีครับ แผ่นที่ผมได้มานี่ก็เซอร์ไพร์สมากๆ   จริงๆที่หยิบมาเพราะว่าปกสวยดีกับเพราะเห็นว่าเป็นแผ่นโชติ กลับมาฟังดูก็เสียงดีนี่ ตอนหลังไปอ่านเจอนี่เข้าครับ http://www.musicangle.com/album.php?id=467 (http://www.musicangle.com/album.php?id=467) ผมก็เลยยิ่งเปลี่ยนมุมมองกับแผ่น Everest ไปเลย 

Google ดูก็ถึงบางอ้อว่า Mercury สัมพันธ์กับ Everest ยังไง  ผมชอบแผ่น Everest หลายแผ่นเลยแหละครับเดี๋ยวนี้  ผมว่าบางแผ่นเสียงดีกว่า Shaded dog อีก  :hb:

ส่วน Bernstein ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมแผ่น มาห์เล่อร์ของ Bernstein คนถึงชอบสะสมกันมากนัก  แต่อย่างอื่นไม่ค่อยดังเลย
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: dusit on 07 March 2007, 02:58:40 am
เป็นประสบการณ์ส่วนตัวนะครับ คือเมื่อตอนเด็ก ๆ คุณพ่อผมจะมีเพื่อน ๆ มาร่วมวงสังสรรค์ที่บ้านเป็นประจำ และแต่ละท่านจะมีเครื่องดนตรีไทย พวกซอด้วง ซออู้ ติดมือมาด้วย แล้วก็จะร่วมบรรเลงเพลงไทยเดิมกัน คือเวลาเล่นเค้าจะนั่งล้อมกันเป็นวงหันหน้าเข้าหากัน เล่นไปก็พยักพเยิดบอกจังหวะกันไป มีฉิ่งเป็นตัวคุมจังหวะ  ที่เค้าเรียกกันว่าวงดนตรีก็คงมาจากลักษณะที่นั่งล้อมวงกันนี่แหละ ส่วนเรื่องมิติเสียงเนื่องจากนั่งล้อมกันเป็นวงมันก็เลยไม่มีซ้ายไม่มีขวาไม่มีตื้นไม่มีลึก เสียงออกมาเป็นรวม ๆ แบบ MONO แต่ยังรู้สึกได้ว่าเสียงฉิ่ง เสียงกลอง เสียงซอ เสียงขับร้องดังมากจากทางไหน  ผมฟังเพลงไทยเดิมจากแผ่นเสียงมันไม่ได้ความรู้สึกแบบที่ฟังเสียงตอนที่ผู้ใหญ่เค้าเล่นกันสด ๆ เหมือนกับที่ผมเคยนึกสนุกเอาไมค์สองตัวไปวางไว้สองฝั่งของวงแล้วบันทึกเสียงเข้าเทปแบบเทปรีลแล้วลองเปิดฟัง มันให้ความเหมือนจริงมากกว่าแผ่นเสียง  ก็เข้าใจเอาเองว่าตอนบันทึกเสียงอาจจะให้นักดนตรีนั่งเป็นแถวหน้ากระดานเหมือนที่เราเห็นเค้าออกอากาศทางทีวี เสียงมันก็เลยไม่เป็นวงอย่างที่ผมเคยได้ฟังก็เป็นได้  ส่วนเรื่องมิติเสียงของวงดนตรีสากลที่มีกลองชุดกีร์ต้า เคยฟังการแสดงสดที่เสียงต้องผ่านเครื่องขยายแต่เครื่องขยายก็ยังอยู่ในตำแหน่งของเครื่องดนตรี เช่นกีร์ต้าเบส ก็จะมีแอมป์เบสตั้งอยู่ข้างหลัง กีร์ต้าลีดก็จะมีแอมป์ลีดตั้งอยู่ข้างหลัง มันก็เลยให้มิติเสียงตรงกับเครื่องดนตรี  แต่ต่อมาคนดูมากขึ้นเครื่องขยายก็ต้องเพิ่มมากขึ้น มิติเสียงก็เลยออกมาจากที่ตั้งลำโพงซึ่งไม่ได้อยู่ในตำแหน่งที่นักดนตรียืนอยู่  ยิ่งเพลงร๊อคยุคหลัง ๆ ที่นักร้อง ร้องไปวิ่งพล่านไปรอบเวที แต่เสียงร้องก็ยังคงออกมาจากลำโพงที่ยังอยู่กับที่ไม่ได้วิ่งตามนักร้องไปด้วย  เลยไม่เข้าใจว่าเสียงจากแผ่นเสียงหรือ CD ที่บันทึกจากห้องอัดจะมีมิติเหมือนการแสดงสดได้อย่างไร  ยิ่งในยุคสมัยที่คอมพิวเตอร์ทำอะไรได้ทุกอย่าง ทำเสียงดนตรีทีละชิ้นแล้วมามิกซ์รวมกันนี่มันจะหามิติมาจากไหน นอกจากใช้เครื่องมิกเซอร์ช่วยแพนเสียงสร้างมิติหลอกเท่านั้นเอง  ก็ที่เห็นว่าเทียบเคียงได้นี่ก็จะมีแต่การบรรเลงโดยวงซิมโฟนี่ที่ให้เครื่องดนตรีชนิดเดียวกันหลาย ๆ ตัวช่วยกันเปร่งเสียงออกมาโดยไม่ต้องใช้เครื่องขยาย แล้วเวลาบันทึกเสียงก็ตั้งวงในตำแหน่งเดียวกับที่แสดงสด  เวลาฟังแผ่นจึงจะรับรู้มิติได้เหมือนกับที่ฟังจากการแสดงสด  ก็ต้องขอออกตัวอย่างที่ว่าไว้ตอนเริ่มต้นว่าเป็นเพียงประสบการณ์ส่วนตัว ผิดถูกอย่างไรไม่ว่ากันนะครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 23 April 2007, 06:43:57 pm
หลังจากอ่าน shostokovich ที่พี่พีเขียนไว้ ผมก็เหมือนต้องมนต์ว่าเห็น shostakovich เมื่อไหร่เป็นต้องกวาด

ช่วงนี้ติดใจเชลโล คอนเชอร์โตเบอร์หนึ่งครับ ได้ฟังทั้งของที่ แมกซิม ลูกชายมิตย่ากำกับ เล่นกับ Heinrich แล้วก็แผ่นที่ Mikhail Khomitser เล่นเชลโลกับ Gennady Rozhdestvensky กำกับ  ผมกลับชอบแผ่นเสียง melodiya แผ่นนี้มากกว่าแผ่นแรกซึ่งเป็นซีดีอีกครับ

พี่พีมีคนโปรดสำหรับงานนี้ไม๊ครับ?
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 23 April 2007, 07:29:47 pm
Happy Listening Krub! ห่างหายกันไปนานเลยครับ คงจะงานยุ่ง?
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 23 April 2007, 07:47:37 pm
เข้ามาอ่านอยู่เรื่อยๆ แต่ไม่มีเวลาได้โพสเป็นเรื่องเป็นราวครับพี่ K.PJ เพราะต้องเดินทางอีกแล้วก็เลยต้องสะสางงานให้เสร็จก่อนครับ 

ช่วงนี้ผมฟังไอผ็อดมากกว่าแผ่นเสียงอีกครับ เพราะว่างฟังเพลงก็ตอนเดินทางไปทำงานกับชั่วโมงสองชั่วโมงหลังเลิกงานครับ โปรแกรมแบบสุ่มเพลงไว้ เพิ่งรู้ว่ามีอะไรเพราะๆจากซีดีที่ผมมีที่ไม่เคยฟังอีกเยอะครับ

อ้อ ผมมีลิงก์มาฝากพี่ด้วย เดี๋ยวจะไปโพสอีกที่กระทู้นะครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 23 April 2007, 09:40:14 pm
มิตย่าแต่งเชลโล่นี้ให้ สลาว่า คือรอสโตรโปวิช จะฟังก็ต้องหาที่เจ้าตัวเล่นมาประเดิมก่อน
แต่ผมติงนิดเดยวว่า สลาว่านั้น พอแปรพักต์แล้ว รสนิยมก็กลายเป็นตะวันตกมากๆ คือออกแนวโรแมนติค
บางครั้งก็สวิงสวาย ตีโพยตีพายมากเกินไป

แต่ก็ยังเป็นยอดของนักเชลโล่นะครับ ไม่ผิดหวังแน่นอน

คุณเอ้าท์ลองเสาะหาซีดีบอกเซทขุด Shostakovich and friends 4 แผ่นชุดมาสะสมให้ได้
และหาแอลพ มิตย่าเล่นเปยนโนคอนแชร์โตของตัวเอง ค่ายอีเอมไอ
แล้วจะเข้าใจว่า esthetics แบบสหายแดงเป็นอย่างไร งามเหมือนมิก 21 นั่นแหละครับ

หาไม่ได้จะส่งกอบป้ไปให้ครับ

อ้อ ถ้าไม่หาสตริงควอเตททั้ง 15 เบอร์มาฟัง ถือว่ายังไม่รักมิตย่าถึงกึ๋น
ผมจะเล่าให้ฟังเร็วๆน้ โปรดอดใจรอ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 23 April 2007, 11:50:36 pm
มานั่งรอคนเป็นคนแรกเลยครับ และรอเข้าไปที่ห้องภาพชั้นสามอีกด้วยอ่ะครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: ecko1 on 29 April 2007, 07:33:31 pm
http://www.pristineclassical.com/LargeWorks/Chamber/PACM005.php
PACM005: Danzas Españolas etc. - Sarasate 




         
           MP3
price

Ruggiero Ricci (violin)
Louis Persinger (piano)
Released in 1954 as UK Decca ffrr LP LXT 2930
(Duration 49'40"

ลองดูครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 29 April 2007, 07:43:06 pm
แผ่นนี้พี่พีเคยแนะนำก่อนหน้านี้แล้วและผมก็สอยมาเรียบร้อยแล้วครับ
แผ่นนี้พี่ PJ มีเป็นแผ่นเสียงด้วย แต่วันก่อนเจอซุปร้อนถึงกับบิดเลย  :'( เสียดายจริงๆครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: ecko1 on 29 April 2007, 08:45:51 pm
ครับ ถ้าเจอLp ในเวบนอก บอกด้วย จะไปต่อกรด้วย
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 30 April 2007, 02:46:04 am
Quote from: meng on 29  April  2007, 07:43:06 pm
แผ่นนี้พี่พีเคยแนะนำก่อนหน้านี้แล้วและผมก็สอยมาเรียบร้อยแล้วครับ
แผ่นนี้พี่ PJ มีเป็นแผ่นเสียงด้วย แต่วันก่อนเจอซุปร้อนถึงกับบิดเลย  :'( เสียดายจริงๆครับ
เฮียเม็งนี่ความจำสุดยอดจริงๆ ครับ ผมเอาไปทับเรียบร้อยแล้วครับ เสียงยังเหมือนเดิมครับตรงส่วนนั้น

ผมเข้าตามเวปไม่ได้ครับ ช่วยก็อปมาให้อ่านหน่อยได้ไหมครับ แผ่นรุ่นนี้ผมมีอยู่ร้อยกว่าแผ่น ผมว่าบรรยากาศของการอัดมันสุดยอดสำหรับผมเลยละครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 30 April 2007, 03:47:21 am
มีข่าวเศร้า เราเสียสลาว่า Mtislav Rostropovich ไปแล้ว เมื่อไม่กี่วันมานี้เอง
น่าจะเป็นสหายสนิทที่สุดของมิตย่าคนหนึ่ง...เพิ่งพูดถึงอยู่แหม็บๆ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: trens on 30 April 2007, 05:42:03 pm
QuoteMtislav Rostropovich ไปแล้ว เมื่อไม่กี่วันมานี้เอง


เศ้ราจริงๆครับ...เย็นนี้ต้องเปิดแผ่นไว้อาลัยหน่อย
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: HEAVYTOY on 30 April 2007, 08:27:31 pm
มาเติมเต็มครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: Cherokee on 30 April 2007, 08:58:01 pm
เสียดายด้วยคนครับ Rostropovich เป็นคนโปรดของผมซะด้วย
RIP ครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 31 May 2007, 04:11:19 pm
ฟัง CurZon ของพี่พีเล่น Piano ให้ฟังทำให้ผมเริ่มจะหลงกับ Piano อีกชิ้นหนึ่งแล้วละครับ แผ่นที่พี่ให้มามันสุดยอดจริงๆ ครับ ทั้งเล่นดีและอัดมาดีเยี่ยมเลยครับ ต้องขอขอบพระคุณ พี่พีเป็นอย่างยิ่งเลยละครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 31 May 2007, 06:23:13 pm
เคอร์ซองอัดแผ่นไว้เพียง 27 รายการ กับเด๊คค่าเจ้าเดียว FFRR ด้วย ลองหาทางสะสมดูสิครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: ROTL on 03 July 2007, 02:26:43 am
ผมเพิ่งเห็นว่าหน้าเว็บ Patricia Kopatchinskaja มี link ให้คลิกไปชมวิดีโอ
'Patricia plays Ravel's Tzigane' เป็น concert เมื่อวันที่ 16 มิ.ย. 50
จากหน้าเว็บ บอกว่าในวิดีโอนั้น Patricia จะเริ่มเล่นนาทีที่ 55:30
ได้รับชมกันรึยังครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 07 August 2007, 05:29:49 pm
เบื่อเรื่องซอพแวร์และฮาทแวร์ ขอมาคุยเรื่องหูหาเรื่องดีกว่า ผมเกิดความคับแค้นใจเรื่องคำว่า “บ้านนอก” Country หรือกึ่งๆ บ้านนอก Suburban ทำใมบางคนดูถูกว่าเสียงที่มาจากแหล่งนี้จะสู้คนในเมือง City เขาไม่ได้หรืออย่างไร?

ผมฟังคนในเมืองเชียงใหม่ระดับอาจารย์สอนสะล้อก็ยังเหมือนเล่นนับห้องกลัวผิดโน้ตกันอยู่เลย แต่ไปฟังเพลงที่อยู่หลังเขาเล่นกัน พวกเค้าเล่นเหมือนออกมาจากใจ มันลื่นไหลเพราะพริ้งกว่าในเมืองเป็นไหนๆ และพวกเค้าก็ไม่รู้จักตัวโน๊ต โ่ด่ เร มี คืออะไรซะอีกด้วย ถ้าจะเรียนกับเขาก็ให้จำเสียงเอาไปเล่นเอง

ไม่มีอะไรครับ ไปเจอคนดูถูกนักดลตรีบ้านนอกในเวปอื่นมาครับ แต่เมื่อวานเค้าใช้ศัพท์เป็น Suburbian แล้ว คงโดนแซวไปหรือเปล่าไม่รู้? ขออภัยที่เอามาลงในนี้ เพราะถ้าลงในนั้นผมคงโดนอัดเละ

ขอถามพี่พีต่อเลยดีกว่าว่ายังมีใครเล่นเปียโนได้ดีกว่า Rach อีกบ้างไหมครับ ที่ให้มามันสุดยอดจริงๆ ครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 07 August 2007, 06:35:03 pm
เรามาเริ่มที่คนในตำนานก่อน
ตอนที่บราหมส์ยังเป็นเด็กหนุ่มวัยละอ่อน 21-22 ปีเท่านั้น เป็นไอ้บ้านนอก(แหะๆ...เข้าประเด็นพอดี)
ความจริงก็ไม่ถึงกับบ้านนอกนักดอก เมืองฮัมบวร์กที่แกเกิด สมัยนั้นออกจะซอมซ่อ เป็นเมืองท่าเรือ
เทียบไปก็คือคลองเตยเราดีๆ นี่เอง

หนุ่มบราหมส์มีโอกาสตระเวณแสดงกับเพื่อนรุ่นพี่นักไวโอลินไปทั่วเยอรมัน ร่วมมือกัน 2 ปี ระหว่าง 18503-4
เพื่อนคนนี้ พาไปรู้จักกับโยเซฟ โยอาคิม ซึ่งวันนั้น เป็นมือซออัจฉริยะแห่งยุโรป
ชื่อเสียงลือเลื่องกระเดื่องดังไปทุกราชสำนัก เปรียบกับไอ้บ้านนอกสลัม ก็ราวกับดินและดาว
โยอาคิมได้ฟังเปียนโนของบราหมส์เข้า ถึงกับนอนไม่หลับ ต้องเขียนจดหมายถึงเพื่อนไฮโซทุกคน ว่าเพิ่งเจอเพชรเม็ดงาม
"คุณบราหมส์ไปไกลล้ำหน้าพวกเราหลายปี..." โยอาคิมสารภาพ
นี่คือผลิตผลจากสลัมนะครับ คุณพีเจเอาไปยัดปากให้พูดมากคนนั้นได้
เพื่อนอีกคนที่ได้เจอตัวและฟังหนุ่มบราหมส์ สรุปง่ายๆว่า ฝีมือเปียนโนของเขา ไม่แพ้พวกโปลลิช
นี่เป็นคำชมระดับเอกอุ เพราะในครั้งกระโน้น สุดยอดมือคีย์บอร์ด คือชาวโปล
(คงนึกออกว่าโชแปงเป็นชาวอะไร)

ในบันดายอดเปียนนิสต์ทั้งหมด ยกเว้นมทสาร์ตแล้ว ผมคิดว่าโชแปงน่าจะเป็นอันดับหนึ่ง
เพลงของเขา แสดงให้เห็นว่าเปียนโนมีไว้ทำอะไร และทำได้อย่างไร ไม่ว่าจะดัง จะเบา จะเร็วจะช้า
จะหวานจะเศร้า ไปจนถึงความมหัศจรรย์ที่เราคาดคิดไม่ถึงว่าเครื่องดนตรีนี้จะสร้างขึ้นมาได้
มรดกพรสวรรค์เหล่านี้ ดูเหมือนจะส่งต่อมาทางเชื้อชาติแฮะ
ยอกนักเปียนโน ล้วนเป็นชาวโปล เช่น ปาเดเรฟสกี้ (Paderewsky หรือนิยมสะกดอีกแบบมากกว่า)
Ignacy Jan Paderewski 1860-1941 ผู้ซึ่งเพียงแต่นั่งเฉยๆ สาวครึ่งโลกก็ระทวยกายด้วยความที่เฮียแก หล่อเหลือเกิน
นั่นก็เป็นโปลลิช และเป็นถึงนายกรัฐมนตรีพลัดถิ่นคราวสงครามโลกครั้งที่สองเสียด้วย

อยากรู้ว่าฝีมือเป็นไง เดี๋ยวจะทำไปประเคนถึงแฟลต(เรามีนัดกันเสาร์นี้กระมัง) หรือใจร้อน สั่งแผ่นนี้มาเลย
http://www.amazon.co.uk/exec/obidos/tg/detail/offer-listing/-/B0000037LL/new
ผมก็อยากฟังอยู่เหมือนกัน

ถ้าจะมีมือคีย์บอร์ดที่รัคมานินอฟยอมยกย่อง ก็เห็นจะเป็นคนนี้แหละครับ
(ต้องพักให้ลูกแชท เดี๋ยวมาต่อครับ.........)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 07 August 2007, 07:42:57 pm
Quoteยอกนักเปียนโน ล้วนเป็นชาวโปล
ทำให้นึกถึงหนังเรื่องหนึ่ง The Pianist ละมั้งถ้าผมจำไม่ผิด พวกฮิตเลอร์ยังยอมไว้ชีวิตพระเอกที่เป็นนักเปียโนเลยละ

Quoteอยากรู้ว่าฝีมือเป็นไง เดี๋ยวจะทำไปประเคนถึงแฟลต(เรามีนัดกันเสาร์นี้กระมัง)
ผมจะวอร์มเครื่องรอ แผ่นเปียโน ตั้งแต่ก่อนไก่โห่ไว้เลยละครับ

Quote(ต้องพักให้ลูกแชท เดี๋ยวมาต่อครับ.........)
วันนั้นผมไปแย่งเวลาเค้าซะเยอะเลย

รอฟังต่อครับ แล้วท่านบีฯ ล่ะ สมควรอยู่ลำดับไหนอ่ะครับ? เป็นหนุ่มชนบทด้วยเหมือนกันไม่ใช่หรือครับ? เห็นว่าต้องเดินทางเข้าเมืองไปหาท่านโมฯ

น้องเอาท์และเพื่อนๆ ช่วยกันลุมพี่พีด้วยครับ ผมก็ไม่ค่อยรู้เรื่องนัก
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 08 August 2007, 02:40:21 am
วันนี้เล่าไม่ทันซะแล่ว...มีงานด้วน เอ้ยด่วนแทรกเข้ามา
เอาลิ้งค์ของนิมบัสไปดูเล่นก่อน เจ้านี้เขาไปหาเปียนโนโรลมาบันทึกเสียงใหม่ เหมือนเจ้าตัวมาเล่นจริงๆ
เสียดายที่เปียนโนโรลเกิดหลังยุคโชแปง ลิสต์และบราหมส์
ไม่งั้นเราคงเพลินสุดๆ ทีเดียว ที่มีลิสต์มาเล่นมนตร์ซาตานถึงบ้าน จะได้รู้ว่า เสียงเปียนโนเรียกเมียน้อยมันเป็นยังไง
คนที่อาวุโสสุดที่ได้บันทึกเยนโนโรล ก็คือปาเดเรฟสกี้ และรัคมานินอฟ

แค่นี้ก็คุ้มแล้ว
http://www.wyastone.co.uk/nrl/gp_num.html
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 08 August 2007, 03:34:17 am
ปาเดเรฟสกี้ ในลิงค์ไม่เห็นมีเลยอ่ะครับ พรุ่งนี้มาเพิ่มตัวตนของคนนี้นะครับ ขอบคุณมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เลยคร้าบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 08 August 2007, 04:11:27 am
ดูที่ N 8801, N 8802, และ N 8812 ครับ

ผมมีปาเดเรฟสกี้แผ่นหนึ่ง เล่นเปียนโนโรลงานของโชแปง แต่เป็นของค่ายคลาเวียร์ เร็คคอร์ด
อดใจรอแป๊บครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 08 August 2007, 04:28:17 am
ค้นให้ใหม่
คราวนี้รับรองจุใจแน่อน บัญชีของนิมบัสชุดนี้ เท่ากับรายพระนามเทพเปียนโนบนสรวงสวรรค์แห่งดนตรีกาล
ของแท้ชนิดไม่ต้องขี่เรือไปปลุกเสกกลางเวหาเลย

ฝากน้องเอ้าท์ดูๆ พวกโบลวเอ้าท์เซลหน่อยเหอะ
เขาเคยเอามาลดราคาเหลือแผ่นละบั๊กสองบั๊ก
แปลกที่คนรุ่นปัจจุบัน ไม่ยักฟังของดีๆ อย่างนี้

เพิ่งมาเจอคุณพีเจกะคุณแบลคมอร์นี่ละ ที่ติดอกติดใจ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 08 August 2007, 09:09:35 am
จดไว้แล้วครับพี่พี Ignaz Jan Paderewski เอ มีตัวอย่างปกไม๊ครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 08 August 2007, 10:18:59 am
เดี๋ยวค่อยหาปกให้ชมนะครับคุณน้องเอ้าท์
------------------------------------------------------------------------------
เข้าไปอ่านเวบที่คุณพีเจหงุดหงิดมาแล้ว พลอยหงุดหงิดตามไปด้วย
อันที่จริงพวกที่สนทนากันในนั้นก็มีความรู้ใช่น้อย ส่วนมากน่าจะอยู่ในวงการดนตรี
อาจจะถึงเป็นครูสอนด้วย แต่วิธีถ่ายทอดความรู้ดูเหมือนจะอันตรายอยู่เหมือนกัน
คือคนมีความรู้ดีนี่ เวลาพูดผิด คนธรรมดาจับไม่ได้หรอกครับ เพราะความรอบรู้ของเขา กลบรอยด่างหมด

คุณคนที่เป็นขวัญใจคุณนกฮูก(...เดี๋ยวนี้หายไปเลย คิดถึงนะคร๊าบบบ หิวของอาหย่อยง่ะ)
แกรู้มาก แต่รู้ไม่หมด แสดงว่าอ่านมาก แต่อาจจะไม่ได้ย่อย
ดังนั้น ถ้าผมจะพ่นอะไรงี่เง่าออกมาก็กรุณาเตือนด้วยนะคับ อย่าปล่อยผมปล่อยไก่ ขอเก็บไว้ต้มข่าสักตัวสองตัว

มีประเด็นที่ผมไม่ค่อยเข้าใจในกระทู้หนึ่ง ที่เขาบอกว่าสำเนียงจากมทสาร์ตนี่เป็น suburbiam
เข้าใจว่าเขาคงจะเล่นคำ คือแทนที่จะบอกว่า suburban ก็ใช้ลาตินให้เก๋หน่อย แต่ถ้าจะเอาอย่างนั้น
ก็น่าจะใช้ว่า in suburbiam ให้เต็มยศ จะได้เข้าใจแจ่มแจ้ง
ทีนี้ ถ้าเป็นลาตินจริง ผมก็งงเหมือนกันว่าอย่างมทสาร์ต ที่เคยล้เล่นขอเด็กหญิงมารี อังตัวเนตต์แต่งงานนี้น่ะหรือ
จะเป็นพวกซับเอิบ
นักดนตรีที่ทุกราชสำนักยุโรปคลั่งไคล้ แท้ที่จริงเป็นพวกหลังเขา ตลกร้ายจริงๆ พี่คนนี้

กลับมาที่เบโธเฟ่น
เราไม่รู้ว่าท่านเก่งแค่ใหน เพราะเปียนโนในสมัยของท่าน มันไม่เหมือนสมัยนี้
แล้วการเล่นให้เสียงใหญ่ยิ่ง ปานฟ้าถล่ม ก็ไม่มีในยุคของท่าน
สมัยนั้นเปียนโนหลังเล็กนิดเดียว คีย์ก็จำนวนไม่แน่นอน เสียงก็ออกแนวโปรง สะอาด และเร็วระยิบระยับ
เอารูปเปียนโนยุคนั้นมาฝากครับ เชิญทัศนา

มาในยุคโชแปง-ลิสต์นี่เอง ที่เปียนโนตัวใหญ่อย่างที่เราคุ้นกัน
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 08 August 2007, 10:32:12 am
ลองเวบนี้ 78
http://item.express.ebay.com/Music_Music-on-Vinyl__Ignace-Jan-Paderewski-Lot-Of-5-12-In-78s-Piano_W0QQitemZ320121811650QQihZ011QQddnZMusicQQadnZMusicQ20onQ20VinylQQptdiZ1342QQddiZ1327QQcmdZExpressItem

หรือซีดี ท่าไม่เลว แต่แพงจัง
http://pma.prcua.org/giftshopen.html
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 08 August 2007, 10:37:19 am
ส่วนเปียนโนโรล ลองไปที่ แอมพิโก เวบเขามี
http://www.ampico.biz/

หรือที่นี่ รวมไว้ที่เดียว
http://www.pianola.org/reproducing/reproducing_duo-art.cfm

ฉ็อบตามสเบยนะครับ ตัวใครตัวมัน....อย่าเผลอซื้อเปียนโนไปเลยหล่ะ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 08 August 2007, 02:22:45 pm
แผ่นแอมปิโกเพราะมากๆครับ  :love3: :love3: :love3:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 08 August 2007, 03:23:59 pm
Quoteแปลกที่คนรุ่นปัจจุบัน ไม่ยักฟังของดีๆ อย่างนี้

เพิ่งมาเจอคุณพีเจกะคุณแบลคมอร์นี่ละ ที่ติดอกติดใจ
เอ! บอกอย่างนี้ผมดูหนุ่มขึ้นอีกเยะเลย ไชโยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ผมอยู่รุ่นคุณเบรคมอร์ 555555555

ต่อไปนี้ต้องไม่ให้กระทู้นี้ตกขอบนะครับ น้องเอาท์ออกมาแร้ว.......

รอฟังเลยครับ ต่อไปนี้แนวผมคงรุ่นเก๋าๆ เท่านั้น เสียงดีไม่ดีช่าง.....ของให้เล่นแบบให้อารมย์เก่าๆ แบบมีเสียงการหมุนที่ 78 รอบต่อนาที หรือไอ้ที่เขาใช้กระบอกเสียงเล่นเลยยิ่งสุดยอด (ไม่รู้ว่ากี่รอยต่อนาทีครับ?)

Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 09 August 2007, 04:48:24 pm
พี่พีเอ่ยถึงแต่พวกรุ่นเก๋า ที่ต้องปลุกจากหลุมขึ้นมาเล่นกันทั้งนั้นเลยอ่ะครับ เอาแบบเพิ่งจะดินกลบหน้าหรือตอนเริ่มยุค 19XX ต้นๆ ขึ้นมาเล็กน้อยบ้างซิครับ ขอบคุณคร้าบบบบบบบบบบบ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 09 August 2007, 05:12:37 pm
ดูวิธี transfer เขาแล้ว เจ๋งจริงๆ  อิอิ พี่ๆจะลองบ้างไหมครับ http://www.wyastone.co.uk/nrl/pv_transfer.html

ผมเข้าไปฟังที่เป็น real audio ตัวอย่าง http://www.wyastone.co.uk/nrl/gp_ra.html ผมว่าผมเคยเห็นหลายท่านเลยครับ เพราะมากครับ ไม่น่าเชื่อว่าอัดปี 191x-192x http://www.wyastone.co.uk/nrl/gpiano/8812_1.ram  :thumbup: :thumbup: :thumbup:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 09 August 2007, 10:27:40 pm
เจ๋งเจงๆๆ ฮับ น้องเอาท์ ได้เห็นแต่รูป เนทไม่ไวพอเลยไม่ได้ฟังอ่ะครับ แต่พอนึกบรรยากาศออกลางๆ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 10 August 2007, 08:00:21 pm
Quote from: meng on 08  August  2007, 02:22:45 pm
แผ่นแอมปิโกเพราะมากๆครับ  :love3: :love3: :love3:
เพลงอะไร ใครเล่น ใตรตุมครับ? ขอรายละเอียดเพิ่มด้วยครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 10 August 2007, 08:24:34 pm
Quoteส่วนเปียนโนโรล ลองไปที่ แอมพิโก เวบเขามี
http://www.ampico.biz/

ตามลิงค์ที่พี่พีให้ไว้ด้านบนครับพี่ เป็น sampler ครับ
มีใครสนบ้าง
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 13 August 2007, 05:43:47 pm
เอ! พี่พีครับ แตรฮอร์นที่ขึ้นตอนต้นเพลงที่พี่เปิดให้ผมฟังนั้น ใช่ บรามห์ เปียโน คอน นัมเบอร์ สองหรือเปล่าครับ ผมไปอ่านหนังสือเจอเลยอยากหาฟัง ไม่ทราบว่าใช่เพลงที่ฟังกันวันนั้นหรือไม่ครับ? ขอบคุณครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 13 August 2007, 06:26:14 pm
น่าจะ....ท่อนเปิดของมูฟเม้นท์แรก เป็นเสียงฮอร์นที่เปิดกว้างจากที่ไกลๆ
แล้วต้องตามด้วยเปียนโน ต่อเนื่องเป็นเนื้อเดียวกัน เป็นการเริ่มต้นที่ สิบคน ผ่านแค่ สาม หรือสี่
วิลเฮล์ม แบคเฮ้าส์ ตอนสิบสองขวบ เคยตามครูไปเล่นคอนแชร์โต้ทั้ง 1 และ 2 กับบราหมส์ที่เวียนนา
เลยได้อยู่ร่วมในการปรึกษาความหมายของท่อนนำนี้

แบคเฮ้าส์บอกว่า มันก้อ...ง่ายๆ
เหมือนเราเดินทอดน่องเข้าในราวป่าไงย์...
(ก่อนจะไปเจอความตื่นเต้นในอีกสิบวินาทีต่อมา คือการเริ่มท่อนคาเด็นซ่าอย่างทันทีทันใด...อันนี้ผมว่าเอง แหะๆ)

คอนแชร์โต้โอปุสที่ 83 นี้ เป็นสุดยอดของความยากและยิ่งใหญ่
มันต้องการพลังงานทั้งชีวิต ไม่ใช่เพลงที่จะมาอวดฝีมือกันเลยสักนิด
อย่าเพิ่งฟังเพลงนี้ จะทำให้คอนแชร์โต้อื่นๆ จืดหมดครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 14 August 2007, 04:14:31 am
อ้าว! บรรทัดสุดท้าย ไหงเป็นอย่างนี้?????
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 14 August 2007, 04:35:52 am
เปียนโนคอนแชร์โตที่ว่ายอดเยี่ยมนั้น ในความเห็นของผม มีอยู่สองกลุ่ม คือกลุ่มเยี่ยมยอด ไม่มีใดเทียม
ผมคิดว่า งานของมทสาร์ตตั้งแต่เบอร์ 20 เป็นต้นมา ถึง 27 อยู่ในกลุ่มนี้ได้หมด
ของโชแปง ซึ่งมีสองเบอร์ ก็อยู่ได้
รัคมานินอฟ 2 และ 3 ก็พอจะเขย่งอยู่ในฐานันดรนี้ได้....พวกนี้ต้องหามาประดับวงศ์สกุล

มาถึงแถวสอง ยอดเยี่ยมอย่างมีคำว่า....แต่
ประกอบด้วยท่านบี 5 ชิ้น เรียนตามตรงว่า ไม่มีสักชิ้น ที่เหนือกว่ามทสาร์ต ไม่ว่าจะแง่ใด
ฟรั้นส์ ลิสต์ ชูมานน์ หรือไชก๊อฟสกี้ ล้วนแต่ต้องชะเง้อมองแถวบนทั้งหมด
พวกนี้ต้องฟังให้หมด ก่อนจะไปฟังบราห์มส์เบอร์หนึ่ง ซึ่งคงจำได้ว่า เคอร์ซองเล่นไว้เด็ดดวงขนาดใหน
เพียงแค่เบอร์หนึ่งก็ส่งบราหมส์ไปอยู่แถวบนแล้ว

แล้วเบอร์สองนี่ ดีกว่าหนึ่งขึ้นไปอีกหลายส่วน
เกิดฟังแล้วปื้มม์ขึ้นมา จะหาอะไรฟังต่อล่ะท่าน........
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 15 August 2007, 05:54:04 pm
ฟังเจ้าเจ้าลูกเป็ดขี้เหล่ (แต่ตอนนี้จับมาโมฯ เป็นลูกหงส์เต็มตัวแล้วครับ) ผมกลับไปฟัง CD Player ทั่วๆ ไป กับเพลงของพี่พีไม่ได้เลยละครับ ดูเหมือนมันไร้ซึ่งอารมณ์จริงครับ มีแต่เสียงกลาง เสียงเบสต่ำๆ  คางตามมาพื้น ที่เบาะนั่งไม่มีมาเลยสักกะนิด อย่างนี้คนแก่ๆ รุ่นเก่าๆ ที่ไม่ค่อยรู้ภาษาอังกฤษ ยังบอกได้ว่า “ไม่มีฟิลลิ่ง”  :thumbdown:

พี่พียังไม่ให้ฟัง Piano Con ของท่านบรามห์ ผมเลยไถลไปฟัง Violin ของท่านมิสไตร์ และไฮเฝทซ์ ซึ่งถือว่ารุ่นเดียวกันได้ เพราะเกิด 03 และ 01 (ปีเดียวกันเลยเรา) ผมชอบมิสไตน์มากกว่าครับ ดูมันอ่อนไหว อ่อนโยน เยือกเย็นต่อเนื่องดีกว่า ไฮเฝท (ความชอบส่วนตัวนะครับ เดี๋ยวคุณ Jtr จะค้อนเอา)  ถึงเพลงเร็วก็ยังชอบมิสไตน์อยู่ดีอะครับ :yahoo: :jump: :clap: :cheer:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: santi on 16 August 2007, 01:10:36 am
ผมก็ชอบมิลสไตน์มากกว่าไฮเฝทเช่นกันครับ
ดนตรีของไฮเฝทจะนิ่ง มั่นคง และแข็งแกร่ง ส่วนมิลสไตน์จะพริ้วไหว อ่อนหวาน

แต่ผมก็ยังไม่ได้ฟังนักซอเก่งๆท่านอื่นนะครับ (ไม่นับรวมที่ผมทิ้งไปแล้ว 4-5 คน)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 16 August 2007, 04:22:08 am
เสียดายวันนั้นไม่ได้เปิดท่านโจอาคิมให้ฟัง พี่พีเคยแนะนำให้ฟังสกิ๊สตี่ครับ หรือท่านออยตร๊ากครับ เขียนชื่อไม่ค่อยจะถูก เดี๋ยวต้องให้พี่พีมาช่วเพิ่มให้ครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: jtr on 16 August 2007, 04:35:51 pm
Quote from: K. PJ on 15  August  2007, 05:54:04 pm
ผมชอบมิสไตน์มากกว่าครับ ดูมันอ่อนไหว อ่อนโยน เยือกเย็นต่อเนื่องดีกว่า ไฮเฝท (ความชอบส่วนตัวนะครับ เดี๋ยวคุณ Jtr จะค้อนเอา) 


ไม่ค้อนครับพี่ เพราะต้องมีคนอย่างไฮเฝทไว้ เป็นเบ็นชมาร์คครับ จะได้มีการต่อยอด
แต่มือซอที่ผมปลื้ม ไม่ใช่ผู้ชายนะตัวเอ้งงง..  :flatter: :flatter: :flatter:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 16 August 2007, 05:14:22 pm
อ้าวเป็นงั้นไป อย่าไปหลงรูปนางสาวยุโรป จนเกิดไบเอสนะครับ เอ! หรือว่าป้าคุงหว่า?

