• Welcome to Thai Audio/Video Club. Please or
27 May 2019, 03:54:14 am


การลงทะเบียน ผู้สมัครต้องส่งบัตรประชาชน ยืนยันตัวตนครับ (กำกับด้วยว่า ใช้สมัครสมาชิกบอร์ดเท่านั้น  ปิดเลขบัตร ปิด barcode ปิด วันเกิด ปิดที่อยู่  เปิดแค่ชื่อ นามสกุล กับรูปภาพ ก็พอครับ) http://www.thaiavclub.org/Forum/index.php?topic=2816.0

Recent posts

Pages 1 ... 8 9 10

Sultans Of Swing. Singer/guitarist Mark Knopfler had written it in 1977, after ducking into a deserted pub one rainy night and witnessing a lousy jazz band. Undeterred by the lack of both talent and punters, their lead singer finished the set with a mildly enthusiastic, "Goodnight and thank you. We are the Sultans Of Swing."

Knopfler at least left the pub with the seed of an idea. Returning home to the Deptford council flat he shared with his younger brother David and Illsley, he set about writing a song for the new band they'd just formed.

"We were living on next to nothing and weren't even able to pay the gas bill," Illsley says, adding that they weren't called Dire Straits for nothing. "The first time I heard Mark playing a version of Sultans Of Swing was in that flat, but the song was completely different."

Even Knopfler thought it lacked spark. But the song took on a smouldering blues groove after he scrabbled enough money together to buy a 1961 Stratocaster.

Illsley recalls: "One day he said to me: 'Remember that song I was fiddling about with the other day? I've completely redone the chord structure.' He played it, and it sounded pretty good. The whole thing is incredibly simple, it's the playing that makes it intriguing. It's that rolling rhythm on the guitar and a very simple bass and drums approach. Then, of course, it's a story. And let's face it, all good songs have a story."

Sultans Of Swing sees Knopfler folding the night's events into the narrative. As the rain beats down outside, the band are blowin' Dixieland. Harry's got a day job, but he's up there giving it his all. So is Guitar George, who knows all the chords: 'But it's strictly rhythm/He doesn't want to make it cry or sing/If any old guitar is all he can afford/When he gets up under the lights to play his thing.' Meanwhile, a small group of youths are fooling around in the corner, 'drunk and dressed in their best brown baggies and their platform soles/They don't give a damn about any trumpet-playing band/It ain't what they call rock and roll.' It's as damp an evocation of thankless 70s publand as you're likely to hear.

Still desperately seeking a record deal, in July '77 Dire Straits booked time at a tiny eight-track studio. They then took the resulting five- song demo, which included Sultans Of Swing, to Radio London DJ Charlie Gillett. "Charlie went absolutely crazy about it," Illsley remembers. "On air he said: 'I'm going to play this until somebody picks this band up,' which I thought was quite a bold thing to do. And thankfully they did. In those days one person at a radio station could really make a difference."

Now that Sultans Of Swing was on constant rotation, record companies started to take note of this rumbling blues- rock tune about a rotten jazz band. Within two months Dire Straits had been signed by Phonogram. They were then put into Basing Street Studios to record their debut album, under the auspices of producer Muff Winwood and engineer Rhett Davies. But, as Illsley explains, "the problem we had was that we couldn't get Sultans Of Swing to sound as good as the demo. There was even a time when the demo was being considered as the one that was going to go out as a single." Eventually, though, they re-recorded it to everyone's approval.

Released in May '78, Sultans Of Swing didn't create much of a stir in Britain. Then things started to move with an almost haphazard momentum. The self-titled album came out in October. Sales ticked very slowly, though it quickly went gold in Holland. "I got this phone call from the record company saying that we'd sold 25,000 albums," Illsley remembers. "Then it went to the States and took off there. The radio stations started playing Sultans Of Swing like crazy. And because America picked up on it, it came back to the UK and got re-released again, which was really peculiar. It started spreading like wildfire."


