• Welcome to Thai Audio/Video Club. Please or
 
23 July 2019, 07:33:14 pm

News:

การลงทะเบียน ผู้สมัครต้องส่งบัตรประชาชน ยืนยันตัวตนครับ (กำกับด้วยว่า ใช้สมัครสมาชิกบอร์ดเท่านั้น  ปิดเลขบัตร ปิด barcode ปิด วันเกิด ปิดที่อยู่  เปิดแค่ชื่อ นามสกุล กับรูปภาพ ก็พอครับ) http://www.thaiavclub.org/Forum/index.php?topic=2816.0


ถึก มึน มัน กินใจ / คาราบาว BKP/D-Day CD set

Started by poj, 15 October 2017, 02:09:10 am

Previous topic - Next topic

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

poj

ถึก มึน มัน กินใจ / คาราบาว   
BKP/D-Day CD set  4 แผ่น

พอดีผมเอา CD ชุดนี้ มาฟังอีกครั้ง  ซึ่งเป็นแผ่นเก่าเก็บ  ผมเพิ่งทราบว่า ราคามันขึ้นไปถึงระดับ  8 พัน - 1 หมื่นบาท  ซึ่งทำให้ผมประหลาดใจมาก  ต่อไปนี้ เป็นข้อความที่ผมคุย และ แสดงความเห็นไว้ใน facebook ครับ

-----

สิ่งที่ผมสงสัยคือ หากเป็นแผ่นเสียงปั้มแรกเลย ที่ใช้ master ดั้งเดิมปั้ม เสียงจะเป็นอย่างไรบ้าง เสียงมันจะดีไหม (เสียดายจริงๆ ที่ผมซื้อแต่เทป ไม่ยอมซื้อแผ่นเสียงเก็บไว้)

ส่วนชุดรวมฮิตนี้ ผมก็ไม่ค่อยแน่ใจว่าเป็น Original Master Tape หรือเปล่า ถึงในหน้าปกจะเขียนให้เข้าใจไปในทำนองว่า ใช้ Original Master มาทำก็ตาม

ส่วนแผ่นเสียง Reissue ที่ทำมาเมื่อไม่กี่ปีมานี้ ผมว่า ไม่ได้ใช้ Original Master Tape มาทำแน่ๆ และ ดูตามที่ให้สัมภาษณ์กัน ผมก็คิดว่า ผมเข้าใจไม่ผิดด้วย ผมจึงไม่ได้ซื้อแผ่นเสียง Reissue เลย เพราะผมไม่เชื่อว่า เสียงจะดีอะไรนัก...

น่าเสียดายนะครับ เพลงไทยมากมาย.. ไม่ได้มีการเก็บ Original Master Tape ไว้ให้ดีๆเหมือนฝรั่งเขา ไม่งั้นเราคงจะมีแผ่นเสียง Reissue ดีๆ ออกมาให้คนรุ่นหลังได้ซื้อเก็บสะสมกันไว้บ้าง 

---

เอ... ผมยังไม่แน่ใจด้วยซ้ำไปครับ ว่า แผ่นชุดถึก นี่.. ใช้ Original Master Tape มาทำหรือไม่ครับ ที่นี้หากเป็น Original Master Tape ตอนทำ Mastering ผมก็ไม่แน่ใจว่า ใครเป็นคนทำ และ ทำได้ดีแค่ไหน แต่เท่าที่อ่าน ดูเหมือนว่า จะพยายามทำให้เสียงเหมือนเดิม โดยไม่แก้ไข ข้อบกพร่องต่างๆที่มี (อาจจะเหมายถึงเสียงรบกวนต่างๆ)

หลังจากทำ Mastering ชุดถึก Mixed down แล้ว ตัว Master tape ของชุดถึก จะยังคงอยู่หรือไม่ ? ผมก็ไม่ทราบอีกนั่นแหละครับ แต่ถ้าให้เดา ผมว่า ก็คงไม่อยู่แล้วมังครับ

---

เท่าที่ฟังมานิดหน่อย เพลง สองเพลง ผมคิดว่า อาจจะเป็นไปได้ว่า คุณภาพเสียง มีปัญหามาตั้งแต่การบันทึกเสียงเลย เพราะเมืองไทยสมัยก่อน หา sound engineer เก่งๆยาก ยิ่งหาก คาราบาว เป็นวงหน้าใหม่ บันทึกเสียงกับค่ายเล็กๆ อย่าง อโซน่า จะเอาทุนที่ไหน ไปบันทึกเสียงในห้องอัดดีๆ จ้าง sound engineer เก่งๆมาทำงานให้ ?