วันนี้ฟังของท่านบรามห์เบอร์หนึ่งจากท่านฟรุตท์นำวง มีตีกลองใกล้ไกล มันสุดๆ พะเด็จพระคุณอ๋ย!!!!! (ผมได้เพลงนี้มาแล้วครับพี่พี)

พี่พีว่าเบอร์สี่ของใครนะครับที่สุดยอดนะครับ ผมลืมอีกแล้วอ่ะครับ  (คราวนี้ต้องลงสมุดบรรทึก วันนั้นกลับบ้านลืมจดครับ)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: santi on 16 August 2007, 05:19:34 pm
Quote from: K. PJ on 15  August  2007, 05:54:04 pm
พี่พียังไม่ให้ฟัง Piano Con ของท่านบรามห์

555 ห้าม แปลว่า ยุ   
ยุ ก็แปลว่า ยุ
(http://img.verycd.com/posts/0702/post-458483-1171458280.jpg)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 16 August 2007, 06:00:37 pm
นี่เป็นการเล่นโอปุส 83 ที่ยอดเยี่ยมที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์
พ่อตาลูกเขยคู่นี้ ช่วยกันประคองมหานาวาแห่งสรรพเสียงไปสู่ฝั่งแห่งสัมฤทธิผล ได้โดยดุษฏีภาพ
เป็นการบันเลงที่"เร็ว"มาก เกือบจะเร็วที่สุด
คอนแชรโตชิ้นนี้มีสี่ท่อน แทนที่จะเป็นสาม
บราห์มสขยายสะแกระโซ่ของท่อนที่ 1 (ตามธรรมเนียมเดิมๆ) ให้บันเจิดเป็นเอกเทศจนต้องยก แยกไปเลย หนึ่งมูฟเม้นท์
เป็นหนึ่งมูฟเม้นท์แห่งความอะเหร็ดอะหร่อย แต่มีขนาดใหญ่เท่าภูเขาสูงชันที่เปียนิสต์ต้องไต่ข้ามไป
เต็มไปด้วยเทคนิคที่ยากสุดๆ การตีความที่สุดๆ และสมาธิที่สุดๆ
แต่....
ต้องเล่นออกมาเหมือนกับง่ายๆ สุดๆ

เมื่อเล่นโดยบราหมส์ สี่ท่อนนี้ เล่นไม่ถึง 40 นาที คุณต้องแทบขาดใจตายเลย
ที่เอาโน๊ตทั้งหมดมาเปล่งเสียงให้ครบในเวลาเพียง 37 นาที อย่างที่บราหมสทำไว้
ปัจจุบันนี้ ผมเห็นเขาเล่นกันที่ 48-50+ นาทีครับ
บราหมสคงบ่นแหลกเลย....ตูม่ายด้ายแต่งมาให้เล่นอย่างนั้น

ถ้าต้องการฟังท่อนแรกที่อร่อยกว่าที่ออโรวิทตส์ทำ ให้ไปหาริ๊คแตร์ ไอ้ม้าป่าแห่งทุ่งหญ้าสเตปป์
เล่นเปิดตัวที่คาร์เนกี้ฮอลล์(ที่มิใช่ยาอมนะจ๊ะ) เป็นการเล่นที่ช๊อคทั้งเมกา
ว่าอัจฉริยะขนาดนี้ ทำไมกูเพิ่งรู้จัก
(ก็มึงมันกบในกะลาไงยยยย....พวกโซเวียตบอก)

วันนั้นฟริ๊ต ไรเนอร์ปกครองนิวหยอกอยู่ แต่บังเอิญแกเปื่อยกระทันหัน เขาเลยต้องไปเชิญมหาอุปราชเบอร์สอง เล็นสะด๊อฟ มาคุมวงแทน
โชคดีไป ผมไม่เคยชอบไรเน่อร์เลย
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 16 August 2007, 06:15:45 pm
สำหรับโอปุสที่ 98 ซี่งเป็นซิมโฟนี่แห่งการอำลาโลก หลังทิ้งรอยเท้าแห่งอัจฉริยภาพไว้อย่างสมใจแล้ว
ผมชอบ(แม่ง)เล่นเกือบจะทุกคนเลย....ยกเว้นคนที่เล่นห่วย

ท่อนสี่นั้น เป็นโคตรยากที่ยากโคตรๆ...ผมยกให้ท่านฟรุตเวงเลอร์คุมวงเบอลินไปเฉิดฉายที่ลึนดึ้น ก่อนสงครามโลกนิดหน่อย 1939
เล่นราวกะพสุธาวิปโยค สั่นสะเทือนไปถึงจักรวาลเบื้องบน
แต่ที่ลึนดึ้นเหมือนกัน อีกสี่สิบปีต่อมา เฒ่าทารกสะโตกี้ เล่นท่อนหนึ่งได้อย่างมีชีวิต เกือบจะเหมือนวิญญานเด็อนุบาลเข้าสิง(เฒ่าวัย 92....)
ที่ผมเคยพูดถึงไปแล้ว เล่นมันจนคนดูเผลอตบมือ(เหมือนเมื่อสมัยที่บราหมส์เล่นเพลงนี้เลย)

แต่คนที่ทำให้เพลงนี้ กลายเป็นสุดยอดอยู่ในทำเนียบซิมโฟนี่ ต้องยกให้เวน์การ์เน่อร์ ที่ลึนดึ้นอีกเหมือนกัน(แฮะ)
เมงเกิลเบอร์กทำได้ไม่แพ้กัน กับวงคอนเสิร์ตกบาวแห่งแอมสเตอรดัม

แต่ที่เป็นขวัญใจตลอดกาลของผม ก็คือคอนดัคเตอร์ขี้โรคจากอิตาลี วิคเตอร์ เดอ ซาบาต้า คุมวงเบอร์ลินเมื่อ 1939
ยังมีอีกหลายคนที่น่าพูดถึง แต่เมื่อเอ่ยถึงซาบาต้า แปลว่าเรามาถึงทางตันแล้วครับ
ไม่มีใครที่คอนดัคโอปุส 98 ได้เหนือกว่า ตลอดกาล
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 16 August 2007, 07:23:55 pm
Quote555 ห้าม แปลว่า ยุ   
ยุ ก็แปลว่า ยุ


เอ้า! ผึ่งจะเข้าใจ ฟังเป็นฟังกันซิครับ!!!!!!!!!! :headphone:

แล้ว Pollini-Abbado, Brendel-Abbado แล้วก็ของท่านฟรุ๊ทฯ คุมใครเล่นเปียโนก็ไม่รู้ครับ? B) มาจากพี่น่ะครับ แต่ละ Op. 83 เป็นอย่างไรบ้างครับ แต่ผมชอบอันหลังมากที่สุดครับ :thrilled: เล่นแตรฮอนตอนเริ่มต้นให้อารมณ์เยี่ยมมาก เปียโนก็เยี่ยมครับ ดูยิ่งใหญ่อลังการลึกซึ้งที่สุดละมั้งครับ :jump: ผิดพลาดประการใดโปรดชี้แนะด้วยครับ :bowdown: :worshippy: :bowdown:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 16 August 2007, 07:36:27 pm
สองคนแรกผมเก็บให้ครบเท่านั้นครับ
อาจจะมากไปหน่อย ดูเหมือนจะกว่าสี่สิบคนทีเดียว ฟังพอให้รู้จัก

ฟรุทเวงเลอร์คุมวงให้แฮนเส็นกระมัง ต้องไปสอบโพยก่อน
เห็นทีจะต้องเรียงลำดับความชอบกันสักทีกระมัง
แต่ยังไงก็เชื่อหูตัวเองนะครับ
ข้อมูลจากผมก็เป็นแค่แบ่งปันประสบการณ์ แต่ละคนมีมุมมองไม่เหมือนกัน
ผมก็อยากทราบของท่านๆ บ้างเหมือนกัน จะได้ช่วแก้โง่เร็วหน่อย
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 17 August 2007, 07:52:52 pm
Quote from: pee on 14  August  2007, 04:35:52 am
....ก่อนจะไปฟังบราห์มส์เบอร์หนึ่ง ซึ่งคงจำได้ว่า เคอร์ซองเล่นไว้เด็ดดวงขนาดใหน
เพียงแค่เบอร์หนึ่งก็ส่งบราหมส์ไปอยู่แถวบนแล้ว


วันก่อนฟังเคอร์ซองเล่น Brahms op 15 (piano concerto no.1) แล้วโอ้โหมากๆ ฟังเทียบกับ Rubinstien แล้วทิ้งกันไม่เห็นฝุ่นเลย  นี่ขนาดฟังกับ HDD player นะครับเนี่ย

แต่ยังไงก็ยังรักแผ่นเสียงอยู่ครับ  ฟังออยสตรัคเล่นเบโธเฟนไวโอลินคอนเชอร์โตแล้วแผ่นเสียงยังได้อารมณ์กว่าเยอะจริงๆครับ   
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 17 August 2007, 08:58:30 pm
รูบินสไตน์บันทึกเสียงเบอร์หนึ่งไว้ 4 ครั้ง คุณเอ้าท์คงไปเจอครั้งที่เล่นกะไรน์เน่อร์แหง็มเลย
ลองหาที่แกเล่นส่งท้ายชีวิต กับสุบินเมธาดูนะครับ
อ้อ ....ไวนิ่ลของอาร์ซีเอ เห็นเขาเทอดทูนกันนัก ผมกลับฟังว่ามันไม่เอาไหน มีแต่เสียงสุดปลายสองด้าน
เนื้อเสียงที่เป็นแก่นของวิญญานเพลง เขาไม่ได้อัดใส่มาด้วย

ถ้าเป็นเพลงใหม่ๆ หน่อย อย่างริมสะกี้ ค๊อสค๊อฟ หรือบาร์ต๊อก ผมก็ยังพอให้อภัย
เสียดายฝีมือของไฮเฝท ออโรวิทส์ รูบินสไตน์ แม้แต่ไคลเบิร์น เสียงเปียนโน ฟังใสเหมือนแก้วบรั่นดีในโรงอาหารถูกๆ
ไม่มีกลิ่นของกระดูกกับทองเหลืองกระทบเส้นลวดในเรือนไม้เลย

ด๊อยช์กราโมโฟน ได้ลิขสิทธิ์ออโรวิทช์ก่อนตาย ออกมา 5 แผ่น ลองหา In Moscow มาฟัง และดู
(มีวีดิโอ...อยู่ในสะเตทซิกส์ หน้าที่ให้ผมดูนั่นแหละครับ)
นั่นคือการบันทึกเสียงที่ยอดเยี่ยมที่สุดในยุคใหม่....หาไม่ได้ ไม่เป็นไร จะส่งไปให้
น่ากลัวต้องไปหาที่อั๊บโหลดไฟล์เสียแล้ว ส่งทีละร้อยสองร้อยเม็ก ค่อยง่ายหน่อย

อีมิล กีเล่ส์กะโยฆุ่ม ก็เล่นสองเบอร์นี้ได้ดีมากๆ ถ้าเป็นคอมพลีทเซท ผมให้เป็นเบอร์สอง รองจากขนาเบลและจอร์จ เซลล์
แบคเฮ้าส์กะบืห์ม ก็เยี่ยม เบอร์สองทำได้ดีที่สุด ไม่ต้องหาใครมาสู้ แต่เสียดายเบอร์หนึ่ง ด้อยกว่าเฆอร์ซองนี๊ดดดเดียว
ส่วนเฆอร์ซองหลับไปเล่นเบอร์สอง แพ้คนอื่นหลายๆคน
เซอร์กิ้นคู่กะเซลล์ก็ดี แต่ผมได้ไวนิ่ลที่ห่วยมากๆ พอมาฟังซีดี เสียงก็ห่วยเหมือนกัน แสดงว่ามาสเตอร์ไม่ดี
แต่ทีมเวอร์คคู่นี้ ถึงกันราวกะเป็นคนๆเดียว
อีกคนที่เล่นเบอร์หนึ่งได้ดีมากคือยอดฝีมือชาวโปล มาคูร์วินสกี้ สังกัดแองเจิ้ล

เฉพาะเปียนโนคอนแชร์โต้สองเบอร์นี้ ก็ทำทำเนียบยอดฝีมือคีย์บอร์ดได้ทั้งประวัติศาสตร์แล้วละครับ
ผมยังตามหาท่านผู้หญิงเฮสส์กะบรูโน วอลเธ่อร์ เขาลือว่าสุดยอด ยังมะด้ายมาเลย
หากีเซกิ้งรุ่นหลังสงครามโลกก็ยังไม่ได้
และอยากได้เอ๊ดวิน ฟิชเชอร์เพิ่มสักหน่อย
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 17 August 2007, 09:28:04 pm
ต่ออีกนิดครับ
ในบันดาคอนดัคเตอร์ชั้นยอด ผมเห็นว่า จอร์จ เซลล์ และโยฆุ่ม สองคนนี้แหละ
ที่คุมวงสำหรับคอนแชร์โตได้ชนิดหาที่ติไจอ
ใครได้ร่วมงานด้วย เป็นวางใจในคุณภาพดนตรี
แต่ก็ต้องถามตัวเองนะครับ ว่ารับมือสองคนนี้ได้ไหม

อย่างที่คุณปู่เซลล์ เปิดเรื่องขึ้นมาในบราห์มสเบอร์หนึ่ง แกกะเอาให้นักเปียนโนตายยกเล้าเลย
ไม่มีอ่อนข้อให้สักตัวโน๊ตเดียว ไม่มีลดเสียง ลดพลัง
คุณไม่ใช่ยอดฝีมือ ฟังอินโตรดั๊คชั่นยาวเหยียดท่อนนี้ ขาดใจตายก่อนเอานิ้วแตะบาร์แรก

ที่เหลือเชื่อก็คือ เฆอร์ซองเจ้าเล่ห์มาก ใช้ความสงบ สยบพายุบ้า
แล้วค่อยปล่อยลมกรดสลายอำนาจของออเคสตร้า มันอาหร่อยเหาะ
ฟังมาสองสามร้อยหนแล้ว ไม่เคยเบื่อ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: santi on 17 August 2007, 09:44:58 pm
พี่พีจะไม่พูดถึงเชลี่บ้างหรือครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 17 August 2007, 11:29:00 pm
ผมโชคร้าย ที่ไปอยู่ ณห้องประชุมใหญ่ศูนย์วัฒนธรรม วันที่เชลลี่พาวงมึนเชิ่นฟิลมาสำแดงศักดา
ไม่มีการบันทึกเสียงอะไร ที่ถ่ายทอดตัวจริงของแกออกมา แม้สักสิบเปอร์เซนต์ครับ

แกแอนตี้ระบบบันทึกเสียง เพราะฉะนั้น ไอ้ที่เราได้ฟังกันอยู่ทุกวันนี้
เป็นเพียงรูปถ่ายเลือนๆ ที่ถ่ายจากโทรศัพท์มือถือ
การที่ลูกชายและเมียแก ยอมให้ค่ายเพลงเอาของพันธุ์อย่างนั้นมาปั้มขาย หาเงินนี่
ผมว่าบาปหนักทีเดียว

คนที่ได้ฟังแต่รีโปรดั๊คชั่น จะนึกได้เพียงว่า
อ้อ ...นี่หรือ เชลลี่ ตำนานผู้ยิ่งยง เสียงออกบวมๆ แตกๆ เบลอๆ อย่างนี้หรือ ที่ยกย่องกันนัก
ผมเลือกเชลลี่คอนดัค โรเมโอกะจูเลียตของโปรโกฟิเยฟ ใส่ลงแทรคที่สองของแผ่น
ก็เพราะ พอจะแสดงศักดานุภาพของเขาออกมา มากกว่าทุกแผ่นที่เคยได้ยิน
แต่ก็เป็นเพียงครึ่งเดียว ของเสียงจริงๆ ที่เชลลี่ทำออกมา

คนอื่นๆ เขาพิถีพิถันกับการเพลยแบค แต่เชลลี่ไม่มีโอกาสนั้น
บีโธเฟ่นเบอร์เก้า ที่เชลลี่ทำได้อย่างน่าสะพรึงกลัว...พอฟังผ่านการ"แอบ"อัด มันช่างว้าเหว่สุดแสนเสียดายจริงๆ
ฟังไปก็ต้องจินตนาการเพิ่ม ว่า ที่จริงๆ แล้วนะทั่น ยิ่งกว่านี้ซักแค่ใหน

ผมมีคอมพลีทบราห์มสทั้งสองค่าย ทั้ง EMI และด๊อยช์ แถมด้วยการลอบอัดอีกสองหน
รวมทั้งหมด 12 แผ่น(กระมัง)

ฟังแล้วแค้นครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 18 August 2007, 05:04:49 pm
พี่พีเหมือนมีตาวิเศษ รู้สึกว่าจะเป็นไรน์เนอร์จริงๆครับที่กำกับ  ผมเลิกซื้อ RCA มาสักพักแล้วครับ  เนื่องด้วยที่อยากได้ก็ได้แล้ว ตอนนี้หันมาเก็บยี่ห้ออื่นแทนครับ

ออโรวิทช์แผ่นที่ว่าผมก็ถอยมาเรียบร้อยครับ ก็สืบเนื่องมาจากเสตทซิกนั่นละครับ (เอา Link มาฝากพี่ๆท่านอื่นที่ไม่เคยลองเสตทซิกซ์ http://stage6.divx.com/videos/search:horowitz) ผมเองชอบ stage6 มากกว่า ยูทูปแฮะช่วงนี้ คุณภาพดีกว่าอ่ะครับ

เฆอร์ซองที่ว่าผมชอบมากๆครับ ออเครสตร้าไม่เอื่อยเฉื่อยเหมือนคนอื่น  อารมณ์ต่างกันโขครับ สองสามร้อยอาจจะไม่ถึงแต่ก็หลายสิบครับ  :supergrin:

ขอบ่นหน่อยครับ  ไม่รู้เป็นไรช่วงนี้แผ่นหายากขึ้น  เหมือนว่าคนจะหันมาเล่นไวนิลมากขึ้นเรื่อยๆครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 18 August 2007, 05:29:28 pm
กระแสเบื่อซีดีในฟอรั่มดีไอวาย แรงมากนะครับ
ลองเช็คดู
ทำให้คนหันมาพึ่งไวนิ่ลมากขึ้น ที่สำคัญ โดยมากถ้าลองแล้วเลิกยาก
แพคเกจจิ้งก็กินขาดแล้ว ยังไม่ต้องพูดถึงคุณภาพเสียง

เราก็ก้มหน้าก้มตาเก็บแหละครับ
ขอเป็นไวนิ่ล เอาไว้ก่อน แล้วค่อยมาแปลง...จากนั้นก็ไรท์เป็น96/24 พอทดแทนกันได้

ยังไม่ได้รายงานว่า ได้ดูเบเรนบ็อยเอมแล้ว เป็นไปตามคาดครับ คือเล่นดี แต่ผมไม่ซึ้ง
อยากให้สังเกตการเข้าโนตตัวแรก แดเนี่ยลเกร็งมากเลย ทั้งที่เล่นเพลงนี้มานับครั้งไม่ถ้วน
ถ้าเทียบกับอะเรา...ไปหามาให้ได้นะครับ เป็นขาวดำ
ขานั้นหวาน พริ้ว เต็มไปด้วยความเป็นมนุษย์

แดเนี่ยลยังยึดเปอร์เฟคชั่นจนขาดความอ่อนไหว จะว่าเป็นหุ่นยนต์เล่นก็เกินไปหน่อย
แต่หุ่นยนตร์ยังจะเล่นดีกว่าเลย

สังเกตสุดท้ายนะครับ
เห็นความโคตรยากของโอปุส 83 หรือยัง
เชลลี่ยังไม่รอดเลย.....555555
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 18 August 2007, 08:54:47 pm
Quote from: outto on 18  August  2007, 05:04:49 pm


เฆอร์ซองที่ว่าผมชอบมากๆครับ ออเครสตร้าไม่เอื่อยเฉื่อยเหมือนคนอื่น  อารมณ์ต่างกันโขครับ สองสามร้อยอาจจะไม่ถึงแต่ก็หลายสิบครับ  :supergrin:

ขอบ่นหน่อยครับ  ไม่รู้เป็นไรช่วงนี้แผ่นหายากขึ้น  เหมือนว่าคนจะหันมาเล่นไวนิลมากขึ้นเรื่อยๆครับ
เห็นด้วยทุกประการกับเฆอร์ซองครับ เจอ LP สองแผ่นเผื่อด้วยครับ อยากฟัง LP เทียบ 24/96 หน่อย จะเจ๋งกว่ากันสักแค่ไหน?
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: HEAVYTOY on 18 August 2007, 09:19:57 pm
Quote from: pee on 18  August  2007, 05:29:28 pm
กระแสเบื่อซีดีในฟอรั่มดีไอวาย แรงมากนะครับ
ลองเช็คดู
ทำให้คนหันมาพึ่งไวนิ่ลมากขึ้น ที่สำคัญ โดยมากถ้าลองแล้วเลิกยาก


เฮ้อ  :no: วานซืนนั่งดูข่าวช่อง 11 ตอนทุ่มครึ่ง-2ท่ม เจอข่าวเกี่ยวกับ cd audio

บอกเก็บได้นาน เสียงลึก มีมิติเยี่ยม นี่ถ้ามือใหม่ มาได้ยินเข้า ก็เขว กันอีกยาวกว่าจะรู้ตัว เสียทรัพย์บาน

ความจริงที่บอกไม่หมด และไม่ต้องรับผิดชอบด้วย แหม ข่าวทันสมัยจัง :supergrin:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 18 August 2007, 11:13:52 pm
สงสัยว่าคนทำข่าวไม่เคยฟังแผ่นเสียงไวนิลมาก่อนแน่ถึงได้มั่นใจขนาดนี้  :lol:

อ้อ ยังมีอีกอย่าง มีเพื่อนมาฟังแผ่นเสียงที่ห้องถึงกับงงว่าทำไมแผ่นเสียงเงียบสงัดจัง
คนทำข่าวคงมีความคิดเดียวกันกับเพื่อนผมแน่ๆนึกว่าแผ่นเสียงต้องปีอกแป๊กมีเสียงรบกวนเยอะ
แต่จริงๆแล้วพื้นเสียงของแผ่นเสียงจะเงียบกว่าซีดีอีก จะมีใครเถียงมั้ย  :P
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 19 August 2007, 12:40:08 am
Quoteแต่จริงๆแล้วพื้นเสียงของแผ่นเสียงจะเงียบกว่าซีดีอีก จะมีใครเถียงมั้ย 
ไม่กล้าเถียงฮับ!!!!!

ที่จริง CD ผมก็พบ Noise Floor (อันเดียวกกับพื้อเสียงหรือเปล่าเหนี้ย?) จาก MasterTape อยู่หลายๆๆๆๆๆๆๆๆ แผ่นเลยนะครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: HEAVYTOY on 19 August 2007, 01:04:37 am
Quote from: meng on 18  August  2007, 11:13:52 pm
แต่จริงๆแล้วพื้นเสียงของแผ่นเสียงจะเงียบกว่าซีดีอีก จะมีใครเถียงมั้ย  :P


เถียงครับ เพราะยังไม่ได้ฟังของคุณเม้งที  :P

และก็ยังไม่เคยฟังแผ่นเสียงทีด้วย :'( กลัวฟัด cd ตัวเองจัง :wallbash:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: จ๊อด ฟุลเรนจ์ on 19 August 2007, 03:28:17 am
คงเป็นเพราะช่วงนี้ พี่เม้งขยันล้างแผ่น :supergrin:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 19 August 2007, 04:56:09 am
Quote from: pee on 18  August  2007, 05:29:28 pm
ทำให้คนหันมาพึ่งไวนิ่ลมากขึ้น ที่สำคัญ โดยมากถ้าลองแล้วเลิกยาก

ซีดีเลิกง่ายกว่าเลยมั้งครับ อัตราแผ่นซีดีกับแผ่นเสียงผมห่างกันมากครับ คุณHeavytoyคงต้องลองครับ(ยุครับยุ)

Quote from: K. PJ on 18  August  2007, 08:54:47 pm
เห็นด้วยทุกประการกับเฆอร์ซองครับ เจอ LP สองแผ่นเผื่อด้วยครับ อยากฟัง LP เทียบ 24/96 หน่อย จะเจ๋งกว่ากันสักแค่ไหน?

ได้เลยครับ ตอนนี้ยังไม่เจอ Brahms เลยครับผมเลยเก็บเฆอร์ซองอื่นๆได้สองสามแผ่นแล้วครับ (ตะก่อนไม่เคยสนใจเพราะปกดูเชยมากๆ เป็น2สี หรือสีซีดๆอะไรประมาณนี้ครับ)

Quote from: meng on 18  August  2007, 11:13:52 pm
แต่จริงๆแล้วพื้นเสียงของแผ่นเสียงจะเงียบกว่าซีดีอีก จะมีใครเถียงมั้ย  :P

ผมเห็นด้วยทุกประการกับเรื่องเกี่ยวกับแผ่นเสียงครับ แผ่นเงียบกว่า ลึกกว่า นุ่มนวลกว่า คล้ายเสียงจริงมากกว่า นี่เพื่อนที่ทำงานอีกคนก็เพิ่งจะเริ่มติดเชื้อผมไปเหมือนกัน

เอ ว่าแต่พี่จ๊อด ฟุลเรนจ์ หลวมตัวไปบ้างหรือยังครับ

ผมขอวิจารณ์ตัวเองหน่อยนะครับ หลังจากฟังไวโอลินมาพอสมควร พอเริ่มฟังออกนิดหน่อยว่าชอบแนวไหนใครเล่น เปียนโนนี่ฟังน้อยกว่ามาก ก็เลยยังไม่ลึกซึ้งเท่าไหร่  แต่ผมจับข้อเสียของตัวเองอย่างนึงคือ ถ้าแผ่นไหนเสียงดีผมก็จะตื่นเต้นกับมันอยู่พักนึง เหมือนฟังเสียง มากกว่าฟังเพลง ตัวอย่างเช่นแผ่นเทลลาร์คหลายๆแผ่น ยังแก้ไม่หายเลยครับ  แต่ที่ชอบมากที่สุดคือแผ่นที่เสียงดีด้วยแล้วก็เล่นดีด้วย เข้าข่ายนี้เมื่อไหร่นั่งยิ้มคนเดียวไปหลายวัน

ล่าสุดตอนนี้ที่ตามเก็บอยู่ก็คือ rite of spring stravinsky กับมาห์เลอร์ครับ เสียงดังโฉ่งฉ่างดี มีแผ่นอะไรที่น่าเสาะหามาเก็บไหมครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 19 August 2007, 06:37:43 am
พยามยามอดกลั้นไม่พูดถึงแผ่นเทลาก ด้วยเกรงใจแฟนๆ ของค่ายนี้
แต่จะขอบอกคุณเอ้าท์ในฐานะที่รักไคร่ชอบพอกันว่า เทลากเป็นสังกัด(กัดจริงๆ) ที่ทำลายสุนทรียภาพ
การบันทึกเสียงอย่างที่เขาทำนั้น เหมาะแก่นำไปใช้กะเพลงบางจำพวก เช่นโปรเกรสสีฟ
แต่ว่าที่จริงแล้ว แม้แต่ไปใช้กับบิ้งค์ฟลอยด์
ก็มีแต่ทำลายเท๊กสเจอร์เสียง ที่วงนี้อุคส่าไปเสาะหามาประกอบเป็นงาน

ที่เวบของเขา มีตัวอย่างให้ดาวน์โหลด ได้ลองแล้ว ต้องบอกว่าเหลือกำลังลากครับ
ห่วยสนิท ศิษย์ส่ายตูด ฟังเปื้อนหูเปล่าๆ
สัญญานที่เขาสร้างขึ้นมา จะทำให้วิจารณญานทางโสตของเรา พิการไป ไม่มากก็น้อย
แม้แต่เสียงง่ายๆ ที่เพียงแต่เก็บรักษามาให้ครบ เช่นเปียนโนแจ๊ส
เขาก็ทำจนเป็นเสียงกระดิ่งกรุ๋งกริ๋ง มีแต่จังหวะและการกังวาน
เสียเซ้ลฟ์ของเครื่องดนตรีประเภทนี้หมดเกลี้ยงเลย

เสียงนักร้อง ได้ยินแต่ต้นเสียง กลางและปลายไม่ได้อัดมาด้วย ฟังเด่นอยู่แต่มิติ
เพราะจะหลอกว่านักร้องอยู่ตรงหน้าเรา แต่ทว่า อยู่แต่เงาร่างเหมือนแคสเปอร์ กายเนื้อไม่มาอะครับ

อีกค่ายหนึ่งก้อที่ตีกลองจีน
ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องทำร้ายลำโพงอย่างงี่เง่าขนาดนั้น พอกับยิงปืนใหญ่ให้หัวเข็มตกร่องเลย
อยากเล่นรถไฟเหาะตีลังกาก็ไปสวนสยาม นี่มันเครื่องผลิตดนตรี
เปรียบไปก็เหมือนเอากระดาษทรายน้ำมาขัดเพชร เพื่อจะอวดว่าเพชรแข็ง
ค่าของเพชรอยุ่ที่น้ำ ไม่ได้อยู่ที่ทนทาน

เพลงดีก็อยู่ที่ความจรรโลงจิต ไม่ใช่อุบาทว์จิต

พูดถึงตรงนี้แล้วนึกได้ คุณฝากแผ่นเทลากไว้ที่ผม ไม่รู้ของใคร
ถ้าหาเจ้าของมิได้ ผมยึดนะครับ....5555555



Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 19 August 2007, 08:05:14 am
55555  :rof: ถูกใจจริงๆครับพี่พี ที่แนะนำกันตรงๆ เห็นด้วยทั้งหมดครับ แล้วก็ขอบคุณมากๆครับ

ผมคิดว่าผมเข้าใจ(เอาเอง)ครับว่าทำไมแผ่นค่ายนี้ยังขายได้และบางแผ่นคนก็บิดกันหูดับตับไหม้ (ผมก็เคยเป็นแต่แพ้ อิอิ) เช่นแผ่นคาร์มิน่าเป็นต้น เหตุผลน่าจะเป็นอย่างที่พี่ว่าครับว่าเขาเน้นเสียงมากกว่าความเป็นดนตรี ก็เขาเน้นบรรยายสรรพคุณของการทำเสียงที่ปกแผ่น มากกว่าจะพูดถึงตัวชิ้นงานดนตรีเอง ก็พอจะเดาได้เลาๆครับว่า เน้นตลาดด้านไหน 

อย่างที่บอกอะครับว่าผมได้แต่ฟังเสียงจากค่ายนี้มากกว่าได้ฟังเพลง  ผมเองหลังๆมานี้ก็นานๆฟังทีครับ  จะเป็นก็ต่อเมื่ออยากแกล้งเพื่อนบ้านครับ เสียงทิมปานีกระเทือนฝาบ้านดี  บอกตรงๆครับว่าแผ่นพวกนี้ผมเก็บตามกระแสด้วยส่วนนึง คล้ายๆกับที่เก็บแผ่นออดิโอไฟล์ทั้งหลายครับ คือเก็บจริงๆ แต่ไม่ค่อยได้ฟัง 55 เก็บด้วยความกลัวว่าอีกหน่อยจะเสียดายที่ไม่ได้เก็บ

ตั้งแต่ได้คุยกับพี่พีมาก็ได้เปิดโลกทัศน์มากขึ้นว่า ดนตรีไม่ได้มีองก์ประกอบแค่เสียง(หรือแค่เสียงดีๆ) เท่านั้น โดยเฉพาะดนตรีคลาสสิค ให้อะไรได้มากกว่านั้น กว่าพี่พีหรือคนรักดนตรีทุกๆท่านที่ผมเคยได้คุยด้วยจะเก็บสะสมบ่มประสบการณ์แล้วแนะนำแก่ผู้ที่อยากรู้ก็ใช้เวลาและประสบการณ์มาก ผมเองโชคดีจริงๆที่ได้ความรู้ที่ผ่านการกลั่นกรองแล้ว (คือว่าผมจะได้ไม่ต้องไปมั่วเอาเอง เหมือนตอนซื้อแผ่นเสียงแรกๆ)

เอ ว่าแต่ผมไปฝากแผ่นเทลากไว้ตั้งกะเมื่อไหร่ครับ ผมเองก็จำไม่ได้ ถ้าพี่ๆท่านใดไม่ออกมาเคลม อันนี้ก็ยกผลประโยชน์(หรือเปล่าหว่า)ให้พี่คร้าบบบ

ว่าแต่ว่า แผ่นอีกประเภทนึงที่ผมชอบมากที่สุดคือ แผ่นที่เสียงดีแล้วก็ดนตรีดีด้วย  ผมชอบแผ่นนี้ครับ อยากมีแผ่นประเภทนี้เยอะๆ :inlove:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 19 August 2007, 09:06:57 am
เฮ้อ....น้องเอ๋ย เอาเอ๊าะๆ มายั่วน้ำลายอีกแล้ว
ตามประสบการณ์ของผม รู้สึกแปลกแฮะ ที่ค่ายฟิลิปส์เก่งเสียงไวโอลิน เดคค่าเก่งปิอาโน่
ด๊อยช์เก่งเรื่องซิมโฟนี่ เองเจิ้ลเก่งเรื่องหลอกศิลปินให้มาเข้าสังกัด....5555555

แผ่นด๊อยช์ที่ทำให้หนูมุตเตอร์นี่ หาดีไม่ได้เลยจริงๆ ผมฟังมาสักเจ็ดแปดชุดแระ
แผ่นฟิลิปส์ที่อัดให้อะเราว์ ก็เสียงปานกลาง ในขณะที่ถ้าเป็นเชอริ่งละก้อ เสียงไวโอนสด อิ่ม สะอาดถึงโน๊ตเม็ดใน
นี่ก้อ ว่าไปตามประสบการณ์กุดๆ ที่พอจำได้
แต่ถ้าให้พูดรวมๆละก้อ ชอบเสียงดี มีมาตรฐาน สามค่ายนี้ ไม่ผิดหวัง
ค่ายพวกนี้สะสมความรู้กันมาสี่ห้าชั่วคน แค่เทคนิควางไมค์เพื่อเก็บทั้งเสียง บรรยากาศ และเสียงก้องพอประมาณ
ค่ายเด็กๆ ที่ทำแผ่นแล้วคุยว่าเป็นออดิโอไฟล์ ผมยังไม่เห็นประตูสู้
วันนั้นฟังสาวเสียงใสที่บ้านคุณทิวป์ พอเข้าวินาทีที่สิบห้า ก็ต้องขอตัวกลับ
เขาอัดเสียงได้แต่ตอนเสียงลมลอดไรฟัน ตอนที่เสียงเกิดจากลูกกระเดือก เก็บมาไม่ได้
มันก็เลยฟังหลอนๆ ขาดความสมจริงไปสักสี่ขีด
แล้วยิ่งทำแผ่นอย่างดีมากๆ ยิ่งฟ้องความไม่สมบูรณ์ของเสียงที่บันทึกเอามา

อ้อ ฟิลิบส์บันทึกเสียงให้ วงอิตาเลียโน ควอรทเตทโต้ได้สุดยอดจริงๆ
ชอบเครื่องสาย ต้องไม่พลาด บีโธเฟ่น มทสาร์ต บราห์ม และชูมาน คือที่ผมมี
ห้าดาวยกกำลัง เก็บให้ครบแล้วยืดได้เลย

แผ่นอาร์ซีเอที่ดีนั้น ผมเจอในรูบินสไตน์ยุคหลังสุด
ยอดเยี่ยมไม่แพ้ใคร ก็ที่เขายกขโยงไปอัดเสียงกันที่สวิส
เชอริ่ง ฟูร์นิเย่ร์ และรูบินสไตน์ เป็นทรีโอจากการตีความที่หาคนสู้ยาก และเสียงดีจริงๆ

ส่วนแผ่นที่บันทึกได้ตรงใจผมมากที่สุด เคยบอกไปแล้ว คือเบอร์ลิน คลาสสิค
สมัยเป็นไวนิ่ล คือเยอรมันตะวันออก วงที่เล่นต่อเนื่องมาตั้งแต่ใต้การควบคุมวงของ
บีโธเฟ่น เมนดลโซห์น อาเธ่อร์ นิกิชต์ ยังไงก็ทำความห่วยไม่สำเร็จ
หาให้ได้ แล้วมาเล่าว่าเยี่ยมแค่ใหน....ขอท้าทาย
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 19 August 2007, 04:04:53 pm
Quoteตั้งแต่ได้คุยกับพี่พีมาก็ได้เปิดโลกทัศน์มากขึ้นว่า ดนตรีไม่ได้มีองก์ประกอบแค่เสียง(หรือแค่เสียงดีๆ) เท่านั้น โดยเฉพาะดนตรีคลาสสิค ให้อะไรได้มากกว่านั้น กว่าพี่พีหรือคนรักดนตรีทุกๆท่านที่ผมเคยได้คุยด้วยจะเก็บสะสมบ่มประสบการณ์แล้วแนะนำแก่ผู้ที่อยากรู้ก็ใช้เวลาและประสบการณ์มาก ผมเองโชคดีจริงๆที่ได้ความรู้ที่ผ่านการกลั่นกรองแล้ว (คือว่าผมจะได้ไม่ต้องไปมั่วเอาเอง เหมือนตอนซื้อแผ่นเสียงแรกๆ)
ผมก็ด้วยอีกคน เสียหู เอ๋ย! ไม่ใช่รู้จักเลือกแผ่นขึ้นมาอีกเยอะเลย แต่ตอนนี้มีความสุขกับเพลงของพี่เขามากๆ กับเจ้าอนาคอนด้า ดีที่พี่แนะให้เก็บไว้ เกือบจะเอาคืนเปลี่ยนตัวใหม่มาซะแล้ว เรื่องหาแผ่นเลยไม่ดิ้นรนเท่าไรแล้วละครับ รอแต่ต้องเจ๋งจริงๆ ไปเจอเข้าก็อดไม่ได้เหมือนกัน
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 19 August 2007, 05:58:07 pm
logo ของ berlin classics
มีซีดีออกมาแยะเหมือนกัน แต่ที่เมืองไทยเห็นได้ยาก
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 19 August 2007, 07:31:11 pm
พูดถึงเรื่องนักดนตรีคลาสสิคประจำค่ายนี่ก็แปลก ผมว่าค่ายมีผลต่ออาชีพความดังเป็นอย่างยิ่ง ผมเองก็ไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมบางท่านอยู่กับค่ายใดค่ายหนึ่งไปตลอด แต่บางคนก็มีผลงานกับหลายๆค่าย  เช่น Rosand ก็อยู่กับ vox ซึ่งไม่ค่อยจะดังเท่าไหร่ทั้งๆที่ฝีมือก็ดี Heifetz นี่อยู่กับ RCA จนเหมือนเป็นยี่ห้อประจำตัวไปเลย Milstein นี้หลากค่ายมากๆ แต่ค่ายไหนที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก ก็น่าเสียดายมากๆที่คนส่วนใหญ่หมดโอกาสรู้จักคนฝีมือดีๆจากค่ายนั้นไปเลย

พี่พีบอกเรื่องแผ่น Berlin classic ผมดันไปเข้าใจว่าเป็น Berlin Symphony Orchestra  เมื่อกี้ก็เลยไปถอยแผ่นมาอีก Berlin Symphony Orchestra (Leopold Ludwig)  ผมไม่ได้ไปร้านนี้มานานเนื่องด้วยโอกาสไม่อำนวย ไปมาคราวนี้ถอยมาซะ เกือบสามสิบแผ่น (พอดีเขาลดราคา) ที่ฮาก็คือ (หัวเราะร่าน้ำตาริน) ขุดเจอแผ่น sheffield มาสามสี่แผ่น แผ่นละ3บาทเองอ่ะ บางแผ่นผมเคยซื้อตั้งเกือบยี่สิบแหนะ พรึ่งนี้เดี๋ยวว่าจะหาโอกาสไปอีกสักที วันนี้ไปช้า ร้านปิดซะก่อน
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 19 August 2007, 08:26:36 pm
สมัยแผ่นเสียง VOX เขาก็มีดีของเขานะครับ
การตลาดสมัยใหม่นี่แหละ ที่ฆ่าของดี ตายทั้งเป็นๆ มานักต่อนักแล้ว
อยากฟังจุดเริ่มต้นของคลาสสิค ที่เป็ไฮฟิเดลิตี้ละก้อ มองหาชื่อ Walter Legge
เขาคือโปรดิวเซอร์หมายเลขหนึ่งของประวัติศาสตร์
ระดับคารายานนี่ เด็กในคาถาเขาแท้ๆเลย

หมอนี่มีเมียเป็นนาซี คืออลิสเบธ ชวาร์สคอร์ฟ ที่เพิ่งเสียชีวิตไป
ก่อตั้งวงฟิลาโมเหนี่ย เพื่อการอัดเสียงอย่างเดียว ตอนนั้นเขาเป็นผู้บริหารอีเอมไออยู่
แผ่นที่ดีที่สุดของ 1945-1960 และหลังมาอีกหน่อย เป็นผลรวมของสุดยอดทุกๆด้าน
ผ่านการปกครองของเสี่ยเล๊กก์
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: santi on 20 August 2007, 06:09:37 pm
Quote from: pee on 17  August  2007, 08:58:30 pm
และอยากได้เอ๊ดวิน ฟิชเชอร์เพิ่มสักหน่อย


ฟังแล้วผมกลัวฝ้าทีบาร์มันจะพังลงมา ฟิชเชอร์ + เฟิ้ทแวงเลอร์ เป็นคู่ที่ดุที่สุดครับ (เท่าที่ผมได้ฟังมา 4-5 คู่)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 20 August 2007, 06:28:40 pm
คุณสันติยังไม่เคยฟังกีเซกิ้ง
อัดเมื่อฮิตเลอร์ยังนั่งฟังอยู่......พรรคพวกอ้าปากค้างกันทั้งนั้น
เอ่อ.....ดูเหมือนผมจะติดหนี้พวกท่านๆ หลายคนเรื่องนี้ เพิ่งนึกออก
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: santi on 20 August 2007, 06:58:16 pm
Quote from: pee on 20  August  2007, 06:28:40 pm
คุณสันติยังไม่เคยฟังกีเซกิ้ง

ใช่ครับ ยังไม่เคยฟัง
ผมมี อีมิล กีเล่ + โจคุ่ม, เซอร์กิ้น + เชล, เชลี่ + ??? ซึ่งคิดว่าน่าฟังทั้งหมดเลย

... พี่ PJ เคยถามถึง โปลินี่ + อบาเดา คู่นี้ไม่ต้องหามาฟังก็ได้ครับ ยกเว้นพี่จะทำห้องสมุด
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 20 August 2007, 11:25:15 pm
ที่มีและนึกได้ตอนนี้
แบคเฮ้าส-อิสสเต็ท
ชนาเบลไม่ครบ
ฟิชเชอร์ไม่ครบ
แอนนี่ ฟิชเชอร์
แฮสกิล
กูลด์
เบรนเดล
โปลีนี่
เฟลเช่อร์-เซล
เซอรกิน-เซล-โอซาว่ะ
ฯลฯ
ผมไม่ค่อยชอบทั้ง 5 เบอร์นี้เท่าไร
ชอบมทสาร์ตมากกว่า 20-27 งดงามเกินจะฟังบนโลกอันแสนโสโครกใบนี้
แต่ชอบไวโอลินของปู่บีจริงๆ ยกให้เท่ากะบราห์มสเลย
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 21 August 2007, 07:59:13 pm
http://www.bangkokpost.com/170807_Realtime/17Aug2007_real23.php

พี่พีมีข้อคิดเห็นอย่างไร? กับข้อความในเวปครับ มีคนว่าผู้คนนี้รู้จักเพลงคลาสสิกมากที่สุดในประเทศไทยอ่ะครับ

แต่จากที่ได้รับความรู้มาจากพี่ ผมคิดว่าเขาแค่เด็กๆ (อายุคงจะไม่มากนัก)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 21 August 2007, 11:04:48 pm
ฟังท่านบีฯ เบอร์เก้ามาหลายคน เลยเข้าไปดูเวลาว่าดูเหมือนบางคนเล่นแต่ละมูวเมนต์มันช้าบ้างเร็วบ้าง จริงๆ ด้วยบางมูวเมนต์อีกคนเร็วยาวกว่าอีกคนมากๆ และแต่มูวเมนต์ใช้เวลามากน้อยสลับกันในแต่ละคนคุมอีก