เพลงใหม่ นักร้องน้ำใหม่

ลำโพง ท่อประปา แบบมี Bluetooth ครับ
เป็นลำโพง DIY ที่น่าศึกษา นะครับ ฝรั่งเขาทำเล่นกันเยอะมาก ดีไซน์ หลากหลายมาก การทำก็ไม่ได้ยากซับซ้อนอะไร ใช้เงินไม่มาก (แต่ผมไม่เคยลองทำ ไม่รู้เหมือนกันว่า เสียงจะออกมาเป็นเช่นไรครับ)

Denon DP 3000 DIY Turntable - Koshin GST-801
Motor-Einheit: Denon-DP-3000
Zarge/Material: MDF/Kork Sandwich
Füße: Höhenverstellbar, Aluminium massiv
Dämpfung: Luftgedämpfte Füße Oehlbach XXL-Air
Konsole: Schwenkarm mit integrierter VTA-Einstellung. Aufnahme 9-12" möglich.
Zum Einsatz kommt der Koshin-GST-801 Tonarm mit Denon DL-103.
ก็จริงครับ  ผู้บริโภคเอง ก็ไม่มีสติ  ไม่มีวุฒิภาวะ
คือ หากว่า คนไทย ไม่ว่าเป็นใคร จะไปเดิน  ก็ ok ทั้งนั่นแหละครับ  อยากเดิน เดินไปเถอะ
ไม่ว่า เขาจะได้ไปเดินเพราะอะไร  จ่ายเงินไปเดิน หรือ ได้รับเชิญไปเดิน

ล่าสุด มีการจิกในประเด็นว่า ดาราสาว คนหนึ่งไปเดินพรมแดง ไปเดินในฐานะอะไร  ได้รับเชิญหรือเปล่า

ผมก็ไม่เข้าใจวา จะได้รับเชิญหรือไม่  จะสำคัญตรงไหน
หากเธอไปเดินอยู่ตรงนั้น  แล้ว ไม่ได้ถูกไล่ โดยฝ่ายผู้จัดงาน
แล้วคนไทย จะไปเดือดร้อน อะไร ด้วย ?
ก็ปล่อยเธอเดินไปสิ  คนจัดงานเขายังไม่เดือดร้อน  แล้วเราจะไปเดือดร้อนทำไม

เราเป็นคนไทย  หากไม่ช่วยให้กำลังใจ  ก็ไม่ต้องไปด่า
ไม่ต้องไปทำเหมือนงานเมืองคานส์ เป็นสิ่งสูงค่า เลอค่า  ห้ามแตะต้อง  หากไม่ได้รับอนุญาต

เขาไปเดินแล้ว หากเดินได้ดี เราก็ชม
หากเขาเดินได้ไม่ดี  เราก็แนะนำ ติเพื่อก่อ 
และที่เราต้องทำคือ ให้กำลังใจ
อย่างเลวร้ายที่สุด ที่จะทำ คือ  ไม่สนใจ  เหมือนที่ผมไม่สนใจ เรื่องงานเมืองคานส์ อะไรนี่เลย

ตอนนี้ มันแทบจะกลายเป็นว่า  ยก ดาราคนหนึ่งขึ้นสู่สถานะสูงส่ง  เพียงคนเดียวเลย
พอมีคนอื่นจะไปเพิ่ม  จะเริ่มต้น ว่ากล่าวกันในทำนอง สะเออะ  ไม่เจียม   เสนอหน้าไปในฐานะอะไร ?
แล้วก็เริ่มต้น ด่าๆๆๆ   เฮ้อ....

อย่างที่ผมบอก งานเมืองคานส์ มันก็แค่งาน ทางธุรกิจ งานหนึ่ง  ไม่ได้มีความหมายอะไรมากกว่านั้น
อย่าไปทำจนเหมือนมันเป็น สิ่งสูงค่า เลอค่า ห้ามแตะต้อง.....
ทุกคนที่ไปในงาน  ก็แค่ไปทำธุรกิจ
ดาราที่ไปเดินในงาน  ก็ไปเดินในฐานะพริตตี้ (ยกเว้นว่า ได้ในแสดงในหนังเรื่องใดเรื่องหนึ่ง ที่ไปออกงานในปีนั้นๆ)

ไม่ผิดหรอกครับ ที่จะชื่นชม หาก คนที่เดินนั้น สวย ถูกใจ  ก็ชม กันไปเถอะ
แต่.. อย่าไปว่า  ไปทำร้าย คนอื่นๆ ที่เขาอยากไปเดิน หรือ ได้ไปเดินบ้าง..
เขาก็แค่ไปทำงาน หาเงิน  ไปทำธุรกิจ  เหมือนกับ ทุกๆคน ในงานเมืองคานส์ นั่นแหละ.....   
Pages 1 ... 8 9 10