ดังนั้น การการบันทึกเสียงมีปัญหา การทำ master tape มีปัญหา เสียงของมันก็อาจจะมีปัญหาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ต่อให้ได้ แผ่นปั้มแรกมาฟัง เสียงก็อาจจะไม่ดีอยู่แล้ว (ตรงนี้จะพิสูจน์ได้ ผมต้องได้ฟังแผ่นปั้มแรกเสียก่อน)

หากมันไม่ดีมาแต่แรก ผมคิดว่า เราอย่าไปเสียเงินซื้อแผ่น คาราบาว แพงๆเลยครับ ก็ฟังไปแบบไม่ซีเรียสกับคุณภาพเสียง แล้วพุ่งความสนใจไปที่เพลงดีกว่า อย่าไปซื้อแผ่น Reissue ต่างๆนาๆ ที่ปั่นราคากันจนเว่อร์ (ส่วนแผ่น original หากจะซื้อเพื่อสะสม ก็ไม่ว่ากัน ถือว่ามีคุณค่าทางใจ)

บางทีผมอ่านกระแสปั่น เรื่องแผ่น Reissue แล้วกลุ้มใจนะครับ ไม่ค่อยจะมีใครยอมวิจารณ์กันตรงๆบ้างเลย นั่นจึงทำให้ผมหยุดซื้อแผ่น Reissue ที่คนไทยทำมาขายโดยเด็ดขาดไปเลย เพราะผมหมดความเชื่อถือ และ ไม่ไว้วางใจแผ่น Reissue เหล่านี้เลยครับ

----

ชุด ถึก
แผ่นนี้เรียงเพลงตามปีเลยครับ. เพราะเป็นการรวมเพลงชุด ถึกควายทุยภาคต่างๆ. คุณภาพเสียงในชุดแรกเลย. ถึกควายทุย ภาค 1. ผมให้ 3/10. เสียงไม่ดีครับ. แต่คงเป็นเพราะการบันทึกเสียงครับ อย่างที่บอกคือ วงเพิ่งเริ่มต้น ไม่แม้กระทั่งจะเป็นอาชีพที่มั่นคงอะไรเลย อยู่สังกัด อะโซน่า ค่ายเทปเล็กๆ การบันทึกเสียงก็คงเป็นไปตามมีตามเกิดครับ เสียงจึงไม่ดีไปเสียทุกๆอย่าง

ในปีถัดๆมา คุณภาพดีขึ้นเรื่อยๆตามปีครับ. ชุดที่รู้สึกว่าดีขึ้นอีกระดับ คือ ท ทหารอดทน. ในช่วงตั้งแต่แผ่นนี้เป็นต้นไป . ผมให้. 5/10-6/10

คุณภาพเสียงดีขึ้นอีกระดับขึ้นไปอีก คือ... ตั้งแต่ชุด อเมริโกย. ตั้งแต่ชุดนี้ไป ผมให้คะแนน 7/10. ครับ

CD ชุดนี้. ผมคิดว่า. Master น่าจะเป็น analog ครับ และทำมาได้ดีครับ. คุณภาพเสียงคงเป็นเพราะการบันทึกเสียงในแต่ละยุคมากกว่าครับ. Master ที่เอามาตัดแผ่น. ผมคิดว่า มันก็คงดี. เท่าที่จะดีได้สำหรับเพลงไทยแล้วครับ

ดังนั้นผมก็คงฟังมันไปแบบนี้แหละ. ก็ถือว่า ดีนะครับ. สำหรับชุด ถึก
เดี๋ยวจะค่อยรายงาน แผ่นที่เหลือ อีก 3 แผ่นในชุดนี้ครับ