คำถามคือโน๊ตมันเท่ากันไหมนี่? หรือใช้การเล่นทวนซ้ำไม่เท่ากัน ผมยังฟังจับอะไรไม่ค่อยได้เลยครับ พอฟังเปรียบเทียบกันเข้าจริงๆ คำถามเกิดขึ้นในใจเยอะเลยครับ!!
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 21 August 2007, 11:45:58 pm
เรื่องความยาวนี่ อย่าไปใส่ใจเลยครับ แต่ละคนตีความไม่เหมือนกัน
ถ้าต้องการศาลฎีกา ผมก็จะใช้ทอสกานีนี่เป็นหลัก ท่านผู้เฒ่า อ่านโน๊ตเหมือนกับที่คนแต่งเขาอ่าน
เปรียบง่ายๆก็คือ เป็นเครื่องวิเศษใส่โน๊ตเข้าไป
ได้เพลงออกมา ครงใจผู้แต่ง....เป๊ะๆ

ส่วนคุณอึ่งอ่างทะเลนั่น ความรู้มากกว่าผม เทียบกันไม่ได้หรอกครับ
ผมอ่านโน๊ตสักตัวยังไม่ออก ผิวปากยังไม่เป็นเลย อย่าว่าแต่จะฮัมเพลง
เพลงคลาสสิคก็หนักไปทางบราหมส คนอื่นไม่รู้จักนัก กำลังศึกษาอยู่

ส่วนมากคนที่ออกมาเขียนหนังสือเป็นเรื่องเป็นราว ต้องมีความรู้ทั้งนั้น
แต่เราอาจจะรสนิยมไม่ตรงกับเขา
ผมเองก็อาศัยอ่านจากคนอื่นแล้วมาโม้เรื่อยเปื่อย...แหะๆ
ถูกมั่งผิดมั่ง แต่อย่างหลังเสียละมากกว่า
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: santi on 22 August 2007, 01:00:17 am
งั้นก็ต่อเรื่องบราหมสก็ได้ครับ เปียโนคอรแชโต้เบอร์ 1 และ 2 ของบราหมสทำให้ผมอยากฟัง
ผลงานชิ้นอื่นบ้าง ช่วยแนะนำผมด้วยครับ
1. ซิมโฟนี่ของบราหมสที่เด่นๆมีกี่เบอร์ คอนดัคเตอร์คนใหนน่าสนใจ (ขอ 3-4 คน)
2. ไวโอลินคอนแชโต้ที่เด่นๆมีกี่เบอร์ ไวโอลินนิสคนใหนน่าสนใจ (3-4 คน)
3. คลิฟฟอร์ด เคอร์ซอน ท่านผู้นี้เป็นคอรดัคเตอร์หรือเปียนิสครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 22 August 2007, 02:45:15 am
บราหมสทำงานน้อยมากครับ
ซิมโฟนี่มีแค่ 4
คอนแชร์โต้มีแค่ 4
งานแชมเบอร์มิวสิค มีแค่ 25 ชิ้น
ในงานทั้งหมด 121 +1 (เบอร์ 122 เป็นออร์แกนเดี่ยว พิมพ์เมื่อเสียชีวิตแล้ว)
ไม่มีชิ้นใหนห่วยเลย แม้จะรวมอีกเจ็ดชิ้นที่บราหมสไม่ใส่เข้าบัญชีงาน คือฮังกาเรียนแดนส์
และเดี่ยวเปียนโนอีกนิดหน่อย

ผมพยายามแยกแยะเพื่อหาแต่ชิ้นดีๆ สุดท้ายก็เลยกวาดหมดครับ มีมันทุกโอปุสเลย เป็นไงเป็นกัน
ผมเริ่มต้นด้วยการฟัง CAN & BRAHMS ของเยส
ก่อนหน้านั้นก็รู้จักจากฮังกาเรี่ยนดานส์ ตั้งแต่เด็กๆแล้ว แต่เยส ทำให้สนใจยิ่งขึ้น ก็ลองหาแผ่นมาลอง
ถึงวันนี้ กล้าพูดได้ว่า งานจากศิลปินมาตรฐาน ได้ผ่านหูมาหมดแล้ว
แม้แต่แผ่นบ๊อกเซทจากคอมมานด์เรคคอร์ด ของแฟร้งค์ แช๊คฟิลด์ ตั้งใจบันทึกเสียงวงพิตสเบอร์ก
ฝีมือเยอรมันลี้ภัย วิลเลี่ยม(บิลลี่) สไตน์เบอร์ก เสียงดีมากจริงๆ

ซิมโฟนี่ครบชุดนั้น น่าเล่นหลายคน บิ๊กไฟว์ มีเพียงไคลเบอร์(พ่อ) ที่ไม่เล่นบราหมส
แต่(ให้ตายเหอะ) ผมเคยเจอบอ๊กเซทอีริต ไคลลเบอร์เล่นบราหมส 4 เบอร์ที่อังกฤษ แต่เดียวนี้ไม่เห็นแระ
ทอสกานีนี่บันทึกเสียงบราหมส์ไว้ครบชุด ผมขาดเพียงเปียนโนคอนแชรโต้เบอร์ 1

ฟรุตเวงเลอร์ มีหลายชุดครับ อีเอมไอก็ทำ ด๊อยช์ก็ทำ ค่ายผีก็ทำ สรุปว่าจัดได้สามชุดสะบายๆ
เคลมเปอร์เรอร์ทำไว้สองครั้ง ครั้งแรกเป็นโมโน ได้เพียงชิ้นเล็กๆ ยังไม่เข้าสู่ซิมโฟนี่
พอเข้ายุตสะเตอริโอ พี่ก็สลูทครบเลย ต้องมีครับ ต้องมี

บรูโน วอลเธ่อร์ คนนี้เก็บของดีไว้ท้ายสุด
เป็นงานบันทึกเสียงส่งท้ายชีวิต อัดเสร็จก็ตายเลย ไม่แนะนำไวนิลของโคลัมเบีย ควรหาของญี่ปุ่นให้ได้
ทั้งหมดแหละครับ ย้อนไปถึงทอสกานีนี่เลย ต้องหาแผ่นเพรสสิ้งญี่ปุ่นมาลองให้ได้ แล้วจะยกนิ้วให้
คนพวกนี้ รักจริง ทุ่มจริง

มาพวกที่อยู่นอกเบญขเทพบ้าง
สโตกี้ก็เด่นมากกับบราหมส เขาเปิดตัวครั้งแรกในยุโรปที่ลอนดอน ด้วยบราหมสเบอร์ 1
อีก 60 ปีต่อมาก็เอาโปรแกรมนั้นมาเล่นซ้ำ ก่อนตายไม่กี่เดิอนก็บันทึกบราหมสเบอร์ 2
เป็นเบอร์สองที่ยาวยืด อะเหร็ดอร่อยมาก
แต่ผมชอบบีชั่มในเบอร์นี้มากกว่า ปกติทั่นเซ่อร์ไม่ชอบบราหมส อย่าว่าแต่จะเล่น ก็ยังบาก
แต่เบอรสองนี่ อีอัดแผ่นสองหนอ่ะครับ
โมโนหนหนึ่ง สะเตอร์หนหนึ่ง ผมมีรุ่นสอง เล่นดี อร่อยจัดจ้าน น่าจะสมใจบราหมส์

จอร์จเซลล์ก้ทำไว้ครบชุด เบอร์หนึ่ง ท่อนนำนั้นเสียจังหวะไปหน่อย แต่พอเข้านาทีที่สามจนหมดสี่เบอร์ ถือว่าเยี่ยม
เสียดายที่การอัด ไม่ดีเลย มาทำเป็น SACD ไม่รู้แก้ปัญหาได้ใไม ถ้าไม่ได้ ผมคงต้องลองดู.....

คารายานนี่ห่วยแตก และเป็นมูลเหตุให้ผมไม่ให้หมอนี่เข้าบ้าน
ฟริต ไรน์เนอรื อูยีนออร์มันดี้ และเลนนี่ ตีนไหม้ พวกนี้ ไล่ออกไปหมด
คนที่จะเล่นบราหมสได้ดี จะต้องเข้าใจเรื่องความหลากหลาย
งานของบราหมสเหมือนป่าใหญ่ มีสารพัดสรรพชีวิตประสมประสานกีน
ไม่แห้งแล้งเป็นทะเลทราย ไม่คลุ้มคลั่งเป็นทะเลบ้า
หรือโศกาอาดูรเหมือนขั้วโลก แล้วก็ไม่ใช่บันไดดารา คุณจะใช้เป็นที่หาชื่อเสียงไม่ได้
คุณต้องมีชื่อก่อน แล้วมาสละชื่อเสียผู้เสียคนกับบราหมส
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: trens on 22 August 2007, 03:09:53 am
โอ้โฮ...พี่ครับอ่านแล้วเหมือนกำลังผจญภัยในป่าสักแห่ง
ยิ่งเดินยิ่งค้น...ยิ่งอยากรู้อยากฟัง
แล้วแผ่นญี่ปุ่นอัดจะไปหาที่ไหนล่ะเนี่ย...ยิ่งงูๆปลาๆด้วย
นึกออกแล้ว...รอของพี่ + ของเพื่อนดีกว่า
และดีที่สุดคือไปนั่งฟังชุดของชาวบ้านเขา...จะมีใครใจดีชวยมั้ยเอ่ย
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 22 August 2007, 03:57:55 am
คนที่หลงยราห์มสจริงๆ เป็นหนุ่มฝรั่งเศสหนวดงาม ผู้ซึ่งตอนอายุ 85
วงลอนดอนซิมโฟนี่ ขอทำสัญญา 25 ปีให้เป็นวาทยากรหลัก....เออ เอากะมันดิ
เมื่ออายุ 19 ได้แวะไปเวียนนา เพื่อจะเล่นสตริงควอร์เตทของบราหมส ให้บราหมสฟัง
เขาเป็นไวโอลินเบอร์หนึ่ง มาเล่าอย่างเจ็บใจภายหลังว่า วันนั้นเขินไปหน่อย เลยได้แต่ฟัง
ตอนหลังย้ายอาชีพมาเป็นวาทยากร ผู้เต็มเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มและไมตรี แปร์ มองเตอะ
เขาสัญญาว่า เมื่อตายลง แล้วเกิดได้เจอบราหมส จะขอโทษท่านผู้เฒ่า
ที่ข้าน้อย มิสามารถนำความงดงามจากงานประพันธ์ของท่าน ออกมาสู่ชาวโลกได้

งานของบราหมสต้องใช้ว่า งาม จึงจะเป็นคำจำกัดความที่ถูกต้องที่สุด
คลอดิโอ อะเราเคยบอกว่า ท่อนช้าในโอปุส 5 (เปียนโนโซนาต้าชิ้นมหึมาในวงการ  อีกชิ้นหนึ่ง)
เป็นดนตรีความรักที่งดงามที่สุด ต่อจากทริสตาน ของวากเนอร์
คุณจะรู้จักบราหมสได้ ผ่านท่อนเดี่ยวที่ลุ่มลึก ซาบซึ้งนี้ และโหด(อิบอ๋าย...ทั่นเฆอรซอง เล่นท่อนนี้ตรงนาทีที่ 4 กว่าๆ
ว๊อยสเบียด ฟ้องเห็นๆ เลย) งานชิ้นนี้แต่งเมื่ออายุ 20 นิดๆ

ตอนเด็ก บราหมสเป็นเด็กสลัม บ้านเกิดเป็นแฟลตหมู่ แฟลตดินแดงของเรายังดีกว่า
แม่เป็นผู้ดีตกยาก พิการขาลีบไปข้างหนึ่ง มาได้ผู้ชายรุ่นลูกเป็นสามี(อ่อนกว่ากัน 24 ปี)
โยฮันน์ เป็นนักดนตรี เล่นดับเบิ้ลเบสในวงของเมือง กลางคืนก็เล่นในร้านเหล้าที่ท่าเรือ
บราหมสโตมาในดงโจรอย่างนั้น แต่แม่เป็นยอดหญิง เธอสอนดนตรีให้ลูก เจ้าหนูมีอัจฉริยภาพ
อายุสิบกว่าขวบก็เริ่มแจมกับวงข้างถนนของพ่อได้ อายุสิบสองก็เริ่มหาเงิน แต่จนสิบสี่นั่นแหละ จึงมีปัญญาไปเรียนดนตรีอย่างจริงจังได้
กับครูต๊อกต๋อยชื่อค๊อสเซล เรียนได้ปีกว่า ครูประเสริฐคนนี้ก็รู้ว่า กูเจียระไนเพชรเม็ดนี้ไม่ได้
ตัดใจ พาไปหาครูของตัวเองอีกที เออร์ด๊วด มาร์กเซ่น ซึ่งเป็นคนดังประจำเมือง มารกเซ่นยอมสอนไอ้หนู ฟรี.....
อ่านแล้วอย่าหาว่าผมโม้นา....ครั้งหนึ่ง พวกฝรั่งเขาก็เป็นคนมีน้ำจิตน้ำใจเป็นกะเขาเหมือนกัน

มารกเซ่นสอนโยฮันเนสส์อยู่สองปีเต็มๆ สอนจนหมดไส้หมดพุง ไอ้ลูกศิษย์นี่ก็แสบ กลางวันมันแอบไปทำงานร้านซ่อมเปียนโน จะได้มีของดีซ้อมมือ และ....ที่สำคัญยิ่งๆก็คือ มันจะได้อ่านโน๊ตแพงๆ ของพวกเทพ สมัยนั้น โน๊ตพวกนี้แพงมาก คนจนอย่าหวังได้แอ้ม
บราหมสสำนึกในบุญคุณมารกเซ่น ทั้งคู่กลายเป็นเพื่อนกัน
และในเปียนโนคอนแชร์โต้หมายเลขสองอันยิ่งใหญ่ บราหมสเล่นเองเป็นปฐมทัศน์โลก
เชิญครูเฒ่ามา และอุทิศงานชิ้นเอกในประวัติศาสตร์ดนตรีให้มาร์กเซ่น
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 22 August 2007, 05:33:40 am
เซพไว้ก่อนเดี๋ยวค่อยๆ ย่อยทีหลัง
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 22 August 2007, 05:54:16 am
อายุสิบแปด บราหมสก็สำเร็จวิชา ความจริงต้องบอกใหม่ว่า หมดเวลาแล้ว ต้องหาเงินแล้ว
เอ็งมันลูกคนจน ที่ใหนจะมีเงินส่งเรียนพร้อมแต่งงานแล้วกลับมากอบโกยบ้านเมือง....เปล่า อันนี้ไม่ได้หมายถึงใครทั้งนั้น
ตั้งแต่สิบสี่ ที่หนุ่มผมทองรูปหล่อคนนี้ คลุกคลีอยู่กับโสเภณี ก้อท่าเรือน่ะพี่ จะมีนางชีได้ไง
เขาเล่าเองว่า ตอนนั้น เขายังเพิ่งโต นั่งอยู่บนตักของอีตัว ที่เปลือยเกือบทั้งหมด พวกหล่อนเล่นไอ้หนูยังกับตุ๊กตา
"ไม่รู้ข้าพเจ้าผ่านนรกขุมนั้นมาได้อย่างไร"

บราหมสมีแม่ที่เหมือนเทพธิดา อยากรู้ว่าเขารักแม่เพียงใด จงไปเสาะหาโอปุสที่ 40 ฮอร์น ทรีโอมาฟัง
ที่ผมชอบสุด เป็นฝีมือเซอรกิ้น เล่นกับพวก ในเทศกาลดนตรีมาร์ลโบโร่
เสียงเฟร้นช์ฮอร์นนั้น หวานลึก ดึงดูดความทรงจำราวกับมนตร์เรียกอดีต
เสียงเคาะเปียนโนก็ราวกะยามเวลาของเทวภพ ย้ำเตือนอย่าสุภาพ ถึงการเข้ามาและจากไปของกาละเวลา
แล้วยังเสียงไวโอลินที่คลออยู่อย่างสนิทสนม เป็นการประสมเครื่องดนตรีที่เหลือเชื่อ คือแหลม ลึก/กว้าง และกังวาน

ถ้าผมมีสิทธิ์เลือกงานของบราหมสได้เพียงหนึ่งขิ้น ผมเลือกหมายเลข 40 นี้แหละ
ถ้าคุณได้ฟัง แล้วไม่เห็นความไพเราะ ขอจับเข่าคุยกันอย่างจริงจังเลยว่า...เพื่อนเอ๋ย ทนฟังไป....
จนกว่าจะฟังออกว่ามันเพราะอย่างไร ต้องทำให้ได้ ถ้าจะอยากรู้ว่า ทำไมนักแต่งเพลงคนนี้จึงเข้าทำเนียบ สาม B's ได้

ว่าแล้วต้องหยุด ไปหามาฟังก่อน
--------------------------------
brahms นี่ ผมโม้ได้จนเกษียณเลยนะครับ อยากให้หยุดก็แทรกเรื่องอื่นเข้ามาเลย
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: unclepiak on 23 August 2007, 03:06:06 am
ไม่อยากให้หยุดครับ ผมก็หลงรักบราห์มเหมือนกันครับอาจารย์พี (แฮ่ ๆ หลังจากตามอ่านมาสองวันครึ่ง ต้องขอเปลี่ยนสรรพนามจากที่อาจหาญเรียกแค่คุณพี มาเป็นอาจารย์พี ด้วยความเคารพอย่างสูงครับ) อยากเรียนถามว่า Leonid Kogan เดี่ยวไวโอลินคอนแชร์โต้ของบราห์มได้พอจะเข้าขั้นไหมครับ พอดีผมมีของแกอยู่ บันทึกเสียงค่อนข้างดีโดยอีเอ็มไอ และอีกคนที่มีเป็นไฟล์เอ็มพีสามบิตเรทต่ำมาก แต่ฟังแล้วชอบคือของ Ginette Neveu ท่านอื่นที่แนะนำไว้ข้างบน จะพยายามหามาฟังเพิ่มครับ

ส่วนไวโอลินคอนแชร์โต้เบอร์สอง ผมมีอยู่สองเวอร์ชั่น เป็นของอีมิล กิเลล์ กับ John Ogdon ไม่ทราบว่าพอจะเข้าแถวสองแถวสามได้ไหมครับ ตามหาเบอร์นี้มาฟัง ก็เพราะป้าจิ๋ว บางซื่อแกแนะนำตอนอ่านบรรเลงรมย์ตอนเริ่มหัดฟังเมื่อปีกลายครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: unclepiak on 23 August 2007, 03:20:57 am
ขออภัยพิมพ์ผิด ย่อหน้าที่สองข้างบน ผมหมายถึงเปียโนคอนแชร์โต้เบอร์สองครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 27 August 2007, 07:09:52 am
เรียกจาน ขอแช่งให้ไอ้ป๊อดพัง....แฮ่ม
โคแกน เป็นอัจฉริยะอาภัพครับ
ฝีมือไม่เก่ง....แต่ โคตร เก่ง
ดุ แต่หวาน ซึ่งหายากนะครับ แกดันมาเติบโตใต้ร่มเงาของออยสต๊ราค
และดันมาอยู่ในอาณาจักรโซเวียต ที่โลกคลาสสิคตะวันตกเขม่น
ก็เลยเต็มใจเชิดชูยอดศิลปินรัสเซียทีละคนสองคน ไม่ยอมเปิดพื้นที่ให้มากกว่านั้น

อันที่จริง ถ้ารัสเซียส่งโคแกนออกปราบปรามมือซอยุโรป แค่คนเดียว ทั้งโลกก็แพ้ราบคาบแล้ว
ออยสตร๊าคพยายามสนับสนุนรุ่นน้องคนนี้เต็มที่ แต่วาสนาคนมันต่างกัน.....เฮ้อ คิดแล้วก็สงสาร
ไปหาบ๊อกเซทของ brilliant record  ถ้าโชคดี อาจจะเจอแถวซีดีแวร์เฮาส์

เอาไว้ผมว่างฟังซีเก๊ตตี้แล้ว จะมารายงานละเอียดอีกที
ตอนนี้รอคิวเพียบ คอมก็พังอีก เลยทำแผ่นเสียงดีไม่ได้ จะให้ย้อนกลับไปฟังเสียงอู้อี้อย่างเดิม
ก็เกรงใจหู....เซ็ง

แล้วยังมาโดนกล่าวหาเป็นจานอีก
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: unclepiak on 27 August 2007, 04:11:30 pm
Quote from: pee on 27  August  2007, 07:09:52 am
เรียกจาน ขอแช่งให้ไอ้ป๊อดพัง....แฮ่ม
โคแกน เป็นอัจฉริยะอาภัพครับ
ฝีมือไม่เก่ง....แต่ โคตร เก่ง
ดุ แต่หวาน ซึ่งหายากนะครับ


แง่ม ๆ ไม่ให้เรียกอาจารย์แล้วจะเรียกอะไรได้อะ ก็ได้รับฟามรู้(สงสัยอยู่เว็บนี้ต้องเขียนแบบเนี้ยะ)ตั้งเยอะแยะจากอ.พี
เอาฟะ ไอ้ป๊อดพังก็ยังคุ้มนิ :worshippy:

"ฝีมือไม่เก่ง...แต่ โคตร เก่ง" ยังตีความไม่ออกครับ คงไม่เหมือนเพื่อนผมที่ชอบงงกับคำผวนนะฮับ
มันเป็นคนคิดช้า.. แต่ขยัน.. เคยโดนอำให้ผวนคำว่า พุทโธ ด้วยครับ

อ.พี เมื่อวานมีคนรู้จักบนเน็ตเขาขายหูฟัง STAX รุ่น Lambda normal ผมดันโทรไปคุย
(เพราะอ่านมาว่า อ.พี มีหูฟังสแต็กอยู่ในกรุด้วย) ด้วยอยากรู้ว่าสุ้มเสียงเป็นไง

กลายเป็นเจอคนใจกว้าง บอกว่าจะส่งมาให้ลองฟัง ถ้าไม่ชอบไม่ต้องซื้อ

ไม่ทราบว่าสแต็กรุ่นนี้น่าสนใจไหมครับ อายุอานามน่าจะใกล้ ๆ สามสิบปีแล้ว
ของญี่ปุ่นอายุขนาดนี้ ยังน่าสนใจอยู่ไหมครับ?
เอาไว้ของมาถึงบ้านจะถ่ายรูปมาให้ดูอีกที อ้อ.. เขาบอกขายราวแปดพันกว่าๆ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 27 August 2007, 08:16:55 pm
ไม่เก่ง เพราะอีโคตรเก่ง มีไม่เกินสิบคนในโลก ที่จะเหนือกว่า....ในบางเพลง
หูฟังสแต๊กส์ ถ้าไม่สน
ส่งมา ผมรับต่อครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: unclepiak on 27 August 2007, 09:23:41 pm
อะเบ๊าท์ Kogan รับทราบขอรับ
ส่วนสแต็ก กำลังรอให้เค้าส่งมาครับ

เว็บของสแต็ก มีข้อมูลน้อยมาก ๆ ดูเหมือนจะเป็นสินค้าใช้กันในวงจำกัด
อ.พี มีแหล่งข้อมูลบนเว็บให้ผมรื้อค้นมั่งไหมครับ เจออยู่บ้างจากน้องกุ๊กก็
เป็นภาษาเยอรมัน (ภาษาอังกฤษยังอ่านไม่ค่อยแตกเลยผม)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 27 August 2007, 11:14:28 pm
อ. ก็ไม่ชอบคร๊าบบบบบ.......เรียพพี่ผมก็ปลื้มแล้วครับ

stax เรียกตัวเองว่า earspeaker ให้น้องกู๊กหาที่คำนี้ ได้มาอย่างนี้ครับ
เตรีโอฟาย Stax Lambda Nova Signature electrostatic ear-speaker Wes Phillips, June, 1997
http://stereophile.com/headphones/889/

เวบนี้ดูท่าเป็นนักเชี่ยว
http://www.audiodesignguide.com/my/stax_amp.html

ลองดูอันอื่นๆ ด้วยครับ
http://www.arcticcorsair.f9.co.uk/audio/kit/stax-sr001.html
http://www.laser-turntable.com/headphones.htm
http://www.goodcans.com/HeadphoneReviews/stax2020.htm

ตอนฟังให้ระวังว่า เสียงสองข้างเท่ากันด้วยนะครับ
ของเขาดี เสียอย่างเดียวหนักพอๆ กับใส่หมวกกันน๊อคแพงๆ เลย
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: unclepiak on 27 August 2007, 11:59:33 pm
ตัวที่เขากำลังส่งมา ผมยังไม่แน่ใจว่าจะเป็นรุ่นไหนแน่
แต่เดาว่าน่าจะเป็นตามรูปนี้ครับ ปีผลิตคือ 1979

เขาจะมาพร้อมกับกล่องอะแดปเตอร์ คิดว่าไม่น่าจะมีแอมป์

เท่าที่เห็นในประวัติศาสตร์ของเว็บสแต็ก Lambda จะมีสองสามรุ่น
ใช้ชื่อเรียกว่า Lambda, Lambda nova, Lambda Pro

ตามรูปจะเป็นรุ่นแรกของ Lambda ครับ รอลุ้นอยู่ว่า
ของส่งมาแล้วจะเป็นรุ่นไหน

จะมี Headphone Amp ของไทยทำมาพร้อม ๆ กันด้วยครับ
แล้วจะถ่ายรูปมาแปะให้ช่วยดูครับ... พี่พี :worshippy:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: unclepiak on 28 August 2007, 12:04:27 am
อ้อ.. ลืมขอบคุง.. กำลังตามลิงก์ที่แนะนำ้ครับ
อ่านเว็บประเทศนอก ผมคงเก็บความได้สักสลึงนึง
ไม่รู้เรื่องก็อาศัยดูรูปไปพลาง ๆ ขอรับ

ขอบคุณครับพี่พี่..
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: blackmore on 28 August 2007, 05:51:34 am
http://www.zenn.com.sg/Stax_SR84_Lambda_Pro_Junior.JPG

Stax SR84 Lambda Pro Junior electrostatic ear speakers. This is a new in the box set with the adaptor to connect it to the speaker outputs of your amplifier. S$250. Sold to Hong Kong



http://www.zenn.com.sg/Stax_SR_Lambda_Pro_Classic_SRD-6.JPG

Stax SR Lambda Pro Classic electrostatic ear speakers with the SRD-6 adaptor to connect it to the speaker outputs of your amplifier. S$350. Sold



http://www.zenn.com.sg/Stax_SR_Lambda_Pro_Classic_SRM-Xh.JPG


Stax SR Lambda Pro Classic electrostatic ear speakers with the SRM-Xh driver amp.  This allows connection at line level to a preamp outputs, CD player or MP3 player. New in the box. S$450.Sold


ตัวนี้ตัวใหญ่หน่อย
http://www.zenn.com.sg/Stax_SR_Sigma_Pro_SRM-X_Pro.JPG

Stax SR Sigma Pro panoramic electrostatic  ear speakers with the SRM-X driver amp with two outlets- one normal and one pro. Can be connected at line level. New in the box however due to the long period of time these were stored the sponge dust covers on the Sigma had disintegrated. This does not affect the performance of the ear speakers but may in fact sound better without them. Its like listening to your speakers with the grille removed. S$550. Sold to Hong Kong


เอา 23 คูณ ราคา ที่เค้าขายไปครับ  แล้วลองดู สภาพของคุณ unclepiakเทียบครับ   น่าจะช่วยการตัดสินใจได้นิดหน่อยครับ  ส่วนผมเคยใช้ Stax SRS-2020 แต่ตึ้งไปแล้วครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 28 August 2007, 06:21:38 am
ของผม เจ๊งไปก่อนจะทันจำรุ่นได้
รู้แต่ว่า มันเป็นอุปกรณ์ชิ้นเดียว ที่ทำให้ผมทนฟังแอ๊ด-บาว ได้ครบประโยค
เสียงมีคุณภาพมาก หมายถึงสแต็กนะครับ ไม่ใช่ควายตัวนั้น

การถ่ายทอดเสียง ทำให้รูสึกเหมือนฟังนักร้องตอนกำลังอัดเสียงในสตูทีเดียว
ถ้าที่ซิงค์มีแยะขนาดนี้ น่ากลัวต้องรบกวนใครที่ใจดี เป็ฯธุระให้หน่อย

เมื่อมีเงิน....ฮิฮิ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: blackmore on 28 August 2007, 06:24:51 am
มันมาไม่บ่อยอะครับ ราคาดูถูก มาตราฐาน stax มาก  ผมก็ดันสอยไม่ทันซักตัว

:wallbash:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: unclepiak on 28 August 2007, 05:40:44 pm
ข้อมูลจากคุณแบล็กมอร์น่าสนใจมากครับ เว็บสิงคโปร์นี่มีของดีราคาไม่แพงเยอะจัง แถมยังใหม่แกะกล่องอีกต่างหาก
ยิ่งอ่านเรื่องราวของสแต๊กก็ยิ่งตาโตหูผึ่งครับ ถ้ากิเลสเบิกบานขนาดนี้ อาจต้องสั่งมาม่าเป็นลังเป็นอาหารหลัก :bowdown:

ปล. รุ่นใหม่ตัวเล็ก ๆ ที่ใช้เสียบหู ดูน่าสนใจมากนะครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: blackmore on 28 August 2007, 06:11:36 pm
Quoteปล. รุ่นใหม่ตัวเล็ก ๆ ที่ใช้เสียบหู ดูน่าสนใจมากนะครับ


เคยอยากได้มาใช้ กะ ipod ตอน ipod ออกใหม่ แต่ คนขายเตือนว่า มัน eat แบตมากๆกรณีต้องการพกติดตัว     ผมเลยขยับขึ้มมาอีกรุ่นนึงครับ


Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: unclepiak on 31 August 2007, 01:28:04 am
STAX ตัวที่ว่า มาถึงผมแล้วครับ ถ่ายรูปมาให้ยล
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: unclepiak on 31 August 2007, 01:31:02 am
สภาพค่อนข้างดี แม้ว่าจะอายุปาเข้าไป 28 ปีแล้ว
เท่าที่มองรอบ ๆ มีตำหนิเพราะความเก่าอยู่หน่อยนึง
ด้านหลังของอะแด๊ปเตอร์ ตรงศรชี้
ได้ลองขยับสายดูแล้ว ปกติดี
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: unclepiak on 31 August 2007, 01:44:43 am
หม้อแปลงไฟ AC ที่มาพร้อมกันดูเห่ยมาก สอบถามได้ความว่าของเดิมมันพังไปแล้ว
เลยซื้ออันนี้มาจากคลองถม ลองเสียบดูก็ใช้งานได้ครับ

สแต๊กตัวนี้ ทำให้หูผมอัพเกรดครับ จากเดิมที่เคยฟัง Sennheiser HD580 ก็ว่าดีแล้ว
หูฟังอิเลคโทรสแตติกตัวนี้ อยู่ในคลาสที่เหนือกว่าทุกด้านครับ ไม่ว่าจะช่วงความถี่สูง
ที่ไปไกลเลยแม่สายทะลุไปพม่า ความถี่ต่ำก็ดำดิ่งลงลึกกว่า ซาวน์ดสเตจก็กว้างกว่า

เสียงกลางเด็ดสุดครับ เสียงหนา อวบอิ่ม ความโปร่งก็ประหลาดเหมือนหูฟังล่องหน

มีอย่างเดียวที่ต้องระวัง คือ กลัวทำหล่น เวลาใช้ต้องประคอง ก้านยึดครอบหูก็บ๊าง..บาง

เล่าสู่กันฟังครับ เขาบอกขายไว้ 8200 บาท พี่พีอยากได้จริงปะ
http://pantip.com/tech/gadget/topic/TM2430941/TM2430941.html


Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: HEAVYTOY on 31 August 2007, 03:15:20 pm
Quote from: unclepiak on 31  August  2007, 01:28:04 am
STAX ตัวที่ว่า มาถึงผมแล้วครับ ถ่ายรูปมาให้ยล


ทรงเดียวกับ ergo เลยว่ะ บอกว่าเวลาฟัง ให้มีเหลื่อมออกจากแต่ละด้านทะลุพุ่งไปหาหูอีกด้านจะได้ความเป็นธรรมชาติกว่า พิสูจน์เองครับ :hb:
แต่จำไม่ได้แล้วว่าเป็น  อิเล็คโตรสแตติกหรือเปล่า
:thumbup:

ถามคุณ unclepiak ว่าผลการฟังเล่นโดย head amp ด้วยหรือเปล่าครับ หรือแค่ต่อตรงจาก player ถ้าแค่อันหลังนี้ก็สุดยอดเหมือนกันนา :whistling:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: jtr on 31 August 2007, 04:52:01 pm
ลองเว็บไทยๆ เน้นหูฟังแบบจริงจัง แต่ขำแบบฮาๆดีครับ
www.munkonggadget.com
มีทั้งเฮดแอมป์ หลอด/โซลิต
หูฟัง มีสแตกด้วยนะครับ  :thumbup:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: unclepiak on 31 August 2007, 05:50:51 pm
Quote from: HEAVYTOY on 31  August  2007, 03:15:20 pm
ถามคุณ unclepiak ว่าผลการฟังเล่นโดย head amp ด้วยหรือเปล่าครับ หรือแค่ต่อตรงจาก player ถ้าแค่อันหลังนี้ก็สุดยอดเหมือนกันนา :whistling:


ผมฟังทั้งสองแบบครับ หูผมฟังว่าไม่ต่างกันครับ อาจเป็นเพราะพ่วงแอมป์แล้วปรับวอลลุ่มไม่เป็นก็ได้
อีกอย่าง ผมรู้สึกว่าการต้องพ่วงแอมป์เข้าไปอีก ทั้งที่ adapter ของสแต็กก็มีภาคขยายอยู่แล้ว มันมี
จุดเชื่อมต่อเยอะเกินไป อาจมีผลให้เสียงจากซอร์สมันดรอป เลยสมัครใจต่อตรงมากกว่า

ผมฟังเทียบกับ HD580 แบบต้องพ่วงแอมป์ เพราะโอห์มสูง สแต็กกินขาดทุกด้านครับ

===
คุณjtr ครับ ผมแวะเวียนไปเว็บเฮียมั่นคงบ่อย ๆ ครับ ผมชอบอัธยาศัยพ่อค้าคนนี้ นอกจากตลกดีแล้ว
ผมว่าเขาเลือกของเข้าร้านเก่งครับ มีของดี ๆ ราคาไม่แพงนัก อุดหนุนไปหลายชิ้นแล้วครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: santi on 01 September 2007, 09:25:45 pm
Quote from: pee on 17  August  2007, 08:58:30 pm
ผมยังตามหาท่านผู้หญิงเฮสส์กะบรูโน วอลเธ่อร์ เขาลือว่าสุดยอด ยังมะด้ายมาเลย


"ข่าวลือ" แปลว่า "ข่าวลวง" อาจจะใช้ได้กับเรื่องอื่นๆ แต่กับกรณีนี้ นี่คือของจริงครับ
ถ้าฟังโดยไม่บอกก่อนจะไม่รู้ว่านี่คือเปียนิสหญิง และบรูโน วอลเธ่อร์ก็ปล่อยออกมาไม่มียั้งเหมือนกันครับ
เสียดายผมได้มาเป็น mp3 192kbps และคุณภาพเสียงก็ไม่ค่อยดี
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 01 September 2007, 10:11:39 pm
แค่ 64kbps ผมยังทำซะมิตรรักนักเพลงตาเหลือกมาแล้ว
นี่มาตั้ง 192kbps  :headphone:

เสียดายที่เป็นการอัดสดจากนิวหยอก คนที่นั่นนอกจากคุยโม้แล้ว ยังไม่เคยเห็นทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน

ท่านผู้หญิง"อัดแห้ง" จะดีกว่าครับ
แต่ได้โปรแกรมนี้มาก็ถือว่าเป็นบุญหูเลี้ยว....เจ๋ง  :thumbup: :thumbup: :thumbup:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 11 September 2007, 07:33:24 pm
ผมเปิด Curzon เล่น Brahms ที่พี่ทำแผ่นให้มาใหม่แล้วเยี่ยมจริงๆ ครับ แต่ก็ยังไม่เทียบเท่ากับคนที่เล่นเปียโนในโอปุส 83 มีท่านฟรุทฯ เป็นคอนดักน่ะครับ ผมชอบสไตร์ของ.....ใครเอ่ย? ชื่อที่บอกมายังไม่ได้คอนเฟริมร์เลยนะครับ.........นี้มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อยากฟังฝีมือคนนี้เล่นเพลงอื่นนอกจาก โอปุส  83 น่ะมีไหม? ผมว่าเค้าเล่นโอปุส 83 ได้มีรสชาติเหลือหลายจริงๆ ครับ แต่ไม่เห็นพี่คุยถึงคนนี้บ้างเลย?
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: santi on 16 September 2007, 12:10:09 am
คลิฟฟอร์ด เคอร์ซอน ไม่ใช่สเป็คพี่ PJ ครับ ยิ่งฟังพี่จะยิ่งหงุดหงิด
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 16 September 2007, 01:24:30 am
เอ ผมพิมพ์ฟามเห็นไว้ มานหายปายหนาย....อะ
ลงรูปนักเปียนโนคนนั้นไว้ด้วย หรือว่าข้อมฒุลไม่ผ่าน
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 16 September 2007, 01:40:57 am
เอาวะ พิมพ์ใหม่ก้อล่าย
ผมมีโอปุส 83 นี้อยู่ราว 50 รายการ
เห็นว่าพ่อเอเดรียนคนนี้ ทำงานชิ้นนี้เพี้ยนง่ะ....อย่าว่ากันนาเอ๊ยพีเจ
คือแกเล่นก้ำกึ่ง ไม่เป็นโมเดิร์น ไม่เป็นโรแมนติค
อิหยั่งงี้ หูผมแยกแยะลำบาก

คอนแชรโต้ชิ้นนี้ มีไว้ปราบเซียน วันก่อนน้องเอ้าท์แนะนำให้เข้าไปดูในสะเตจ ซิกส์
เชลลี่กำกับ เบเรนบอยเอ้มเดี่ยวปิอ้าโน่
เป็นการบันทึกเสียงครั้งประวัติศาสตร์ทีเดียว คงทราบแล้วว่าเชลลี่ไม่ยอมอัดเสียง
แต่พอแกเห็นเลเซอร์ดิสก์ ก็เปลี่ยนใจ และเลือกเบเรนบอยเอม มาตั้งต้นกับคอนแชรโตของบราหมส์ทั้งสองเบอร์
เจ๊งครับ.....
เป็นการเล่นที่ผมต้องขออนุญาตสรุปอย่างนั้น เดวิดตีความคอนแชร์โต้นี้ไปในทางเทคนิค
แกก็เลยช่วยกันกับเชลลี่ ลากคอนแชรโต้นี้ไปไกลถึงเกือบ 54 นาที (บราหมส์เล่นเอง แค่ 37 นาที)

ขอแนะนำให้กลับไปฟังใหม่ครับ หรือรออีก 49 รายการที่จะส่งไปให้....55555
ผมเคยบ่นไว้แถวๆเวบนี้แหละ ว่าผิดหวังกับเฆอร์ซอง ในโอปุส 83 นี้
แต่สองสามวันก่อน เอามาฟังใหม่ เป็นชุดที่ผ่านมนตร์ดำแล้ว
เออ....เสียงเปียนโนค่อยแหวกวงล้อมออเคสตร้าขึ้นมา ฟังดีขึ้นมาก
คุณพีเจเป็นแฟนเสอร์คลิฟเฝิร์ด เฆอร์ซองอยู่แล้ว ลองแปลงเป็น audio DVD สิครับ
น่าจะพอรับได้ละคราวนี้
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 16 September 2007, 01:50:36 am
Quote from: santi on 16  September  2007, 12:10:09 am
คลิฟฟอร์ด เคอร์ซอน ไม่ใช่สเป็คพี่ PJ ครับ ยิ่งฟังพี่จะยิ่งหงุดหงิด
ฮ้า! เคอร์ซอง เล่น เพลงรัคฯ เคยเป็นแผ่น เซ็ทเครื่องเสียงพี่เชียวนะครับ ชอบซิ!!!
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 16 September 2007, 02:21:41 am
Quoteคุณพีเจเป็นแฟนเสอร์คลิฟเฝิร์ด เฆอร์ซองอยู่แล้ว ลองแปลงเป็น audio DVD สิครับ
น่าจะพอรับได้ละคราวนี้
ทำไว้ตั้งนานแล้วครับพี่ ที่ได้มามี  8 คนเล่นเบอร์นี้ ผมให้เกียรติสองคนเล่น ได้อัดเป็น 24/176.4 คือ เคอร์ซอง แต่เสียงเปียโนเพลงนี้ สู้เล่นของรัคฯ ให้เสียงดีกว่าและให้มิติ ความชัด ของทุกชิ้นดลตรีดีทั้งวงเลยละครับ  กับ 24/176.4อีกแผ่นเป็นของท่านฟุ๊ทฯ กำกับครับ แต่ของท่านฟุ๊ทฯ น่าเสียดายบูทร์เสียงไม่ขึ้นครับ

ผมฟัง 8 คนเล่น ไม่เหมือนกันเลยซักคน น้ำหนักนิ้วที่พรมลงไปแต่ละท่านก็ไม่เท่ากัน ความเร็ว และจังหวะก็ทิ้งช่วงก็ไม่เท่ากัน ทำให้ได้อารมณ์ไม่เหมือนกัน  ผมพยายามจับจังหวะ และลีลาการเล่นของแต่ละคนอยู่ครับ

ตอนทำแผ่นแบบต่างๆ ฟังเพลงแบบเปรียบเทียบก็เปลี่ยนเพลงไปเรื่อยๆ  ก็ไม่ค่อยรู้สึกอะไรนัก เพราะแค่หาเพลงใหม่ๆ ที่ชอบจาก H/D อัดลงไปเท่านั้น แต่พอหันมาฟังเพลงจริงๆ  อยากจะฟังเพลงจากแผ่นที่ทำไว้แล้วบ้างก็ท้อตอนหาเพลงครับ เพราะตอนนี้ทำไว้  6 กล่อง รวมแล้วเกือบ 300 แผ่นอัดอยู่ในกล่อง หาเพลงที่ต้องการฟังแต่ละครั้งกว่าจะเจอ เหนื่อยใจครับ เขียนซื่อเพลงไว้ไม่สวยอ่านยากอีก เฮ่อ! มันหลากหลายมากจน จัดกลุ่มแยกกันไม่ค่อยออกเลย ทำกันไว้เยอะๆ แล้วมีวิธีจัดการเรื่องนี้กันอย่างไรครับ? แล้วทำไว้ฟังกันได้กี่แผ่นแล้วครับ?

ผมเห็นของพี่พีมาแล้วก็ยิ่งน่าปวดหัวกว่าผมซะอีกละครับ หาได้ไง???????
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 16 September 2007, 02:56:27 am
ผมแบ่งง่ายๆ เป็นสามกลุ่มเท่านั้นครับ
1 conductors
2 performers
3 composer/  historics

จากคลังเพลงที่ผมมี ผมจะแบ่งไปที่คอนดัคเตอร์
เช่นทอสกานีนี่ มีประมาณ 5 กิ๊ก ฟรุ๊ตเวงเลอร์มากหน่อย ก็ราวๆ 12 กิ๊ก รวมหมวดนี้มีคอนดัคเตอร์สัก 40 เห็นจะได้
ก็อาศัยความจำแหละครับ อย่างเช่นอูยีน ออร์มันดี้ มีสองเพลง(กระมัง) ก็ไม่ต้องไปจำมัน
คารายาน ได้มาแยะ มีคนใจดีแบ่งมาให้ ร่วม 8 กิ๊ก เราไม่ฟังอยู่แล้ว ก็ไม่ต้องจำ

กลายเป็นว่า ที่ต้องจำให้ได้ มีไม่เท่าไรเอง.....
วิธีจำก็ใช้คนที่เจ๋งสุดในเพลงนั้นตั้ง เช่นคแน๊ปเปิร์สบุช กำกับมทสาร์ต 38-39-40-41 ได้ถูกใจที่สุด
ก็จะจำได้ต่อไปว่า หลักๆ ของมทสาร์ตชุดนี้ เรามีกี่คน (ที่เทียบกับมาตรฐานของเรา) ที่น่าสนใจ
การจำสิ่งที่รักที่ชอบ แล้วค่อยโยงไปหาสิ่งที่สนใจน้อยกว่า

จะทำให้จำง่ายขึ้นครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 16 September 2007, 05:52:20 am
Quoteฟรุ๊ตเวงเลอร์มากหน่อย ก็ราวๆ 12 กิ๊ก
Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow Wow..................คนโปรด!!! อยากได้ที่สุดเลยครับ

ขอบคุณครับ พอเข้าใจละครับ ผมเห็นพี่ไรท์แผ่นบางครั้ง ผมเห็นอัดไม่ค่อยเต็มแผ่นเพื่อสะดวกในการหานี่เอง

แต่กะผมมันเสียดายใช้กัน 4.4G เต็มๆ กันทุกแผ่นเลยละครับ มันจะมีเพลงครบสี่มูวเมนต์ที่ชอบหลักอยู่ตอนต้น แต่ช่วงหลังก็เอาเพลงที่ชอบเท่ากันอีกแหละ แต่บางครั้ง (จริงๆ หลายครั้ง) มันคนละเรื่องกับชุดแรก เพราะต้องหาที่มันอัดได้เต็มแผ่นพอดี 4.4G ละครับ

พอจะนึกถึงปัญหาผมออกแล้วนะครับ

ตอนนี้ผมเอาเพลงต้นแผ่นเป็นหลัก จัดตามที่พี่แนะนำไว้แล้วครับ พี่เขียนแบ่งการแยกไว้ดูง่ายๆ แต่การแบ่งแยกจริงๆ ผมเคยทำมาแล้วมันยากส์ส์ส์....

เขียนไปเขียนมา เลยนึกออกพรุ่งนี้ไปหาแฟ้มมาใส่ดีกว่า ค้นหาเพลงได้ง่ายกว่าอยู่ในกระป๋อง (ผมลืมวิธีนี้ไปได้ใง!!) สะดวกในการโยนใส่รถยนต์ด้วย
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 16 September 2007, 06:46:02 am
ย้ำอีกทีว่า....
จำแต่ที่ชอบเท่านั้น อันใหนไม่ชอบ อย่าไปเสียเวลาจำเลย
อย่างผมชอบ Klemperer ก็จะจำแม่นว่า มีไม่มากเท่าไหร่
คือคอมพลีทบราห์มส คอมพลีทเบโธเฟ่น มาห์เลอร์กะวากเนอร์และบรุคเนอร์อีกนิดหน่อย
คอนแชร์โต้ก็มีแค่บีโธเฟ่นคอมพลีทกะเบเรนบอยเอม กะออยสตาร์ค และเมนูฮิน
หลักฟก็แค่นี้เอง ได้สี่กิก๊กว่า จบไปหนึ่งคน

ทีนี้จากเคลมเปอเริร์ งานที่เจ๋งมาก คือด๊อยช์เรควีเอ้ม บราห์มส โอปุส 45
เราก็ใช้เป็นตัวตั้ง ก็จะไล่ต่อได้ว่า เบอร์นี้มีแค่ยี่สิบกว่าคน....แค่นี้ก็ไล่ชื่อได้สะบายๆ ครับ
อย่างคุณพีเจ ชอบปู่บี เบอร์ 9 ผมคิดว่าไม่น่าถึงสิบคน

โอ๊ย....หมูตุ๋นครับ ไล่แป๊บเดียวก็จบ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 16 September 2007, 04:40:26 pm
เกิดไอเดียเรื่องการจัดกลุ่ม ดีขึ้นมาอีกเยอะเลย จะเอาไว้จัดการกับ LP ครับ ขอขอบคุณมากๆๆๆ เลยครับ _/|\_ _/|\_ _/|\_ _/|\_ _/|\_
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 17 September 2007, 06:13:43 pm
Quoteฟรุ๊ตเวงเลอร์มากหน่อย ก็ราวๆ 12 กิ๊ก
ลองจับมารวมกันผมก็ได้มาก็เกือบ 10 G แล้วครับ แต่มีบางเพลงหยุดเล่นกลางคันทำให้เสียลมครับ


ผมโง่ๆๆๆๆๆๆๆๆ!!! มาซะตั้งนานกับการหาเพลงในกล่อง CD Packing แบบ 50 แผ่น มันก็หายากซิครับ ผมได้ซื้อซองมาใส่แล้วแฮปปี้เลยครับ (จะมีใครลืม แล้วโง่ อย่างผมอีกไหมเหนี่ย ผมเลยขอเอามาเตือนกันครับ) ผมเลือกใส่เพลงลงไปใน CD ตามอารมณ์เพลงที่มันเข้ากัน เลยลืมนึกถึงการค้นหาทีหลังว่ามันจะลำบาก ผมคิดว่าการเลือกเพลงให้ได้อารมณ์ร่วมสอดคล้องกันใส่ลงในแผ่นๆ หนึ่งนี่ก็สำคัญมากในการรับความสุนทรีย์ตอนฟังมันมากๆๆๆๆๆ เลยนะครับ
:headphone:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 17 September 2007, 08:30:54 pm
มาเล่าชีวิตบราห์มสต่อ

จนถึงอายุ 18 เขาก็ยังเป็นนักเปียนโนประจำบาร์ที่ท่าเรือ
เล่นเพลงกล่อมกลาสี ขณะที่แต่งเพลงของตนอยู่
คือลือกันว่า บราห์มสมีสองสมองครับ ก้อนหนึ่งทำงานประจำ ก้อนหนึ่งทำงานพิเศษ
จะเปรียบไปก็เหมือนไอ้หนูคนหนึ่ง ที่ผมเห็นเดาะบอลไป กินก๋วยเตี๋ยวไป ......ออกทีวีวันก่อน

คืนหนึ่งก็มีนักซอแวะมาแจม เจ้าคนนี้เป็นรุ่นพี่ เป็นชาวแม๊กย่าร์ คือฮังกาเรี่ยน
ชื่อเออด๊วด เรเมนยี่ ทั้งคู่ถูกคอกัน จนเออด๊วดชวนโยฮันเนสส์ออกตระเวณแสดงด้วยกัน
อันนี้เป็นประเพณีดนตรีของยุโรปนะครับ นักดนตรีอาชีพของเขา เล่นไปเดินทางไป
ไม่มีใครอยู่กับที่แล้วดังได้ดอก
เมืองใหญ่ๆ สมัยนั้น เช่นไลฟ์ซี๊ก แฟรงค์เฟิร์ต หรือดุสเซนดอล์ฟ จะมีคนยอมจ่ายเงินดูคอนเสิร์ต
ยิ่งถ้าฝีมือดีจนได้เล่นในเวียนนา ปารีส หรือลอนดอนละก้อ
จะกลายเป็นตำนานเดินดินได้ในพริบตา ค่าตัวพุ่งพรวด เงินทองไหลมา และอาจจะมีคนยอมซื้อโน๊ตเพลงของคุณ
รายได้หลักของนักดนตรียุคโน้น ก็มาจากหลายๆ อย่างนี้เท่านั้นแหละครับ
ไอ้จะไปถ่ายแบบลงปกแล้วได้เงินมา ...อย่าหวัง มีแต่ถ่ายรูปแล้วแจกชาวบ้านตะหาก
รายได้จากโน๊ตดนตรีนี่ จะเป็นกอบเป็นกำที่สุด เพราะซื้อขายกันแพงๆ ยิ่งเป็นซิมโฟนี่หรือเพลงร้องละก้อ
หิตๆ ขึ้นมา ก็นอนตีพุง เหมือนมีเงินงอกจากหม้อข้าวที่บ้านทีเดียว

ยังครับ บราห์มสหนุ่มยังไปไม่ถึงขั้นนั้น
เขาแค่ออกจากกะละมังใบเล็ก กระโดดลงสระจ้อย เพื่อวัดศักยภาพตนเอง ว่าจะออกสู่มหาสมุทรแล้วรอดตายใหม
----------------------
ก่อนจบตอนนี้ แทรกประวัติย่อยๆ อีกนิดว่า เมื่ออายุสิบสามสิบสี่ ตอนเรียนกับมาร์กเซ่น มีคนมาเห็นแวว
จะขอซื้อเด็กอัจฉริยะคนนี้ ไปออกงานวัดที่เมกา (แบบอิน/จันไงครับ)
แต่คุณครูมาร์กเซ่นห้ามไว้ เพราะเห็นว่าลูกศิษย์กรู มีดีกว่าไปนั่งเคาะคีย์บอร์ดให้พวกป่าเถื่อนปลื้มมม์
บราห์มสก็เลยอดรวยแต่เด็ก ต้องมารอรวยตอนหนุ่มแทน
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 17 September 2007, 08:49:40 pm
เจ้าหนูบราห์มส ช่วงที่เกือบจะโดนซื้อไปออกเกมส์โชว
และถ่ายคู่กะเรเมนยี่
Ede Reményi, hungarian violinist (1828-1898, left side) and Johannes Brahms (1833-1897), german composer
(จากวิกิซอร์ส)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 17 September 2007, 09:46:52 pm
ทำชื่อเป็นภาษายึกยือไปซะแล่ว ขอลงให้ครบเพื่อเป็นเกียรตินะครับ
Eduard Remenyi
ออกเสียงว่า เออดูอาร์ด แกเป็นนักซอสำนักเดียวกะโยเซฟ โยอาคิม ซึ่งเป็นฮังกาเรี่ยนเหมือนกัน
แต่ความดังห่างกันหลายร้อยเดซิเบล...ฮิฮิ

เรเมนยี่มีหัวการเมืองด้วย อันเป็นเหตุให้ต้องมาตระเวณแสดง อยู่ไม่เป็นที่ แกเป็นฝ่ายกบฏในการปฏิวัติฮังการี่ 1848
เลยหนีไปเล่นดนตรีถึงต่างแดน จนได้มาเจอสหายน้อย
ทั้งคู่ตระเวณแสดงไปทั่วเยอรมัน เป็นสองปีที่มีค่าของเจ้าหนู ที่ตอนนี้กลายเป็นหนุ่มเต็มตัว อายุเข้าเลขสอง
หน้าตาดี ตาโต ผมทองปลิวไสว แต่พูดน้อย
เรเมนยี่ พาน้องไปเจอเพื่อนไฮโซ ก่อนที่จะแยกวงกันไป
เสียงนินทา บอกว่าเพราะทนไม่ได้ ที่ไปใหนก็มีแต่คนชื่นชมมือคีย์บอร์ด ก็เลยอิจฉา เลิกคบ
แต่ผมไม่ค่อยเชื่อ

ถ้าอิจฉาแล้วจะพาไปเจอขุมทรัพย์ได้ไง โยอาคิมวันนั้น คือมือซออันดับหนึ่งของโลก
พระเจ้าแผ่นดินไม่รู้ตั้งกี่ประเทศ นับเป็นเพื่อน
ตั้งสำนักสืบทอดวิชามหาซอที่ฮันโนเวอร์ แกเป็นลูกศิษย์เมนโดลโซห์นน่ะ คิดดูละกัน ว่าควรจะระดับใหน
เป็นคนเล่นปฐมฤกษ์ไวโอลินคอนแชร์โตชิ้นยิ่งใหญ่ที่ครูแต่งให้เพื่อน Ferdinand David
และเป็นคนพาไวโอลินคอนแชร์โตอีกชิ้นหนึ่ง จากกองขยะไปสู่ทำเนียบหมายเลขหนึ่ง
ไวโอลินคอนแชรโตของเบโธเฟ่น

ด้วยวัยเพียง 14
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 17 September 2007, 09:55:22 pm
โยอาคิมอ่อนกว่าบราห์มสเพียงขวบเดียว
ก็ลองคิดดูเหอะ เขา 14 เล่นออกเวทีใหญ่ที่ลอนดอน เมโดลโซห์นเป็นคอนดั้คเตอร์
มีแต่เจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดินมาชื่นชม

ไอ้กระจอกบราห์มส เพิ่งสิบห้า ก้มหน้าก้มตาเรียนกะครูด้วยค่าตัวฟรี ตกค่ำก็เตรียมลุยดงกาหรี่
ไปเล่นเปียนโนก๊องแก๊ง กล่อมกลาสีขี้เมาที่หัวสมองคิดแต่จะจูงนางขึ้นห้อง
เจ้าหนูเล่นเพลงอะไร หูอันหนวกบอดเพราะมีแต่ขี้หูก็หาแยกแยะอะไรออกไม่

ส่วนเจ้าหนู หากจะอยากเล่นเพลงสูงๆ ก็ต้องรอว่า ในเมืองเขามีโอกาสพิเศษอันใด
ตัวเองก็อาจจะได้ร่วมวงควอร์เตท กระจอกของป๊ะป๋า
ได้เล่นของดีๆ เช่นเบโธเฟ่น หรือมทสาร์ตสักครั้ง

แม้...ทำไมมันห่างไกลจังวะ ชีวิตของคู่ซี้คู่นี้
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 18 September 2007, 12:47:39 am
ฮ้า! :cheer: พี่พีมาเล่าตำนาญต่ออีกแล้ว :clap: สุดยอดเลยครับ :yahoo: เอาข้อมูลแบบที่หาอ่านในตำราไม่ได้ยิ่งดีครับ :jump:

ฟังสุดยอดนักไวโอลินมาเยอะเข้า :scholar: วันนี้ชักจะฟัง ริคคี่ เล่นให้ฟัง แล้วไม่ให้ความประทับใจเลยละครับ  :no: เข้าใจแล้วว่าเล่นสู้น้องแพทฯ ตามที่พี่พีว่ามาแล้วนั้น ยังสู้กันไม่ได้เลยจริงๆ ครับ แผ่นนี้แพงเพราะการอัดมาดีมากกว่าจริงๆ อีกด้วยครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: dht_tubes on 18 September 2007, 03:51:13 pm
สุดยอดเหมือนเคยอีกแล้ว

ขอบคุณด้วยคนครับ กับความรู้เหล่านี้ :worshippy:

อ่านแล้วเพลินจริงๆ ครับ ได้เกิดมุมมองอีกด้านนึงขึ้นมาว่า คนเราสมัยนี้เมื่อการทำงานหนักนั้น เป็นสิ่งที่คนส่วนมากไม่เห็นว่าจำเป็นอีกต่อไป คือแบบสบายมาก่อน
สิ่งที่มีคุณค่า ซึ่งจะได้มาจากความยากลำบากในการทำงานก็จะลดน้อยถอยลงไปด้วยเช่นกันครับ เช่นเดี๋ยวนี้เราเห็นนักร้องหรือศิลปิน (ไม่รู้ว่าหลายๆคนจะเรียกได้ไหม) สนใจการแต่งตัว หน้า ผม เพื่อถ่ายปกแผ่น CD มากกว่าเอาเวลาไปพัฒนาฝีมือการร้อง หรือเล่นดนตรีของตนเองสักเท่าไหร่

งานดีๆ ถึงค่อยๆ หายไปๆๆๆๆ  :no: :no:


Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 18 September 2007, 04:25:57 pm
ฟัง Mengelberg เล่นเพลงของท่าน Bee No. 3 ตามคำแนะนำของพี่พี แล้วมันสุดยอดจริงๆ ครับท่าน :cheer: :clap: :yahoo: :jump: :hb:

ฟังเบอร์หนึ่งต่อมา เสียงเหมือนออกแผ่นปี 1926 ตามที่พี่เอามาให้ดูเลยครับ สุดยอดครับ :thrilled: :love3: :flatter: 10G  :dribble:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: santi on 22 September 2007, 09:34:28 pm
Quote from: K. PJ on 16  September  2007, 02:21:41 am
Quoteคุณพีเจเป็นแฟนเสอร์คลิฟเฝิร์ด เฆอร์ซองอยู่แล้ว ลองแปลงเป็น audio DVD สิครับ
น่าจะพอรับได้ละคราวนี้
ทำไว้ตั้งนานแล้วครับพี่ ที่ได้มามี  8 คนเล่นเบอร์นี้ ผมให้เกียรติสองคนเล่น ได้อัดเป็น 24/176.4 คือ เคอร์ซอง แต่เสียงเปียโนเพลงนี้ สู้เล่นของรัคฯ ให้เสียงดีกว่าและให้มิติ ความชัด ของทุกชิ้นดลตรีดีทั้งวงเลยละครับ  กับ 24/176.4อีกแผ่นเป็นของท่านฟุ๊ทฯ กำกับครับ แต่ของท่านฟุ๊ทฯ น่าเสียดายบูทร์เสียงไม่ขึ้นครับ

พี่สองคนทำให้ผมต้องเชิญท่าน curzon มาเล่น brahms เบอร์ 1 ให้ฟังอีกครั้ง (อีกหลายครั้ง)
คราวนี้เปิดให้ดังเท่าที่ลำโพงจะไม่พัง (หรือมันพังไปแล้วก็ไม่รู้)
ว้าว...ว้าว...ว้าว... ท่าน curzon นี่หมัดหนักน่าดูเลยแฮะ
ติดใจ เอาลง flash drive ไปฟังในรถอีก ฟังมาสองวันแล้วยังไม่เบื่อเลยแฮะ คงจะยาว

เสียดาย ผมไม่มีท่าน curzon เล่นเบอร์ 2

Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: santi on 22 September 2007, 09:39:39 pm
อ้อ... เบอร์ 2 โดยท่าน furt.. + fisher ผมมีที่บันทึก 1942 ไม่รู้ว่าเป็นอันเดียวกันกับของพี่ PJ หรือไม่
จะลองฟังดูก่อนนะครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 23 September 2007, 12:20:10 am
ผมชอบเปียโนเพราะเคอซองครับ ขึ้นเชียงใหม่ครั้งนี้เปิดเค้าคนเดียวไม่มีง่วงนอนครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: ROTL on 29 September 2007, 06:20:28 pm
ขออนุญาตแทรกนิ๊ดนึงครับ

There are new sounds!

BEETHOVEN, L.v. (1770-1827): Triple concerto C-major op.56, with Berne Symphony Orchestra, Andrey Boreyko (cond), Henri Sigfridsson (P) and Sol Gabetta (C), live recording by Gerd Hahnefeld, 15.6.2007.

http://www.patkop.ch/sounds/beethoventriple1.mp3
http://www.patkop.ch/sounds/beethoventriple2.mp3
http://www.patkop.ch/sounds/beethoventriple3.mp3


เชิญสนทนาต่อครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 30 September 2007, 06:24:51 am
ขอบคุณสำหรับของกำนัลชิ้นล่า
เดี๋ยวนี้น้องแพทใจดี แจกที่ละคอนแชร์โต้เต็มๆ ที่เคยแจกคือทรีโอของชนิตเก้ และคอนแชรโตของมทสารต์
ชิ้นนี้ เธอและแก๊งค์เล่นราวกะเป็นคอนแชร์โต้ชิ้นสุดท้ายของโลกมนุษย์
เต็มไปด้วยเปลวไฟของวิญญานที่ลุกโชน อาจจะเพื่อชูแสงสว่างของดนตรีคลาสสิครุ่นสุดท้ายไว้ให้นานที่สุด

ควรค่าแก่การสดับครับ  :thumbup: :thumbup: :thumbup:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 30 September 2007, 07:15:07 am
โลดไว้ให้ด้วยครับ เนทผมโลดไม่ไหวอ่ะครับ _/|\_ _/|\_ _/|\_


เมื่อก่อนไปดู Symphony ที่ไหนๆ ก็ประทับใจไปโหม๊ด......... พอมาอ่านกระทู้  “หูหาเรื่อง” เท่านั้นและ หูผมมันหาเรื่องจริงๆ เลยละครับ

บางครั้งการไม่รู้อะไรเลย ฟังอะไรๆ ก็มีความสุขได้แล้ว ตอนนี้ต้องลำบากที่จะเสาะหาอะไรที่ยอดจริงๆ ถึงจะสะใจ ตอนนี้สรุปแล้วว่าฟังวงดีๆ อยู่กับบ้านยังดีกว่า  ไปล้างหูกับของจริง สักปีละครั้งสองครั้งก็พอแล้วกะมัง?
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 07 October 2007, 07:03:30 am
ขอคุยใน “หูหาเรื่อง” น่าจะตรงประเด็นนี้นะครับ

ใครพบว่าเสียงเครื่องดลตรีชิ้นใด? ที่ชุดของเราให้ออกมาห่างจากของจริงมากที่สุด

ในความรู้สึกของผมที่รับรู้ได้มากที่สุดคือ เสียงจากเครื่องเป่าทองเหลืองครับ ถึงแม้มันจะอยู่ด้านหลังวงสุดก็ตาม ตอนที่มันแผดเสียงออกมานั้นรู้ในทันทีเลยว่า เครื่องเสียงเรายังห่างไกลจากเสียงจริงของเครื่องดลตรีชิ้นนี้เป็นอย่างมากครับ

ส่วนชิ้นอื่นๆ ผมว่าชุดของเราทำพอใช้ได้ครับ หรือประสาทหูใครรับรู้ว่าเสียงของเครื่องดลตรีอื่นๆ ครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 07 October 2007, 08:10:38 am
นี่คงไปโดนพิษของการฟังของจริงมาเป็นแน่เลย พี่เรา

ฟังเสร็จก็อย่าเอามาปนกับของปลอมสิคร๊าบบบ......
เสียงจากเครื่อง ให้แพงแค่ใหน ก็เป็นคนละอย่างกับเสียงจากการเล่นสด
ก็เหมือนรูปถ่าย ให้กล้องและเลนส์แพงแค่ใหน ก็ไม่มีวันสร้างรูปจริงออกมาได้

สร้างได้แต่รูปที่สวยกว่าของจริงครับ

อะฮ้า...ไม่ต้องขมวดคิ้วครับ
ผมหมายฟามตามนั้นจริงๆ คือเสียงประดิษฐ์ รูปประดิษฐ์ ธรรมชาติประดิษฐ์ ฯลฯประดิษฐ์
มันต้องเหนือกว่าของจริงสิ มันถึงเป็นศิลปะไงท่าน

ผมยึดถือว่า การสร้างเสียงจำลองขึ้นใหม่ เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมที่เราเรียกว่าสร้างสรรค์
การสร้างสรรค์ ถ้ามาถึงระดับที่เป็น"เอก" มันก็เป็นอย่างเดียวกับศิลปะแหละครับ
ไม่มีอะไรต่างกันเลย เพราะมันยกระดับจิตใจเราขึ้นมาจากความหยาบ

เพราะฉะนั้น เราต้องตั้งหลักก่อนนะครับ ว่า เรากำลังจะฟังอะไร
ถ้าคิดจะฟังเสียงประดิษฐ์ที่เท่าเทียมเสียงจริงละก้อ ปิดเครื่อง แล้วไปยืนฟังเสียงน้ำก๊อกหน้าบ้านก้อด้าย
หรือให้สะใจ ก้อขึ้นแท๊กซี่ ไปกลางทางด่วน แล้วลงเดินฟังเสียงสะเตอริโอ 360 องศา....555555

แต่เมื่ออยู่หน้าซิสเต้ม เมื่อใส่ซอฟแวร์เข้าไป เมื่อฟังการเล่นกลับ
เรากำลังทำสิ่งที่ไม่มีอยู่จริง แล้วมีคนเจ๋ง ทำให้มันเป็นจริง
ก้อเหมือนรูปโมนาลิซ่านั่นแหละ เจ้าหล่อนจะเป็นคนอย่างไร นิสัยเสีย น่าด่า หรือจะหวานเจี๊ยบราวกะเจ้าหญิง
ช่างมัน
เราชื่นชมรูปนั้น เพราะมันมาจากกระบวนการสร้างสรรค์ และมันส่งมอบความงามมาสู่เรา

ถ้าเราฟังเสียงจากเครื่อง แล้วเสียงนั้นไม่งาม ก้อปิดเครื่องครับ อย่าฝืนบริโภคต่อ
มันไม่ดีกับจิตใจ

กลับมาที่เสียงเหมือนจริง ผมคิดว่า เราน่าจะหาเสียงที่เหมาะเจาะมากกว่า
มิเช่นนั้น เราก็จะเหมือนคนรวยที่น่าหมั่นไส้ ที่เติมเต็มบ้านด้วยของแพง เพราะคิดว่า แพงคือดี
ไม่รู้เลยว่า ความพอดีคือความงาม และความงามคือของแพง เพราะมากด้วยคุณค่า

เอ...ชักงงว่าเฮียพีเจถามอะไรซะแระ
จะออกความเห็นว่า ผมไม่พยายามหาเสียงเหมือนจริงจากประดิษฐกรรมเครื่องเสียง
แต่จะหาเสียงวิเศษ ที่มีแต่เครื่องชุดนั้นๆ ทำออกมาได้
อย่าลืมนะครับ ว่าในโลกนี้ ไม่มีเครื่องเสียงที่ทุกอย่างในชุดเหมือนกันหมด

นี่ละครับ คุณสมบัติเริ่มต้นของศิลปะ
"ความแตกต่าง"
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 07 October 2007, 08:50:16 am
5555555555555555555555555555 สุดยอด คำตอบ 5555555555555555555555555555555
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 07 October 2007, 02:19:42 pm
ในชุดผมถึงจะให้เสียงใกล้เคียงความจริงมากขึ้นแต่กัไม่ถึงกับเหมือนจริงๆหรอกนะ... impossible  :D

ตรงนี้จะอยู่ที่คุณภาพของการอัดด้วย แผ่นไหนอัดมายังไงก็จะออกมาอย่างงั้นเลย

เสียงที่สวยงามสำหรับผมคือความเป็น musical ฟังแล้วลื่นไหลเคลิ้มตามอารมณ์ของเพลง ฟังแล้วทั้งมือและเท้าต้องกระดิกตามได้ด้วย ^_^
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 07 October 2007, 03:29:03 pm
ฉะนั้นแผ่น CD สมัยใหม่ไม่ต้องพูดถึงให้เสียเวลา ส่วนใหญ่อัดมาแค่ปลาบเสียงของชิ้นดลตรี

แต่ผมก็ยังอยากจะรู้ว่าถึง LP มันจะอัดมาได้ไม่เหมือนร้อย % อันนี้พวกเรายอมรับกันมานานแล้ว แต่ผมก็ยังอยากทราบความรู้สึกของพวกเราว่าเสียงของชิ้นไหนมันออกมา แย่ที่สุดและออกมาได้เหมือนที่สุดน่ะครับ ก็ยังอยากรู้จริงๆ อ่ะ! ว่าแต่ละคนคิดอย่างไร?
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 07 October 2007, 04:43:36 pm
ผมว่าบอกยากนะเพราะแต่ละซิสเตมก็ให้เสียงที่ไม่เหมือนกัน
แผ่นๆนึงเปิดกับชุดแรกให้เสียงเครื่องเป่าที่ดีมา พอไปเปิดกับอีกชุดอาจจะดีกว่าหรือเลวลงก็เป็นได้

ปัญหาของแผ่นเสียงก็มีเหมือนกันเพรสสิ้งแรกกะสองก็ให้เสียงที่ต่างกันมากแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเพรสสิ้งต่อจากนั้นไปอีก
ผมก็เพิ่งได้ The Final Cut มาของญี่ปุ่นรหัสแผ่นเหมือน The Wall ตอนซื้อก็ไม่มีรายละเอียด พอเห็นปกหลังปั้มว่าเป็นแผ่นเดโม ผมงี้แทบเต้นเลย  :yahoo:
เสียงนี้สุดๆเลยครับทั้งไดนามิคทั้งความโปร่งและเปิดของเสียง

ดังนั้นผมว่าจะหาข้อสรุปตรงนี้ยากมาก
ผมว่าที่สำคัญคือทำอย่างไรให้ชุดเราสามารถถ่ายทอดเสียงได้ถูกต้องที่สุดทั้งน้ำเสียงและเวทีตามที่เขาอัดมาให้เราฟัง

ถ้ามาพูดถึงชุดผมเองตอนนี้ปัญหาเดียวคืออยากได้ห้องใหญ่ขึ้นอีกเล็กน้อย :P
และอีกปัญหาคือเรโซนานส์ในช่วงความถี่ต่ำบางความถี่ของห้องผมยังมีอยู่
ถึงจะเบาบางลงหลังเซ็ทแล้วแต่ก็ยังมีอยู่
ดังนั้นชิ้นดนตรีที่ให้โน้ตต่ำๆในบางความถี่เช่นดับเบิ้ลเบส ออแกนท่อ จะให้เสียงที่แย่ที่สุดในชุดของผมครับ :)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 07 October 2007, 07:09:05 pm
ขอต่ออีกหน่อย อ่านกระทู้นี้แล้วนอกจากหูหาเรื่องแล้ว “ตายังหาเรื่อง” อีกละครับ เมื่อก่อน 10 กว่าปีมาแล้ว ก็ตระเวนฟังและดู Symphony และ Bullet มาหลายๆ ที่และหลายๆ ครั้งตามที่ต่างๆ แล้วแต่โอกาสจะมี ที่ชอบดู Bullet เพราะได้รับความสุขทั้งสายตาและหูไปพร้อมๆ กัน เหมือนชอบดูโปรงลางที่ไนท์พลาซ่าร์เชียงใหม่สมัย 20 กว่าปีมาแล้ว ถ้าขึ้นไปถึงเชียงก็ต้องขอไปนั่งนั่งดูทุกครั้งไปไม่เคยพลาดสักครั้ง ที่ตรงนี้มันเป็นแม่เหล็กที่แรงมากๆ ดึงผมซะอยู่เลย มันเป็นบรรยากาศที่ผมชอบมากๆ ครับ (แต่ตอนนี้เป็นร้านขายของไปหมดแล้วก็เลยเลิกไปไนท์พลาซ่าร์อีกต่อไป) เสียดายมากๆ กับความเปลี่ยนแปลงตรงนี้

มาเรื่อง Bullet ต่อ สมัยก่อนคนเล่นก็แต่งตัวกันสวยแบบไตร์เก่าๆ แต่เดียวนี้ถอดเสื้อกันเล่นแล้ว เรื่องก็แตกต่างจากเดิมเพี้ยนไปหมด เอาตัวโจ๊กมาเป็นตัวนำเรื่องเยอะเกิน (พอกับลิเกไทยที่เอาแต่ร้องเพลงลูกทุ้งและใช้กลองชุดมาตี) มันควรจะเอาเรื่อง The Nutcracker มาทำอย่างนี้หรือ Romeo and Julius ก็โป๊ซะเกิน บางเรื่องก็ถอดเปิดเผยกันหมดเลย เค้าขายอะไรกันแล้ว ไม่เคยเห็นแบบนี้มาก่อนเลยครับ

โลกนี้คนรักษ์ความโบราณ คงหาความสำราญนอกบ้านยากส์ซะแล้ว พวก Academy Fantasia ก็ยังมารังควานในบ้านให้เจ็บใจอีก ทะเลาะกันกับแฟนเลยเค้าก็จะดู ไอ้เราก็เกียด

เขียนไม่เก่งแต่บางครั้งมันอึดอัดอ่ะครับ เลยต้องปล่อยกันออกมาซะบ้าง ไม่งั้นพวกลูกๆ หลานๆ สมันใหม่มันทำของเก่าๆ เสียกันไปหมด
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 07 October 2007, 09:36:15 pm
Quote from: pee on 07  October  2007, 08:10:38 am
นี่คงไปโดนพิษของการฟังของจริงมาเป็นแน่เลย พี่เรา



ตามที่พี่พีบอกน่ะใช่เลยครับ ไปฟังเบอร์เก้าท่านบีฯ ครั้งนี้ทำการบ้านไปดีมากกว่าทุกครั้ง คือฟังเกือบร้อยเที่ยวของแต่ละคนคุมที่ว่ากันว่าเจ๋งสุดๆ มันก็เลยฟังเค้าเล่นกันกล่อยไปหน่อยนึง ท่อนสามนี่เหมือนเล่นแบบกำลังซ้อมกันแบบเล่นๆ ไม่จริงจัง เหมือนพระคนละวัดมาสวดมนต์และมีน้อยรูปเสียอีกต่างหาก ผมเลยมีความกังวลแทนกลัวว่ามันจะล่มกลางทางน่ะครับ เลยไม่ค่อยมีความประทับใจอะไรสักเท่าไรเลยในการเข้าไปฟังครั้งนี้ เสียงร้องท่อนสี่ก็ยังสู้ตอนที่คณะที่เล่นลิเครียมของโมสาทร์ปีที่แล้ว ก็ยังห่างกันไกลครับ

ผมเลยหันไปจับเสียงของเครื่องดลตรีแต่ละชนิด แล้วเอามาเทียบกับชุดที่ฟังโดยทั่วๆ (ขอโทษที พูดผิดครับไม่่ใช่เครื่องเราคนเดียวครับ) คือจากที่ฟังโดยรวมๆ แล้ว ผมคิดว่าพวกแตรเครื่องทองเหลืงเสียงมันออกมาแบบที่ลำโพงแพงที่สุดที่ได้ยินมาก็ยังห่างไกลมากๆ เลยละครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 07 October 2007, 10:03:25 pm
ถ้ารู้ตัว ว่ากำลังฟังเสียงจากเครื่องอยู่
แต่ใจยังไปคิดถึงเสียงตามที่เป็นความจริง....อย่างนี้น่ากลุ้มแทนแฮะ

ซิสเต้ม ที่ให้เสียงเครื่องทองเหลืองดี ผมว่าหาไม่ยากนา
เพราะฮาร์โมนิคเครื่องทองเหลืองมันออกจะขาดแคลนอยู่ เครื่องราคาต้อยต่ำก็พอสอบผ่าน
แต่ที่น่าคิด ผมว่าเป็นเสียงร้องน่ะนา
ยังไงก็มักจะมีเสียง...สสสสสสส์ ติดมา

ยังไม่เคยได้ยินชุดที่ไม่ผลิตเสียงนี้เลย
หรือว่ามาฝังตัวอยู่ตั้งกะตอนบันทึกเสียงแล้วก้อม่ายรู้
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 07 October 2007, 11:50:07 pm
เสียง ซซซซ... จะมากับตอนบันทึกด้วย จะมากหรือน้อยเท่านั้นแหละ

มีอยู่ชุดนึงเสียงร้องอัดได้ดีมาก Tony Bennett & Bill Evans ครับ
มีเนื้อหนัง อิ่มและมีรีเวิบเป็นธรรมชาติมาก
คล้ายนั่งฟังในห้องอัดเลยครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 07 October 2007, 11:56:53 pm
เฮียเม้งคร๊าบ....
เปิดทู้แนะนำแผ่นที่อัดเสียงดีหน่อยดิ  :thumbup:
:headphone: :headphone: :headphone:
:bowdown:


:jump: :jump: :jump: :jump: :jump:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 08 October 2007, 02:06:55 am
Quoteถ้ารู้ตัว ว่ากำลังฟังเสียงจากเครื่องอยู่
แต่ใจยังไปคิดถึงเสียงตามที่เป็นความจริง....อย่างนี้น่ากลุ้มแทนแฮะ


ปล่อยใจมันไปสักพักเดี๋ยวก็ลืมครับ แฮ่ๆๆ!