---

ชุด มึน มัน กินใจ
อีกสามแผ่นที่เหลือ เพลงในแต่ละแผ่น จะไม่ได้เรียงกันตามปีที่อัดเสียง เหมือนแผ่น ถึก ดังนั้น คุณภาพเสียงก็จะ สวิงไป สวิงมา ดีบ้าง ไม่ดีบ้าง สลับกันไป แต่โดยรวมๆก็ยังคงเหมือนเดิมคือ สองชุดแรกจะไม่ดีนัก ชุดวณิพกดีขึ้นมาบ้าง พอมาถึงชุด ท ทหารอดทน คุณภาพเสียงก็ดีขึ้นอย่างชัดเจน แต่พอมาถึง made in Thailand คุณภาพเสียงก็ตกลงไปอีก แล้วชุดต่อไปก็ดีขึ้น แล้วพอถึงชุด อเมริโกย คุณภาพเสียงก็จะดีขึ้นไปอีกระดับเหมือนเดิม

โดยสรุป ผมคิดว่า CD ชุดนี้ มีคุณภาพเสียงที่ดีพอใช้ และ จะแปรผันไปตามแต่ละชุดว่า บันทึกเสียงมาในยุคไหน คุณภาพเสียง จะไม่คงที่ มีตั้งแต่ไม่ดี ไปจนถึงดีใช้ได้

ผมคิดว่า แผ่นของคาราบาวนั้น ไม่ต้องไปซื้อมาแพงๆหรอกครับ ฟังจากไฟล์ก็ได้ เพราะคุณภาพมันก็ไม่ใช่ว่า จะดีมากมายอะไร ยิ่งแผ่นพวก Reissue ผมคิดว่า อย่าซื้อดีกว่า เพราะ ปัญหามันเริ่มมาตั้งแต่ตอนบันทึกเสียงแล้ว ยิ่งหา original master tape มาทำ reissue ไม่ได้ ก็ยิ่งแล้วกันไปใหญ่

ส่วนหากว่า จะหาแผ่นเสียงปั้มแรกกันได้ ผมคิดว่า ชุดที่น่าจะสะสม คงมี ชุด ท ทหารอดทน แล้วก็ชุดหลังจากชุด Made in Thailand เป็นต้นไป แผ่นกลุ่มนี้ มีโอกาสที่เสียงจะมีคุณภาพดีกว่า พวกไฟล์เพลง แต่สำหรับสองชุดแรก ไม่ต้องซื้อแผ่นแพงๆหรอกครับ ฟังไฟล์ หรือ ฟัง CD ก็คงให้ผลมาพอๆกันนั่นแหละ คือ เสียงไม่ดีครับ

CD ชุดนี้ ผมก็คงเก็บไว้ฟังของผมต่อไป เพราะผมคิดว่า ผมคงไม่ลงทุน ไปไล่เก็บแผ่นของคาราบาว ยิ่งราคาสูงๆ ผมยิ่งไม่สนใจ ผมเอาเงินไปเก็บแผ่นอื่นๆ ที่บันทึกเสียงดีๆกว่านี้ ดีกว่าครับ ส่วนคาราบาว ผมก็คงฟังแผ่น ชุดนี้แหละ หรือไม่ก็ฟังจากไฟล์เพลง ก็เพียงพอแล้วครับ

---

อ้อ.. หากใครขาย CD ชุดนี้ ในราคาสูงๆ ไม่ต้องไปซื้อนะครับ อย่าว่าแต่ 8 พัน หรือ หนึ่งหมื่นเลย สองพันบาทก็อย่าซื้อ ไปฟังจากไฟล์เพลงแทนก็ได้ครับ อย่าไปเสียเงินมากๆโดยไม่จำเป็น และ อย่าหลงไปกับกระแสการปั่นราคาแผ่น คุณภาพเสียงมันไม่ได้คุ้มค่าที่จะจ่ายเงินมากๆขนาดนั้นหรอกครับ แต่ถ้าหากหาได้ที่ราคาประมาณสัก 800 บาท จึงค่อยพิจารณาอีกทีครับ (นี่ให้ราคาดีมากแล้วนะครับ สำหรับ CD มือสอง)




And in the end, The love you take is equal to the love you make.