Quoteซิสเต้ม ที่ให้เสียงเครื่องทองเหลืองดี ผมว่าหาไม่ยากนา
เพราะฮาร์โมนิคเครื่องทองเหลืองมันออกจะขาดแคลนอยู่ เครื่องราคาต้อยต่ำก็พอสอบผ่าน


คืออาจจะเกิดจากการอัดด้วยละมั้งคับ?  เพราะผมไม่เคยเจอเสียงเครื่องเปล่าทองเหลืองที่ได้ฟังจากเครื่องเสียงมีพลังเท่ากับของจริง คือขณะที่ฟังเสียง Violin ในระดับความดังเท่าฟังวงจริง แต่ตอนเครื่องทองเหลืองเปล่งออกมาไม่เคยเจอแผ่นไหน? ทำได้เข้าใกล้เคียงเสียงจริงที่มีพลังมากๆ เลยละครับ (ผมว่ารู้สึกว่าดังทะลุทะลวงหูผมมากที่สุดกว่าชิ้นอื่นๆ ทุกชิ้นในวงเลยละครับ หรืออาจเป็นผมคนเดียวก็เป็นได้ ที่มีความรู้สึกกับเครื่องทองเหลืองแบบนี้น่ะครับ)  ซึ่งผมฟังเสียง Violin จากเครื่องที่ฟังมันก็ไม่รู้สึกแตกต่างกันระหว่างปลอมกับจริงมากนัก เมื่อเทียบระดับพลังเสียงที่หูเรารับรู้ได้น่ะครับ ผมคงต้องไปเป็นซาวด์เอนจิเนียเองซะแล้ว ฮิฮิ!! จะอัดให้ทุกชิ้นดังออกมาให้ได้สเกลของเสียงแต่ละชิ้นดังแรง หรือค่อย  ให้มีพลังเหมือนของจริงตามที่มันพุ่งออกมาหาให้รู้สึกรับรู้ว่ากำลังฟังจริงๆ มากกว่านี้   ผมคิดว่ามันจะทำให้มีรสชาติมากขึ้นในการรับฟังขึ้นมาอีกระดับหนึ่งเลยละ  แต่กลับมาคิดอีกอย่างเสียงเหมือนจริงจากการฟังจริง แต่ฝีมือคอนดัคเตอร์ไม่ถึง  กลับมาฟังที่บ้านเป็นแบบโมโนยังสะใจซะกว่าอีก 5555
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 08 October 2007, 02:33:33 am
คอนดัคเตอร์คนหนึ่ง ผมก้อลืมชื่อเสียแล้ว บอกว่าเวลาคุมวงจะไม่ค่อยมองไปทางกลุ่มเครื่องทองเหลือง
กลัวพวกนั้นจะเร่งเสียงดังเกินไป

ในงานคลาสสิคเกือบทั้งหมด ไม่มีใครกล้าเน้นเครื่องดนตรีนี้

จะเปรียบไปก็เหมือนอาหารละครับ
เครื่องทองเหลืองมันเหมือนน้ำส้มสายชู ไม่มีใครยอมให้เป็นรสนำ
แม้แต่ในปลาผัดเปรี้ยวหวาน....5555555
แกงส้มก็ยังเอาหวานมาขัด

น้ำมะนาว เรายังตัดด้วยเกลือ

แต่ถ้าเพ่จะเอาเสียงเครื่องเป่าแบบเต็มๆ ก็ต้องคบกะวากเนอร์ และสาวกละครับ
แม้กระนั้น มาห์เลอร์ ก็ยังยั้งมือเวลาเติมเครื่องทองเหลืองเลย

ผมพอมีงานที่เป็นเครื่องเป่าอยู่นิดหน่อย เดี๋ยวจะคุ้ยให้
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: aboy on 08 October 2007, 04:45:38 am
ตามอ่านมาด้วยความมันสุดๆ  จนอยากรบกวนคุณ Pee คุณเม้งและท่านอื่นๆ  ถ้าพอมีเวลาทำแทรคที่อ้างถึงเป็นวิทยาทาน ได้ซักหน่อยจะเป็นพระคุณอย่างสูง ขอแค่ต้นฉบับมาช่วยหาอาสาสมัครช่วยเผาเผื่อเพื่อนๆที่สนใจ ผมก็ขออาสาด้วยคนนะครับ  ตอนนี้อ่านไปจินตนาการไป  บางทีก็อ่านทวนอยู่หลายรอบแต่ก็ยังไม่อินครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 08 October 2007, 07:21:39 am
Quoteตามอ่านมาด้วยความมันสุดๆ


ว่าจะพอ จะหยุด เพราะระบายมาพอแล้ว คิดว่าคนอ่านคงอาจจะเบื่อหรือรำคาญ มาอ่านเจอว่ามันส์..... เลยขอระบายต่อซะเลย

Quoteคอนดัคเตอร์คนหนึ่ง ผมก้อลืมชื่อเสียแล้ว บอกว่าเวลาคุมวงจะไม่ค่อยมองไปทางกลุ่มเครื่องทองเหลือง
กลัวพวกนั้นจะเร่งเสียงดังเกินไป

ในงานคลาสสิคเกือบทั้งหมด ไม่มีใครกล้าเน้นเครื่องดนตรีนี้


พอเข้าใจแระ! อ้อ! อย่างนี้นี่เล่า! ทั้งคอนดัคและคนอัดไม่ชอบมันนี่หน่า? ความสมจริง ความเหมือนจริง มันถูกบิดเบือนด้วยเหตุนี้เอง แล้วมาคุยตอนขายแผ่นกันทำไม่ว่าทำออกมาเหมือนจริงสุดๆๆ

Quoteจะเปรียบไปก็เหมือนอาหารละครับ
เครื่องทองเหลืองมันเหมือนน้ำส้มสายชู ไม่มีใครยอมให้เป็นรสนำ
แม้แต่ในปลาผัดเปรี้ยวหวาน....5555555
แกงส้มก็ยังเอาหวานมาขัด

น้ำมะนาว เรายังตัดด้วยเกลือ


พอดีผมชอบทานอาหารเปี้ยวนำมาแต่เกิดครับ ขนาดตอนเด็กๆ พอผมกวนคุณแม่ขณะที่กำลังทำกับข้าว คุณแม่ท่านก็จะหั่นมะนาวให้ซีกนึง แล้วผมก็จะเอามาดูดจนมันซีดน่ะครับ ลองคิดดูว่าผมจะชอบรสเปี้ยวขนาดไหน?

Quoteแต่ถ้าเพ่จะเอาเสียงเครื่องเป่าแบบเต็มๆ ก็ต้องคบกะวากเนอร์ และสาวกละครับ
แม้กระนั้น มาห์เลอร์ ก็ยังยั้งมือเวลาเติมเครื่องทองเหลืองเลย[/quoe]

ผมไม่ได้ชอบเครื่องเป่าเน้นแบบนั้นนะครับ แต่วากเนอร์ก็ฟังมันดีครับ ผมแค่อยากให้แผ่นเขาอัดออกมามีความสมจริงทุกด้านจริง ไม่ใช่มาปรับโน่นลดนี่ มันก็ไม่ใช่ของจริงซิครับ

ผมยากได้ยินเสียงแบบดิบๆ ของทุกชิ้นดลตรี มีแผ่นไหนบ้างไหมครับ? เฮียเม้ง ไม่เอาแบบที่ขัดเสียงออกมาซะโป้หมดเปลือกนะครับ แบบข้าวสารที่ขาวจ๊วย อย่างนี้ก็ม่ายอาวว์คร้าบบบบบบบบ  แต่ผมว่าแผ่นสมัยนี้คงจะไม่มีเป็นแน่ที่จะไม่มีการเอามาปรับเสียงกันใหม่เหมือนยุค 40 ปลายๆ แบบพวกแผ่น Bluenote รุ่นแรกๆ ที่มีการปรับกันน้อยมาก ซึ่งผมถือเป็นการอัดที่เป็นสุดยอดที่สุดของการอัดเพลงออกมาให้พวกเราฟังกันครับ

แบบพี่พียังไม่ยอมฟังแผ่นออดิโฟร์ เปิดไม่ถึง 10 วิ พอรู้ว่าอัดแบบมีแต่หางเสียง ไม่เจอเนื้อ พี่ก็ยังปิดมันทันที มันก็เหมือนกันน่ะครับ แต่เอ! ถึงเสียงจะเป็นอย่างไร? ผมก็ยังฟังต่อได้นะครับ ยกเว้นเพลงของไอ้พวก AF ครับ

Quoteผมพอมีงานที่เป็นเครื่องเป่าอยู่นิดหน่อย เดี๋ยวจะคุ้ยให้


ไม่ชอบมาก แต่เอานะครับ! ต้องขอขอบพระคุณล่วงหน้าเลยครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: Krairerk on 08 October 2007, 08:16:28 am

[/quote]

ตามที่พี่พีบอกน่ะใช่เลยครับ ไปฟังเบอร์เก้าท่านบีฯ ครั้งนี้ทำการบ้านไปดีมากกว่าทุกครั้ง คือฟังเกือบร้อยเที่ยวของแต่ละคนคุมที่ว่ากันว่าเจ๋งสุดๆ มันก็เลยฟังเค้าเล่นกันกล่อยไปหน่อยนึง ท่อนสามนี่เหมือนเล่นแบบกำลังซ้อมกันแบบเล่นๆ ไม่จริงจัง เหมือนพระคนละวัดมาสวดมนต์และมีน้อยรูปเสียอีกต่างหาก ผมเลยมีความกังวลแทนกลัวว่ามันจะล่มกลางทางน่ะครับ เลยไม่ค่อยมีความประทับใจอะไรสักเท่าไรเลยในการเข้าไปฟังครั้งนี้ เสียงร้องท่อนสี่ก็ยังสู้ตอนที่คณะที่เล่นลิเครียมของโมสาทร์ปีที่แล้ว ก็ยังห่างกันไกลครับ
[/quote]

สงสัยพี่ PJ ไปฟังงานเดียวกับผมแน่เลย ที่ศูนย์วัฒนธรรมเมื่อปลายเดือนก่อนใช่ไหมครับ ผมก็ว่าเล่นไม่ค่อยดีเท่าไหร่  ยิ่งเพลงแรก Scheherazade นี่ผิดหวังมั่กๆ วงรัสเซียแท้ๆแต่เล่นเพลงรัสเซียไม่ได้เรื่องเลย เหมือนไม่ได้ซ้อม   และเสียงของวงก็เหมือนกับขาดพลังยังไงไม่รู้ มันแห้งๆไม่มีชีวิตชีวา

Quoteคืออาจจะเกิดจากการอัดด้วยละมั้งคับ? เพราะผมไม่เคยเจอเสียงเครื่องเปล่าทองเหลืองที่ได้ฟังจากเครื่องเสียงมีพลังเท่ากับของจริง คือขณะที่ฟังเสียง Violin ในระดับความดังเท่าฟังวงจริง แต่ตอนเครื่องทองเหลืองเปล่งออกมาไม่เคยเจอแผ่นไหน? ทำได้เข้าใกล้เคียงเสียงจริงที่มีพลังมากๆ เลยละครับ


แนะนำแผ่นครับ ถ้าเป็นเครื่องเป่าทองเหลืองเดี่ยวๆ ที่ให้ปริมาณเสียงได้ใกล้เคียงของจริง ลองฟังแผ่น M&K ชุด Earl Fatha Hine แทรคแรกหน้าหนึ่งนะครับ เขาเป่าทูบ้า ให้ความรู้สึกเหมือนมานั่งเป่าตรงหน้าจริงๆเลยทีเีดียว   ส่วนถ้ามาเป็นวงก็ต้องแผ่น Lab3 ของค่าย sheffield ล่ะครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: Cherokee on 08 October 2007, 10:00:09 am
ผมพูดในฐานะ music lover ที่ไม่ใช่ audiophile นะครับ  ผมว่าเสียงไวโอลินจากวงจริงมักสู้เสียงจากแผ่นไม่ได้  ผมคิดว่าอาจจะเป็นเพราะเขาวางไมค์ในตำแหน่งใกล้กลุ่มเครื่องสายและจัดเสียงให้มี balance กับเครื่องดนตรีในกลุ่มอื่น  พอเวลาไปฟังของจริงทีไร ทำไมเสียงกลุ่มเครื่องสายถึงไม่ออกเท่าไหร่ไม่ทราบ   ส่วนพวกเครื่องทองเหลืองผมเห็นเหมือนพี่ pee คือพวกนี้เป็นชูรส ไม่ใช่เสียงนำ  แทนที่ผมจะแนนำว่าแผ่นไหนอักเสียงเครื่องทองเหลืองดี  ในวการเขายกให้ Chicago Symphony Orchestra เป็นวงที่เครื่องทองเหลืองดีที่สุดวงหนึ่งของโลก  งานอย่าง Pictures at an Exhibition ที่เครื่องทองเหลืองเป็นตัวเดินเพลง แผ่นที่มักได้รับการยกย่องก็เป็นของวงนี้  (แต่ผมรู้ว่าพี่ pee ต้องคัดค้านเต็มที่แน่ ๆ เพราะ conductor ของวงนี้สองคนคือ Fritz Reiner และ Sir George Solti)  ผมเองก็ยังไม่ได้ฟังมากพอจะให้ความเห็นเชิงเปรียบเทียบได้

พี่ K.PJ  ถ้าชอบพวก brass ทำไมไม่ลองหางานที่ brass นำเลยล่ะครับ อย่าง horn concerto ของ Mozart หรือพวกดนตรีแบบบาโรคหลาย ๆ ชิ้น 
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: HEAVYTOY on 08 October 2007, 03:56:03 pm
Quote from: Cherokee on 08  October  2007, 10:00:09 am
ผมคิดว่าอาจจะเป็นเพราะเขาวางไมค์ในตำแหน่งใกล้กลุ่มเครื่องสายและจัดเสียงให้มี balance กับเครื่องดนตรีในกลุ่มอื่น  พอเวลาไปฟังของจริงทีไร ทำไมเสียงกลุ่มเครื่องสายถึงไม่ออกเท่าไหร่ไม่ทราบ


อยากรู้จังเวลาแสดงสด จริงๆแล้ว เสียงตอนที่เล่นทุกชิ้นดนตรีพร้อมกันครบทุกย่านความถี่ เสียงใน Hall จะออกมา balace กันหรือเปล่า หรือจะเป็นเฉพาะในแผ่น audiophile :blink:

Empire Brass : A Brass Festival , ...
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: trens on 08 October 2007, 04:26:42 pm
เห็นด้วยกับคุณเชอร์ เรื่องวงชิคคาโก
และอยากแนะนำให้หา ทรัมเป็ตโวลันทารี่ ผลงานของคล๊ากมาฟัง :headphone:
เพลงนี้ต้องวงแยงกี้ลูกเดียวฮิๆๆ...อันนี้พี่พีห้ามอ่านน่ะ :clown:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 08 October 2007, 04:35:30 pm
วงที่อัดแผ่น อุจจาระสุกร อุจจาระสุนัข ต้องมีฝีมือในระดับยอมรับได้
การเล่นจึงมีคุณภาพมากกว่าวงที่มาเล่นพักร้อน แล้วจะรีบไปพัทยา.........

วงระดับนี้ การซ้อมเป็นหัวใจ อ่อนซ้อมเมื่อไหร่ แม้แต่เรอัล มาดริดก็ออกทะเลได้บ่อยๆ...ฮิฮิ
แล้วมาเข้าสู่กระบวนการมิกส์เสียง ตรงนี้แหละ ที่ทำให้ของดีเป็นห่วย หรือกลับกัน

ผมจึงบอกไว้แต่ต้นเรื่องแล้วว่า เรากำลังฟังงานศิลปะ มิใช่แค่เอาไมค์ไปจ่อที่วงแล้วอัดเป็นแผ่นมาขาย
ส่วนการไปเผชิญโชคที่โรงแสดงนั้น 50/50 ครับ
บางวงเล่นไป ล่มไป หนักกว่าที่เพิ่งผ่านมาอีก เคยฟังนิวหยอก ฟิล มาเล่นที่โรงฆ่าสัตว์(ไทยยี่ปุ่น ดินแดง)
สุดสยองเลยครับ อะคูสติคของโรงยิม (แม่ง)... เอามาเล่นซิมโฟนี่ คนจัดคนเล่นก็ไม่ทำการบ้านเล้ยยยย.....เล่นไปได้

แสดงว่า เขาก็มาทำส่งๆ ไปให้จบเรื่อง ไม่มีการซ้อมด้วย เพราะถ้าพ่อสุบิน เธอได้มาเห็นที่แสดงก่อน เธอคงไม่เล่น
หรือมิเช่นนั้นก็เล่นเพลงที่เหมาะกับห้องเช่นมาร์ชของซุยซ่า....555555

ขอไปฟังพ่อไรเน่อร์กะซอลที่ก่อน
เท่าที่จำได้ ไรเน่อร์เล่นเพลงได้ไม่ลึก อาจจะเพราะพี่แกชอบดนตรีรุ่นใหม่
ส่วนซอลที่ ผมมีชุดกำกับบราห์มส 4 เบอร์ เล่นเหมือนสิบล้อลุยโคลน แถมยางแตกอีก
จะลองฟังมาห์เลอร์ซะหน่อย แต่จำได้ว่าสู้นูมันน์ยังไม่ได้
จึงอย่าบังอาจไปทาบคูเบลิค

เบอร์ดังของซอลที่คือมาห์เล่อร์ 8 อัดกับเดคค่า ไม่ได้ฟังมาสองทศวรรษแระ....,มันไม่เหมาะกะ NAD 3020 ที่ผมใช้อยู่สมันนู้น
จำได้(อีกแล้ว) ว่าชอบไฮติ้งค์มากกว่า

ส่วนฮอร์นนั่น เขาจัดเป็นเครื่องไม้มิใช่รึ คุณเฌอฯ ฮอร์นเหล็กเพิ่งมาแจ้งเกิดเอาสมัยวากเนอร์นี่นา
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 08 October 2007, 04:53:35 pm
Quoteสงสัยพี่ PJ ไปฟังงานเดียวกับผมแน่เลย ที่ศูนย์วัฒนธรรมเมื่อปลายเดือนก่อนใช่ไหมครับ ผมก็ว่าเล่นไม่ค่อยดีเท่าไหร่  ยิ่งเพลงแรก Scheherazade นี่ผิดหวังมั่กๆ วงรัสเซียแท้ๆแต่เล่นเพลงรัสเซียไม่ได้เรื่องเลย เหมือนไม่ได้ซ้อม   และเสียงของวงก็เหมือนกับขาดพลังยังไงไม่รู้ มันแห้งๆไม่มีชีวิตชีวา


ใช่ครับ ผมก็มีความเชื่อมั่นกับมาตรฐานของวงรัสเซียพอสมควร แต่ครั้งนี้ค่อนข้างผิดหวังมาก  เล่นกันเหมือนไม่ใช่แนวของวงรัสเซียเลย (ทั้งดุดัน หนักแน่นและเชียบขาด อะไรปานนั้น!!) ผมฟังท่านบีซั่มเล่น Scheherazade ให้ฟังที่บ้านไปหลายรอบก่อนที่จะเข้าไปฟังเพลงนี้ มีทั้งหนักแน่น ดุดัน และหวานหยดย้อย ครบรส แต่วันนั้นมันห่างไกลกันเหลือเกินเลยครับ เหมือนอ่อนซ้อมทั้งสองเพลงแหละครับ และใช้คนน้อยกว่าที่เคยฟังมาด้วยครับ เล่นเบอร์เก้านี่ต้องเกือบๆ ร้อยถึงจะสะใจ เวลาเค้าดึงเสียงขึ้นนี่ขนหัวลุก น้ำตาไหลเลยละครับ (มันรู้สึกปิติ อิ่มเอิบอย่างไรไม่ร้? มันบอกไม่ถูกน่ะครับ) แต่ราคาตั๋๋วมันผิดกันก็เลยไม่อยากจะเปรียบเทียบมากนัก

Quoteแนะนำแผ่นครับ ถ้าเป็นเครื่องเป่าทองเหลืองเดี่ยวๆ ที่ให้ปริมาณเสียงได้ใกล้เคียงของจริง ลองฟังแผ่น M&K ชุด Earl Fatha Hine แทรคแรกหน้าหนึ่งนะครับ เขาเป่าทูบ้า ให้ความรู้สึกเหมือนมานั่งเป่าตรงหน้าจริงๆเลยทีเีดียว   ส่วนถ้ามาเป็นวงก็ต้องแผ่น Lab3 ของค่าย sheffield ล่ะครับ
สองชุดนี้มีครับ แล้วผมจะลองกลับไปฟังอีกครั้งครับ ขอขอบคุณ คุณหมอที่แนะนำมาครับ แต่ใจจริงแล้วผมอยากได้ยินการอัดเครื่องทองเหลืองดีๆ จากวง Orchestra มากกว่าครับ

Quoteแทนที่ผมจะแนะนำว่าแผ่นไหนอักเสียงเครื่องทองเหลืองดี  ในวงการเขายกให้ Chicago Symphony Orchestra เป็นวงที่เครื่องทองเหลืองดีที่สุดวงหนึ่งของโลก  งานอย่าง Pictures at an Exhibition ที่เครื่องทองเหลืองเป็นตัวเดินเพลง แผ่นที่มักได้รับการยกย่องก็เป็นของวงนี้  (แต่ผมรู้ว่าพี่ pee ต้องคัดค้านเต็มที่แน่ ๆ เพราะ conductor ของวงนี้สองคนคือ Fritz Reiner และ Sir George Solti)  ผมเองก็ยังไม่ได้ฟังมากพอจะให้ความเห็นเชิงเปรียบเทียบได้

พี่ K.PJ  ถ้าชอบพวก brass ทำไมไม่ลองหางานที่ brass นำเลยล่ะครับ อย่าง horn concerto ของ Mozart หรือพวกดนตรีแบบบาโรคหลาย ๆ ชิ้น
Quoteอันนี้ยังไม่มีคงต้องหามาฟังละครับ แต่ผมไม่ได้ชอบแบบเครื่องทองเหลืองนำ (แบบตัวโจ๊กในวงบัลเล่ร์ สมันใหม่เขานิยมกันนะครับ) แต่อยากฟังแบบที่มันแค่สอดแทรกเข้ามาในวง Orchestra ให้รับรู้ได้เหมือนการฟังการเล่นจริง มากขึ้นอีก “ซักกะนิด” นึงน่ะครับ คือตั้งแต่อ่านกระทู้นี้แล้วเสียงอะไรที่มันผิดพลาดไป หูมันช่างสังเกตขึ้นมานะครับ (ไม่รู้ว่าดี หรือไม่ดีกันแน่ หูมันอยากหาเรื่องตามชื่อกระทู้น่ะครับ เเฮ่ๆๆ! กลัวโดนเจ้าของกระทู้เตะเอาเหมือนกัน!!!) ต้องขอขอบคุณ คุณเชอร์ฯ เช่นกันครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 08 October 2007, 05:27:57 pm
Quoteเท่าที่จำได้ ไรเน่อร์เล่นเพลงได้ไม่ลึก อาจจะเพราะพี่แกชอบดนตรีรุ่นใหม่
ไปอ่านที่อื่นมา เข้าไปเถียงกับเค้าในนั้นไม่ได้ ก็ขอเอามาลงในนี้ละกัน

เค้าว่าคล้ายๆ อย่างนี้นะครับ "เพลงคลาสสิคต้องตีควากันใหม่ไปเรื่อยๆ จะได้มีสิ่งใหม่ที่ไม่น่าเบื่อ เพราะฟังแบบเดิมๆ มันน่าเบื่อ" ก็ไม่รู้เค้าได้ฟังแบบเก่ามาครบทุกคนหรือยัง? หรือเป็นข้อแก้ตัวที่หาของดีๆ ไม่ได้ก็เลย ต้องยอมรัยรุ่นใหม่กัน

ผมขอยกตัวอย่างที่คนไม่ได้ฟังเพลงคลาสสิคอาจจะมองไม่เห็นชัดเจนว่า ถ้าเคยเห็นลิเกบ้านเรา ใช้กลองชุดสมัยใหม่ แทนกลองชุดแบบโบราณ นั้นเป็นเช่นเดยวกันครับ ถ้าคุณเกิดทันจะรู้ว่าทั้งเสียงและแวการเล่นมันรับไม่ได้จริงๆ อ่ะครับ ผมก็สงสารคนแก่ที่บ่นกันดังๆ ว่า ดูลิเกสมัยนี้ นอนอยู่บ้านซะดีกว่า

แต่การที่จะรู้ว่าของเก่าดีนั้น ก็ต้องได้ยินได้ฟัง แล้วจึงจะรู้ว่ามันดีกว่าอย่างไร? แต่ถ้าหาฟังไม่ได้ ก็จะไม่เข้าใจตรงจุดนี้ละครับ ก็ฟังของใหม่ที่มันห่วยๆ หลงกันว่าดีต่อไป

ผมถึงเห็นด้วยอย่างยิ่งยวดที่พี่พีจะเขียนหนังสือเป็นไกด์ไลน์ในการเข้าหาสิ่งเหล่านี้ เพราะถ้าไม่มีความรู้แล้วไซร์ ก็เลือกของดีๆ เสพกันไม่ถูกอยู่ดี ผมได้เปรียบคนอื่นๆ เพราะผมเป็นชาวเกาะ เกาะพี่พีติดหนึบ ถึงได้รู้ได้ฟังอะไรดีๆ มาเยอะพอสมควรครับ

เช่นเมื่อเมื่อก่อนพี่พีบอก ริคคิ่ห่วยแตก ผมก็ยังคิดว่าเค้าห่วยอย่างไรว้า? แต่ตอนนี้ผมรู้แล้วร่าเค้าห่วยจริงๆ ถึงผมจะมีแผ่น Original ที่แพงพอสมควร ผมก็เฉยๆ กับมันแล้วละครับในตอนนี้

ขอกราบขอบพระคุณพี่พี ณ. ที่นี้อีกหลายๆ ครั้งละครับ ที่ทำให้หูตาของผมได้สว่างขึ้น กับเพลงคลาสสิคคร้าบบบบบบบบบบบบบ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: Krairerk on 08 October 2007, 06:25:45 pm
แนะนำแผ่น Donald Johanos กับ Dallas Symphony Orchestra เลยครับพี่ PJ  ชุดที่เล่นเพลงของ Aaron Copland  โดยเฉพาะเพลง Fanfare for the common man  รับรองว่าพี่ได้แนว brass เต็มๆ  :thumbup:
http://www.analogueproductions.com/reissues/details.cfm?title_id=16117
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 08 October 2007, 06:42:48 pm
ขอบพระคุณครับ _/|\_ _/|\_ _/|\_
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 08 October 2007, 08:14:57 pm
Quoteเช่นเมื่อเมื่อก่อนพี่พีบอก ริคคิ่ห่วยแตก ผมก็ยังคิดว่าเค้าห่วยอย่างไรว้า? แต่ตอนนี้ผมรู้แล้วร่าเค้าห่วยจริงๆ ถึงผมจะมีแผ่น Original ที่แพงพอสมควร ผมก็เฉยๆ กับมันแล้วละครับในตอนนี้

จะทิ้งเมื่อไหร่บอกด้วยนะ  :P

Quoteเฮียเม้งคร๊าบ....
เปิดทู้แนะนำแผ่นที่อัดเสียงดีหน่อยดิ

ผมว่าคุณหมอจะทำได้ดีกว่าผมนา
ผมขอส่งหน้าที่ต่อให้กับคุณหมอดีกว่า แล้วผมค่อยเสริมแผ่นที่ผมฟังแล้วว่าดีมาก  :bowdown:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: Cherokee on 08 October 2007, 09:05:27 pm
Quote from: pee on 08  October  2007, 04:35:30 pm
ส่วนฮอร์นนั่น เขาจัดเป็นเครื่องไม้มิใช่รึ คุณเฌอฯ ฮอร์นเหล็กเพิ่งมาแจ้งเกิดเอาสมัยวากเนอร์นี่นา


ผมก็สงสัยอยู่คุณพี่  เพราะได้ยินเหมือนกันว่าเขาจัดฮอร์นเป็นพวกลมไม้  แต่เสียงฮอร์นที่ผมฟังตามแผ่นต่าง ๆ มันเสียงออกทองเหลืองไปแล้วอ่ะ  ไม่ออกเหมือนพวกลมไม้ 

ไปค้น wikiperdia เขาว่ามันเป็น brass อ่ะ
http://en.wikipedia.org/wiki/Horn_%28instrument%29 
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 08 October 2007, 09:29:52 pm
ผมอาจจะจำผิดไป อาจจะเป็นการเทียบว่า เสียงฮอร์นเป็นเสียงไม้ในหมู่เครื่องทองเหลือง
ขออำไพที่ไม่ได้ตามละเอียดนะครับ ไม่ใช่ของโปรด

ฮอร์นมาเปี่ยนไป๋...ตอนปลายๆของยุคโรแมนติค
ชูมานน์แต่งคอนแชร์โตสำหรับฮอร์นสี่ตัว น่าจะเป็นงานใหญ่ครั้งสุดท้ายแล้ว
เพราะมันมีข้อจำกัดมากในการเล่น
งานฮอร์นชิ้นโปรดของผม คือ โอปุส 40 ของบราห์มส นั่นต้องใช้ฮอร์นโบราณ natural horn
เป็นเครื่องเป่าที่ไม่มีลิ้น แต่ในที่สุด นักดนตรีสมัยใหม่ก้อไม่สน ใช้เฟรนช์ ฮอร์นกันหมด
ดูที่นี่เล่นๆ ครับ

http://www.youtube.com/watch?v=XvCgocV2b9g&mode=related&search=
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: Cherokee on 08 October 2007, 09:53:09 pm
Richard Strauss แต่ง Horn Concerto ไว้สองบทด้วยนะ  ผมชอบทีเดียว Dennis Brain เล่นด้วย
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 08 October 2007, 10:20:35 pm
เจ๋งครับ... :thumbup: :thumbup: :thumbup:
แต่ผมจัดเอาไว้เป็นงาน"เล็ก" น่ะครับ

เดนนิสต์ เบรน คนนี้ แนะนำให้เก็บครับ ลือกันว่าเป็นหมายเลขหนึ่งตลอดกาล
เสียดายจริง อายุสั้นมาก เล่นมทสาร์ตไว้ครบ กับ (แฮ่ม) คาระยัน สมัยยังหนุ่มๆด้วยกันทั้งคู่
อยู่ในชุดแผ่นเสียงแห่งศตวรรษนี้ด้วย
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: unclepiak on 09 October 2007, 05:45:01 pm
Quote from: K. PJ on 08  October  2007, 05:27:57 pm
ถ้าเคยเห็นลิเกบ้านเรา ใช้กลองชุดสมัยใหม่ แทนกลองชุดแบบโบราณ นั้นเป็นเช่นเดยวกันครับ ถ้าคุณเกิดทันจะรู้ว่าทั้งเสียงและแวการเล่นมันรับไม่ได้จริงๆ อ่ะครับ ผมก็สงสารคนแก่ที่บ่นกันดังๆ ว่า ดูลิเกสมัยนี้ นอนอยู่บ้านซะดีกว่า


ผมเข้าใจความรู้สึกพี่พีเจเลย แถวบ้านผมเวลามีลิเกมาแสดง ก็แบบนี้ กลายเป็นกลองชุดตีกับระนาด
แถมระนาดก็ตีรัวเป็นเพลงวัยรุ่น โป๊ะชึ่ง ๆ อีกต่างหาก ความเป็นลิเกเดิม ๆ หายเกลี้ยง

ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว วิถีชีวิตคนยุคใหม่เกี่ยวพันกับการทำมาหาเงินใช้ทุกอย่าง
มันเป็นเงินเป็นทองซะจน อะไรก็ตามที่ไม่ได้มีไว้เพื่อการหามาเลี้ยงปากท้อง จะุถูกกำจัดออกไปหมด

สิ่งที่ขายอยู่ทุกวันนี้คือรสนิยม ความโก้เก๋ ความเท่ ซะเป็นส่วนใหญ่ ความสุนทรีย์มันขายได้น้อย
ของดี ๆ จึงต้อหลบอยู่ข้างหลัง บางทีอยู่ในกะบะลดราคาด้วยนะพี่ ฮา ๆ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 02 November 2007, 06:24:34 am
วันนี้ได้ฟังฟุทเหมือนจริงที่สุดเลยละครับ  ไม่ทราบคนเล่นฟุทเจ๋งๆ มีใครบ้างอ่ะครับ?
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 02 November 2007, 08:01:49 am
คนที่ท่านฟังนั่นแหละ เจ๋งสุดแล้ว
งานสำหรับฟรุทมีน้อยมากครับ เพราะแนวเสียงจำกัดมาก
อีกคนที่มีชื่อมากก็ ฌอง ปีแอร์ แรมพาล
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: trens on 02 November 2007, 04:46:26 pm
เอ...ในกลุ่มคนที่ได้ฟังคอนเสริท เซอร์กัลเวย์ มีคุณนกฮุกหรือไม่น้อ...
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: jtr on 03 November 2007, 08:53:01 pm
เรียน พี่พี พี่เทร็นส
๒ซีดีนี่ หารายละเอียดไม่ได้ครับ
บอกแต่ว่าเพิ่งเจอในรัสเซีย จะเชื่อได้หรือเปล่าครับ  :worshippy:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: trens on 03 November 2007, 09:42:44 pm
แผ่นแรกถ้าจริงก็เป็นเรื่องที่ดีมากๆ
แผ่น2ดูจากปีที่อัดยังเป็นช่วงที่กำกับวง NBC
มีแผ่นเสียงพ่อตาลูกเขยคู่นี้อยู่...แต่เสียงไม่ค่อยดีเท่าไหร่
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 03 November 2007, 09:58:27 pm
ถ้าเป็นคอนดั้คเตอร์อื่นละก้อ พอจะบอกได้ว่า มีการค้นพบใหม่
อยู่ใต้ถุนบ้านใครสักคน หรือที่เคยเห็นโปรยปก
บอกว่า เอกสารลับจากการยึดครองเบอร์ลินของกองทัพแดง....แง่วววววว

แต่อาร์ตูโร่ท่านมีระบบเก็บบันทึกสุดยอดครับ เคยมีหนังสือเล่มหนึ่งจดการเล่นทุกครั้งไว้
จำได้ว่าอันดับหนึ่งที่เล่น คือบี เบอร์ 5 เป็นร้อยกว่าร่วมสองร้อยครั้ง
รองลงมามีบราห์มส ซิมโฟนี่เบอร์ 2  ร้อยกว่าครั้งเหมือนกัน

เพราะฉะนั้น ขอกล่าวหาก่อนเลย ว่า มั่วพ่ะย่ะค่ะ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: jtr on 04 November 2007, 02:55:36 am
ซี๊ดดด.. เสียวเบรคแตก
วาว.. แผ่นแรกเคาะที่ ๒๓เหรียญ
แผ่นหลัง๑๐บั๊ค
(แล้วท่านพี่ๆๆ มีหล่นๆอ๊ะเป่าก๊าบ..)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 04 November 2007, 05:14:59 am
ม่ายข้าวจายยย....อะ
แผ่นสอง ผมมี แต่เป็นสองแผ่นครับ สังกัดฮิสตอริคค่ายนาซ้อส
แผ่นหนึ่ง ไม่เห็นมีอะไรน่าบิดเลย

สองแผ่นรวมกัน ผมให้ 5 บั้ก .....ทำเป็นออดิโอดีวีดีให้ด้วย ...เอ้า
เอ....รึว่าบิดกันจนไม่มีจะบิดแล้ว
ต่อให้เป็นไวนิ่ล แผ่นละสิบบั้ก น้องก้อม่ายสู้แล่ว
อาตูโร่มีแผ่นเป็นแสนๆ หาง่ายแถมยังกระจายหลายค่าย หลายประเทศ
ระบบเสียงก็มาตรฐานอารซีเอ คือมีคั่วข้าวโพดแถม เสียงอับ
เอนจิเนียร์มือหนักอีก.....

เฮ้อ
ผมละเสียดายฝีมือคุณปู่ยอดนักตีความท่านนี้
เฮียเจไดไปหาชุดที่คุณปู่ข้ามไปอังกฤษ คุมวงฟีลาโมเนี่ยดีฝ่า เจ๋งกว่าแยะครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 28 December 2007, 04:12:46 am
วันนี้มีเวลาฟังเพลงของท่านไชซ์ฯ โดยมาราวินส์ฯ เป็นคอนดัค น้องเอาท์ถ้าเจอเก็บได้เลยครับ ผมไม่เคยฟังใครคุมวงนี้ให้เข้าถึงก้นบึ้งของท่านไชซ์ฯ ได้เท่านี้มาก่อนเลยละครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 28 December 2007, 06:49:27 am

:bowdown: เก็บไว้บ้างแล้วเหมือนกันครับพี่ ได้ box set DGG symphony 4-6 ด้วย กำลังเก็บ Beethoven ของ Mravinsky อยู่เหมือนกันครับยังไม่ครบ 9 เบอร์เลย

ตอนนี้ชอบใจ George Szell อยู่ครับ ฟังมันส์หนักแน่นดี

ตั้งแต่เลียนแบบการฟังแบบพี่พี ก็ได้ฟังเพลงมากขึ้นครับ คือว่าเปิดไปเลยไม่ว่าอ่านหนังสือหรือทำอะไร ชอบใจท่อนไหนก็แวะมานั่งฟังเป็นเรื่องเป็นราว ได้ลองฟังเยอะขึ้นดีครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 28 December 2007, 06:43:52 pm
ฟังแบบผมนั้น ไม่เหมาะกับคอนดัคเตอร์ชั้นรองครับ
การปล่อยให้เสียงเพลงผ่านหูไปเรื่อยๆ ด้วยความดังพอประมาณ และค้วยความใส่ใจพอประมาณ(อีกเช่นกัน)
จะทำให้การแยกแยะเสียง ไม่ว่าจะเป็นคุณภาพของเสียง คุณภาพของวง หรือคุณภาพของการตีความ
ไม่ค่อยเด่นชัด

แต่เมื่อไหร่ที่ได้ยินงานดีๆ เสียงนั้นๆ จะดึงดูดเราหยั่งกับแม่เหล็ก
ทำเป็นไม่ได้ยินไม่ได้เสียแล้ว
บ่อยครั้ง ต้องหยุดงานมานั่งฟัง

คอนดั้คเตอร์คนหนึ่งที่ผมไม่เคยสามารถฟังผ่านๆ ได้ก็คือ วิคตอร์ เดอ ซาบาต้า
(victor de sabata)
ทุกครั้งที่ได้ยิน แค่สองสามนาที เราต้องสะดุดกับอารมณ์ที่ก่อตัวอยู่ข้างในตัวเรา
แล้วต้องไปตั้งใจฟัง....เฮ้อ ทุกที

มะราวินสกี้กำกับไชก๊อฟสกี้ 4-5-6 ในสังกัดดีจีนี่
ถือกันว่าเป็นทางตันแล้วครับ ไม่มีใครทะลุมาตรฐานของแกได้อีกแล้ว

เล่ากันว่า เฮียแฮร์แบร์ท ฟอน คาระยัน กำกับเจ๊ไชเบอร์ 6 สำเร็จ แกปลื้มมาก
คิดว่าได้สร้างตำนานแห่งการบันทึกเสียงไว้แล้ว
คืนนั้นแกฟังเวอร์ชั่นมะราวินสกี้ (ไม่รู้แผ่นน้องเอ้าท์หรือเปล่า เพราะมีหลายครั้งจัง)
วันรุ่งขึ้น แกไม่พูดถึงเบอร์ 6 นี่อีกเลย....ฮา

ผมไม่ค่อยเชื่อเรื่องซุบซิบนี้เท่าไหร่ แต่เชื่อว่า
ไม่มีใครตีความงานชิ้นนี้ได้ละเอียดครบถ้วนทุกตัวโน๊ตอย่างนี้แล้ว
อยากรู้ว่าอัจฉริยะเขาสั่งลาชีวิตอย่างไร ก็หาแผ่นมะราวินสกี้มาฟังเถิด
อ้อ....ขอลำโพงที่ให้เสียงหนาหน่อยนะครับ พวกเสียงบางๆ สะอาดหู และไดนามิคยอดเยี่ยม

จะพังงานนี้คาหูอะซี้.......
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 28 December 2007, 07:43:00 pm
เพิ่งนึกออก(รื้อโพสเก่าๆดู)ว่าเคยคุยเรื่อง Mravinsky 4-5-6 กันมาแล้ว เวลาผ่านไปเร็วมากเลยครับปีนี้  คุยกันตั้งกะปี 06 แหนะครับ
เหมือนเวลาผมซื้อแผ่นเลยครับ  ซื้อมาแล้วเพิ่งนึกออกว่ามีแล้ว

เรื่องการฟังเพลงนี่ ผมถือว่าเวลาได้ฟังเพลงเป็นสิ่งที่มีค่ามากเลยครับ เหมือนได้ทานอาหารถูกปาก ได้เสียงเป็นอาหารอารมณ์อะไรประมาณนั้น
แต่บางทีก็อยากทำอย่างอื่นด้วยเหมือนกัน เช่นอ่านหนังสือ ตอนนี้ถ้ามีโอกาสผมก็เลยทำมันสองอย่างพร้อมกันซะเลย
แต่บางทีหนังสือก็สนุกจนไม่ได้ยินเพลง หรือบางทีเพลงก็เพราะจนอ่านซ้ำๆซากๆอยู่ย่อหน้าเดิม

อีกอย่าง บางทีผมฟังเพลงคลาสสิกจากวิทยุมากๆก็เบื่อเหมือนกัน เพราะว่าเลือกเพลงไม่ได้เหมือนอยู่บ้าน 
วิธีที่ทำให้เพลงเพราะขึ้นก็คือ สลับไปฟัง mexican hip hop สัก 5-10 นาที ตานี้กลับมาฟังคลาสสิกต่อได้อีก  :lol:

อาทิตย์นี้จะขุด Mravinsky มาฟังอีกทีครับ

Victor De Sabata นี่ผมเองก็เพิ่งเคยได้ยินครับพี่  ขอบคุณครับ  :bowdown:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 28 December 2007, 09:09:56 pm
เดอซาบาต้ามีจุดอ่อนสองข้อครับ คือ
1 ทำงานให้ฟาสซิสต์ และ
2 ตายเร็ว

แต่แกเป็นอันดับหนึ่งในลิสต์ของผมง่ะ
http://music.geocities.jp/yosijyun_shumi/sabata/nuovoera.htm
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 28 December 2007, 10:39:25 pm
ยิ่งอ่านเกี่ยวกับ Victor De Sabata ยิ่งอยากลอง

http://en.wikipedia.org/wiki/Victor_de_Sabata

Conducting style
"a musician whose mild manners turned to raging fury whenever he took stick in hand"
Another player described de Sabata's appearance when conducting as "a cross between Julius Caesar and Satan"

แถมเล่นกับมือดีๆอีกหลายท่านเลยครับ (e.g. Milstein)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 28 December 2007, 11:27:58 pm
แกเป็นวรรณโรคเอาในช่วงที่อยู่จุดสูงสุดของชีวิต
จึงน่าเสียดายมากๆๆๆๆๆ ที่ไม่ได้ผลิตงานเอกมาทะลวงหูเรามากพอ
ผมมีไวนิ่ลของแกอยู่สองแผ่น แผ่นแรกเป็นบราห์มสอันดับหนึ่งตลอดกาล
ซิมโฟนี่หมายเลข 4 บันทึกเสียงกับเบอร์ลิน ฟิล เมื่อปี 1939
อีกแผ่นเป็นออเคสตรัล พีสเสส 3 ชิ้น แวกเนอร์ แวร์ดี้ และฉะเตร้าท์ (ริชาร์ด)
เฉพาะฉะเตร้าท์นั้น แกเล่น Tod Und Verklarung ซึ่งผมมีฉบับที่ฉเตร้าท์กำกับเอง
ขอบอกว่า แพ้กัน นี๊ดดดด.เดียวครับทั่น....

ที่ขึ้นหิ้งเป็นสุดยอดของการบันทึกเสียง ก็คือ Tosca อุปรากรระบือชื่อของปุ๊กคีนี่
บันทึกเสียงเมื่อ 1953 กับลา สกาล่า แห่งมิลาน ฟังแล้วได้แต่ขนลุกขนพอง
โดยเฉพาะการสร้างอารมณ์ต่อเนื่องไปถึงจุดสุดยอด E lucevan le stelle ที่ตัวเอกทั้งสองต้องลาจาก
เสียงร้องของเด สเตฟาโน่ทรงพลัง แต่สะเทือนอารมณ์สุดๆ
จนฟังแล้ว เราแน่ใจได้ว่า เขากำลังจะเผชิญความตายในมิช้ามินานจริงๆ
ภาคดนตรีนั่น วิเศษกว่าการร้องขึ้นไปอีก แม้ว่าจะเป็นเสียงโมโน
ลองฟังเทียบกับแทรคนี้ http://www.youtube.com/watch?v=4mX7ugJ5NM8
ไอ้อ้วนปาวาร๊อตตี้ จะกลายเป็นพ่อค้าขายปลาไปในทันทีครับ โดยเฉพาะเมื่อตอนทำเสียงระทมในทรวง

เดอซาปาต้า สามารถควบคุมเสียงให้เกิดลำดับอารมณ์ มีการส่งต่อ มีการถอยเป็นฉากหลัง
มีการกระตุ้นจังหวะ ลงตัวมั่กๆ คล้ายกำลังเดินทางเข้าไปในความโศกาของตัวละคอนจริงๆ
ไม่ได้เป็นแค่ดนตรีประกอบฉากอย่างที่ชาวบ้านเขาทำกัน

ไม่มีที่ติครับ ทอสก้าเวอร์ชั่นนี้
แม้แต่เจ๊คาลัส ที่ผมไม่ปลื้มเสียงเธอมากมายนัก ก็ยังเจ๋งสุดๆ ทีเดียว เมื่อได้ซาปาต้ามาปรุงดนตรี
สังกัดอีมิครับ จงรีบเสาะหามาโดยด่วน

-------------
ปล. แผ่นแสดงสด บราห์มสไวโอลินคอนแชรโต้ มิลสไตน์เป็นมือเดี่ยว
ประกบกับบีโธเฟ่นเบอร์ 5 ไม่ถึงสุดยอดครับ เดาว่าแกไกล้จะไปสู่สรวงสวรรค์แล้ว
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 29 December 2007, 05:02:41 am
Quote from: pee on 28  December  2007, 11:27:58 pm
แกเป็นวรรณโรคเอาในช่วงที่อยู่จุดสูงสุดของชีวิต
จึงน่าเสียดายมากๆๆๆๆๆ ที่ไม่ได้ผลิตงานเอกมาทะลวงหูเรามากพอ
ผมมีไวนิ่ลของแกอยู่สองแผ่น แผ่นแรกเป็นบราห์มสอันดับหนึ่งตลอดกาล
ซิมโฟนี่หมายเลข 4 บันทึกเสียงกับเบอร์ลิน ฟิล เมื่อปี 1939
อีกแผ่นเป็นออเคสตรัล พีสเสส 3 ชิ้น แวกเนอร์ แวร์ดี้ และฉะเตร้าท์ (ริชาร์ด)
เฉพาะฉะเตร้าท์นั้น แกเล่น Tod Und Verklarung ซึ่งผมมีฉบับที่ฉเตร้าท์กำกับเอง
ขอบอกว่า แพ้กัน นี๊ดดดด.เดียวครับทั่น....

ที่ขึ้นหิ้งเป็นสุดยอดของการบันทึกเสียง ก็คือ Tosca อุปรากรระบือชื่อของปุ๊กคีนี่
บันทึกเสียงเมื่อ 1953 กับลา สกาล่า แห่งมิลาน ฟังแล้วได้แต่ขนลุกขนพอง
โดยเฉพาะการสร้างอารมณ์ต่อเนื่องไปถึงจุดสุดยอด E lucevan le stelle ที่ตัวเอกทั้งสองต้องลาจาก
เสียงร้องของเด สเตฟาโน่ทรงพลัง แต่สะเทือนอารมณ์สุดๆ
จนฟังแล้ว เราแน่ใจได้ว่า เขากำลังจะเผชิญความตายในมิช้ามินานจริงๆ
ภาคดนตรีนั่น วิเศษกว่าการร้องขึ้นไปอีก แม้ว่าจะเป็นเสียงโมโน
ลองฟังเทียบกับแทรคนี้ http://www.youtube.com/watch?v=4mX7ugJ5NM8
ไอ้อ้วนปาวาร๊อตตี้ จะกลายเป็นพ่อค้าขายปลาไปในทันทีครับ โดยเฉพาะเมื่อตอนทำเสียงระทมในทรวง

เดอซาปาต้า สามารถควบคุมเสียงให้เกิดลำดับอารมณ์ มีการส่งต่อ มีการถอยเป็นฉากหลัง
มีการกระตุ้นจังหวะ ลงตัวมั่กๆ คล้ายกำลังเดินทางเข้าไปในความโศกาของตัวละคอนจริงๆ
ไม่ได้เป็นแค่ดนตรีประกอบฉากอย่างที่ชาวบ้านเขาทำกัน

ไม่มีที่ติครับ ทอสก้าเวอร์ชั่นนี้
แม้แต่เจ๊คาลัส ที่ผมไม่ปลื้มเสียงเธอมากมายนัก ก็ยังเจ๋งสุดๆ ทีเดียว เมื่อได้ซาปาต้ามาปรุงดนตรี
สังกัดอีมิครับ จงรีบเสาะหามาโดยด่วน

-------------
ปล. แผ่นแสดงสด บราห์มสไวโอลินคอนแชรโต้ มิลสไตน์เป็นมือเดี่ยว
ประกบกับบีโธเฟ่นเบอร์ 5 ไม่ถึงสุดยอดครับ เดาว่าแกไกล้จะไปสู่สรวงสวรรค์แล้ว
อ่านแล้วอยากกลับไปลำพูน (ตอนนี้อยู่พะเยาอ่ะครับ) จะกลับไปเปิด  ซาปาโต ฟังกะเค้าบ้างละครับ

เมื่อกี๊! อิจฉา! ใครบางคนโทรมาบอกว่าฟังเพลงอยู่ในห้องใต้ดิน กลางหุบเขา และพาแฟนมาฮันนิมูน กันด้วย อิจฉาๆๆๆๆๆๆ คร้าบบบบบบบ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 29 December 2007, 05:47:41 am
เฮียพีเจ. เมาจริงๆ อ่ะ
De Sabata มิใช่ซาปาโต คร๊าบบ....
เอาลิ้งค์นี้ไปฟังท่อนสอง พอเป็นตัวอย่าง....
http://video.aol.com/video-detail/brahms-symphony-4-victor-de-sabata-2-movement-part2/2739698787
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 29 December 2007, 05:52:15 am
http://www.youtube.com/results?search_query=Brahms+De+Sabata&search=Search
ลิ้งค์นี้ ครบหมดเลยทั้งเพลง

ขออำไพ เพิ่งหาเจอ ไม่นึกว่าจะมีคนปลื้มเฮียวิคตอร์เหมือนกัลลล์
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 29 December 2007, 05:56:41 am
วันนี้เล่นวิสกี๊ใสๆ แบบพื้นบ้านแก้หนาวกันเลยละครับ สปาต้า ก็ สปาต้า ละครับบบบบบบบบบบบบบ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 29 December 2007, 02:18:50 pm
Quoteที่ขึ้นหิ้งเป็นสุดยอดของการบันทึกเสียง ก็คือ Tosca อุปรากรระบือชื่อของปุ๊กคีนี่
บันทึกเสียงเมื่อ 1953 กับลา สกาล่า แห่งมิลาน ฟังแล้วได้แต่ขนลุกขนพอง

ต้องหามาฟังซะแล้ว  :bowdown: :bowdown: :bowdown:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 31 December 2007, 06:17:14 pm
ชุดที่พี่พีพูดถึงใช่ชุดนี้ไหมครับ  :ahha:

Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 02 January 2008, 05:19:17 am
แม่นแล่ว.....เฮีย  :thumbup:
ปกแรก ออริจินั่ลซะด้วย กี่บาทอ่ะครับ  :hb: :hb:

ฝีมือคุมวงในงานชุดนี้ ไร้เทียมทานจริงๆ ไม่เคยล้ำหน้าคนร้องเลย เว้นแต่เมื่อต้องเดินเรื่อง
เสียงของดี สเตฟาโน่ก็ลึกซึ้งนัก  โดยเฉพาะการขมวดไคลแม้กส์มาสู่จุดจบ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 02 January 2008, 02:20:32 pm
สภาพมินท์รวมค่าส่งแล้ว $51 ครับพี่  :thrilled:

ไปเจอซีดีชุดเดียวกันนี้ ราคาคิดแล้วถูกกว่าแผ่นไม่มากเลยสอยแผ่นเสียงมาดีกว่า
อย่างน้อยๆมวลมันก็มากกว่าเยอะ อิ อิ  ^_^
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: outto on 03 February 2008, 07:34:30 pm
while waiting for p' pee update I found a good violin documentary krub:  The Art of Violin

http://www.youtube.com/user/legman36
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: jtr on 05 February 2008, 09:14:06 pm
ซื้อเป็นดีวิดีไปแย้วครับ
ข้างในมีแต่ของดีๆทั้งงั้น
ยังมีอีกแผ่นครับ เดอะ ไวโอลิน กาล่า ไน้ท์ (อะไรประมาณนี้) ต้องเก็บๆๆ

เรียนท่านมดเดอเรเต้อครับ

กระผมขอเสนอปักหมุด 2 กระทู้ครับ
1.    อัลบั้มดนตรีคลาสสิคเก่าๆที่ประทับใจ  โดย outto
      กระทู้ 259  เปิดดู 11087

2.    แนะนำแผ่นเสียงเสียงดี   โดย meng 
      กระทู้ 223  เปิดดู 7881

จึงเรียนมาเพื่อโปรดพิจารณา
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 06 February 2008, 01:51:10 am
ชุด The Art of มี 4 รายการครับ
violin
piano
conductor
voices

รายการสุดท้ายผมยังมะด้ายดู
เป็นชุดเริ่มต้นที่ดีมากๆ ทีเดียว แม้ว่าคอมเมนเตเตอร์จะสู้บีบีซีไม่ได้
แต่การได้ดู แม้เพียงป้าเจเนต ในเสียงเงียบๆ....

ก็จุดสำเนียงเสียงซอในจินตนาการจนแสบแก้วหู
ไพเราะเหลือจะเปรียบประมาณ
การด้น ในคอนแชร์โต้ของมิตย่า โดยคุณลุงออยสตาร์ค ก็สด และเป็นหนึ่งเดียวในโลก

ที่อาคารศรีอาเจ่กจอมก๊อปวรจักร มีขาย อาจจะเกือบครบครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 15 March 2008, 09:12:12 pm
ผมก็มีแต่ ไวโอลิน คงต้องไปหาแผ่นอื่นมาดูบ้างซะแล้ว แต่คงจะอีกนานๆๆๆๆๆๆๆๆๆ มาก)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: ROTL on 22 March 2008, 12:39:30 am
วันนี้ Patricia อยู่ที่ญี่ปุ่นครับ ที่ Suntory Hall ในซีรีย์เรื่อง Nodame Cantabile

นึกแล้วน่าอิจฉาคนญี่ปุ่นแฮะ น่าจะแวะมาบ้านเราบ้าง

(http://i256.photobucket.com/albums/hh166/chanc59/pat.png)

(http://www.suntory.com/culture-sports/suntoryhall/facilities/img/01photo.jpg)
(ภาพจาก suntory.com)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 22 March 2008, 02:41:35 am
อย่าอิจฉาเลยครับ
อะคูสติคของห้องนี้ ห่วยบรม.......

น้องแพทจะรอดใหมหนา
ว่าแต่แผ่นน้องแพทได้มากี่มากน้อยแล้วครับ เล่าอวดกันมั่งดิ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: ROTL on 22 March 2008, 02:49:34 pm
ได้มาแค่ 3 แผ่นครับพี่ pee

(http://www.megadisc.be/images/covers/7818.jpg)

(http://shop.orf.at/oe1/BILDER/2009336g.jpg)

(http://ecx.images-amazon.com/images/I/51NZKWFRYML._AA240_.jpg)

จนถึงวันนี้ก็ยังไม่ค่อยได้ฟังเลยครับ (เช่นเดียวกับแผ่นเพลง classic อื่นๆ ที่ซื้อช่วงนั้น)
อย่างนึงเพราะว่าฟังแล้วเสียงไม่ค่อยดี ออกไปทางบาดหูเป็นส่วนใหญ่ รอให้ได้ DPoLS ก่อน
อีกอย่างนึงเพราะฟังยากครับ เดี๋ยวดัง เดี๋ยวเบามากๆ ยังไม่ค่อยชินกับเพลง classic ครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 22 March 2008, 06:47:27 pm
ผมยังสงสัยว่าสูตรดีโปนนี่ จะเอาเพลงคลาสสิคอยู่ใหม
ลักษณะของเสียง และทิศทางของมันจะย้อนศรกับดีโปนสักหน่อย
เว้นแต่ซิสเต้มระดับเทพอย่างของเฮียเม้งแก....อันนั้นปิดเครื่องเสียงยังเพราะเลย 55555

ที่สงกะสัยข้อนี้เพราะไปฟังโรเจ้อของทั่นป๊อกมา
เสียงดีอิ๊บอ๋ายเลยครับ ถ้าเซทดีไปนสำเร็จ คงเหมือนนั่งอยู่ในห้องอัดเลย
แต่.....

ผมรู้สึกว่ามันฟังคลาสสิคไม่อร่อย
มันขาดความอลังการณ์

เทียบง่ายๆ ก็คือ ฟังแมตทริกส์ 801 เปิดด้วยแอมป์ที่ถึง ยังไม่ต้องเซทอั้พเลย
หูก็บอกว่า ใช่แล้ว ใช่แล้ว นี่ละเสียงจากวงออเคสตรา
ส่วนวัตต์ปั๊ปปี้ เปิดซิมโฟนี่ ในห้องที่เซทอั้พอย่างดี.........ฟังแล้ว ไม่เคยนึกอยากได้เลย
ครั้นพอมันเปล่งเสียงเปียนโนของเค้าน์เบสี้ย์ออกมา
ทำผมลืม 801 ได้เหมือนกัลล์
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 24 March 2008, 02:57:21 am
Quoteส่วนวัตต์ปั๊ปปี้ เปิดซิมโฟนี่ ในห้องที่เซทอั้พอย่างดี.........ฟังแล้ว ไม่เคยนึกอยากได้เลย
ครั้นพอมันเปล่งเสียงเปียนโนของเค้าน์เบสี้ย์ออกมา
ทำผมลืม 801 ได้เหมือนกัลล์

เคยคิดอยากได้วัตต์ปั๊ปปี้เหมือนกัน แต่ตอนนี้ ลองแสต็ก เจ้าโฟร์กัส หกแปด แล้วเลิกคิดถึงวัตต์ไปเลยเหมือนกัลล์

แต่หูผมยังไม่ค่อยถึง อยากให้พี่มาสรุปมันเหมือนกันว่าจะพอฟังชิมฯ ได้ก่อ?
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 24 March 2008, 04:27:38 am
โอเช.....ต่อจากฟังชุดคุณหมอ
เราขึ้นเหนือฟังอะคูสติคของห้องฟังไม้สักครั้ง

เอ....ว่าแต่โฟกัสสะแต่ก อยู่จังหวัดใหนละท่าน
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: dht_tubes on 24 March 2008, 04:08:58 pm
มาแล้ว กลับมาแล้ว

ทริปต่อไปนี้ ฟังแล้วหนาว (ไม่รู้ตอนนี้อากาศหายหนาวแล้วละมั๊ง)  แต่ก็ดีครับ

อคูสติคห้องไม้ น่าจะเยี่ยมเนอะ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 24 March 2008, 04:19:19 pm
รู้สึกว่าพื้นห้องบ้านพี่PJจะเป็นไม้กระดานด้วยใช่ไหม
เกรงว่ามันจะสั่นครางสิ แบบนี้ต้องเจอปัญหาเสียงเบสแน่ๆครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 28 March 2008, 06:25:28 pm
ตอนแรกคิดว่าจะพักสักพัก แต่มันต้องลุยต่ออีกแล้วละครับ  ก็คงอีกนานละครับถึงจะมีเวลาเข้ามาอ่าน

ตอนนี้เนทคาแฟร่เขาก็ไม่ค่อยให้เข้ามาเล่น เขาอ้างว่า พวกเล่นเกรม มันจะแลกอะไรก็ไม่ทราบละครับ

โฟกัสยังอยู่ อย ครับ  รอบ้านปูนเสร็จถึงจะลงไปรับเขาขึ้นมาละครับ


เมืองเหนือตรงที่ผมอยู่กลางคือคงยังต้องห่มผ้านวม แต่ตอนกลางวัน  บางวันลมนิ่งก็ร้อนระเบิดเหมือนกันครับ (ขอบคุณที่ยังคิดถึงกันครับ  ถ้าขึ้นมาเที่ยวเมืองเหนือเชิญครับ)

บ้านไม้เสียงเบสลดลงไปพอผมควร แต่ก็ยังพอได้อรรถรสของมันอยู่ พอสมควร (ยังอยู่ในระดับพอใจของผมครับ) แต่เสียงที่ปราสจากการสะท้อนกลับอย่างรุนแรงของห้องปูน ไม่มีเลย เสียงออกมาจะบริสุทธิมากกว่าเดิม น่าฟังมากกว่าเดิม (ในความรู้สึกส่วนตัว)  เนื่องจากบ้านกว้างมากทำให้เวทีเสียงใกล้แสดงจริงมากๆๆ  และผมเฃ็ทโดยใช้หลักของเฮียเม้งครับ มันได้ผลมากมากๆๆ สำหลับบ้านไม้ด้วยเหมือนกัน  (ก่อนหน้านั้นเป็นกังวนเรื่องนี้มาก)   ผมยังไม่พบการสั่นคางของพื้นหรือฝาไม้ให้ได้ยินเลยละครับ  แต่บ้านปูนถ้าปิดหน้าต่างไม่ดี มันยังสั่นให้ได้ยินมากกว่าอีกละครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 26 April 2008, 07:38:18 pm
เรื่องที่จะคุยคงจะเข้ากับกระทู้นี้เป็นแน่!! พอผมเสต็กลำโพงเท่าลูกหมาตัวเล็กๆ เข้าไป มันให้ความถี่ต่ำๆ เพิ่มขึ้นมาอีกมากเลยละครับ ความถี่ที่ 20Hz นี่ได้ยินชัดเจนมากขึ้น แต่อาจไม่ได้ dB อยู่ในระดับ -3 dB แต่ 30 Hz ผมคิดว่ามันน่าเกินละครับ ทำให้ผมจับพิรุดเสียงเบสของแผ่นออดิโอฟายห์ใหม่ๆ ได้ชัดเจนขึ้น (นี่ละคือข้อเสียของชุดฟังเพลงที่ดีขึ้น แผ่นที่จะฟังกับมันได้จะน้อยลง แม้กระทั้ง LP มิใช่เพียงแต่  CD Format ที่จะถูกเก็บลืมซะเป็นส่วนมาก)

หูผมไปหาเรื่องจริงๆ กับหลายๆ แผ่น ที่นักออดิโอฟายห์ฝรั่งยอมรับเชียร์กันเช่น แผ่นนี้  TELARC DG-10039 The Firebird_Robert Shaw (ร้านเสี่ยที่เยาฮันเคยตั้งราคาไว้  6,000.00 ฿ เห็นสติกเกอร์แปะราคาไว้อย่างนั้น) ต้นเพลงมีเสียงคางที่ความถี่ต่ำๆ คล้ายเสียงออแกนท่อที่ทำได้ความถี่ต่ำๆ แบบนี้ (ผมก็งงว่าเพลงแบบนี้เค้าใช้ออแกนท่อกันด้วยหรือ? ถ้าเฮียเม้งมีแผ่นนี้ช่วยกรุณาบอกด้วยครับว่ามันคือเครื่องดลตรีอะไร?) เสียงของกลองใหญ่ ก็ไม่เหมือนเสียงกลองจริงๆ คล้ายๆ คนอัดใช้วิธีปรับแต่งเสียงแบบท่านคารายันทำเลยละ (ผมเคยฟังครั้งหนึ่ง พี่พีเปิดให้ฟังด้วยลำโพงเมททริก) ถ้านักเล่นออดิโอฟารย์สมัยใหม่ยอมรับแผ่นนี้ว่าดี และคำจำกัดความของพวกเค้าคือต้องการเสียงที่เป็นธรรมชาติปราศจากการตบแต่งเสียง (แม้แต่ปุ่มปรับทุ้มแหลมก็ไม่ยอมให้มีเพราะบอกว่าปรับแล้วเสียงจะไม่เป็นธรรมชาติ) แล้วมายกย่องว่าแผ่นแบบนี้ว่าดีได้อย่างไร? หากใครฟังและชอบแผ่นนี้ว่าอัดมาดี ผมถือว่านักเล่นคนนั้นชอบเสียงที่บิดเบือนจากเสียงจริงเป็นอย่างมาก เหมือนพวกเครื่องเสียงรถยนต์ที่ทำเสียงกลองกันซะจนเบลอบวมไม่ได้คงความเป็นธรรมชาติแม้แต่น้อยเลย

และอีกแผ่นเป็นของค่าย  Original Master Recording _ Bee Sym n9 _ Solti  (ร้านเสี่ยแกเคยติดไว้ 12,000.00 ฿)  ที่ผมเมื่อก่อนก็ยังว่าเสียงมันดี แต่ฟังวันนี้แล้วเสียงทึบไปเลยเมื่อได้เทียบกับ Turandot ครับ แผ่นแบบนี้อย่าไปเสียเงินซื้อมาอีกเป็นเด็ดขาด

ที่จริงกระทู้นี้มีชื่อว่า “หูหาเรื่อง” น่าจะเอาแผ่นแพงๆ ที่ทำไว้ไม่ดีออกมาตีแผ่ พวกเราจะได้ไม่หลงไปเสียเงินซื้อกันนะครับ  หรือเปิดกระทู้ใหม่คู่ไปกับกระทู้แนะนำแผ่นดีๆ ไปด้วยผมคิดว่ามันน่าจะดีเหมือนกันนะครับ แผ่นไม่ดี มีแต่ราคาโฆษณาก็ไม่ต้องเก็บกัน เสียดายตังค์ ยิ่งหายากอยู่ เก็บเอาไว้จ่ายกับแผ่นดีๆ จะดีกว่าละมั๊งคับ? ผมคิดว่าทุกคนเจอกับการซื้อแผ่นมาแล้วเสียอารมณ์ เมื่อเอากลับมาฟังที่บ้าน รีบเอามาลงให้เพื่อนได้รับรู้กันบ้างครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 26 April 2008, 08:56:03 pm
ช่วงต้นนกเพลิงน่าจะเป็นเสียงรัวกลองใหญ่
ไม่ใช่ออแกนท่ออย่างแน่นอนครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 26 April 2008, 09:06:38 pm
ผมฟังเพลงสวนทางกับชาวบ้าน เอามาแนะนำก็จะลงนรกทั้งผมทั้งคนอื่น
แผ่นหมื่นสองอะไรนั่น ต้องจ้างผมซื้อละครับ แม้กระนั้นก็ไม่เอาเข้าบ้าน
รอเบิร์ตชอว์ ก็เป็นนายวงที่คุมแต่เฉพาะการร้องประสานให้ทอสกานีนี่ ยังไม่ใช่คอนดัคเตอร์
แล้วพวกบอสตั้น ป๊แปเอย ซินซีนาติป๊อปเอย...ดัลลัสวินด์เอย....ฯลฯ
พวกนี้ เก่งกว่าวงบีเอสโอหน่อยเดียว

เอามาอัดเสียงได้ยังไง
คอนดัคเตอร์ที่ยอมผลิตเสียงตามใบสั่งร้านเครื่องเสียงนี่ พวกนี้เสียชาติเกิด ทำให้เข้าใจกันผิดๆ
ทำของเลวเป็นของดีซะงั้น

ท่านคงจำได้ เมื่อยิ่สิบปีก่อน เดินงานเครื่องเสียง มีแต่เสียงกระจกแตก
ผมละงงจริงๆ คนที่ฟังเสียงกระจกแตก สะเอะมาฟังเพลง ให้ตายเหอะ
อยากได้ความสมจริงก็ไปถนนตัดใหม่ตอนตีสอง ฟังพวกมอไซค์
ม่ายก้อบ้ายบ้านไปอยู่ข้างอู่ทะลวงไส้มอไซค์ก็ได้
อีกทีก็ไปทำงานโรงปั๊มเหล็ก จะได้ยินครบหมดแหละ กี่ความถี่ก็ได้ สะเทือนไปทั้งตัวเลย

ในบันดาแผ่นที่ชอบมายกกันนั้น ผมออกจะเอ็นดูแผ่นค่าย KKV ที่เล่นไปกินไวน์ไป
พยายามเลือกเพลงให้ตรงกับเหล้า แล้วไปหาปราสาทมาอัดเสียง เสียงใช้ได้ครับ แต่เล่นห่วยบรม
เชลโล่เสียงหุบๆ ไม่มีวิญญาน เหมือนเสียงที่รีดออกจากเครื่อง
ฟังจากเครื่องเสียงที่ดีหน่อย สองสามโน๊ตก็รู้แล้วว่าเล่นได้ระดับ C+
นี่แค่เล่นอยู่สิบกว่าชิ้นนะครับ

เฮียพีเจ ไม่น่าเอาแผ่นพวกนี้มารกกระทู้นี้เลย แม้....เพิ่งพูดถึงน้องแพทไปหยกๆ

เสียอารมณ์หมด
ต้องไปเอาไวน์การ์ดเนอร์ เล่นปู่บีเก้าเบอร์ มาล้างหูเสียหน่อย
http://homepage1.nifty.com/classicalcd/japanesecd/shinseido/weingartner.htm
ผมเทคะแนนให้เลยครับ ว่าเป็นการบันเลงที่เยี่ยมสุดในห้า-หกสิบคนที่ผมมีอยู่ในคลัง
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 26 April 2008, 09:45:50 pm
ลืมให้ลิง
ลองฟังดูครับ
http://www.youtube.com/watch?v=DaurewgiLBY
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 26 April 2008, 10:55:39 pm
เอาคาระยันมาให้ดู
ผมว่าแกกำลังปั้นเสียงอยู่อะ ดัดจาหริตอิ๊บอ๋ายเลย
เอาแกออกไป วงก็เล่นได้อย่างงี้เหมือนเดิม เรียกว่าลิปส์ซิ้งค์ก็คงได้

อัดเสียงได้บรมห่วย เสียงปนกัน มีทำนองเดียว ทั้งๆ ที่มีเครื่องดนตรีกว่าสิบตระกูล กำลังร่วมบันเลง
เสียงอย่างนี้แหละครับ ที่เหมาะกะพวกรถสองแถว หรือมอไซค์รับจ้าง
http://www.youtube.com/watch?v=6Tj4ME6Udx8&feature=related

จากนั้น ไปล้างหูกันด้วยของจริง คุณปู่เอลก้าร์
แกขึ้นไป "กำกับ" เสียง ให้ตรงกับโน๊ตของแกเท่านั้นแหละ มันมีกี่เสียง แต่ละเสียงต่างกันอย่างไร
ทำหน้าที่ร่วมกันอย่างไร ใครเด่นใครด้อยในช่วงใหน เข้าออกอย่างไร
แกต้องฟัง และนำมันออกมา
http://www.youtube.com/watch?v=R-AmryhlRpI
http://www.youtube.com/watch?v=gxqFdcZz974&feature=related

อ้อ คาระยันน่ะ แกหลับตากำกับด้วยนะครับ ไม่รู้ใครสอนมา
และเทียบจากเสียงที่ได้ยิน ผมค่อนข้างมั่นใจว่า แกหูหนวกด้วย.....
บังเอิญคนถ่ายไม่ได้โคลอัพที่สมุดโน๊ตเพลง ก็เลยไม่รู้ว่าโน๊ตผิดเล่มด้วยเป่า
------------------
ปิดท้าย แถมสตราวินสกี้ เล่นวิหคไฟเอง ดูว่าของจริงควรเป็นเช่นไร
http://www.youtube.com/watch?v=5tGA6bpscj8
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 26 April 2008, 11:45:50 pm
มาถึงคนโปรดของผม มะราวินสกี้
http://www.youtube.com/results?search_query=mravinsky&search_type=

ลองเลือกดูตามใจชอบ แต่อย่าชอบเลยนะครับ
หาแผ่นยากๆๆๆๆๆๆๆ.........มากๆๆๆๆๆๆ
เราจะเห็นว่า เขาทำตัวเหมือนช่างเจียระนัยเสียงระดับเทพ
ในหนึ่งท่วงทำนอง จะต้องประกอบด้วยเสียงอะไรบ้างนั้น ไม่มีทำตกหล่นครับ
นักดนตรีก็มั่วไม่ได้ เพราะมีคิวกำหนดที่ต้องเดินตาม ในวินทีที่คุณพลาด เพลงก็พลาด
แต่คุณไม่พลาด ถ้าคุณติต่ตรงกับผู้เฒ่า

ท่ามกลางเสียงซับซ้อนมหึมา ไม่มีใครในที่นั้นรู้ดอกว่า ผลลัพธ์โดยรวมจะออกมาอย่างไร
แม้แต่นักดนตรีแต่ละคน ...หรือแม้แต่ผู้แต่งก็เถอะ ถ้านั่งอยู่ตรงนั้
มีแต่คนที่อยู่บนโพเดี้ยม ที่เรู้ เขายืนอยู่คอยบอกทางที่ถูกต้อง วินาทีที่ถูกต้องให้ทุกคนได้ยิน
ลองนึกว่าคุณเป็นคนตีกลองทิมปานี่ คุณจะรู้หรือว่าต้องฟาดไม้ที่โน๊ตตัวใหน
ต่อให้ตกลงกันมาก่อนก็เหอะ เวลาเล่นจริง อะไรก็ไม่เป็นไปตามที่เคยวางแผน

คุณต้องมอง และรอสัญญานจากมะราวินสกี้
ทุกคนที่เล่น ก็ต้องทำอย่างเดียวกัน

http://www.youtube.com/watch?v=qQ5zmW3dQ9Q
สุดท้าย เสียงอันยิ่งใหญ่ ออกมาจากใหน
จากวงขนาดกลางครับ ขนาดไล่เลี่ยกับบีเอสโอของเรา
ไม่ได้ใหญ่โตยังกะฝูงมดอพยพหนีน้ำท่วมแบบวงเบอร์ลินนี่
นี่แหละ min size - max sound

การบ้าน ลองเทียบ
http://www.youtube.com/watch?v=1PsBQwSp0bU
กับ ลิงสางแหเมายาซิ่งโรลเล่อร์โคสเต้อร์คลิบนี้ดู หาอะไรที่ไร้รสนิยมกว่านี้ คงยาก
http://www.youtube.com/watch?v=ogJFXqYEYd8&feature=related

อ้อ อย่าลืมอ่านคอมเม้นต์ด้วยนะครับ มันจะกลับกลายเป็นว่าผมฟังเพลงคลาสสิคไม่เป็นเอาเชียวนะท่าน
ดังนั้น เชื่อตัวเองเป็นดีที่สุด







เมื่อดูจบ ขอให้ดูคลิบนี้ต่อ ท่านน่าจะเข้าใจละทีนี้ ว่าทำไมผมจึงไม่เคยชอบเบิร์นสะตีน
http://www.youtube.com/watch?v=n0iqZbM1Pdc&feature=related
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: jtr on 28 April 2008, 03:30:47 am
ซี๊ดด.. 
งวดนี้ ต้องสูดปาก  :bowdown:
มันส์พะย่ะคะพี่ขา..

ดนตรีมีไว้ทำอะไรกันเหรอ
พี่พีเล่นแจกลายแทงให้แล้ว
บอกได้อีกทีว่ามันส์สะจิงๆ

ฟังดนตรีฟังดนตรีฟังดนตรีเถิดชื่นใจ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: dht_tubes on 28 April 2008, 04:08:06 pm
ขอบคุณมากครับพี่ท่าน

ได้นำเคล็ดวิชามาแบ่งปันน้องๆ หลานๆ กัน

ก่อนหน้านี้ที่ได้อ่านกระทู้นี้ ก็ยังไม่ค่อยเข้าใจแนวทางการฟังของพี่เขาซักเท่าไหร่ แต่ตอนนี้ผมเริ่มเข้าใจที่พี่พี บอกว่าฟังไม่เหมือนคนอื่นว่าเป็นอย่างไร ไม่เหมือนเพราะอะไร ทำไมว่าคนนี้ดี คนนี้ไม่ดี ตรงไหน อย่างไร

ขอบคุณด้วยคนนะพี่

Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: HEAVYTOY on 28 April 2008, 04:28:11 pm
จะพยายามศึกษา และเรียนรู้ครับ :worshippy:

ปล. dvd classic เนี่ย แนะนำ :thumbup: ให้ไปหาใครมาดูบ้างครับ ตามแนวทางข้างบนนะครับ

ผมซื้อ yehudin มาแผ่นนึง ภาพยังขาวดำ ข้าวโพดคั่วมาแบบแผ่นเสียงนั่นละครับ :flatter: แต่เสียงสมจริง

เสียงไวโอลินที่ดี ควรเป็นหยั่งนี้ใช่ปะน่าหาดูชม เห็นมีของ andre riv ขออภัยสะกดไม่ถูก อังเดร ริว เทือกนี้เพียบ :)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: trens on 28 April 2008, 08:50:02 pm
คุณพี่ครับขอบคุณสำหรับลายแทง...ผมดูหลายรอบ
ลิงสางแหดูได้ตั้ง10นาที...แต่ท่าน มะราวินสกี้เป็นตัวอย่างสั้นๆ
ผมมีความเห็นต่างดังนี้...
1 เป้นความผิดพลาดทางยุคสมัย :wacko:
2 ถ้ามาคุมวงลิงกินผักจะโดดได้เด่นกว่านี้ :jump:
3 วงใหญ่คุ้มตัง (ค่าบัตรเฉลี่ยต่อนักดนตรีถูกกว่า) :whistling:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 28 April 2008, 09:33:47 pm
Quote from: meng on 26  April  2008, 08:56:03 pm
ช่วงต้นนกเพลิงน่าจะเป็นเสียงรัวกลองใหญ่
ไม่ใช่ออแกนท่ออย่างแน่นอนครับ
ผมว่าเสียงกลองมันถูกแต่งเสียงซะ จะบ่ได้ ลองฟังเขาตีตอนท้ายซิครับ กลองเสียงเดียวกับคารายันเปะเลยละ

เมื่อก่อนยังไม่รู้จ้หพี่พีครับ เลยเอาเข้าบ้าน ไม่ยอมฟังแผ่นที่คุณพ่อท่านสะสมไว้ให้ หลงทางเสียเวลาไปหน่อยครับ

ทิ้งบอมลูกนี้ได้รายแทงออกมาให้ต้องค้นหามาลองฟังกันอีกแล้ว _/||\_
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 03 June 2008, 12:48:03 am
มีคนถามมาทางพีเอ็มว่าเซ็ทลำโพงแบบพี่พีทำไง? ผลการได้ยินเป็นอย่างไรบ้าง? เผื่อมีคนอื่นอยากรู้เลยขออนุญาต แปะไว้ในกระทู้หูหาเรื่องนี้ก็แล้วกัน ถ้ามีสิ่งผิดหรือต้องเพิ่มเติม ขอให้พี่พีช่วยตรวจ แก้ไข และเพิ่มเติมให้ด้วยนะครับ

วิธีคร่าวๆ ผมสรุปตามที่เคยเห็นพี่พีเขาได้ปรับไว้ให้ครั้งหนึ่ง มานานๆๆๆๆ มากๆๆๆๆ แล้ว ไว้เป็นเบื่องต้นก่อนว่าใช้ความกว้างของห้องให้มากที่สุด (ตอนนั้นผมใช้ด้านยาวของห้องเลยละครับ) คือวางลำโพงให้ห่างกันมากที่สุด โดยที่ตรงกลางเสียงยังอิ่มแน่น แต่ก็ต้องดูจุดนั่งฟังด้วยว่าไม่ให้เราอยู่ใกล้เวทีมากไป (เดี๋ยวจะกลายเป็นคอนดั๊กเตอร์ไปซะ) ทีนี้เราต้องบิดหน้าลำโพงโทอินหรือโทเอ๊าท์ (ซึ่งก็แล้วแต่วัสดุซับเสียงในห้องนั้นๆ) ให้หาแผ่นเพลงที่มีเปียโนเล่นอยู่หน้าวง (ผมใช้ เคอซอง เล่นเพลงท่านไซร์ฯ เปียโน ๑ ครับ) ถ้าตัวเปียโนหลบเข้าไปเล่นรวมอยู่ข้างในวงต้องปรับโทอินหรือโทเอ๊าท์ ให้เสียงเปียโนออกมาหน้าวงให้ได้ (ผมทำกันแบบนี้ได้ผลน่ะครับ แต่ไม่รู้ห้องอื่นจะทำแล้วได้ผลไหม?) แล้วเอาอีกแผ่นที่มีวงออเซทต้าที่คอนดักมาดีๆ มีการไล่เสียงของเครื่องดลตรีหลายชนิด หรือหลายๆ กลุ่ม ที่มีการเล่นแบบไล่กันเป็นลูกคลื่นน่ะครับ ผมใช้ บุคเนอร์ ซิมนัมเบอร์ ๗ โดยมีท่านคอนวิทซ์นี่เป็นคอนดักเตอร์ละครับ เพลงนี้ท่านคอนดักได้ดีมากๆ เหมาะกับการเอามาใช้ปรับมากๆ ต้องปรับให้เห็นเหมือนเขาเล่นไล่กันแบบลูกคลื่นไล่กันอย่างต่อเนื่องกัน   รูปวงต้องมีทั้งความกว้างและลึกมองเห็นแต่ละกลุ่มไล่เสียงกันอย่างต่องเนื่องและชัดเจน ไม่ว่าเกลียวคลื่นเสียงจะไปทางไหนก็ตาม การให้ได้มาแบบนี้เราจะใช้การขยับลำโพงเอาน่ะครับ โดยสังเกตุการรูปวงเอาเองไม่มีกฏเกณฑ์ตายตัว (คือเอาให้วงมันกว้างเข้าไว้ ลึกเข้าไว้ ชิ้นดลตรีแต่ละชิ้นมันก็จะห่างกันเองละครับ) ส่วนเสียงก็ฟังเสียงเบสให้มีตัวตนหน่อย จับทิศทางได้ดี (เอาไว้โชว์ความอลังการณ์ของเสียงกลองจากท่านฟรุ๊ทฯ)  เสียงกลางมีเนื้อหนังชัดเจนดีก็พอแล้ว (เอาไว้ฟังท่านโจอาคิมเล่นซอละครับ)  ปลายแหลมไม่ค่อยมีปัญหา จึงไม่ค่อยได้สนใจมันเท่าไดนัก เพราะเพลงคลาสสิกไม่มีปลายแหลมที่ละเอียดเป็นฝอยแบบเสียงสะแนร์นั้น ผมไม่เคยเห็นมีครับ  (คงไม่มีใครเอามาเล่นเป็นแน่ เพราะคนที่อยู่ติดหน้าเวทีก็อาจจะไม่ได้ยินเสียงของมันจากหลังวงละครับ) เอ...แต่เคยเห็นเห็นวงออร์ฯ ของไทย (เคยเห็นในรูปภาพ) คล้ายๆ จะเอากลองชุดไว้หลังวงออร์ฯ ด้วย ไม่รู้ว่ามีสะแนร์มาด้วยหรือไม่?