พจน์  อุดมลาภสกุล
ผมมีร้านค้าขายอุปกรณ์เครื่องเสียงเป็นของตนเอง ความเห็นของผมอาจไม่เป็นกลาง กรุณาพิจารณาด้วยความระมัดระวัง

LuvMusic

ดีครับ ผมมีแผ่น dday แค่ชุดเดียวในสี่อัลบั้มนี้ (กินใจมั้งถ้าจำไม่ผิด) ไม่ประทับใจเสียงเหมือนกัน ซีดีบาวที่ผมลองมาผมชอบแผ่นอมีโก้ที่เป็นอัลบั้มเต็มที่สุด แต่พูดถึงแผ่น dday ขอนอกเรื่องนิด คือผมหาคำตอบมานานมากๆๆๆแต่ก็ไม่เคยพบความจริง คืออัลบั้มพฤษภาของพี่แอ๊ดเนี่ย ทั้งแผ่นเสียงกับซีดีวอนเนอเสียงคล้ายกันคือเป็นเสตริโอ แต่ซีดี dday ดันเป็นโมโน ซึ่งผมเป็นคนชอบโมโนเป็นทุนเดิม ก็คิดว่ามันเสียงดิบดีมันส์ที่สุด คำถามคือ จริงๆแล้วความตั้งใจเดิมคืออยากให้เป็นอะไร โมโน หรือเสตอ แล้วมันเกิดอะไรขึ้น ขอความกรุณาผู้รู้หรือผู้ที่อาจจะรู้ช่วยไขข้อข้องใจด้วยเถอะครับ หาคำตอบไม่ได้มานานแสนนานแล้ว ถ้าเจอพี่แอ๊ดตัวจริงจะวิ่งเข้าไปถามเลย แต่กลัวแกจะตอบว่าคุณมรึงพูดอะไรของคุณมรึงวะ

poj

ฮ่าๆ  :lol:
แอ๊ด อาจจะไม่รู้  และ  ผมก็ไม่รู้เช่นกันครับ  :P
And in the end, The love you take is equal to the love you make.

พจน์  อุดมลาภสกุล
ผมมีร้านค้าขายอุปกรณ์เครื่องเสียงเป็นของตนเอง ความเห็นของผมอาจไม่เป็นกลาง กรุณาพิจารณาด้วยความระมัดระวัง

vichien

หาที่แคปไว้ไม่เจอ คือ แผ่นเสียง ท ทหาร อดทน วันก่อน เห็นขายกัน 50k หน่ะครับ ส่วนแผ่นถึก นั่นผมคงไม่สนใจแน่ๆ
ผ่านเลยวัยมาแล้ว คงไม่ฟังแล้วครับ ฟังโคโค่แจ็ส อัลบั้ม คิดถึงคาราบาว ยังเพลินกว่า (แผ่นนี้ถ้าปัีมเก่า เห็นขายกันเกิน สองพัน ซีดีนะครับ)

poj

โอ้โห..  ราคาแผ่นคาราบาว  ได้ราคาจริงๆ  :wow:
And in the end, The love you take is equal to the love you make.

พจน์  อุดมลาภสกุล
ผมมีร้านค้าขายอุปกรณ์เครื่องเสียงเป็นของตนเอง ความเห็นของผมอาจไม่เป็นกลาง กรุณาพิจารณาด้วยความระมัดระวัง

Hexaphonic

ส่วนตัวผมนะ แผ่นคาราบาวราคาสูงๆขนาดนั้น
ถ้าเป็นสมัยก่อนที่พวกเขาจะขายเครื่องดื่มชูกำลัง ผมอาจจะลองกัดฟันซื้อมาฟังนะ
อาจจะซื้อแผ่นใดแผ่นนึงราคาซัก 7-8พัน มาลองฟัง

แต่ตอนนี้ผมไม่ซื้อล่ะครับ ผมตีราคาแผ่นของวงบาวแค่หลักร้อยเท่านั้นแหละ
ราคานี้ยังคิดหนักเลย แต่ให้ฟรีว่าก็ไปอย่าง คือกลัวว่าตัวเองซื้อมาแล้วจะไม่ฟังอ่ะครับ
ถามว่าทำไม? เครื่องดื่มชูกำลังไปเกี่ยวอะไร?