ผมใช้สองแผ่นนี้ปรับไปปรับมา ให้ผลงานของเสียงและรูปวงออกมาดีเฉลี่ยๆ ของทั้งสองแผ่นแค่นี้ก็พอแล้วครับ (เพราะการปรับไม่รู้ว่ามันเกี่ยวกับอะไร? ห้อง? ลำโพง? แอมป์? มันชอบที่จะเป็นแบบ ได้อย่าง เสียอย่าง อยู่เสมอๆ ละครับ) แต่ถ้าผมปรับแบบ ดีโพลส ในห้องเดียวกันนี้ ในเรื่องของเสียง ปรับแบบ ดีโพลส ทำได้ดีกว่าเมื่อฟังกับเพลงพวกออดิโอฟาร์ย เท่านั้น แต่ถ้าผมจะเพลงคลาสสิกให้ได้บรรยากาศที่ยิ่งใหญ่อรังการณ์ ได้อารมย์เพลงคาสสิกจริงๆ แบบถึงแก่น ถึงรากแก้วกันแล้ว ผมชอบการปรับแบบพี่พีมากกว่าครับ คงเป็นเพราะรูปวงที่ใหญ่กว่า จากการวางลำโพงห่างกันมากๆ ที่เกือบจะเต็มขนาดกว้างของห้อง (หรืออาจใช้ด้านยาวเลย ก็จะยิ่งเห็นความอรังการณ์ของวงออร์ฯ มากขึ้นไปอีกละครับ) โดยไม่เน้นเรื่องเสียงที่ความถี่ต่างๆ มาก (แต่ถ้าได้ห้องฟังเท่าหอประชุมศูนย์วัฒฯ ผมเลือกที่จะปรับแบบ ดีโพลส นะครับ)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 03 June 2008, 02:19:32 am
ขอเบรคหน่อยหนึ่งนะครับ
วันนั้น ผมเข้าไปแก้ปัญหาเฉพาะหน้าแท้ๆ ไม่ควรเรียกว่าเป็นการเซทอั้พนะครับ
ปัญหาของห้องคุณพีเจ มีคร่าวๆ ว่า
ห้องเล็ก ที่นั่งฟังก็กระชั้น และไม่ได้ศูนย์กลางของอะไรทั้งนั้น
แล้วแกดันจะฟังออเคสตร้า....เอากะแกดิ

โชคดีที่แกใช้ลำโพงแผ่น คือ quad esl 63 usa ซึ่งบังเอิญออกแบบให้เข้ากับปัญหาเหล่านี้
คงนึกออกว่า ลำโพงนี้เป็นของอังกฤษ ซึ่งฟังเพลงแบบของเขา ที่อยู่อาศัยก็ไม่เหมือนชาวบ้าน
ค่อนข้างแออัด มีซอกหลืบแยะ และมักจะมีตู้หรือชั้นหนังสือเต็มบ้าน
63 สามารถอยู่ได้และร้องเพลงได้ดี ในสิ่งแวดล้อมเหล่านี้ครับ

ถ้าใครเคยเห็นรูป จะต้องงงว่าเขาเอาวางขนาบเตาผิงมั่ง วางไว้หน้าชั้นหนังสือมั่ง
ไม่ได้จัดวางแบบที่พวกเราเคยชิน
ห้องของคุณพีเจ ก็อาการหนักขนาดนั้นละครับ ถ้าแกใช้ลำโพงกล่องละก้อ
เนียร์ฟิลด์ลูกเดียว ไม่มีทางขยับเป็นอย่างอื่นได้
แต่เนียร์ฟิลด์มาฟังคอนแชร์โต้ น่ากลัวอึดอัดตาย แต่ 63 ทำได้ครับ
ตรงนี้ ต้องใส่วงเล็บว่า ห้ามลอกเลียนแบบ
(สูตรนี้ สำหรับลำโพง quad เท่านั้น)

วันนั้น ผมต้องถ่างลำโพงออก เพราะคอนแชรโตที่ฟังนั้น ใหญ่โตมโหฬารผิดชาวบ้านเขา
brahms piano concerto 1 op15
และคอนแชรโตของไชก๊อฟสกี้ เล่นโดย Curzon
http://www.deccaclassics.com/artists/curzon/biog.html
ตามอ่านที่พ่อเกาหลีคนนี้เขาเก็บรายละเอียดก็ได้
http://my.dreamwiz.com/fischer/Curzon/curzon-e.htm

ช่วงเริ่มต้นนั้น วงกระหน่ำสุดฤทธิ์ ทั้งหนัก ทั้งยาวนาน และมีครบทุกเสียง
ผมพาแผ่นนี้ไปอัดกับลำโพงตู้มาหลายรุ่นแล้ว ไม่ได้ดั่งใจสักชุด
มาได้ดีก็กับเจ้า 63 นี่แหละครับ
ผมคิดว่า เสียงที่ได้มานั้น ไม่ได้มาจากการเซทลำโพงครับ มาจากลำโฑงเสียเกือบทั้งหมด
คือลำโพงของมิสเตอร์วอล์คเกอร์ เขาเก่งอยู่อย่าง ในการเสนอเสียงที่แตกต่างกันออกมาอย่างไม่มั่ว
ถ้าวงมีห้าแนวเสียง ลำโพงแกก็ทำมา 5 แนว ชัดๆ เหมือนฟังของจริง

วันนั้นผมจึงทำแค่ปรับให้เสียงต่างๆ อยู่ในที่ในทางที่ตัวเองชอบเท่านั้น
ให้ทำอีก อาจจะทำไม่ได้ครับ

จบข่าว....แอ่นแอ๊น
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 03 June 2008, 02:55:46 pm
อ้าว....คราวนี้ผมเข้าใจผิดไปเยอะเลยละครับ แต่ถึงอย่างไร? วันนั้นพี่พีก็ทำให้ผมเซ็ทลำโพงในครั้งหลังๆ ตามที่เคยได้ยินมาในวันนั้นเป็นแบบอย่างละครับ แต่ผมต้องขออนุญาตค้านนิดนึงเรื่องเพลงที่ใช้ฟังปรับเช็ทกันในวันนั้น เพราะมันยังตรึงใจผมอยู่จนถึงวันนี้ วันนั้นบรู๊กเนอร์เบอร์เจ็ดของท่านคอนวิสซนี่ได้อัถรสมากขึ้นอีกเยอะเลยละครับ เสียงไวโอลินเล่นกันเหมือนต้นกล้าข้าวที่กำลังอ่อนๆ เขียวขะจี ที่โดนลมพัดพริ้วเป็นระรอกคลื่น ด้วยความเแรงลมที่แปลเปลี่ยนทิศทาง และความแรงลมที่พัดแรงบ้าง แบบอ่อนโยนบ้าง ผมเคยนั่งมองตอนเด็กๆ อยู่เป็นนานสองนาน  (ใครเคยอยู่บ้านนอกตอนฝนตกพรำๆ แล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง คงนึกภาพได้ชัดเจน) ความต่อเนื่องไหลเลื่อนของไวโอลินในวันนั้นก็ไม่ต่างกันเลยละครับ แต่วันนี้อาจดีกว่าวันนั้นขึ้นไปอีก เพราะเสียงมันไม่มีการสะท้อนกล้องกลับมาจากผนังปูนให้ลำคาญใจ จะมีก็แต่เสียงสะท้อนในส่วนที่เขาอัดติดเข้ามาให้ได้ยินเท่านั้น

ผมเคยลองเซ็ทกลับลำโพงโฟกัสของผมแบบนี้ มันก็ใช้ได้เหมือนกันละครับ แต่การสะท้อนผนังด้านหลังกลับมาให้เราได้ยิน คล้ายวงออร์ฯ จะมีน้อยกว่า อีเอสแอล ครับ เมื่อคืนผมอ่านหนังสือเครื่องเสียงหลายเล่ม เพิ่งจะสังเกตุว่า ลำโพงแบบต่างๆ เช่น แอดวานการ์ด บีแอนด์ดับเบิ่นยู หรือลำโพงดีๆ ที่ติดคลาส เอ พวกฝรั่งมักจะพูดเสมอว่าเสียงเข้าใกล้หรือ สะเมือนลำโพง อีเล็กโตสะแตร์ตริก แสดงว่ามันต้องมีสิ่งที่ดีอยู่มากๆ เขาจึงเอามาเป็น รีเฟอร์เรนท์ แต่ทุกคนก็มักจะบอกว่ามันเบสไม่ดีละครับ แต่เรื่องนี้ผมก็ยังคิดว่ามันเพียงพอสำหรับหรับฟังเพลงคลาสสิกแล้วละครับ (แต่ถ้าคอฟังร็อคก็คงจะไม่พอใจกลับเสียงเบสของมัน ซึ่งคนฟังร็อกคงมากว่าคลาสสิกแน่ๆ ไม่งั้นลำโพงแผ่นคงมีออกมาเยอะกว่านี้แน่)

ผมอ่านหนังหนังสือเครื่องเสียงเก่ายังไม่ถึงสิปปีเลย ก็ยังงงๆ อยู่เลยว่า อีเอสแอล ๖๓  ก็ยังเอามาติดอันดับ (ลำโพงมัน ๓๐ กว่าปีมาแล้วไม่ใช่หรือ?) คู่กับ แม็กนาแพน ๒๐ อาร์ (เอ...ดูมันเหมือน ๓.๖ ของคุณเกล้าเลยนี่น่า...) อ้อ...เพิ่งนึกออกว่า วิลสัน ออดิโอร์ เอกซ์ ๑ แกรนด์สะแลม เซรี่ส์ ๒ ก็ยังบอกว่าเสียงเครื่องดลตรีของเขาออกมาเหมือนลำโพงอีเล็กโตรสะแตร์ตริก แต่ผมก็ยังคงจะงงๆๆๆ อยู่ว่า แล้วมันเหมือนอีเล็กโตฯ ยี่ห้ออะไรกันหว่า? แต่ละยี่ห้อเสียงก็ต่างกันเยอะเหมือนกันละครับ แม็กนาแพน กับครอด นี่เสียงห่างกันไกลเหมือนกัน หรือ ครอด ๖๓ กับ ๕๗ ก็ยังห่างกันไกลเหมือนกัน เสียงไม่เหมือนกันเลยละ ผมถึงอยากฟังรุ่นใหม่ๆ ของเขาซะเหลือกเกิน
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 03 June 2008, 05:23:02 pm
เท่าที่ผมสังเกตดู
การแยกลำโพงออกจากกันให้มากที่สุดนั้น เหมาะกับเพลงบางจำพวกเท่านั้น
พวกวงใหญ่นี่ แน่นอนอยู่แล้ว นอกนั้นก็มีพวกบิ๊กแบนด์ ที่รูปวงกว้าง เครื่องดนตรีมากชิ้น
และพวกเพลงเก่าหน่อย อย่างพวก 1980 ลงไป
แต่มาใช้กับเพลงพวกฟังแต่เสียง จะใช้ไม่ได้ เพลงพวกนี้ต้องพิถีพิถันในการจัดวาง
เรียกว่าระดับเซียนเท่านั้นแหละครับ จึงจะเอาอยู่

ข้อสังเกตอีกอย่างก็คือ ห้องฟัง
ถ้ามีห้องเป็นสัดส่วน หรือฟังไกล้ จะเซ้ทอนาถาแบบที่ผมทำไม่ได้ครับ เสียของ
อย่างห้องคุณแบลคมอร์ ซึ่งค่อนข้างกระทัดรัดและฟังไกล้ แบบนั้นมีจุดลงตัวน้อยมากๆ
อาจจะแค่สอง-สามตำแหน่งเท่านั้น พ้นจากจุดลงตัวไปแล้ว ก็ฟังไม่เอาอ่าว

แต่ห้องคุณพีเจ หรือห้องผม เป็นห้องเปิด
ของผมยังฟังห่างตั้ง 5-6 เมตร ขืนจัดแบบเซียน มิต้องลงทุนหลายล้าน กว่าจะเอาอยู่หมัด
ห้องแบบนี้แหละครับ ที่ต้องจัดแบบเฮงซวย เอาความโอ่อ่า ความสมจริงไว้ก่อน
ผมเองคิดว่า การเซทอั้พที่ดีนั้น จะให้เสียงที่เหนือจริงครับ
อย่างเช่น ความรู้สึกที่ว่ามีนักร้องยืนบังกันเป็นชั้นๆ หรือเหมือนป้าคารีนมาร้องอยู่ที่มุมห้องนั่นน่ะ
ของจริงไม่เป็นอย่างนั้นครับ การเน้นจึงจะทำให้เกิดผลเช่นนั้น
การเน้นในที่นี้หมายถึงซาวด์เอนจิเนียร์เขาวางตำแหน่งมาให้ แล้วเราทำชุดของเราให้เสนอสิ่งนั้นออกมาได้
กลายเป็นเสน่ห์ของการเล่นเครื่องเสียงไป

ไอ้ผมมันคนใจแข็ง ไม่ค่อยหลงเสน่ห์ใครง่ายๆ...55555
(ความจริงชุดที่มีมันไปไม่ถึงน่ะครับ)

ข้อสังเกตสุดท้ายคือ ประเภทของลำโพง
การที่ลำโพงแผ่นมีเสียงออกสองฟาก คือทางหน้าและด้านหลังด้วย
ทำให้เหมาะกับเพลงคลาสสิค
quad นั้นอาจจะได้เปรียบกว่ายี่ห้ออื่น ตรงที่เจ้าของฟังคลาสสิค ก็เลยทำเสียงเครื่องดนตรีอันปล๊กได้ดี
ยี่ห้ออื่นก็ต้องเลี่ยงไปจูนเสียงให้ต่างออกไป ก็เลยดีไปคนละแบบ
ผมเชื่อว่า ถ้าเป็นแม้กกี้ อาจจะสร้างเสียงและบรรยากาศแบบที่คุณพีเจชอบออกมาได้ไม่เต็มที่
แต่เขาก็ดีในแง่มุมอื่น ซึ่ง quad เองทำได้ไม่ดีเท่า

อยากรู้ว่า ชุดใหนดีไปทางใหนละก้อ
เปิด spinning wheel ของ Blood, Sweat & Tears
http://www.youtube.com/watch?v=qi9sLkyhhlE&feature=related
เอาให้ดังสุดๆ ไปเลย จะรู้นิสัยและกริยามารยาทของชุดนั้นๆ

รับประกัน
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: klao on 03 June 2008, 07:07:10 pm
ไปเจอ reviews และการ set up ห้องของ Quad 2905, Maggie 3.6, และ Thiel 3.7 โดย James Tanner แห่ง Bryston มาคิดว่าน่าสนใจ เลยขอแปะ link มาให้อ่านกันเล่น ๆ ครับ

Quad:  http://www.audiocircle.com/circles/index.php?topic=40899.40
Maggie:  http://www.audiocircle.com/circles/index.php?topic=50648.0
Thiel:  http://www.audiocircle.com/circles/index.php?topic=43966.20
และอื่น ๆ http://www.audiocircle.com/circles/index.php?topic=43966.0
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 03 June 2008, 07:47:32 pm
อยากเข้าไปฟังที่พี่พีแนะนำมาจัง แต่เนทผมมันช้า เข้าไปเล่นไม่ได้ เสียดายมั๊กๆๆๆๆ

ขอขอบคุณ คุณเกล้ามากๆ ครับ ท่เอาลิงค์ดีๆ มาฝาก เดี๋ยวจะค่อยๆ แกะดูว่าเขาว่าอย่างไรบ้างนะครับ

ที่จริงผมก็ชอบเสียงของ อีเอสแอล ๖๓ อยู่มากพอสมควรอยู่แล้ว แต่ก็ยังมีความรู้สึกว่ามันยังไม่ค่อยเชื่อมั่นกับตัวมันมากนัก เมื่อก่อนผมยังรู้สึกจะจัดมันอยู่ในระดับอนาถาอยู่จริงๆ ครับ ปรกติผมไม่ค่อยได้อ่านหนังสือเครื่องเสียงมากนัก จึงไม่รู้ว่านักเขียนส่วนมากเขาก็ยอมรับกัน นับว่ามันเป็นระดับเร็ฟเฟอร์เรนท์กันเลยทีเดียว การที่หนังสือช่วยเชียร์ บางครั้งมันก็สร้างความมั่นใจกับเราขึ้นมาอีกได้พอสมควรเหมือนกัน ตอนนี้ผมเริ่มจะมีความภูมิใจในตัวมันแล้วละครับ

ตำแหน่งการวางลำโพงของผมในตอนนี้นะครับ มันถูกวางห่างผนังหลัง จากจุดที่ไกลสุดประมาณ ๗ เมตร แนวลำโพงห่างจุดนั่งฟัง ๖ เมตร ผนังด้านหลังคนนั่งฟังห่างออกไป ๕ เมตร ตัวลำโพงถูกวางห่างกัน ๖ เมตร ลำโพงอยู่ห่างผนังด้านข้าง เมตรกว่าๆ ครับ รูปห้องตามความยาวมากสุดก็ประมาณ ๑๘ เมตร ความกว้างก็เกือบจะ ๑๐ เมตรละครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: dht_tubes on 03 June 2008, 07:55:19 pm
ที่พี่ PJ บรรยายขนาดห้องมาเนี่ย

มันห้องประชุมหรือเปล่าเพ่  นึกภาพแล้ว ...............















อยากมีมั่งจัง กลัวอย่างเดียว ค่าแอร์ ฮึฮึ :dizzy: :dizzy:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: klao on 03 June 2008, 08:25:32 pm
โอ้โห!! อยากได้ห้องใหญ่ ๆ อย่างของพี่ PJ บ้างจังครับ

ที่บ้านผมวาง maggie ห่างกันสุด ๆ ได้แค่ 3 เมตร ได้ image ความกว้างของวงเหมือนไปนั่งฟังไกล ๆ แถวหลัง ๆ หรืออยู่ชั้น 2-3 ของหอใหญ่ที่ศูนย์วัฒนธรรมฯ แต่ความดังกับขนาดของเครื่องดนตรีที่ได้ยินมันเหมือนนั่งอยู่ไม่เกินครึ่งหอประชุม เฮ้อ.. ความทุกข์ของคนอยู่ฮาวเท้าส์  :(
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 03 June 2008, 09:29:59 pm
ระยะที่ว่านี่ จากขอบถึงขอบ หรือจากกึ่งกลางครับ
ขอทราบความสูงของเพดานด้วยดิ.....

ไม่น่าเชื่อว่า quad จะแสดงผลของเพดานได้มากขนาดนั้น
ในห้องเดิมของผมที่สีลม เพดานสูงเกือบสี่เมตร
ทำให้เมื่อฟังห่างแล้ว ไม่มีความรู้สึกว่ากำลังฟังเครื่องเสียงเลย
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: jtr on 03 June 2008, 09:56:55 pm
Quote from: pee on 03  June  2008, 09:29:59 pm
ในห้องเดิมของผมที่สีลม เพดานสูงเกือบสี่เมตร
ทำให้เมื่อฟังห่างแล้ว ไม่มีความรู้สึกว่ากำลังฟังเครื่องเสียงเลย


เคล็ดวิชาสเตริโอศาสตร์ของท่านช่างล้ำลึกนัก
ขั้นแอดว้านซ์ ลำโพงล่องหน
ขั้นปรมาจารย์์ เครื่องเสียงล่องหน
นับถือ นับถือ


ชุดของผม ก็ใกล้เต็มทนแล้ว ล่องหนมันทั้งห้องทั้งบ้านทั้งรถ  :'(
(http://www.thaitopic.net/admin/file/candle.PNG)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 03 June 2008, 10:08:27 pm
Quote from: dht_tubes on 03  June  2008, 07:55:19 pm
ที่พี่ PJ บรรยายขนาดห้องมาเนี่ย

มันห้องประชุมหรือเปล่าเพ่  นึกภาพแล้ว ...............















อยากมีมั่งจัง กลัวอย่างเดียว ค่าแอร์ ฮึฮึ :dizzy: :dizzy:
เป็นบ้านไม้หลังเก่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ โอเพิ่นแอร์แบบศาลาวัดละครับ แต่มันหลังใหญ่หน่อยเท่านั้นเองละครับ ราคาซื้อต่อเขามาแบบมือสองไม่กี่ตังค์ละครับ

QuoteOver the years I have owned Quad 57’s and the Quad 63’s but not the more recent Quad 989 or 988 so the comments I will make on the 2905’s will be as compared to the earlier versions of the Quad electrostatics. I listened to the speakers in two different rooms. One room is 23x16x8 and the other is 12x16x8 feet (speakers on the long wall). I preferred them in the smaller room. My memory of the older Quads are ones of an extremely coherent speaker with lightning fast transients very low distortion and superb midrange at the expense of deep bass and wide dynamics. Over the years many subwoofers/woofers have been used with the older Quads to try and extended the limited bass response and improve on the dynamic capabilities without much success. The problem has always been one of integration --- the Quad is a velocity device whereas dynamic type subs are pressure devices.
ก็ไม่รู้ว่าเขาฟังเพลงแบบไหน? ถึงชอบมันในห้องเล็กๆ อยากคุยกับเขาเหมือนกัน (ใครเก่งภาษาฝากถามให้ทีซิคร้าบ........) ผมอยากถามเขาหลายคำถามเลยละเช่น เคยฟังสะเต็ก ๕๗ รึยัง?  เอา ๒๘๐๕ มาสะเต็กกัน แล้วรีวิวให้ฟังหน่อยจะได้ไหม? อยากให้ลองยกระดับลำโพงรุ่น ๒๙๐๕ สูงจากพื้นสัก ๕๐ เซนต์ วางในห้องกว้าง ๙ ยาว ๒๐ สูง ๔ เมตร เปิดเพลงคลาสสิกแล้วจะเป็นไง? เผื่อถูกรางวัลที่ ๑ จะซื้อไว้ฟังเทียบกับรุ่น ๖๓ ที่สะเต็กกันแล้วซะหน่อย (ไม่รู้รุ่นนี้ขายในเมืองไทยเราเท่าไร?) แล้วเรียกพวกเรามาฟังสรุปกันแบบ เอ_บี เทสท์ กันไปเลย

QuoteThe 2905 have definitely improved on the older versions (especially bass) in all areas but there are two issues I feel need to be explored. The transient response of the 2905 speaker seems slightly slower than I remember in the Quad 63’s. I think part of the issue may be that the extra bass panels give the speaker a much more extended frequency response in the lower bass area so acoustically the tonal balance makes the speaker sound a touch slower in comparison to the older Quads. Maybe more weighted is a more accurate description. Also this balance seems to be changing the more I use the speaker so some of this may be a break-in issue? My guess is the smaller Quad 2805 (2 bass panels instead of 4) may in fact sound more like the older Quad 63’s than the bigger 2905 version.
จริงๆ ด้วย (ตามที่เคยได้อ่านมาในหนังสือเครื่องเสียงของไทย เขาก็ว่าไว้เหมือนกัน) ๒๘๐๕ ก็คือ อีเอสแอล ๖๓ เอามาสร้างกันใหม่จริงๆ ด้วย เพราะ has just 2 bass panels (Total of 4 panels) เท่ากันเปะเลย และวงจรทางอีเล็กโทนิคก็อันเดียวกัน เจ้า ๒๙๐๕ แค่เพิ่มมาอีก ๒ พาแนล แต่ถึงมันจะได้เบสมากขึ้น ทานเซียนเรสปอนด์กลับแย่ลง ถ้าอย่างนั้น การสะเต็กกันรวม อีเอสแอล ๖๓ มันก็จะรวมกันเป็น ๘ พาแนลแหนะ มันจะมากกว่ารุ่น ๒๙๐๕ ตั้ง ๒ พาแนล มันน่าจะเวิร์คกว่ารึเป่า?  ทั้งในเรื่องทานเซียน และปริมาณของเบสละครับ แต่เราคงต้องปรับให้เสียงลำโพงข้างละสองตัวนี้มัน โคฮีเร็นกัน จาก พอยท์ซอร์ท เป็น สะเฝียรีคัลซอร์ท เหมือน ๒๙๐๕ ให้ได้หรือไม่เท่านั้น?
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: trens on 03 June 2008, 10:22:32 pm
รีบเอา 63 มาทำลำโพงหัวชนกันได้แล้ว...เบสดีขึ้นแน่นอนรับประกัน
ถ้าไม่ดีขึ้น...ยินดีขับรถไปพรากมันจากคุณพีเจโดยไม่คิดมูลค่า555

ปล. แมมเบรมยาว 10 ม. มาแล้วจ้ะ...จะทำเบสอีกสัก4-5แผงมั้ย
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: klao on 03 June 2008, 10:27:31 pm
Quote from: pee on 03  June  2008, 09:29:59 pm
ระยะที่ว่านี่ จากขอบถึงขอบ หรือจากกึ่งกลางครับ
ขอทราบความสูงของเพดานด้วยดิ.....


พี่ pee
ระยะห่าง ~3 เมตรของ maggie วัดจาก tweeter ถึง tweeter (จัดไว้ด้านนอก) ลำโพงห่างจากผนังด้านหลังของมัน ~1 เมตรครับ
เพดานห้องสูง ~3.5 เมตร ผมนั่งห่างจากลำโพงได้เพียง ~3.5 เมตรเท่านั้นครับ โดยเหลือที่จากที่นั่งถึงพนังด้านหลังห้องอีกเกือบ ๆ 1 เมตร

คุณ jtr
เอาชาร์ทเก่ามาให้ดู เป็นการทำนายว่าจะตกจาก 800 จุดเป็น 670 เหรอครับ เดี๋ยวก็ล่องหนกันหมดละซิครับ  :no:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 03 June 2008, 11:51:13 pm
Quoteที่บ้านผมวาง maggie ห่างกันสุด ๆ ได้แค่ 3 เมตร ได้ image ความกว้างของวงเหมือนไปนั่งฟังไกล ๆ แถวหลัง ๆ หรืออยู่ชั้น 2-3 ของหอใหญ่ที่ศูนย์วัฒนธรรมฯ แต่ความดังกับขนาดของเครื่องดนตรีที่ได้ยินมันเหมือนนั่งอยู่ไม่เกินครึ่งหอประชุม   

อ่านจากที่บรรยายมาแล้ว ซาวด์สะเต็จทั้งด้านกว้าง และด้านลึกมันเหนือกว่าของผมเยอะเลยนะครับ คือมันเหมือนได้ด้านลึก จากตัวกลองใหญ่ถึงที่เรานั้งฟัง (คิดที่จุดนั่งครึ่งทางหอประชุม) แล้วก็น่าจะราวๆ ๓๐ เมตร  และด้านกว้างก็พอๆ กับหอประชุมเลยละครับ (๑๕ ถึง ๒๐ เมตรได้ระมั้ง?) ห้องเล็กฟังแล้วรู้สึกได้ถึงแบบนี้ผมว่ามันสุดยอดแล้วนะครับ แสดงว่าพวกอีเล็กโตสะแตร์ตริกนี่ วางลำโพงกันห่างกันทั้งนั้นเลยนะครับ (๓ เมตร) พวกลำโพงตู้เห็นไม่ค่อยจะห่างเกิน ๒ เมตรกันเลย เหมือนเป็นทฤษฎีกันไปแล้ว ลำโพงต้องวางห่างกันได้ไม่เกิน ๑.๗ ถึง ๑.๙ เมตร กันประมาณนี้เท่านั้น ไม่อย่างนั้นแล้วเสียงตรงกลางจะโหว่...หรือตรงกลางเสียงจะ ไม่แน่น ไม่อิ่ม ไม่มีน้ำหนัก แต่ลำโพงอีเล็กฯ รู้สึกว่าจะไม่มีอาการนี้นะครับ จะวางห่างเท่าใดก็ได้ มันเป็นอะไรที่อะลุ่มอะร่วยได้มากๆ พวกไฮเอ็นเขาอาจจะไม่ชอบ ถ้าฟังแบบง่ายๆ ผมคิดว่ามันเซ็ทง่ายกว่าลำโพงตู้เยอะละครับ เทียบกับการปรับลำโพงโพกัสแล้ว มันใช้เวลากันคนละเรื่องเลยละครับ กว่ามันจะปรับได้ลงตัว วางห่างกันหน่อยเสียงตรงกลางก็หายไปจริงๆ เหมือนกันละครับ

ส่วนเวทีของวงออร์ฯ กับชุดของผมนั้น ถ้านับจากจุดที่นั้งฟังนะครับ ลึกเข้าไปจากตัวผมถึงกลองใหญ่จากแผ่นเดอะซิมโฟห์นิคซาวด์สะเต็จ (คิดว่าหลายๆ คนน่าจะมีแผ่นนี้กัน เพราะมีคน พีเอ็ม มาถามถึง ซาวด์สะเต็จของแผ่นนี้) อยู่ลึกสุดน่าจะได้ประมาณ แค่ ๑๕ เมตร คือเลยฝาบ้านด้านหลังลำโพงออกไปอีกประมาณ ๒ เมตรละครับ (ผมรู้สึกอย่างนั้นนะครับ) ส่วนกลุ่มไวโอลินที่ ๑ แถวแรกนั้น ก็อยู่ลึกเข้าไปจากแนวลำโพงประมาณ ๑ เมตรบวกลบเห็นจะได้ละครับ และความกว้างของวงก็ถ่างออกจากลำโพงข้างละประมาณ ๒.๕ เมตร แค่นั้นเองละครับ คือเลยๆ ฝาข้างบ้านด้านข้างออกไปนิดเดียวเองละครับ สรุปคือตัววงก็จะมีความลึกและความกว้างของวงประมาณ ๘ เมตร กว้าง ๑๐ เมตรกว่าๆ ครับ

Quoteระยะที่ว่านี่ จากขอบถึงขอบ หรือจากกึ่งกลางครับ
ขอทราบความสูงของเพดานด้วยดิ.....

โทรเข้าหาไม่มีคนรับอีกแล้วละครับ โทรศัพท์เสียอีกซะละมั้ง?
วัดจากกลึ่งกลางลำโพงครับ เพดานสูงช่วงยอดจั่วคง ๔ เมตรละครับ
Quoteชุดของผม ก็ใกล้เต็มทนแล้ว ล่องหนมันทั้งห้องทั้งบ้านทั้งรถ

มันไปเที่ยวเดี๋ยวมันก็กลับมาเองละครับ
เมื่อมันลงจนพอใจเด๋วมันก็ขึ้นมาเองละครับ



คงเอามาสะเต็กกันเร็วๆ น้ละครับ เฮียเทร็นส์
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: klao on 04 June 2008, 08:08:59 am
เรียนพี่ K.PJ

มิได้ครับ ต้องขออภัยที่ทำให้เข้าใจผิด   :bowdown: ผมเพียงจะอธิบาย soundstage เฉพาะ ด้านกว้าง ที่ผมได้ยินเท่านั้นครับ

คือว่าเวลาเรานั่งไกลจากวง อยู่แถวหลัง ๆ หรืออยู่ชั้นบน แล้วพอมองลงไป วงมันก็ต้องเล็กลงตาม perspective และเสียงเวทีที่ได้ยินก็จะแคบลงด้วย แต่เวลาเรานั่งกลาง ๆ หอ วงดนตรีก็จะแลดูใหญ่และกว้างขึ้นกว่าเวลานั่งอยู่ด้านหลังหรือข้างบน

เสียงของชุดในห้องผมเนี่ย เหมือนนั่งเห็นวงอยู่ไกล ๆ คือดูวงเล็กและ soundstage จากซ้ายไปขวาแคบ (ไม่ได้หมายความว่า soundstage ด้านลึกเหมือนนั่งฟังอยู่ไกล ๆ นะครับ) ในขณะเดียวกัน ขนาดของเครื่องดนครีฟังดูเหมือนมันจะอยู่ใหญ่/ดัง/ใกล้เกินไป ไม่เป็นสัดส่วนกับความ "แคบ" ที่ได้ยิน

งงมั้ยครับ สรุปง่าย ๆ ก็คือ soundstage ของชุดและห้องผมนั้น ยังทั้งตื้นและแคบกว่าความเป็นจริงมากนัก เวลาฟัง orchestra วงใหญ่

อย่างนี้ต้องขออนุมัติงบประมาณจากท่าน ผบ. สุดที่รักมาปรับปรุงอุปกรณ์อีกเยอะ ๆ  :whistling:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 04 June 2008, 09:49:30 pm
คุณเกล้าคงเป็นคอคลาสิกคนหนึ่งแน่เลยนะครับ เข้ามาคุยเรื่องคนสีซอ หรือคอนคัดเตอร์ คนโปรดให้ฟังบ้างซิครับ?

ช่วงนี้ผมฟังท่านฮูฯ และน้องแพทฯ มาหลายแผ่น ผมรู้สึกว่าน้องแพทฯ จะก๊อปปี่สไตร์จากท่านฮูฯ มาหลายส่วนอยู่เหมือนกัน กลับเพลงที่สนุกๆ ค่อนข้างจะโลดโผนน่ะครับ

ไม่ทราบว่าพี่พีเห็นเป็นอย่างไรครับ?
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 04 June 2008, 10:43:13 pm
น้องแพทเล่นจากมุมของนักแต่งเพลง
ูฮูเบอรมันเล่นจากมุมของนักดนตรีครับ

ลองฟังให้ละเอียดจะเห็นว่าฮูเบอร์มันใช้อารมณ์นำทาง
น้องแพทเน้นสาระของเพลง
คล้ายกัน แต่ไม่เหมือนกันนัก

น้องแพทเองชอบฮูเบอร์มันเสียด้วยสิ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 05 June 2008, 05:09:40 pm
ตอนนี้ผมเข้าใจพี่พีแล้วว่า ที่เราคุยกันแรกๆ นั้นว่าพี่ฟังเพลงปี ๒๐ ถึง ๓๐ (คศ) นั้นเป็นเพราะอะไร? ตอนนั้นผมก็คิดว่ามันจะมีอะไรดีว้า? เพลงที่เอามาทำใหม่แล้วขัดเกลากันใหม่ให้เสียงใสๆ สะอาดๆ น่าฟังกว่าตั้งเยอะเยะ แต่ตอนนี้เข้าใจแล้วละครับพี่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ.........................

Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: klao on 08 June 2008, 09:38:49 am
Quote from: K. PJ on 04  June  2008, 09:49:30 pm
คุณเกล้าคงเป็นคอคลาสิกคนหนึ่งแน่เลยนะครับ เข้ามาคุยเรื่องคนสีซอ หรือคอนคัดเตอร์ คนโปรดให้ฟังบ้างซิครับ?


ฟังเพลงคลาสสิคบ้างครับ แต่ก็แบบงู ๆ ปลา ๆ คือชื่นชอบแต่ขาดความรู้ทางดนตรีครับ ประกอบกับประสบการณ์การฟังยังน้อยอยู่ จึงมิอาจทราบได้แน่ชัดว่าใครเก่งกว่าใคร รู้ด้วยความรู้สึกส่วนตัวล้วน ๆ ว่า คนไหนน่าหมั่นใส้ หรือคนไหนเท่ห์ ใครท่าทางน่ารักอะไรอย่างนี้มากกว่าครับ  :)

แต่ถ้าจะให้ตอบก็คงต้องบอกว่า นักสีซอชื่นชอบก็มี Grumiaux, Menuhin, และ Perlman ส่วนผู้ควบคุมวงรู้แน่ ๆ ว่าไม่ชอบอีตาคนที่ไปชนะประกวดอะไรมานิด ๆ หน่อย ๆ แล้วก็โปรโมทตัวเองซะใหญ่โต เขียนหนังสือว่าประสบความสำเร็จในชีวิตแล้วยิ่งนัก ยิ่งเคยไปฟังแกคอนดัคสด ๆ ก็ซึ้งใจว่าไม่ถูกหูถูกตาเอาซะเลยครับ

หลายปีก่อน ครอบครัวผมเคยต้อนรับนักเปียโนคนนึง อายุประมาณ 16-17 เรียนอยู่ที่ Menuhin School ซึ่งมีแต่พวก prodigy ที่เขาคัดเข้าไปเรียน ไปเที่ยวพัทยากัน 2 วัน นั่งรถกลับมา บอกว่าแต่ง symphony เล็ก ๆ เสร็จไป 2 บท เราก็ไม่เชื่อ บอกว่าไม่เห็นยูเขียน ๆ จด ๆ อะไร เขาบอกว่าเขียนไว้ในหัวหมดแล้ว พอคุยกันถามเขาว่าคิดไงกับพวก music competition เก่ง ๆ อย่างยูทำไมไม่ไปประกวดดีดปิ่นโตกับเขาบ้าง นายคนนี้ก็ตอบแบบใสซื่อบริสุทธิ์ใจว่า I think it's a circus โตขึ้นไออยากไปปลูกชาทำไร่ชามากกว่า!


Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 08 June 2008, 03:54:54 pm
Quoteส่วนผู้ควบคุมวงรู้แน่ ๆ ว่าไม่ชอบอีตาคนที่ไปชนะประกวดอะไรมานิด ๆ หน่อย ๆ แล้วก็โปรโมทตัวเองซะใหญ่โต เขียนหนังสือว่าประสบความสำเร็จในชีวิตแล้วยิ่งนัก ยิ่งเคยไปฟังแกคอนดัคสด ๆ ก็ซึ้งใจว่าไม่ถูกหูถูกตาเอาซะเลยครับ

5555555555555555555555555
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: trens on 09 June 2008, 04:22:12 pm
เห็นด้วยกับคุณเกล้าทั้งสองย่อหน้าท้ายครับ...
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pakorn on 09 June 2008, 05:40:41 pm
Quote from: K. PJ on 05  June  2008, 05:09:40 pm
ตอนนี้ผมเข้าใจพี่พีแล้วว่า ที่เราคุยกันแรกๆ นั้นว่าพี่ฟังเพลงปี ๒๐ ถึง ๓๐ (คศ) นั้นเป็นเพราะอะไร? ตอนนั้นผมก็คิดว่ามันจะมีอะไรดีว้า? เพลงที่เอามาทำใหม่แล้วขัดเกลากันใหม่ให้เสียงใสๆ สะอาดๆ น่าฟังกว่าตั้งเยอะเยะ แต่ตอนนี้เข้าใจแล้วละครับพี่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ.........................




อย่าเก็บไว้คนเดียวครับพี่ ช่วยจุดพุทธิปัญญาให้ผมหน่อยเถิดครับ ..
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 09 June 2008, 07:09:18 pm
ที่จริงเรื่องนี้ต้องให้พี่พีคุยถึงจะได้ข้อมูลที่ถูกต้อง เพราะความจำเยี่ยมจริง ผมเขียนอาจจะมีซื่อเพลงซื่อคนเล่นคนแต่งผิดพลาดได้ละครับ และสละ "อี" ของผมก็มักจะหาย เพราะคีย์ของโน๊ตบุคเริ่มเสรื่อมตรงตัวนี้ละครับ

ขอคุยแบบเท่าที่ทราบเล็กก่อนก็แล้วกันนะครับ เดี๋ยวให้พี่พีมาต่อให้ละกัน

สองสามปีละมัง? ที่พี่พีเริ่มเข้ามาในนี้ เห็นพี่เขารู้เรื่องเพลงคลาสสิคดีมากๆ พอดีคุณพ่อไม่ได้เก็บ มาเลอร์ ไว้ให้ซักกะแผ่น (ท่านอาจไม่ชอบก็เป็นได้ เพราะตอนเด็กๆ เพลงมาเลอร์ ไม่ได้ยินผ่านหูเลย เมื่อก่อนผมจะเป็นคนไขลานเครื่องเล่นแผ่นเสียงสปีด ๗๘ ให้ท่านฟัง พอมาได้ยินเพลงที่พี่พีแนะนำเป็นเพลงคลาสสิกเก่าๆ ก็พอนึกออกลางๆ เลยว่าเคยได้ยิน เพลงทำนอง และทางเล่นแบบนี้เมื่อสมัยตอนเด็กๆ เลยละครับ) ก็เลยอยากให้พี่พีเขาแนะนำมาเลอร์ให้หน่อย พี่พีบอกว่าฟังแต่เพลงยุค ๒๐ ถึง ๔๐ นะ (คศ.) เราก็ฟังแต่แผ่นคลาสสิกออดิโอฟาร์ย (แผ่นเก่าๆ ของคุณพ่อ ถูกเก็บไว้ในยุ้งข้าว ซะเป็นส่วนใหญ่)  ก็คิดว่าเสียงมันจะได้เรื่องอะไร? ตอนหลังก็คุยกันไปกันมาเรื่อยๆ (แต่ในส่วนลึกก็ยังชอบเสียงชัดๆ ระบบสเตอริโออยู่) คุยไปคุยมา ฟังไปฟังมา ใจมันค่อยๆ เริ่ม ฟังทางของพวกที่เล่นเก่าๆ ที่เด่นๆ ได้หลายคน เมื่อเทียบกับเพลงออดิโอฟาร์ยคลาสสิกแล้ว ในความชอบผม สรุปว่าคุณค่าของแนวทางการเล่น ของคนเก่า (แม้เสียงจะด้อยไปหน่อย สำหลับบางแผ่น แต่หลายๆ แผ่นที่คุณพ่อสะสมเก็บไว้ให้กลับเยี่ยมกว่าแผ่นออดิโอฟาร์ยซะอีก)

หากจะเปรียบเทียบให้เห็นกันชัดๆ เช่นเพลงที่พวก อรวี และอีกหลายคนที่เป็นคนยุคใหม่ๆ ที่เอาเพลงเก่าๆ เค้ามาร้อง บางคนก็ชอบว่าดีกว่าของเก่า แต่สำหลับผมต้องออริจินัลเท่านั้นครับ

ลองหาโลดจากอินเตอร์เนทดูครับ หาในกลูเกิ้นคำว่า ฮูเบอร์แมนดู (เฮส ยู บี อี อาร์ เอ็ม เอ เอน) ป็นคนแรก แล้วลองโลดมาฟังดูเองละครับ การปรับหู ปรับ รสนิยม มันจะค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไปครับ ฟังบ่อยๆ จะเกิดการเปรียบเทียบด้วยตัวของเราเอง อาจจะสรุปชอบของเก่า หรือของใหม่ก็ได้ละครับ และวันนี้อาจสรุปชอบของใหม่ แต่ตอนอายุมากขึ้นก็อาเปลี่ยนไปชอบของเก่าก็เป็นได้ละครับ  แต่ทุกเพลงดีทั้งนั้นครับ ไม่มีลำดับชั้นวรรณะ แล้วแต่ใครจะชอบอย่างไร?
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: santi on 09 June 2008, 08:11:22 pm
(http://www.huberman.info/rotate/ds13_1.jpg)
ใช่ท่านนี้ป่าวครับ
http://www.huberman.info/ (http://www.huberman.info/)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 09 June 2008, 09:19:24 pm
ฟังเพลงนี่ เป็นการเสพย์ศิลปะอย่างหนึ่ง
แล้วศิลปะที่กระตุ้นเรานั้น เขาไม่ได้กระตุ้นกายเนื้อครับ
เขากระตุ้นกายทิพย์

ยกตัวอย่างว่า คุณดูงานของใครสักคน ที่ยกย่องกันว่าเป็นเลิศ
เจ๋งสุด ก็คือไปนั่งที่หน้างาน ดื่มด่ำมันไป นานเท่าที่ต้องการ
แต่......
มิวเซียมเขาก็ต้องปิดนะครับ ต่อให้เอางานมาแขวนไว้ที่บ้าน คุณก็ยังต้องอาบน้ำ กินข้าว นอน....
ไม่มีใครนั่งดูงานได้ 24 ขั่วโมงต่อวัน 7 วันต่ออาทิตย์ หรือ 12 เดือนต่อปีดอก
แต่.......