คือผมนึกถึงคำพังเพยอันนึงคือ "เขียนด้วยมือ ลบด้วยเท้า" น่ะครับ

แล้วที่น้าแอ้ดขึ้นเวทีดวลกีตาร์กับซานตาน่า
อันนี้ผมยังไม่ได้ดูหรอก แต่น่าจะเป็นเรื่องจริงนะ
นี่ก็ผสมโรงกับเครื่องดื่มชูกำลังเข้าไปอีก 555

ไม่ใช่ว่าชิ้นงานมีน้อยหรือบันทึกเสียงดี แล้วจะมีราคาแพงได้
มันจะต้องมีมากกว่านั้น สิ่งสำคัญอย่างนึงคือ
งานชิ้นนั้นมันจะต้อง "ทนทานต่อการหวดโบยของกาลเวลา"
ไปดูได้เลย ในชิ้นงานศิลปะระดับคลาสสิคทุกแขนง มันจะมีไอ่สิ่งนี้อยู่

สมัยก่อนน้าแอ้ดและชาวคณะอาจชี้นำสังคมไทยได้ในระดับนึง
เรียกว่าเป็นผู้นำทางจิตวิญญาณในวงการดนตรีไทยก็ว่าได้
แต่ตอนนี้ไม่ใช่ล่ะครับ

ต่อให้น้าแอ้ดไม่ขายเครื่องดื่มชูกำลัง ไม่ขึ้นดวลกีต้าร์กับใคร
งานของน้าแอ้ดและคาราบาวก็ยัง "เอ้าท์" อยู่ดี


"คุณหลอกดาว" :sad2:

LuvMusic

ผมเองกลับเห็นต่างจากคุณhexaโดยสิ้นเชิง  B)  ยังไงก็ตามตอนนี้ฟังบาวชุดแรกๆนี่เพื่อให้เห็นสัจธรรม....  เงินทองทำอะไรได้หลายอย่างจริงๆ  :scholar: :wacko: :filrt:

Hexaphonic

Quote from: LuvMusic on 17  October  2017, 03:10:29 am
ผมเองกลับเห็นต่างจากคุณhexaโดยสิ้นเชิง  B)  ยังไงก็ตามตอนนี้ฟังบาวชุดแรกๆนี่เพื่อให้เห็นสัจธรรม....  เงินทองทำอะไรได้หลายอย่างจริงๆ  :scholar: :wacko: :filrt:


สัจธรรมมีราคาที่ต้องจ่าย อิๆ   :wacko:

ผมเห็นด้วยกับท่าน LuvMusic นะว่า "เงินทองทำอะไรได้หลายๆอย่างจริงๆ" นี่ก็สัจธรรมเช่นกัน
ถึงแม้ว่าหลายๆคนจะไม่ได้จ่ายค่าแผ่นบาวเพื่อให้เข้าถึงสัจธรรม ไม่จ่ายไม่ซื้อจะด้วยเหตุใดก็ตาม
แต่พวกเขาก็ไปจ่ายกับอย่างอื่นอยู่ดีล่ะครับ
บางคนที่ซื้อแผ่นน้าแอ้ดมาในราคาติดเพดานอาจจะบอกว่า
"จองพริตตี้หรือนางแบบตัวท้อปมากินข้าวยังจ่ายมากกว่านี้" 55



ลองกดไปชมที่เวลา 1:10 ได้ครับ
"คุณหลอกดาว" :sad2:

LuvMusic

เพิ่งเคยเห็นวีดีโอนี้ครั้งแรก เมื่อก่อนตอนแกเปิดร้านอยู่ฟอจูนจะงงๆกะราคาและการขายของของแกมาก ก็เข้าใจที่มาที่ไปมากขึ้น อ้อที่ผมบอกว่าเงินทำอะไรได้หลายอย่างนี่หมายถึงพี่แอ๊ดน่ะครับ ฟังเพลงชุดแรกๆของแกนี่สัมผัสได้ถึงอารมณ์และข้างที่แกยืน ตอนนี้นี่คนละเรื่องเลย แกกลายเป็นนายทุนในเพลงซะเองแล้ว  :-\ :rolleyes:

blackmore

Quoteแล้วที่น้าแอ้ดขึ้นเวทีดวลกีตาร์กับซานตาน่า


คงไม่ขนาดนั้นครับ   

ผมดูอันนี้ครับ   เห็นแล้วสรุปว่า ทางวงต้องเล่นในห้องอัดหรือเพลงที่ต้องเตรียมเท่านั้น   -_-

ฝรั่งไม่ได้ฉลาด....ไปกว่าคนไทย   you know!!!