งานหลายชิ้น คุณไม่ต้องดู ไม่ต้องไปอยู่ตรงหน้า
แค่นึกถึง
ความอิ่มใจก็เข้ามาครอบครองสภาวจิต
ความจำ หรือเรียกกันว่าความประทับใจ คือเครื่องมือวิเศษที่สุดอย่างหนึ่ง ที่มนุษย์มีไว้เป็นทรัพย์สินส่วนตัว
เพลงดีๆ งานดีๆ หนังดีๆ หนังสือดีๆ.....แม้แต่คนดีๆ สถานที่ดีๆ....
พวกนี้ ทำให้เราเป็นคนเต็มอิ่มขึ้น
เป็นได้ด้วยคุณสมบัติพิเศษที่เรามีอยู่กับตัว คือความทรงจำ งัยหล่ะท่าน

ยอดฝีมือทางดนตรีนั้น ไม่ได้เพียงแต่สร้างเสียงดนตรีให้เราฟัง แต่สร้างความทรงจำด้วย
ผมไม่เคยจำเพลงที่เขาเรียกว่าออดิโอฟายด์เลย ถ้าจะมีก็น้อยจนท่านๆ คงบอกว่าโกหก เหตุผลหนึ่ง ก็เพราะไม่เคยฟังจบเพลง
ความวิกลวิการนั้น ไม่ควรเอามาขยายให้เด่นชัด ไม่ควรทำซ้ำ ว่ากันตรงๆ ไม่ควรผลิตขึ้นมาเลย
ดนตรีออดิโอฟายด์ส่วนมากที่ผมเคยได้ยิน มักจะเป็นเช่นนั้น ยิ่งฟังยิ่งรู้ว่า Fake
อย่าง diana krall เป็นอาทิ ผมไม่สามารถฟังได้เกินนาที เพราะรู้สึกว่าดัดจริตเหลือเกิน
เสียงก็ไม่ดี ร้องก็ไม่ดี ดนตรีก็ไม่ดี....แล้วยังบันทึกมาเสียเริ่ด มันยิ่งฟ้องความปลอมสิครับ
คงไม่ต้องบอกว่า เอาเสียงเธอไปเทียบกับป้าจูลี่ ลอนดอน แล้วผลจะเป็นอย่างไร
และอย่าเอาไปเทียบกับป้าเชอรรี่ แบสี้ย์เป็นอันขาด
ยิ่งไม่ต้องไปพูดถึงระดับ Dame Kiri Te Kanawa หรือที่เหนือกว่านั้นเลย....บาปกรรม

ในทางศิลปะนั้น การแยกแยะต้องเด็ดขาด เราต้องเชื่อมั่นที่จะแยกสิ่งที่ใช่ ออกจากสิ่งที่ไม่ใช่
ชีวิตคนเรา สั้น
เฉลี่ยแต่ละคนแค่หกแสนชั่วโมง ในนั้นเป็นเวลาเสพย์สิ่งดีๆ แค่หกพันชั่วโมง มากน้อยตามแต่วาสนาแต่ละคน
การฟังเพลง จึงเป็นเรื่องสิ้นเปลืองของชีวิตอย่างยิ่งยวด
โดยหลักเศรษฐศาสตร์สำนักบางแวกเช่นนี้ ผมจึงต้องเลือกฟังแต่สิ่งที่คุ้มค่ากับชีวิต....ให้มากที่สุด

ถ้าจะฟังอรวี
ทำไมไม่ฟังรวงทองหละ มัณฑนาก็ได้ เพ็ญศรีก็ได้ สวลีก็ยังดี
ผมไม่ได้บอกว่าอรวีเสียงไม่ดีนะครับ แต่ในทางศิลปะแล้ว การทำซ้ำเป็นบาป
ยิ่งถ้าทำซ้ำแล้วไม่ได้ดีกว่าเดิมขึ้นมา ยิ่งบาปเป็นหลายเท่า
อย่างคุณอรวีนั้น บอกตามตรงว่าคุณภาพเสียง ยังไม่ได้ครึ่งของนักร้องนิธิทัศน์เลย
เพียงแต่แพคเกจจิ้งดีกว่า และมีคนที่เราคิดว่าเจ๋ง ยกย่องเอาเป็นเอาตาย
ถ้าจะเปรียบไปแล้ว เสียงของเธอนั้น เหมือนใบเฟิร์นที่แซมแจกันเพื่อเชิดชูกุหลาบดอกมหึมา หรือแวนด้าดอกบาน
มีไว้เพื่อเชิดชูสิ่งที่เหนือกว่า
ถ้าจะเสพย์ศิลปะ เราพึงเสพดอกประธาน ไม่ใช่ใบไม้ที่แซมอยู่ตามขอบปากแจกัน

เว้นแต่ว่า คุณอรวีจะเป็นดอกประธานในแจกันของเธอเอง
อย่างนั้นแหละ การชื่นชมศิลปะจึงจะบังเกิด

เรามีนักร้องหญิงรุ่นใหม่หลายคนทีเดียว ให้เลือกฟังเสียงแบบที่เป็นของยุคสมัย
หนูอะไรที่ร้องเพลงรุ้งอ้วน คุณหมอผู้หญิงเสียงดี หรือแม้แต่ผุสชาที่เดี๋ยวนี้เลิกร้องไปแล้ว
เหล่านี้ ล้วนแต่สร้างงานจากชีวิตตัวเอง และคุ้มที่จะฟัง

หนักนิดเบาหน่อยขออำไพครับ..... เอาเป็นว่า ฟังแต่เพลงที่เราชอบ เป็นถูกต้องที่สุดครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 09 June 2008, 11:07:27 pm
Quoteเอาเป็นว่า ฟังแต่เพลงที่เราชอบ เป็นถูกต้องที่สุดครับ

ใช่ครับ ถ้าฟังเพลงที่เสียงดีแต่ไม่ถูกสเปคเรายังไงก็ฟังได้ไม่นานครับ
กลับกันเพลงที่เราชอบถึงเสียงจะไม่ดี ยังไงก็เปิดฟังได้ตลอดครับ :headphone:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 10 June 2008, 08:42:05 pm
เอ...ทำไมวันนี้มันเงียบจัง.........วันนี้หูหาเรื่องกับเพลงไรครับ?
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 11 June 2008, 04:16:50 pm
วันนี้ได้ชิมไวน์รุ่นเก๋าสองยี่ห้อ เป็นไวน์รสเลิศที่ประเมินราคามิได้ ของแหล่งผลิตที่ฮังกาเรี่ยนแดนซ์

ไวน์ที่บ่มหมักโดยท่านโจฯ จะมีรสชาตินุ่ม ละมุนละไมลิ้นเป็นที่สุด กลิ่นหอมหวนชวยให้ชิม ยากลั้วอยู่ในลำคอก็รู้สึกถึงความกลมกล่อม นุ่มลึก

ส่วนไวน์ที่ผลิตโดยท่านฮูฯ ก็หอมละมุนในช่วงเริ่มแรกชิม แต่พอซักพักจะรู้สึกถึงความจี๊ดจาดเข็มเข็มข้น ถึงใจประเดช พระคุณ เลยละครับท่าน

หากการชิมไวน์ครั้งนี้ของผม ผิดพลาดประการใด พี่พีช่วยชี้แนะเพิ่มเติมด้วยละครับ

ปล. พี่พียังติดการบ้านผมอยู่ข้อหนึ่งนะครับ จากผลงานของท่าน  ....โก้
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 11 June 2008, 07:31:36 pm
ขอข้อมูลมากกว่าเดิมครับ
ค้นในเนตแล้ว ไม่เจอ  :bowdown:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: HEAVYTOY on 12 June 2008, 08:08:33 pm
Quote from: K. PJ on 11  June  2008, 04:16:50 pm
วันนี้ได้ชิมไวน์รุ่นเก๋าสองยี่ห้อ เป็นไวน์รสเลิศที่ประเมินราคามิได้ ของแหล่งผลิตที่ฮังกาเรี่ยนแดนซ์


แนะนำสถานที่ดื่มด่ำฮับ  :ahha:
http://www.dinnerinthesky.com/
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 12 June 2008, 11:40:29 pm
แล้วจะยิงกระต่ายยังไงเนี่ย :lol:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: trens on 13 June 2008, 03:55:54 pm
ยิงจากข้างบนได้เลยครับเฮีย...จะได้กระต่ายมาย่างกินเสียที
ผมเห็นพวกจอดรถยิงไม่ได้กระต่ายสักที555
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: HEAVYTOY on 07 July 2008, 06:29:05 pm
ถามพี่ pee เพื่อนๆพี่ๆ ตรับ ไป www เพลง classic ที่ใช้อ้างอิง เชื่อถือ เข้าไปสิงได้ครับ

ตอนนี้ไปแต่ classiccat.net ที่เดียว แต่ดูๆเหมือน เน้นตามความนิยมที่ ไม่รู้คนมา ดาวน์โหลด MP3 มาฟังเท่านั้นหรือเปล่าแล้วทำเป็นสถิติ

ขอบคุณล่วงหน้าครับ มี่กี่เว็บ ข้อมูลบเน้นหนักด้านไหน เช่วยเปิดทางด้วยครับ :worshippy:  :bye:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 07 July 2008, 09:33:47 pm
ผมเคยแนะนำน้องเอ้าท์ไปแล้ว เป็นรายการสด ที่อัดเก็บไว้ ของ BBC radio 3 โหลดมาเก็บได้
เป็นเรียลออดิโอ เสียงดี และมีบทวิเคราะห์ที่น่าฟังด้วย บางครั้งก็เป็นนักดนตรีหรือคอนดัคเตอร์มาออกอากาศเองเลย
ต้องขอประทานโทษที่ลืมลิ้งค์ จะพยายามหามาให้ใหม่นะครับ

สำหรับการดูดสัญญานแบบจ่ายเงิน ค่ายมาตรฐานจะคิดแพงครับ คือราคาเท่าๆ กะซื้อแผ่น เพียงแต่เราไม่ต้องจ่ายค่าส่ง
เฮียเม้งเคยซื้อของต่าย pristine เห็นว่าเสียงดีใช้ได้เลย ค่ายนี้หาของดีมาปรนเปรอประจำครับ แพงแต่คุ้ม
ที่ราคารองลงไป ก็ตกท่อนละเหรียญ สี่ท่อนต่อเพลงก็ราวห้า-หกเหรียญ เนตแรงก็น่าลองครับ
ที่ราคาถูกจนเจ็บใจคือเวบรัสเซีย เคยเจอเพลงละ 20 เซนต์เอง เอากะเขาดิ ซิมโฟนี่หนึ่งเพลงเหรียญกว่าๆ

ที่ว่ามาทั้งหมด ไม่เคยลองนะครับ เพราะไม่มีเครดิตในบัตร....55555
อีกสองที่ ที่น่าแวะเที่ยว ก็คือ itune store กะ raphsody ฟังออนไลน์ เคยลองแล้ว คุณภาพดีจริงครับ เพลงก็มากด้วย

สุดท้าย อันนี้ดีที่สุด

youtube ครับ
เปิดเข้าไป ลองพิมพ์คำว่า beethoven ได้มา 57500 ชิ้น จะเอาอารัยมากกว่านี้อีกล่ะท่าน
http://www.youtube.com/results?search_query=beethoven&search_type=

อยากรู้จักใคร พิมพ์ชื่อลงไปเหอะ มีเกือบทุกคน พวกเทพๆ แบบ ขาละยาน ตีนไหม้ ซ่นตี......เพียบ
แถมมีคนใจดี เอาแผ่นครั่ง เปิดให้ฟังสดๆ เลย จะบ้าตาย
โยอาคิมเล่นฮังกาเรี่ยนด้านส์ของบราหมส หยั่งงี้ ตายแล้วเกิดใหม่ยังไม่มีวาสนาได้แตะ แต่ได้ฟังฟรีๆ
อิจฉาตัวเอง ง่ะ........
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 07 July 2008, 11:23:18 pm
 :bowdown:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: Genzo on 07 July 2008, 11:39:54 pm
ที่จริงคำว่า ลูกทุ่งของผม นั้นหมายถึงว่า ง่ายต่อการเข้าใจ เพราะใช้คำอธิบายในลักษณะเป็นกันเองครับ ไม่ได้มีเจตนาจะ ดูหมินใคร

แต่ถ้าหากเป็นการทำให้ไม่สบายใจ ก็ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: HEAVYTOY on 08 July 2008, 12:18:01 am
Quote from: pee on 07  July  2008, 09:33:47 pm
อีกสองที่ ที่น่าแวะเที่ยว ก็คือ itune store กะ raphsody ฟังออนไลน์ เคยลองแล้ว คุณภาพดีจริงครับ เพลงก็มากด้วย

สุดท้าย อันนี้ดีที่สุด
เปิดเข้าไป ลองพิมพ์คำว่า beethoven ได้มา 57500 ชิ้น จะเอาอารัยมากกว่านี้อีกล่ะท่าน
http://www.youtube.com/results?search_query=beethoven&search_type=


ผมอ่านเจอตรง 57500 ชิ้น ตกใจ ขี้มูกโป่ง หุบเกือบไม่ทัน 555 :D แต่ก็ขอขอบคุณพี่ pee ไว้ด้วยครับ :worshippy:

รอ link ฮับ แต่คงไม่เน้นดาวน์โหลด ไม่อยากbitเล้ย ยังไม่พร้อมที่จะเสียตังค์ :P

ผมกลัวอย่าง classiccat.net นั้น top100 เป็นต้น มันจะเป็นที่ยอบรับทั่วโลกได้ป่ะ จึงมาหา

มันควรจะเป็นที่ยอมรับโดยข้อใด คุณค่าในตัวมันเอง ยอดดาวน์โหลดที่น่าเชื่อถือจากกลุ่มอาชีพใดที่ไม่รู้

แล้วอย่าง top100 เป็นต้น www ใด ถึงจะพอน่าเชื่อถือครับ :thumbup: แต่ละที่ก็คงไม่เหมือนกัน
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 08 July 2008, 02:04:14 am
ผมเคยเขียนไว้ที่ใหนสักแห่งว่างานศิลปะ ไม่ใช่กระปุกออมสิน จะได้หยอดแต้มแล้วเอามานับแข่งกันว่าดีกว่ากัน
และความเห็นของนักเชี่ยวชาญ ก็ไม่ใช่ว่าจะเชื่อได้ อย่างดู สุดยอด 100 เพลงร๊อคของนิตยสาร rolling stone
เขาให้อันดับหนึ่ง คือ  like a rolling stone .....มารดามันเหอะ
อุ๊บ ไม่สุภาพ มารดาข้าพเจ้าเหอะ นี่มันหูหนวกฟังเพลงชัดๆ ไปถามใครก็ได้ว่าเพลงดีที่สุดของบ๊อบ ดีแล่น คือเพลงใหน
ดูซิว่าจะมีไอ้นักเชี่ยวคนใหนยกย่อง like a rolling stone โด่เอ๊ยยยย....แค่ชื่อเหมือนหนังสือมัน ทำผมนึกถึงคำพังเพยไทยว่า
ด้านได้อายอด

ลองไปดูหนังสือเตริโอฟายด์ก็ได้ ผมเคยเอามาลง สุดยอดซิสเต้มในรอบ 40 ปี หน็อย มันยกลำโพง quad esl 63 เป็นอันดับสอง
อันดับหนึ่งคือ ลินน์ lp12 ......ผมไม่เถียงหรอกครับ ว่า 63 น่ะเจ๋ง (เดียวเฮียพีเจ มาแตะเอา)
แต่ถามว่า หนังสือนี้ ให้แต้ม 63 ไว้เท่าไหร่......class B ครับทั่น
ดูเหมือนรีวิวครั้งแรก จะโดนกล่าวหาว่าเบสสลงไม่สุดอะไรประมาณนั้น หรือขับยากเพราะเจ๊ง ด้วยมั้ง จนเขาต้องทำ 63 usa ออกมาเอาใจแยงขี้
แล้วพอครบสี่สิบปี ไอ้พวกเทพๆ หายไปใหนหมดอ่ะ พวกที่ได้โคตรเอ หรือเอยกกำลัง.....แล้วจะเชื่อถือได้ยังงัยกัน

กลับมาที่เพลงคลาสสิค ผมจะยกตัวอย่างสุดยอดของงานที่ยากจะพบในโลกของการฟังเพลง คือ
weingartner กำกับ Beethoven เบอร์ 9 มีคนดู 1981 ครับ
ลองไปดูตีนไหม้ดิ ...หกแสนกว่าครับท่าน ลิงสางแหเล่นเซอรคัสแท้ๆ อ้อ เมายาอีกตะหาก
คาราคาซัง เอ้ยยาน ปาเข้าไปสองล้านกว่า
จะเปรียบไปก็เหมือนถามว่ากี่คนรู้จักขริวอิน และกี่แสนคนรู้จักบั่กเหลิมไช
มันเศร้าอ่ะพี่ ที่จะเอามติมหาชนมาจับคุณค่าของศิลปะ ยังงัยมารีลีน มอนโร ก็ชนะวีนัสเดอมีโล

เพราะงั้นถ้าถามว่า มีบัญชีใหนน่าเชื่อ ก็ขอตอบว่า บัญชีที่เราทำเองนั่นแหละ ดีที่สุด ขอแต่ทำด้วยตัวเราเป็นพอ
----------------------
สำหรับเรื่องลูกทุ่ง ผมว่าคุณพีเจ เข้าใจคุณเกนโส้ผิดแล้วล่ะ
อย่างน้อยพี่เขาก็อุตส่าห์มาฟังเพลงกะเราที่นี่ แปลว่าที่เขาเปรียบเป็นลูกทุ่ง ไม่ใช่จะมาดูแคลนอะไรดอก
แต่สำหรับผม ไม่รังเกียจเลยนะครับ ความคิดเห็นทุกข้อ ถ้าบริสุทธิ์ใจ หนักเบาแค่ใหน ก็คุ้มที่จะรับฟังครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: Cherokee on 08 July 2008, 03:26:05 am
ผมก็ว่าคุณ Genzo ไม่ได้มีเจตนาดูถูกเหยียดหยามนะครับ ไม่อย่างนั้นจะตามมาเป็นสมาชิกถึงบอร์ดนี้เชียวเหรอ  แสดงว่าต้องติดใจเรื่องที่พวกเราสนทนากัน (โดยเฉพาะท่านพี่ pee) จนต้องตามมาคุยต่อตรงนี้แน่ ๆ   ผมอยากให้มองที่เจตนามากกว่าน่ะครับพี่  คำพูดบางคำคนพูดอาจจะไม่ได้คิดอะไร แต่อาจไปกระทบความรู้สึกของคนฟัง โดยเฉพาะคุยกันผ่านตัวอักษร ไม่ได้เห็นหน้ากัน ย่อมอาจตีความผิดไปได้   ผมตีความคำว่าลูกทุ่งหมายถึงพูดตรงไปตรงมา  คิดอย่างไรก็ว่าอย่างนั้น  ไม่ต้องบรรจงประดิษฐ์ถ้อยคำสวยหรูแต่ปราศจากซึ่งสาระ  หนักนิดเบาหน่อยก็ให้อภัยกันเถอะนะครับ  เราอยู่กันแบบพี่แบบน้อง

เอาเป็นว่ายินดีต้อนรับคุณ Genzo สู่บอร์ดนี้ด้วยนะครับ  มีแผ่นอะไรใหม่ ๆ ก็ตั้งกระทู้แนะนำได้เลยครับ 
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: dht_tubes on 08 July 2008, 05:10:07 pm
คำว่าลูกทุ่งก็ดีนะผมว่า ฟังดูแล้วสนิทใจดี (แถมมีคำนี้ที่เดียวในโลกใบนี้ซะด้วย) กินกันแบบลูกทุ่งๆ สบาย หรือฟังเพลงกันแบบสบายๆ ลูกทุ่งๆ หน่อย นอนฟังเพลงคลาสสิคกันแบบสบายๆ ลูกทุ่งๆ ไม่ต้องมีพิธีดีตรอง ไม่ต้องทำตัวแบบเจ้าขุนมูลนาย นั่งหลังแข็ง ตัวตรง เพื่อฟังเพลงคลาสสิค หรือที่พี่พีเคยพูดเรื่องการปรบมือหลังแสดงจบ ที่ทุกวันนี้ปรบมือกันแบบตามธรรมเนียม ไม่รู้สึกประทับใจอะไรด้วยซ้ำ แต่ก็ต้องปรบมือไป เพราะกลัวเดี๋ยวใครเห็นแล้วหาว่าบ้านนอก ดูคลาสสิคไม่เป็น ไม่รู้ธรรมเนียม

ผมก็คิดว่าเจตนาของคุณเกนโซ่ไม่น่าจะออกมาแนวนั้นนะ ที่หมอเชอเขียนก็ถูก อยู่กันแบบพี่น้อง หนักนิดเบาหน่อยอย่าถึงกับมาตัดสินอะไรว่าถูกผิดกันเลยนะครับ

เดี๋ยวคนเว๊ปอื่นมาอ่านเจอเข้าเขาจะกลัว ไม่กล้ามาเขียน มาคุยแลกเปลี่ยนความชอบกัน กลัวเหงาจ้า

Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 08 July 2008, 06:40:57 pm
Quoteที่จริงคำว่า ลูกทุ่งของผม นั้นหมายถึงว่า ง่ายต่อการเข้าใจ เพราะใช้คำอธิบายในลักษณะเป็นกันเองครับ ไม่ได้มีเจตนาจะ ดูหมินใคร

ผมเห็นด้วยกะท่านเชอนะ
อ่านตรงนี้แล้วผมว่าคุณเกนโซไม่ได้มีเจตนาจะดูถูกเหยียดหยามใดๆ :)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 08 July 2008, 08:46:40 pm
เอางานของคนที่น้อยคนจะเอ่ยถึง แต่เป็นหนึ่งในห้าเทพของผม
เอริค ไคลเบอร์ ป่าป๊าของกาลศ ไคลเบอร์ ที่คนเขาหาว่าเล่นบราหมส์เบอร์ 4 กะเบโธเฟ่นเบอร์ 7 ได้เจ๋งสุดๆ นั่นแหละครับ

ผมไม่ค่อยสนใจกาลศคนลูก แต่ขอบอกว่า เอริคคนพ่อนั้น เก่งอิ๊บอ๋ายเลยท่าน
ดูเขาเล่นเพลงวอลส์ให้กลายเป็นความลึกซึ้งดื่มด่ำทางดนตรีเอาก็แล้วกัน
http://www.youtube.com/watch?v=SLuhvl_8oVA

เรื่องเหลือเชื่อก็คือ ฝีมือขนาดนี้ ไม่มีวงประจำคร๊าบบ....เป็นมือรับจ้างไปเรื่อย
แต่ ขอบอก
อัดแผ่นกะเดคค่าเท่านั้นนะเนี่ยะ เป็นโมโนที่สุดแสนจะพรรณาถึงคุณค่า

เจอที่ใหนให้คว้าหมับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: jtr on 08 July 2008, 09:42:30 pm
ขอบคุณพี่พีเจที่รักและเดือดแทนพี่พีไปนิ๊ดนึง
อย่าไปโกรธคุณเกนโซ่เลยครับ  :)
ใน Stairway to the Heaven บอกไว้ว่า
"You've known sometime word have two meaning"

ผมว่าคำว่า"ลูกทุ่งลูกทุ่ง" เป็นคำชมมากกว่านะครับ
ซื่อ ตรง จริงใจ
ซึ่งนั้นคือบุคคลิกของพี่พีของพวกเราครับ :worshippy:

เมื่อวันอาทิตย์ ไปดูคอนเสิร์ตแบบประภาส ที่ศูนย์วัฒน์ฯมาครับ
ในงานมีวงร็อค วงแจ๊ซ วงออเครสตร้า และวงลูกทุ่งเพลิน พรมแดน
ครับเพลิน พรมแดน โกนจุกสิงโต ขึ้นเวทีเดียวกับ ไม้ขีดไฟกับดอกทานตะวัน

จอด้านหลังเขียนไว้ยังงี้ครับ(คุณประภาสเขียน)
"คลาสสิค อย่าดูถูกแจ๊ซ
แจ๊ซ อย่าดูถูกป๊อบ
ป๊อบ อย่าดูถูกลูกทุ่ง
ลูกทุ่ง อย่าดูถูกหมอลำ
และ..หมอลำ ก็อย่าไปคิดว่าคลาสสิคมันสูงส่ง"
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: meng on 08 July 2008, 10:59:26 pm
Quoteแจ๊ซ อย่าดูถูกป๊อบ

เพ่ เพ่ แล้วร๊อคหายไปไหนอ่ะ
มันต้องแจ๊ส-->ร๊อค-->ป๊อบ ไม่ใช่เหรอ :whistling:

http://www.youtube.com/watch?v=MKBwku-PsPY&feature=related (http://www.youtube.com/watch?v=MKBwku-PsPY&feature=related)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 09 July 2008, 12:21:23 am
มาช่วยเฮียเม้ง......

http://www.youtube.com/watch?v=GpqYU3Nzbts&feature=related
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: Genzo on 09 July 2008, 07:56:44 am
ขอบคุณพี่ๆ ที่เข้าใจนะครับ

ว่าแต่พอพี่ Pee พูดถึง Erich Kleiber กับ Beethoven No.7 ปั๊บ ก็งานเข้าเลยครับ พอดีไปเจอ แผ่นท่าน Kleiber Conduct No.7 ของ Beethoven แผ่น Decca Mono (LXT2547) เข้าพอดีครับ
เป็น Kleiber กับ Concertgebouw Orchestra ครับ

ไว้ได้ของมาแล้วจะมา เล่าให้ฟังอีกทีนะครับ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 09 July 2008, 02:58:16 pm
 :bowdown:
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: trens on 09 July 2008, 03:49:43 pm
ขอให้คุณเก็นโซ่ได้แผ่นของคอนเซิร์ทกาบาวเพี้ยง...จะได้รอฟังรีวิวแฮ่ๆๆ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: jtr on 09 July 2008, 04:30:35 pm
พี่พีเจ ไม่ต้องลบหรอกครับ ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร
น้องดีเอชที-ทู๊ปบอกผมว่า การลงมือทำแม้มีข้อผิดพลาด ดีกว่างานที่สมบูรณ์แบบแต่ไม่ได้ลงมือทำ
ซึ่งผมว่าพี่พีเจ ไม่ใช่คนอย่างหลังแน่นอนนะ  :)

แหมเฮียเม้งพี่พีก้อ..
บอกแล้วว่าคุณประภาสเขาเขียน (จำขี้ปากเขามาน่ะ)
แล้วเขา ก็ไม้พูดถึง "รูปแบบของเพลง" ซักกาหน่อย
(ยิ่ง "นักดนตรี" ด้วยกันแล้ว เขาไม่มีความคิดพรรค์นี้อยู่เลย)

เขาพูดถึง "คนฟังเพลง" น่ะครับพี่ๆ
ซึ่งพวกๆที่กระผมได้เคยสัมผัสกัน ก็มมี มิิใ่ช่เลยสักคนเดียว อันนี้ขอยืนยัน และนั่งยัน นอนยัน

เพียงแต่บันทึกไว้เตือนใจเยาวชนรุ่นหลัง ที่ตามลิ้งค์เข้ามาอ่านจากที่อื่น
เผื่อสะกิดใจ และเปิดใจให้กว้างขึ้นครับ..
ซารังเฮ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: dht_tubes on 09 July 2008, 05:51:52 pm
Quote from: Genzo on 09  July  2008, 07:56:44 am

ว่าแต่พอพี่ Pee พูดถึง Erich Kleiber กับ Beethoven No.7 ปั๊บ ก็งานเข้าเลยครับ พอดีไปเจอ แผ่นท่าน Kleiber Conduct No.7 ของ Beethoven แผ่น Decca Mono (LXT2547) เข้าพอดีครับ
เป็น Kleiber กับ Concertgebouw Orchestra ครับ

ไว้ได้ของมาแล้วจะมา เล่าให้ฟังอีกทีนะครับ


มารอรีวิวด้วยคนละกันนะครับ จะมีวาสนาได้มากับเขาบ้างป่าวเนี่ย แผ่นนี้ท่าทางจะหายากทีเดียวเนอะ
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: Genzo on 10 July 2008, 07:44:43 am
มีคำถามมารบกวนครับ
คือวันนี้ ได้แผ่น Tchaikovsky Sym. No.6 ของ Mravinsky มาครับปกเป็นแบบนี้
(http://genzo.pbwiki.com/f/1.jpg)
หมายเลขเป็น LPM และที่แผนก็มีรอย ปั้มว่า Made in German ด้วย แต่ Label กลับไม่ใช่ มงกุฎดอก Tulip อย่างนี้ เป็นแผ่นทำใหม่หรือ เป็นแผ่นรุ่นแรกกันแน่ครับ
(http://genzo.pbwiki.com/f/2.jpg)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: Genzo on 22 July 2008, 08:10:49 am
ได้แผ่น มาแล้วครับ สภาพแผ่นไม่ใสปิ๊งเท่าไรนัก แต่ก็ไม่เกิดผลกระทบกับเสียง ส่วนมากจะมีเพียงเสียงก๊อบแก๊บจากความสกปรกให้ได้ยินตลอดทั้งแผ่น ไว้จะเอาไปล้างให้สะอาดด้วยน้ำยากับเครื่องล้าง(ที่บ้านเพื่อน :lol:)อีกซักครั้ง น่าจะดีขึ้น
สไตล์ของ Kleiber ออกแนว เฉียบขาดแม่นยำ ให้ความสำคัญทั้งเรื่องของจังหวะ และ Dynamic ของเพลงที่เที่ยงตรงชนิดที่หาใครเทียบได้ยากจริงๆ
(http://genzo.pbwiki.com/f/Kleiber.JPG)
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: ROTL on 02 August 2008, 12:50:04 am
มีวิดีโอใหม่ที่เว็บของ Patricia ครับ

http://www.youtube.com/watch?v=g1Pqlrq-e1Q

จากข้อมูลในวิดีโอ และค้นจาก google
เข้าใจว่า Patricia จะออกอัลบั้มใหม่คู่กับ Fazil Say วันที่ 16 ก.ย. นี้ครับ

(http://i256.photobucket.com/albums/hh166/chanc59/510802.png)

(ไม่รู้ภาษาอะไร violin กลายเป็น violon)  :)

มีอย่างน้อย 1 เว็บที่ให้สั่งซื้อได้แล้วคือ Amazon France ครับ
http://www.amazon.fr/Sonate-A-Kreutzer-Sonates/dp/B001C4E6CQ/ref=sr_1_15?ie=UTF8&s=music&qid=1217588104&sr=8-15
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 02 August 2008, 10:54:29 pm
ภาษาเยอรมันครับท่าน
-------------------------------------
น้องแพทเปลี่ยนไปหลายอย่าง
อย่างแรกเลิกจับคู่กะ Mihaela Ursuleasa หันมาเป็นดูโอกะคนดัง Fazil Say หนุ่มใหญ่ชาวตุรกี(เกิด 1970)
http://www.fazilsay.com/
นัยว่าจับคู่กันมาสามปีแระ ลองอ่านคำชมดูครับ
http://www.musicweb-international.com/SandH/2008/Jan-Jun08/say2706.htm

อย่างที่สอง เธอมียอดคนเข้าเวบเจ็ดหมื่นกว่า จากเมื่อหลายปีก่อน วิ่งอยู่ที่สามพัน
และมีตัวเลขในกูเกิ้ลถึงแสนกว่าแล้ว

อย่างที่สาม เธอหันมาอัดแผ่นงานของคนที่ตายแล้ว แถมเป็นปู่บีซะด้วย
มีโฆษณาว่าจะนำงานซอของเบโธเฟ่นทั้งหมดมาบันทึกซีดี อันนี้น่าจะทำให้เกิดแรงกระเพื่อมแน่ๆ
เพราะวิธีเล่นของเธอ เข้าไกล้เฮฝวี่เมตั้ลไปทุกที

และพ่อหนุ่มซายเองก็ใช่ย่อย เอางานคลาสสิคมาอิมโปรไหวเสียเริ่ด เป็นที่ตื่นตะลึงของวงการอยู่ในขณะนี้
งานนี้มีเฮ แน่นอน
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 18 August 2008, 05:11:39 am
ยังชวนเที่ยวยูทู๊ป
http://www.youtube.com/watch?v=KVd7NToZiaw

มาหเล่อร์ ไม่ทันอัดแผ่นเสียง จึงไม่รู้ว่าเขากำกับงานตัวเองอย่างไร
โชคดีที่เฮียแกทำเปียนโนโรลเอาไว้

เชิญฟังครับ
เป็นเปียนโนทราสกริ๊ปชั่น จากซิมโฟนี่ ใครชำนาญก็ลองฟังเอาเองว่าซิมเบอร์เท่าไหร่

อยากให้สังเกตเพียงว่า ถ้าถือตามเทมโป้ และการเน้นที่เฮียแกทำไว้ให้นี่
ซิมโฟนี่ของเขา ถูกเล่นผิดมาโดยตลอด

ของเจ้าตัวนี่ฉวัดเฉวียนราวกะไอพ่น หรือปอร์เช่ การเน้นย้ำก็สุดๆ แต่ไม่เละเทะ
เฮ้อ....ซวยอะดิ่ พวกเต้พๆ ทังหลาย
ดูเหมือนจะมีแค่มิงเกิ้ลเบอร์กเท่านั้น ที่เดินตามรอยเพื่อนซี้ไม่หลงทาง

อ้อ เป็นสำนักตรงข้ามคนละฟากกะริฆาร์ด ฉะเตร้าส์ซะด้วยแหนะ
ใครที่เล่นสองคนนี้คล้ายๆ กัน เป็นอันว่าสอบตกสรวงสวรรค์วาทยากร.....แง
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: klao on 18 August 2008, 05:58:59 pm
ฟัง ๆ ดู น่าจะเป็น #5 พอไปดูที่เขียนไว้ใน title อีกทีตอนเริ่มหนังก็เขียนไว้ว่าเป็น 1st movement ด้วยใช่ไหมครับ

ผมเคยไปฟังวง Singapore SO เล่นเบอร์นี้สด ๆ เมื่อเกือบยี่สิบปีมาแล้ว เห็นนายญี่ปุ่นคนนึงถือ score มานั่งดู/ฟังไปด้วยพร้อม ๆ กัน ทึ่งไปเลย

Mahler นี่ผมว่าถ้าเทียบกับภาพยนตร์คงเป็นเจ้าแห่ง drama และ suspense รวมทั้ง complex และ darkly romantic สุด ๆ คงหาคนตีความเข้าไปในหัวแกยากส์ว่าคิดอะไรกันแน่
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: pee on 12 September 2008, 08:57:32 am
มาห์เล่อร์เมื่อมีชีวิต คงเก็บกดน่าดู
ใครที่บ่นตัวเองขนาดนี้ บวชเรียนสามโบสถ์ ก็คงช่วยไม่ได้

“I am thrice homeless,
as a native of Bohemia in Austria,
as an Austrian among Germans,
and as a Jew throughout the world.
Everywhere an intruder, never welcomed.”
Gustav Mahler (1860-1911)

มีเมีย เมียก็ใช้ผู้ชายเปลือง
มีเพื่อน เพื่อนก็ไม่อยากคบ
ใครจะไปนึกว่าขนาด ทอสกานีนี่ ยังไม่ยอมกำกับงานของมาห์เล่อร์เลย
ผมค้นเจอว่า อีตาลอริน มาเซล Lorin Maazel กำกับมาห์เล่อร์เบอร์หนึ่ง ในดีวีดีชุดหนึ่ง
ขำกลิ้งเลย แกใช้วง Arturo Toscanini Philharmonic Orchestra ครับ
.....ตาหลกร้ายจริงๆ

อย่าว่าแต่ปู่ท๊อสเลย เฮียเดบุซี่เอง ข่าวก็ว่า เหม็นหน้ามาห์เล่อร์เหมือนกัน
แต่คนที่ไม่นึกไม่ฝันว่าจะไม่ชอบมาห์เล่อร์ ก็คือแปร์ ม็องเตอะ(Pierre Monteux) ครับ นี่คือคนที่อารมณ์ดีที่สุดในโลกแล้วนาาา......
ม็องเตอะเคยได้รับเกียรติ ชนิดที่เป็นคนอื่น คงคุยยกขโยงหกโมงเช้าแล้ว นี่ตรงข้ามครับ
เรื่องมีอยู่ว่า สมัยที่แกร่วมคุมวงคอนเสิร์ตกะเบาว คู่กะเมงเกิ้ลเบอร์(Mengelberg) วงนี้ มาห์เล่อร์โปรดมาก แวะมาเล่นด้วยบ่อย
ปีนั้น มาห์เล่อร์เพิ่งดังสุดๆ จากซิมโฟนี่เบอร์แปด ก็เลยพามาให้วงนี้เล่น ม็องเตอะจึงได้ร่วมงานด้วยอย่างไกล้ชิด

แต่เหลือเชื่อ ที่ตลอดทั้งชีวิต ม็องเตอะไม่เคยกำกับงานชิ้นนี้เลย และงานของมาห์เล่อร์ ก็อัดแผ่นไว้แค่ชิ้นเดียว
(ถ้าผมอ่านมาไม่ผิดนะครับ)

ม็องเตอะบอกว่า พี่แกไม่เคยพอใจอะไรเลย ไม่มีใครทำอะไรถูกสักอย่าง ตลอดเวลามีแต่เสียงโวยวาย
และ อีม่ายเคยขอบใจใครเลย(ว่ะ)........
อ้อ...ฟรุตเวงเล่อร์ ก็ไม่ค่อยนิยมมาห์เล่อร์เหมียนกัลล เอ....ดูเหมือนเชลีบีค๊าคเค่ ก็ไม่มีมาห์เล่อรด้วยอีกคนแฮะ

ปิดท้ายด้วยผลงานที่ควรสนใจ
นอกจากนูมันน์ (ที่เฮียเม้งหยิบไปแระ) กำกับวงเช๊คฟีลาโมนีคซึ่งผมเห็นว่าเจ๋ง คนอื่นเขามักจะบอกว่า คูเบลิค Kubelic ทำได้ยอด
อันนี้ยกมือหนับหนุน ซอลที่ Solti เขาก็ลือว่าเจ๋ง อันนี้พยักหน้าหงึกๆ ไม่เถียงครับ
เลนนี่ ตีนไหม้(Leonard Bernstein) ก็มีคนชมแยะ อันนี้ขอผ่าน.....
อีกคนที่ผมว่าเจ๋งเป้ง คือพ่ออิตาเลี่ยนอายุสั้นครับ  Guiseppe Sinopoli

ส่วนคนสุดท้าย ที่ผมขอยกนิ้วให้สองหัวแม่โป้งเลย ก็คือ Pierre Boulez

แค่นี้ คงหมดตูดแล้วกระมัง 6 คน ก็ 60 แผ่น

เอ่อ....จะไม่แนะนำคอนเสิร์ตกะเบาวเสียหน่อย ก็จะว่าไม่รักกันจริง
ถือกันว่าเป็นวงที่ยังรักษาเสียงแบบมาหะมาเรี่ยนไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ
Bernard Haitink ครับท่านผู้ชม

สรุปว่า 66 แผ่นพอดี เลขซาตานน้อยๆ....สมใจมาห์เล่อร์ละกระมัง
Title: Re: หูหาเรื่อง
Post by: K. PJ on 12 September 2008, 03:48:53 pm
QuoteRomantic สุด ๆ

Symphony No. 1  Mov. III

คงตรงนี้กระมัง? ผมชอบท่อนนี้เป็นที่สุด

ทำให้นึกถึงสาวอาหรับ เต้นตามจังหวะนี้