"There is no expedient to which a man will not resort to avoid the real labor of thinking."  Sir Joshua Reynolds

Hexaphonic

ปั้ดโธ่...."เห็นต่างจาก hexa โดยสิ้นเชิง"
ไอ่เราก็คิดไปว่าท่าน LuvMusic ซื้อหรือสะสมแผ่นน้าแอ้ดราคาหลักหมื่นหลายแผ่น

มีสมาชิกท่านหนึ่งในนี้ได้ตั้งข้อสังเกตไว้ว่า...น้าแอ้ดแกไม่เคยเปลี่ยนหรอก
ที่เห็นว่าน้าแอ๊ดเปลี่ยนไป เราคิดไปเองทั้งนั้น
คือแกสังกัดอยู่กับ "ชนชั้นกระฎุมภี" น่ะครับ แกมาจากครอบครัวคหบดีมีฐานะอยู่แล้ว
แกก็เป็นแบบนี้ตั้งแต่แรกอยู่แล้วล่ะ
"คุณหลอกดาว" :sad2:

vichien

วาวนั่งว่างมาหลายเดือน บใ เพิ่งได้งานใหม่ กะลังยุ่งๆ ไม่ได้เข้ามาอ่าน

คาราบาว อย่างที่น้าแฮ็ก ว่าไว้ครับ สมัยก่อน ผมก็ชอบเอามากๆ พองานถัดจาก เมดอินไทยแลนด์มาแล้ว ผมงี้แทบเลิกฟังเลย
เพลงแกออกมาด่าๆ ตลาดๆ ไม่เหมือนแบบน้าหงา ที่ยังยึดมั่นแนวแกตลอดมา

แต่แผ่นเสียง ผมก็ซื้อเก็บไว้เป็นที่ระลึกอยู่แผ่นนึง แต่เป็นปั๊มใหม่ อัลบั้ม เมดอินไทยแลนด์นั่นแหล่ะ ลงเข็มไปครั้งเดียว แล้วก็เก็บยาว
แถมอีตอนซื้อ ก็ต้องขอแกะแผ่นดูก่อน ว่าบิดหรือเปล่า ด้วย

jon che

ผมก็ชอบฟังพี่แอ๊ดครับ (เรียกซะแกเด็กลงหลายปีเลย) อาจเพราะฟังมาตั้งแต่เด็กๆ รู้สึกเหมือนเป็นทางเลือกในยุคที่เพลงกระแสหลักจะหนักไปทางรักๆ ใคร่ๆ ทุกวันนี้ฟังน้อยลง ส่วนใหญ่จะฟังตอนนึกถึงวันวาน เช่น อัลบั้มนี้วางแผงตอนเราเรียนชั้นไหน ช่วงที่เพลงนี้ดังเราทำอะไรอยู่ ส่วนเนื้อหาที่แกเขียน ผมรู้สึกว่ามันไม่คมคายเท่าที่เคยรู้สึก (เพลงเดียวกัน) ...ก็นะ คนที่มีคมความคิดเด็ดกว่าแกคงมีอีกเยอะ แต่อาจเอามาร้อยเรียงและนำเสนอได้ไม่น่าติดตามเท่า ส่วนวันเวลาก็คงทำให้แกเปลี่ยนไปตามสมควรเช่นปุถุชนทั่วๆ
ไป ถ้าติดตามในเพลง บทสัมภาษณ์ หนังสือที่เขียน และคำพูดคำจาเวลาเล่นสด ก็จะพบว่าหลายอย่าง "กลับกลาย" (บางทีผมก็สงสัยว่าแกลืมไปรึว่าเพิ่งคิด (ใหม่) ได้ อย่างเมื่อครั้งซ่อนความนัยไว้ในปกเทป ชุด อเมริโกย เปรียบเทียบกับช่วงสองสามปีมานี้) เพลงยุคหลังอาจไม่เจ๋ง (สำหรับแฟนคาราบาว) เท่าชุดแรกๆ แต่บางชุดผมก็ว่าไม่เลวนะ เช่น สตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 18 ของวงคาราบาว (เช' ยังไม่ตาย) ทั้งเนื้อหา ความสนุก สีสันดนตรี (แต่อัดเสียงได้ไม่ดีเท่างานเก่าๆ บางชิ้น) ก๊อปทำนองเพลงอะไรมา (บางเพลง) ก็บอกกันตรงๆ แปลกใจเล็กน้อยที่แกเคยให้สัมภาษณ์ว่าไม่น่าแต่งเพลง เช' ยังไม่ตาย ขึ้นมาเลย ให้เหตุผลประมาณว่าเป็นเพลงเล่าเรื่องราวในอดีตธรรมดาๆ เฉยๆ